Micromobility analysis and route planning in sustainable urban transportation: The case of Manisa

Öz

Transportation service has always been open to development in order to provide fast, economical, comfortable and reliable features. Continuing this development in a sustainable manner and preserving the resources and transferring them to future generations is possible by developing sustainable transportation networks. This study discusses the planning of a micromobility network to support sustainable urban transportation in the city of Manisa. Based on existing bicycle routes in the city center, a new micromobility route was designed by considering topography, climate, demographic characteristics, and current transportation alternatives. A survey involving 800 participants was conducted to gather citizens’ opinions, and among the two proposed routes, the second was predominantly preferred. For the selected route, eight different cross-section types were developed based on road widths, slope compliance was checked in accordance with regulations, and narrowing adjustments were applied to suit the infrastructure. Additionally, parking and charging stations were planned, and the approximate cost of the route was calculated. The findings indicate that the proposed micromobility route is compatible with the city’s physical and demographic structure and is feasible for implementation. This system is anticipated to significantly contribute to reducing urban traffic congestion, decreasing reliance on motor vehicles, and promoting environmentally friendly transportation.

Anahtar Kelimeler

• Micromobility
• bicycle
• e-bike
• e-scooter
• sustainable urban transportation

Sürdürülebilir kent içi ulaşımda mikromobilite incelemesi ve güzergâh planlaması: Manisa örneği

Öz

Ulaşım hizmetleri, hızlı, ekonomik, konforlu ve güvenilir olma özelliklerini sürdürebilmek amacıyla sürekli gelişim göstermektedir. Bu gelişimin sürdürülebilir bir şekilde devam etmesi ve kaynakların korunarak gelecek nesillere aktarılması ise, sürdürülebilir ulaşım ağlarının geliştirilmesiyle mümkün olabilmektedir. Bu çalışma, Manisa ilinde sürdürülebilir kent içi ulaşımı desteklemek amacıyla mikromobilite yol ağı planlamasını ele almaktadır. Kent merkezinde mevcut bisiklet yolları temel alınarak, topografya, iklim, demografi ve mevcut ulaşım alternatifleri göz önünde bulundurularak yeni bir mikromobilite güzergâhı tasarlanmıştır. Toplam 800 kişiyle gerçekleştirilen anket çalışmasıyla kent sakinlerinin görüşleri alınmış ve iki önerilen güzergâhtan ikincisi öncelikli olarak tercih edilmiştir. Seçilen güzergâh için yol genişliklerine bağlı olarak sekiz farklı tip kesit oluşturulmuş, bu kesitlerde yönetmeliklere uygun eğim kontrolü yapılmış ve çeşitli daraltmalar uygulanarak altyapıya uygun hâle getirilmiştir. Ayrıca, park ve şarj istasyonları planlanmış ve güzergâhın yaklaşık maliyeti hesaplanmıştır. Çalışma sonucunda, mikromobilite yol ağı tasarımının kentin fiziksel ve demografik yapısıyla uyumlu olduğu ve uygulamaya elverişli bulunduğu belirlenmiştir. Bu sistemin kent içi trafik yoğunluğunu azaltma, motorlu taşıt kullanımını düşürme ve çevre dostu ulaşımı teşvik etme açısından önemli bir katkı sunacağı öngörülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Mikromobilite
• bisiklet
• e-bisiklet
• e-skuter
• sürdürülebilir kent içi ulaşım

Kaynakça

1. Akgüneş, G. (2023). Sanıldığı kadar çevreci mi? Milliyet Gazetesi, 6 Aralık 2023 tarihinde https://www.milliyet.com.tr/yazarlar/gurkan-akgunes/sanildigi-kadar-cevreci-mi-6928726 adresinden erişildi.
2. Atalay, A. ve Say, İ. (2022). Coğrafi bilgi sistemleri tabanlı bisiklet yolu güzergah araştırması, Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 11(2), 356-362. https://doi:10.28948/ngmuh.1014733
3. Aydin, A. E., Marangoz, M. ve Firat, A. (2015). Tüketim kültür çalışmaları üzerine bir literatür taraması, Tüketici ve Tüketim Araştırmaları Dergisi, 7(1), 23-40.
4. Bibri, S. E. ve Krogstie, J. (2017). Smart sustainable cities of the future: An extensive interdisciplinary literature review. Sustainable Cities and Society, 31, 183-212. https://doi.org/10.1016/j.scs.2017.02.016
5. Bozzi, A. D. ve Aguilera, A. (2021). Shared e-scooters: a review of uses, health and environmental impacts, and policy implications of a new micro-mobility service. Sustainability, 13(16), 8676. https://doi.org/10.3390/su13168676
6. Cirit, F. (2014). Sürdürülebilir kentiçi ulaşım politikaları ve toplu taşıma sistemlerinin karşılaştırılması: Uzmanlık Tezi. T.C. Kalkınma Bakanlığı.
7. Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı. (2019). Bisiklet yolları yönetmeliği. 30976 Resmi Gazete.
8. Dündar, S., Günay, G., Karlikanovaite-Balikçi, A., Şentürk Berktaş, E. ve Ulu, İ. M. (2022). Mikromobilite – ulaşıma mucizevi bir çözüm mü, yoksa bir hayal kırıklığı mı? İdealkent, 13(36), 576-598. https://doi.org/10.31198/idealkent.1066650

