Bu çalışma, Türkiye’de kentsel koruma ve dönüşüm süreçlerinin tarihsel, politik ve ekonomik dinamiklerini, Kırklareli Yayla Mahallesi örneği üzerinden eleştirel bir yaklaşımla incelemektedir. 1923-1980, 1980-2000 ve 2000 sonrası olmak üzere üç ana dönemde mekânsal dönüşüm, aktörler arası güç ilişkileri ve karar mekanizmaları özgün olarak geliştirilen “iktidar-rol geometrisi” çerçevesinde tartışılmıştır. Analiz, tarihî metinler ve dönemlere özgü kroki ve haritalar üzerinden gerçekleştirilerek, dokudaki değişim mekânsal, sosyo-ekonomik ve politik boyutları ile incelenmiştir. Bulgular, mahalledeki geleneksel çok kültürlü yapının zamanla çözülerek yerini sosyal ve ekonomik bakımdan homojenleşen, ancak mekânsal açıdan giderek parçalanan bir dokuya bıraktığını göstermektedir. Özellikle planlama ve koruma politikalarının uygulamada çoğunlukla parsel ölçeğinde kaldığı, kentsel kimlik ve toplumsal sürekliliğin sağlanamadığı anlaşılmıştır. Artan yapılaşma baskısı, parsel ve konut büyüklüklerinde küçülme, fonksiyonel dönüşüm ve piyasa dinamiklerinin etkisiyle, mahalle kimliği ile özgün değerler zayıflamıştır. Sonuç olarak, Yayla Mahallesi ve benzeri tarihî alanlarda sürdürülebilir koruma ve dönüşüm için, alan yönetimi temelli, çok aktörlü, katılımcı ve esnek bir yönetim modelinin geliştirilmesi gerekmektedir. Böylelikle tarihî alanlar, sadece geçmişin bir nesnesi değil, yaşayan ve dönüşen bir kent hafızası olarak varlığını sürdürebilecektir.
Kentsel koruma iktidar kültürel miras Yayla Mahallesi Kırklareli.
This study critically investigates the historical, political, and economic dynamics shaping urban conservation and transformation in Turkey, using the Yayla Neighborhood of Kırklareli as a case study. Through the original “power-role geometry” framework, the research analyzes spatial change, power relations, and decision-making mechanisms across three periods (1923–1980, 1980–2000, post-2000). Drawing on historical texts, sketches, and maps, the study evaluates shifts in the neighborhood’s spatial, socio-economic, and political structure. Findings show that the traditional multicultural fabric has gradually eroded, resulting in a more homogeneous yet spatially fragmented urban environment. Planning and conservation efforts remain largely parcel-based, limiting the development of an integrated urban identity and weakening social continuity. Intensifying development pressure, shrinking parcel and dwelling sizes, functional shifts, and market-driven dynamics have diminished the neighborhood’s distinctive character. The study concludes that sustainable conservation requires a site management–based, multi-actor, participatory, and flexible governance model, enabling historic areas to persist not as static relics but as living components of urban memory.
Urban conservation power cultural heritage Yayla Neighborhood Kırklareli.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Kentsel Politika, Kent Morfolojisi, Kent Tarihi, Kentsel Alan Yönetimi |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 22 Temmuz 2025 |
| Kabul Tarihi | 19 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Sayı: 50 |