İzmir’de Yeni Bir Konut Üretim Süreci Olarak Kapalı Konut Siteleri
Öz
Kapalı konut sitelerinin oluşumunu tetikleyen temel
faktör kapitalist sistemin bir parçası olarak işleyen neo-liberal
politikalardır. Bir kentte gerçekleştirilen konut sunumunun temel nitelikleri
için, o kentin ulusal ve hatta küresel ekonomideki yeri, diğer bir deyişle
ekonomik altyapısı temel belirleyici olmaktadır. Kentin tarihsel süreci boyunca
geçirdiği sosyo-kültürel ve mekânsal değişim süreçleri de diğer belirleyici
faktörlerdir. İzmir kentindeki kapalı konut siteleri de, ulusal/uluslararası
ekonomik-politik süreçlerin etkisi altında, ancak, kentin tarihsel gelişim
sürecinden taşıdığı iç dinamikler doğrultusunda şekillenmişlerdir. Bu
doğrultuda İzmir’deki kapalı konut siteleri, ulusal ya da uluslararası
ölçekteki benzerlerinden, kentin özgül yapısı doğrultusunda temel farklılıklar
içermektedirler. Bu çalışmada öncelikle İzmir kentsel bölge bütünündeki kapalı
konut sitelerinin kentin büyüme süreci içinde oluşumları aktarılmaktadır.
Ardından kentteki kapalı konut alanlarının sayısı, içerdikleri konut birimi,
kullanıcı profili, üretim biçimleri çerçevesinde mevcut duruma ilişkin sayısal
veriler ortaya konmuş; söz konusu konut alanları, konum, genel tasarım
özellikleri, sosyal donatılar, site içi sosyal ilişkiler, güvenlik, mimari
nitelik gibi parametreler çerçevesinde ülkenin diğer kentlerindeki örneklerle
-ağırlıkla İstanbul ile- kıyaslanarak irdelenmiştir. Son olarak İzmir’deki
kapalı siteler kentin özgün ekonomik, sosyo-kültürel ve mekânsal yapısı
paralelinde değerlendirilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akyol Altun, D. (2010). Kent Çeperlerindeki Az Katlı Konut Topluluklarının Kullanıcı-Mekân İlişkisi Bağlamında Değerlendirilmesi: İzmir Örneği. (Doktora Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, Mimarlık Bölümü, Fen Bilimleri Enstitüsü. İzmir.
- Altınçekiç, F. (1998). Mekân Organizasyonunun Yeniden Üretiminde Birikim İlişkilerini Rolü: Kent ve Onun Düzenleyicisi Bir Aygıt Olarak Sanayi Kapitali. (Doktora Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, Şehir ve Bölge Planlama Bölümü, Fen Bilimleri Enstitüsü. İzmir.
- Altınçekiç, F. ve Göksu, S. (1995). Kentsel mekânın üretimini anlamada toplumsal merkezli sermaye birikim süreci yaklaşımının sağladığı olanaklar - 2. Planlama, 3-4, 62-67.
- Bal, E. (2011). Türkiye'de 2000 Sonrası Neoliberal Politikalar Çerçevesinde İmar Mevzuatındaki Değişimler ve Yeni Kentleşme Pratikleri: İstanbul Örneği. Doktora tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Şehir ve Bölge Planlama Bölümü, İzmir.
- Bali, R. (2002). Tarz-ı hayat’tan life style’a, yeni seçkinler, yeni mekanlar, yeni yaşamlar. İstanbul: İletişim Yayınları.
- Blakely E.J. & Snyder, M.G. (1997). Fortress America. Gated Communities in the United States. Washington, D.C.: Brookings Institution Press.
- Blakely, E.J. & Snyder, M.G. (2003). Bölündükçe yıkılıyoruz: Birleşik Devletler’de kapalı ve duvarlı yerleşmeler. Arredamento Mimarlık, 160, 62-67.
- Caldeira, T. (1999). Sao Paulo’da yeni mekânsal ayrımlaşma yapısı. Duvarlar inşa etmek. Birikim, 123, 87-96.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
T. Didem Akyol Altun
*
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
20 Nisan 2018
Gönderilme Tarihi
15 Şubat 2012
Kabul Tarihi
10 Mayıs 2012
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2012 Cilt: 3 Sayı: 6