9. European Commission. (2013). EACI and European Commission. Brussels: SUMP Guidelines.
10. Fishman, E. (2016). Cycling as transport. Transport Reviews, 36(1), 1-8. https://doi.org/10.1080/01441647.2015.1114271
11. Gerçek, H. (2016). Sürdürülebilirlik bağlamında kentsel ulaşım ve İstanbul. İTÜ Vakfı.
12. İBB Ulaşım Planlama Dairesi Başkanlığı. (2024). Skump hakkında. 25 Aralık 2024 tarihinde https://surdurulebilirulasim.istanbul/skhp-nedir/ adresinden erişildi.
13. Kayar, İ. ve Kutlu, S. Z. (2022). Kentsel dirençlilik ve çevresel sürdürülebilirlik ilişkisi üzerine bir değerlendirme. TroyAcademy, 7(2), 178-204. https://doi.org/10.31454/troyacademy.1088372
14. Kopplin, C. S., Brand, B. M. ve Reichenberger, Y. (2021). Consumer acceptance of shared e-scooters for urban and short-distance mobility. Transportation Research Part D: Transport and Environment, 91, 102680. https://doi.org/10.1016/j.trd.2020.102680
15. Korkmazyürek, B. ve Polat, E. (2019). Kentsel ulaşımda esnek, akıllı ve yeni bir planlama yaklaşımı: sürdürülebilir kentsel hareketlilik planları. Kent Akademisi, 12(2), 225-240. https://doi.org/10.35674/kent.537224
16. Litman, T. ve Burwell, D. (2006). Issues in sustainable transportation. International Journal of Global Environmental Issues, 6(4), 331-345.
17. Lorasokkay, M. A. ve Ağırdır, M. L. (2011). Konya kentiçi ulaşimda bisiklet. Engineering Sciences, 6(4), 12. ISSN:1306-3111
18. Mert, K. ve Öcalır, E. V. (2010). Konya’da bisiklet ulaşımı: planlama ve uygulama süreçlerinin karşılaştırılması. METU Journal of Faculty of Architecture, 27(1), 223-240. https://doi.org/10.4305/METU.JFA.2010.1.12
19. Oskarbski, J., Birr, K. ve Żarski, K. (2021). Bicycle traffic model for sustainable urban mobility planning. Energies, 14(18), 5970. https://doi.org/10.3390/en14185970
20. Özden, A. ve Kurtuluş Kün, S. B. (2025). Türkiye’de bisiklet ve e-skuter altyapısının kentsel ulaşım bakımından değerlendirilmesi. Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 31(1), 125-140. https://doi.org/10.5505/pajes.2024.09633
21. Riggs, W., Kawashima, M. ve Batstone, D. (2021). Exploring best practice for municipal e-scooter policy in United States. Transportation Research Part A, 151(2021), 18-27. https://doi.org/10.1016/j.tra.2021.06.025
22. Sanders, R. L., Branion-Calles, M. ve Nelson, T. A. (2020). To scoot or not to scoot: findings from a recent survey about the benefits and barriers of using e-scooters for riders and non-riders. Transportation Research Part A: Policy and Practice, 139, 217-227. https://doi.org/10.1016/j.tra.2020.07.009
23. SDÜ Yeşil Kampüs. (2023). SDÜ yeşil kampüs. 7 Aralık 2023 tarihinde https://yesilkampus.sdu.edu.tr/tr/hedeflerimiz/enerji-ve-iklimdegisikligi-13487s.html adresinden alındı.
24. Stewart, G., Anokye, N. K. ve Pokhrel, S. (2015). What interventions increase commuter cycling? A systematic review. BMJ Open, 5(8), 1-9. https://doi.org/10.1136/bmjopen-2015-007945
25. T.C. Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı. (2021). Elektrikli skuter yönetmeliği. 31454 Resmi Gazete. UNC. (1972). Report of the United Nations conference on the human. United Nations Publication, Stockholm, 5-16 June.
26. Van Acker, V., Goodwin, P. ve Witlox, F. (2016). Key research themes on travel behavior, lifestyle, and sustainable urban mobility. International Journal of Sustainable Transportation, 10(1), 25-32. https://doi.org/10.1080/15568318.2013.821003
27. Yang, H., Ma, Q., Wang, Z., Cai, Q., Xie, K. ve Yang, D. (2020). Safety of micro-mobility: analysis of e-scooter crashes by mining news reports. Accident Analysis and Prevention, 143(2020), 105608. https://doi.org/10.1016/j.aap.2020.105608
28. Yazıcıoğlu, Y. ve Erdoğan, S. (2014). SPSS uygulamalı bilmsel araştırma yöntemleri. Detay Yayıncılık.