Analysis of Barriers for the Relationship between Smart City, Accessibility and Spatial Database: The Case of Ankara

Öz

Accessibility is a right guaranteed by the constitution and supranational documents for all, regardless of socio-economic status, disability and cultural status. Accessibility is a complex process depending on legal, administrative, social, financial and, most importantly, spatial interventions for right locations, stakeholders, at the right time. This research investigates accessibility interventions for the right locations.Ffirst of all, having information about the level of current barriers and where concentration of barriers intensify allows time, financial resources and labor to be directed correctly. In this context, a conceptual relationship was established between geographic information systems, one of the most important components of the smart city, and accessibility, and the spatial reflection of this relationship was carried out through the location-based accessibility spatial database through four selected areas in Ankara. Spatial data and photographs were obtained on a central sampling line of Bahçelievler, Beştepe, Söğütözü, and Atatürk Boulevard, via geographic information systems software. Graphs, tables and mappings that reveal the current accessibility situation were produced by synthesizing them under five parameters, namely public transportation and parks. Findings from the field have revealed the importance of creating a spatial database that will contribute to social development and the formation of a more inclusive social structure.

Anahtar Kelimeler

• accessibility
• smart city
• sustainability
• database
• geographic information systems.

Akıllı Kent, Erişilebilirlik ve Mekansal Veri Tabanı İlişkisi Üzerine Engeller Analizi: Ankara Örneği

Öz

Erişilebilirlik herkes için sosyo-ekonomik durum, hareket kabiliyeti ya da kültürel ayrım gözetmeksizin anayasa ve ulus üstü belgelerde garanti altına alınmış olan bir haktır. Herkes için erişilebilir kentsel mekanın oluşturulması yasal, idari, sosyal, finansal ve en önemlisi mekânsal müdahalelerin doğru zamanda, doğru paydaşlarla doğru konumlar için yapılmasına bağlı olan karmaşık bir süreçtir. Bu araştırma, belirtilen karmaşık süreçteki müdahalelerin doğru konumlar için uygulanabilmesinin sağlanmasına odaklanmaktadır. Bunun için öncelikle mevcut problemli durumun düzeyi ve nerelerde yoğunlaştığı hakkında bilgi sahibi olmak yerel yönetimlerin politika yapım süreçlerinde zaman, finansal kaynak ve emeğin doğru yönlendirilmesine olanak sağlar. Bu kapsamda, akıllı kentin en önemli bileşenlerinden olan coğrafi bilgi sistemleri ile erişilebilirlik arasında kavramsal ilişki kurularak, bu ilişkinin mekânsal yansıması konum bazlı erişilebilirlik mekânsal veri tabanı aracılığı ile Ankara’da seçilen dört alan üzerinden gerçekleştirilmiştir. Coğrafi bilgi sistemleri yazılımı aracılığı ile Bahçelievler, Beştepe, Söğütözü Mahalleleri ve Atatürk Bulvarı’nın merkezi bir örneklem hattında Türkiye mevzuatı ve standartlarda belirlenen mekânsal erişilebilirlik kurallarına göre konumsal veriler ve alandan fotoğraflar edinilmiş, edinilen bu verilerden kaldırım ve rampa ile ilgili sentezler yapılarak mevcut erişilebilirlik durumunu ortaya koyan grafikler, tablolar ve haritalamalar üretilmiştir. Bulgular, sosyal kalkınmaya ve daha kapsayıcı bir toplumsal yapı oluşumuna katkı sağlayacak olan mekânsal veri tabanı oluşturulmasının önemini ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• erişilebilirlik
• akıllı kent
• engellilik
• veri tabanı
• coğrafi bilgi sistemleri

Kaynakça

1. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı. (2013). Erişilebilirlik izleme ve denetleme yönetmeliği. 6 Mayıs 2022 tarihinde https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2013/07/20130720-9.htm adresinden erişildi.
2. Antalya Büyükşehir Belediyesi. (2018). Antalya büyükşehir belediyesi: Haberler. 7 Mayıs 2022 tarihinde https://www.antalya.bel.tr/haberler/sesli-adimlar-projesi-uygulamaya-gecti adresinden erişildi.
3. Arvanitis, A. V. (2004). People with a disability in modern society, Published by Biopolitics International Organization, ISBN 960-7508-20-3, Athens.
4. Barnes, C. (1991). Disability and discrimination in britain. London,: Hurst and Co. Ltd.
5. Çağlar, S. (2012). Engellilerin erişebilirlik hakkı ve türkiye’de erişebilirlikleri. AÜHFD, 61 (2) 2012: 541-598
6. Elmacı, D. (2019). Avrupa'da erişilebilirlik uygulamaları: Borås ve cardiff örneklerinin incelenmesi ve değerlendirilmesi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 19(43), 33-60.
7. Erçetin, C. (2022). Understanding urban accessibility of persons with reduced mobility: Analysis of legal, spatial, societal, and administrative barriers. (Doktora tezi). METU Theses Collection Search-Open METU Veri tabanı. 12 Mayıs 2022 tarihinde https://open.metu.edu.tr/handle/11511/96767 adresinden erişildi.
8. European Commission. (2015). Smart cities; Digital single market digital economy and society. 7 Ekim 2021 tarihinde https://wayback.archive-it.org/12090/20170401072431/https://ec.europa.eu/digital-single-market/en/smart-cities adresinden erişildi.

