Kamusal Sanatın ‘Kamusallığı’: Erişim, Aktör, Fayda Yaklaşımı
Öz
Kamusal mekanda sanattan bahsedildiğinde aklımıza bir dizi soru gelir: Kamusal sanatın ‘kamusallığı’ nedir? Kamusal mekanda sergilenen herhangi bir sanat eseri ‘mutlak’ kamusal mıdır? Bir kamusal sanat eseri, diğerine göre daha ‘az’ ya da daha ‘çok’ kamusal olabilir mi? Kamusal mekanda farklı temsil biçimleriyle sunulan sanat eserinin ne kadar ‘kamusal’ olduğu tanımlanabilir mi? Ölçülebilir mi? Bu makale, kamusal sanatın ‘kamusallığı’ sorunsalına odaklanarak, bu sorulara cevap aramayı hedeflemektedir. ‘Kamu’ ve ‘özel’ kavramlarıyla ilgili yazına hızlıca göz attıktan sonra, bu kavramları tanımlamak için Benn ve Gaus’un 1983’te ortaya attığı ‘erişebilirlik’, ‘aktör’ ve ‘fayda’ ölçütlerine dayanarak, kamusal sanatın kamusallığını tanımlamayı ve tartışmayı hedeflemektedir; özellikle kent planlama ve tasarım alanlarında yapılacak araştırmalarda kullanılabilecek bir araç (ya da model) sunmaya çalışmaktadır. Makale dört ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümünde, kamusal sanata erişim, ikinci bölümünde kamusal sanatın aktörleri ve üçüncü bölümünde ise, kamusal sanatın çok yönlü faydalarına bağlı olarak ‘kamusallık’larının nasıl değişebileceği tartışılmaktadır. Sonuç bölümünde ise, kamusallığın üç boyutuna bağlı olarak yapılan tartışmanın sonuçları özetlenmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akkar Ercan, M. (2007). Public spaces of post-industrial cities and their changing roles. METU Journal of Faculty of Architecture, 24(1), 115-137.
- Akkar, M. (2005). The changing ‘publicness’ of contemporary public spaces: A case study of the Grey’s Monument Area, Newcastle upon Tyne. Urban Design International, 10, 95-113.
- Annabel Jackson Associates (AJA) (2007). Evaluation of Public Art: A literature Review And Proposed Methodology. Final evaluation report to Yorkshire Culture. http://www.artscouncil.org.uk/media/uploads/yorkshireimages/2007AJAEvaluationofPublicArtLiteratureReviewPublicVersion.pdf (14 Mayıs 2013).
- Arendt, H. (1958). The Human Condition. Chicago, London: The University of Chicago Press.
- Arendt, H. (1997). The public and the private realm. S.E. Bronner (ed.) Twentieth Century Political Theory: A Reader (pp. 21-26) London and New York: Routledge.
- Augé C. & Augé P. (1955). Larousse Dictionnaire Encyclopédique. Paris: Libraries Larousse-Paris VI.
- Beech, D. (2005). Sloganeering. http://www.hewittandjordan.com/work/assets/slo ganeering. pdf (14 Mayıs 2013).
- Beech, D., Hewitt, A., Jordan, M. (2008). The economic function of public art is to increase the value of private property. http://freee.org.uk/works/the-economic-function-of-public-art-is-to-increase-the-value-of-private-property/ (13 Mayıs 2013).
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Derleme
Yazarlar
Müge Akkar Ercan
*
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
30 Eylül 2013
Gönderilme Tarihi
20 Temmuz 2013
Kabul Tarihi
11 Eylül 2013
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2013 Cilt: 4 Sayı: 10