The host society’s perception of crime and migration dynamics in cities during the age of international migration: The case of Isparta

Öz

This study aims to understand the interactions between urbanization, crime, and migration by examining the perspectives of native residents living in the Pirimehmet and Bağlar neighborhoods of central Isparta towards foreign migrants. The main objective of the research is to analyze the dynamics of migration and crime in depth and to reveal the effects of these phenomena on the process of urbanization. In this context, the transformation caused by urbanization in the social structure, the role of migration in this transformation, neighborhood security, social relations, and the attitudes of native residents towards foreign migrants were evaluated. Data were collected through interviews conducted with 12 native residents using a semi-structured interview form consisting of 25 questions, and were analyzed using qualitative research methods and content analysis. The study fills an important gap in the literature by examining the effects of foreign migrant populations on social structures and perceptions of security, particularly in small-scale cities The findings reveal the relationship between the social integration of foreign migrants in the city and perceptions of security, as well as the attitudes of native residents and the reflections of theseattitudes on urban safety. Moreover, it was demonstrated with concrete data how negative perceptions of foreign migrants by native residents are related to tendencies toward criminal behavior and security concerns. The study opens new areas of discussion within the migration, crime, and urbanization triangle and serves as a reference for future research.

Anahtar Kelimeler

• City
• crime
• migration
• urbanization.

Dış göçler çağında kentlerde suç ve göç dinamiklerine yönelik ev sahibi toplumun algısı: Isparta örneği

Öz

Bu çalışma, Isparta merkeze bağlı Pirimehmet ve Bağlar Mahallelerinde yaşayan ev sahibi halkın yabancı göçmenlere yönelik bakış açılarını inceleyerek kentleşme, suç ve göç olguları arasındaki etkileşimleri anlamayı amaçlamaktadır. Araştırmanın temel amacı, göç ve suç dinamiklerini derinlemesine inceleyip kentleşme süreci üzerindeki etkilerini ortaya koymaktır. Bu bağlamda, kentleşmenin toplumsal yapıda yarattığı dönüşüm, göç olgusunun rolü, mahalle güvenliği, sosyal ilişkiler ve ev sahibi halkın göçmenlere yönelik tutumları değerlendirilmiştir. Veriler, yarı yapılandırılmış 25 sorudan oluşan mülakat formu ile 12 ev sahibi halkla yapılan görüşmelerden toplanmış ve nitel araştırma ile içerik analizi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Çalışma, özellikle küçük ölçekli şehirlerde yabancı göçmen nüfusunun toplumsal yapılar ve güvenlik algısı üzerindeki etkilerini inceleyerek literatürde önemli bir boşluğu doldurmaktadır. Elde edilen bulgular, yabancı göçmenlerin kentteki sosyal uyumu ile güvenlik algısı arasındaki ilişkiyi, ev sahibi halkın tutumlarını ve bunların güvenlik üzerindeki yansımalarını açığa çıkarmaktadır. Ayrıca, ev sahibi halkın göçmenlere yönelik olumsuz algılarının suç işleme eğilimleriyle ve güvenlik kaygılarıyla nasıl ilişkili olduğu somut verilerle ortaya konmuştur. Çalışma, göç, suç ve kentleşme üçgeninde yeni tartışma alanları açarak gelecekteki araştırmalara kaynaklık etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• kent
• suç
• göç
• kentleşme

Kaynakça

1. Akıncı, F. S. (2012). Kriminoloji (9. baskı). Beta Yayınları.
2. Akkayan, T. (1979). Göç ve değişme. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları. Aksoy, Z. (2012). Uluslararası göç ve kültürlerarası iletişim. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(20), 292–303.
3. Aydın, A. (2001). Gelişim ve öğrenme psikolojisi (3. baskı). Alfa Basım Yayım Dağıtım.
4. Bakırcıoğlu, R. (2007). Çocuk ruh sağlığı ve uyum bozuklukları. Anı Yayıncılık.
5. Bal, H. (2008). Hukuk sosyolojisi. Süleyman Demirel Üniversitesi Yayınları.
6. Bal, H. (2015). Kent sosyolojisi (6. baskı). Sentez Yayınları.
7. Bora, T., & Yalçın, M. (2021). Türkiye’deki iç ve dış göç dinamikleri. Toplum ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 15–18.
8. Bourdieu, P., & Wacquant, L. (1992). An invitation to reflexive sociology. University of Chicago Press.