9. European Commission. (2021). Employment, social affairs & inclusion; Access city award 2022. 10 Mayıs 2022 tarihinde https://ec.europa.eu/social/main.jsp?langId=en&catId=88&eventsId=1871&furtherEvents=yes adresinden erişildi.
10. European Parliament. (2014). Mapping smart cities in the EU., 10 Mayıs 2020 tarihinde https://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/etudes/join/2014/507480/IPOL-ITRE_ET%282014%29507480_EN.pdf adresinden erişildi.
11. İmamoğlu, V. (2013) Evrensel tasarıma bir yaklaşım: Odtü Mimarlık Fakültesi Deneyimi. “Herkes İçin Tasarım” Müfredatı Geliştirme Çalıştayı, Derleyenler, A.Özkul, C. Girgin, O. Tutal, M. Anay, Anadolu Üniversitesi Yay., Eskişehir
12. Kalaycı, S. (2020). Engelli bireylerin kamusal hizmetlere erişebilmesinde belediyelerin yeri. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, Erişilebilirlik Özel Sayısı Cilt-1, 83-104.
13. Kaplan, H., & Ulvi, H. (2009). Engellilerin kaldırım ve yaya geçitlerinde karşılaştıkları kaza riskleri: Konya kent merkezleri örneklemi. Öz-Veri Dergisi, T.C. Başbakanlık Özürlüler İdaresi Başkanlığı, Ankara, 6(2), 1453-1512.
14. Keleş R. (1980). Kentbilim terimleri sözlüğü, Türk Dil Kurumu Yayınları, Ankara
15. Li, W., Batty, M., & Goodchild, M. F. (2020). Real-time gis for smart cities. International Journal of Geographical Information Science, 34(2), 311-324.
16. Mace, R.L. (1998). A perspective on universal design. Designing for the 21st Century: An International Conference on Universal Design. FAIA.
17. Maudinet, Marc. (2003), Access to social rights for people with disabilities in europe. Council of Europe Publishing
18. McLaren, Duncan; Agyeman, Julian (2015). Sharing cities: A case for truly smart and sustainable cities. MIT Press. ISBN 9780262029728.
19. Neirotti, P., De Marco, A., Cagliano, A. C., Mangano, G., & Scorrano, F. (2014). Current trends in smart city initiatives: Some stylised facts. Cities, 38, 25-36.
20. Mirri, S., Prandi, C., & Salomoni, P. (2014, July). A context-aware system for personalized and accessible pedestrian paths. In 2014 International Conference on High Performance Computing & Simulation (HPCS) (pp. 833-840). IEEE.
21. Mollá-Sirvent, R. A., Mora, H., Gilart-Iglesias, V., Pérez-delHoyo, R., & Andújar-Montoya, M. D. (2018). Accessibility index for smart cities. Multidisciplinary Digital Publishing Institute Proceedings, 2(19), 1219.
22. Özgül, H. (2015). Tanım, kapsam ve geliştirilen politikalar düzleminde Türkiye’de erişilebilirlik. (Derleyenler: Kenan Çayır, Melisa Soran, Melike Ergün), Engellilik ve Ayrımcılık: Eğitimciler İçin Temel Metinler ve Örnek Dersler (içinde), s. 61-79. İstanbul: Karekök Eğitim Basım Yayım Tur. Ltd. Şti.
23. Prandi, C., Mirri, S., Ferretti, S., & Salomoni, P. (2017). On the need of trustworthy sensing and crowdsourcing for urban accessibility in smart city. ACM Transactions on Internet Technology (TOIT), 18(1), 1-21.
24. Sahin, H., & Savaş, B. (2014). Disabilities and accessibility: Turkish sample. Academic Journal of Interdisciplinary Studies, 3(3), 238
25. Smart Columbus. (2022). Smart columbus operating system. 9 Mayıs 2022 tarihinde https://smart.columbus.gov/projects/smart-columbus-operating-system#:~:text=The%20Smart%20Columbus%20Operating%20System%20is%20a%20cloud%2Dagnostic%2C%20open,into%20a%20central%20data%20platform adresinden erişildi.
26. Tiyek, R., ERYİĞİT, B. H., & Emrah, B. A. Ş. (2016). Engellilerin erişilebilirlik sorunu ve tse standartları çerçevesinde bir araştırma. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(2), 225-261
27. TSE. (1999). TS 12576: Şehir içi yollar - özürlü ve yaşlılar için sokak, cadde, meydan ve yollarda yapısal önlemler ve işaretlemelerin tasarım kuralları. 5 Nisan 2019 tarihinde https://www.tofd.org.tr/Images/ts-12576.pdf adresinden erişildi.
28. TSE. (2011). TS 9111: Özürlüler ve hareket kısıtlılığı bulunan kişiler için binalarda ulaşılabilirlik gerekleri. 8 Ekim 2018 tarihinde https://www.tofd.org.tr/Images/ts-9111-2011.pdf adresinden erişildi.
29. Uçar, A., ve Eryiğit, B. H. (2020). Vatandaşlarin belediyelerin ürettiği kentsel hizmetlere erişebilirliğinin değerlendirilmesi: Karaman belediyesi örneği. Paradoks: The Journal of Economics, Sociology & Politics, 16(2).
30. Wilson, L.-M. (2003). An overview of the literature on disability and transport. London: Disability Rights Commission
31. Yılmaz, M., (2018). Public space and accessibility. ICONARP International Journal of Architecture and Planning, 6, Special Issue, pp: 01-14.
32. Yılmaz, Ö. (2015). Akıllı kentler ve bilgi toplumu stratejisi., T.C. Kalkınma Bakanlığı, Information Society Strategy and Action Plan (2015-2018). 10 Mayıs 2022 tarihinde https://webdosya.csb.gov.tr/db/cbsgunu/webmenu/webmenu15780.pdf adresinden erişildi.
33. Zajac, A. P. (2016). City accessible for everyone: Improving accessibility of public transport using the universal design concept. Transportation Research Procedia, 14, s. 1270-1276.