9. Castells, M. (1977). The urban question: A Marxist approach. Edward Arnold.
10. Çetin, A. (2017). Isparta’da bir araştırma: Dış göç ve sosyal uyum. Göç Araştırmaları Derneği.
11. Çiçekli, B. (Ed.). (2009). Uluslararası göç hukuku, göç terimleri sözlüğü (No. 18, ss. 1–75). https://www.goc.gov.tr/Kurumlar/Goc.Gov.Tr/Files/Goc_Terimleri_Sozlugu(1).pdf
12. Doğan, M. C. (1990). Türkiye’de gecekondu meselesi ve Ümraniye Mustafa Kemal Paşa gecekondu bölgesinde bir saha araştırması (Yayınlanmamış doktora tezi). İstanbul Üniversitesi, İstanbul, Türkiye.
13. Dolu, O. (2011). Suç teorileri (3. baskı). Seçkin Yayınları.
14. Dolu, O., Sözer, M. A., Başıbüyük, O., Karakuş, Ö., Geleri, A., & Uludağ, Ş. (2012). Kriminoloji. T.C. Anadolu Üniversitesi Yayınları.
15. Durkheim, E. (1897). Le suicide: Étude de sociologie. Félix Alcan.
16. Erkan, R. (2002). Kentleşme ve sosyal değişme. Bilimadamı Yayınları.
17. Ertürk, H. (1995). Kent ekonomisi. Ekin Kitabevi.
18. Foucault, M. (1975). Discipline and punish: The birth of the prison (A. Sheridan, Trans.). Pantheon Books.
19. Foucault, M. (2005). Büyük kapatılma (İ. Ergüden & F. Keskin, Çev.). Ayrıntı Yayınları.
20. Giddens, A. (2006). Sociology (5th ed.). Polity Press.
21. Giddens, A. (2008). Sosyoloji (C. Güzel, Çev.). Kırmızı Yayınları.
22. Göver, İ. H., & Şenol, D. (2017). Crime as a social fact: A sociological analysis. Journal of Current Researches on Social Sciences, 7(2), 191–208.
23. Günay, H. (2014). Isparta’da kentleşme ve sosyal yapı. Kültür Yayınları.
24. Harris, C. D., & Ullman, E. L. (2002). Kentin doğası. B. Duru & A. Alkan (Ed.), 20. yüzyıl kenti (ss. 55–75). İmge Kitabevi.
25. Harvey, D. (1989). The condition of postmodernity: An enquiry into the origins of cultural change. Blackwell. İçişleri Bakanlığı Göç İdaresi Genel Müdürlüğü. (2021). Türkiye’de göç ve uyum raporu. İçişleri Bakanlığı Yayınları.
26. İspir, E. (1982). Kentleşme. İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi Yayınları.
27. Kaya, E. (2003). Kentleşme ve kentlileşme. İlke Yayınları.
28. Kaya, İ. (2021). Türkiye’de göç ve kentleşme: Isparta örneği. Kentleşme ve Sosyal Politikalar Dergisi, 78–82.
29. Kutal, G. (1992). Türkiye’de işsizliğin yapısal özellikleri. II. İstihdam Haftası Tebliğleri (ss. 61–66).
30. Lewis, D. (1996). Crime and community: Continuities, contradictions and complexities. Cityscape: A Journal of Policy Development and Research, 2, 95–120.
31. Massey, D. S., Arango, J., Hugo, G., Kouaouci, A., Pellegrino, A., & Taylor, E. J. (1993). Theories of international migration: A review and appraisal. Population and Development Review, 19(3), 431–466. https://doi.org/10.2307/2938462
32. Mutluer, M. (2003). Uluslararası göçler ve Türkiye. Çantay Kitabevi.
33. Park, R. E., & Burgess, E. W. (1925). The city: Suggestions for investigation of human behavior in the urban environment. University of Chicago Press.
34. Sampson, R. J., & Wilson, W. J. (1995). Toward a theory of race, crime, and urban inequality. In J. Hagan & R. D. Peterson (Eds.), Crime and inequality (pp. 37–54). Stanford University Press.
35. Sezal, İ. (2002). Sosyolojiye giriş: Toplumdan kopuş, suç ve şiddet. Martı Yayınevi.
36. Shaw, C. R., & McKay, H. D. (1942). Juvenile delinquency and urban areas. University of Chicago Press.
37. Shils, E. (2002). Merkez ve çevre (Y. Z. Çelikkaya, Çev.). Türkiye Günlüğü, 70, 86–96.
38. Sirkeci, I. (2019). Göç ve kentleşme: Türkiye örneği. Kültür ve Sosyal Bilimler Dergisi, 42–50.
39. Suher, H. (1995). Kentleşme ve kentlileşme politikaları. Türkiye’de kentleşme (ss. 5–29). Yeni Yüzyıl Kitaplığı.
40. Suher, H. (1996). Şehircilik. İTÜ Mimarlık Fakültesi Baskı Atölyesi.
41. Şen, M. (2014). Türkiye’de iç göçlerin neden ve sonuç kapsamında incelenmesi. Çalışma ve Toplum, 40(1), 231–256.
42. Taşcı, F. (2009). Bir sosyal politika sorunu olarak göç. Kamu-İş İş Hukuku ve İktisat Dergisi, 10, 177–204.
43. Tavşancıl, E., & Aslan, E. A. (2001). Sözel, yazılı ve diğer materyaller için içerik analizi ve uygulama örnekleri. Epsilon.
44. Tolan, B. (1985). Toplum bilimlerine giriş. Gazi Üniversitesi Yayınları.
45. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). (2023). Nüfus ve göç istatistikleri. https://www.tuik.gov.tr
46. Vural, D. G. (2007). Uluslararası göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta, Türkiye.
47. Yalçın, C. (2004). Göç sosyolojisi. Anı Yayınları.
48. Yarcı, S., & Alpman, P. S. (2018). Göçmenler konuşabilir mi? Göçmenlik koşulları altında kurulan sığınmacı kimliğini haritalamak. Uluslararası Göç ve Mülteci Kongresi Bildirileri (Cilt 5, ss. 457–466). Düzce Üniversitesi Yayınları.
49. Yılmaz, B. (2018). Göçmenlerin kentleşme sürecindeki rolü: Türkiye’deki örnekler ve Isparta üzerine bir inceleme. Ege Üniversitesi Yayınları.