An Evaluation Of The Current Housing Market (Home Ownership and Rental) in Ankara

Öz

Owner and rental housing supply are considered as crucial necessities for a well defined housing market. Because they ar epereffered and will be preferred by all of the income groups of the societies. The value (price) of the purchase or rent of a housing market and the income situation of the income groups of the society shape the behavior of the consumers of housing market. So it could be stated that the value of the rented or sale housing reflects the income situation of the local people of a certain region. In the light of this information, it could be argued that different submarkets have emerged including all of housing tenure choice in Ankara Metropolitan region. However all of the submarkets have their own demand, supply and spatial dynamics.

Anahtar Kelimeler

• housing market,sub market,rental housing market,rental housing

Ankara’da Mevcut Konut (Mülk ve Kiralık) Piyasasına İlişkin bir Değerlendirme

Öz

Mülk ve kiralık konut arzı iyi bir konut piyasasının gerekliliğidir. Çünkü farklı gelir gruplarınca farklı amaçlar için talep edilen ve edilecek olan kullanım biçimleridir. Bir konut piyasasında konut kira ya da satın alma değerleri (fiyatları) ve tüketicilerin ya da hanehalklarının gelirleri konuta olan talebi yönlendirmektedir. Bu nedenle bir bölgedeki kiralık konut ya da satılık konut değerleri o bölgedeki tüketicilerin ya da hanehalklarının gelirlerinin bir yansımasıdır. Buna dayalı olarak konut kira ve satın alma bedellerinin yüksek olduğu alanlar ile düşük olduğu alanlar farklı gelir gruplarınca tariflenen farklı alt piyasalardır. Bu bağlamda piyasa koşullarına bırakılmış Ankara metropol kentinde de tüm konut kullanım biçimlerinin yer aldığı farklı alt piyasalar oluşmuştur. Ancak her alt piyasanın kendine özgü arz, talep ve mekansal dinamikleri vardır.

Anahtar Kelimeler

• konut piyasası,alt piyasa,kiralık konut piyasası,kiralık konut

Kaynakça

1. Ankara Büyükşehir Belediyesi,(2007). 2023 Ankara Nazım İmar Plan Raporu[2023 Ankara Planning Report]. Ankara İmar İşleri Başkanlığı Ankara Metropoliten Alan Nazım Plan Bürosu Yayını, Ankara.
2. Arslan, İ.( 2007). Konut Ekonomisi [Housing Economics]. Sakarya Yayıncılık.
3. Balamir, M.(1996). Konut Üreticileri, Mülk Konut, Kiralık Konu [Housing Producers, Owner Houisng, Rental Housing]. Toplu Konut İdaresi Başkanlığı, Konut Araştırmaları Dizisi-14, Ankara.
4. Ballesteros, M.M. (2004). Rental Housing for Urban Low-Income Households in the Philippines. Discussion Paper No: 47, Philippine Institute for Development Studies, 1-20.
5. Bourassa, S. (2000). Ethnicity, Endogeneity and Housing TenureChoice. Journal of Real Estate Finance and Economics, 20(3), 1163-1173.
6. Burke, T.,Wulff, M. (2007). Submarkets in Public Sector Housing. AHURI Positioning Paper No. 101, ISBN: 1 921201 66 5.
7. Çizmeci, F., Çınar, C. (2007). İstanbul Konut Piyasasında Kitlesel Tüketimin Şekillendirdiği Yeni Konut Yerleşimleri[New Housing Areas Formed by Mass Consumption in İstanbul Housing Market].TMMOB İstanbul Kent Sempozyumunda sunulan bildiri, 13-15 Eylül 2007, İstanbul.
8. Davenport , J., L. (2003). The Effect of Supply and Demand Factors on the Affordability of Rental Housing, Honors Projects. Paper 10, http://digitalcommons.iwu.edu/econ_ honproj/10 (Erişim tarihi: 05.11 .2012).

9. Eke, F., Özdemir, N. (2004). Antalya’da Konut Stoğu ve Nitelikleri [Housing Stock and Housing Properties in Antalya]. Mimarlar Odası Antalya Şubesi Yayınları, 10/2.
10. Grigsby, W. G. (1963). Housing Markets and Public Policy. University of Pennsylvania Press, Philadelphia.
11. Günay, B. (2005). Ankara Çekirdek Alanı’nın Oluşumu ve 1990 Nazım İmar Planı Hakkında Değerlendirme [The forming of the Core Area of Ankara and an Evaluation of 1990 Ankara Plan]. Tansı Şenyapılı (Ed.), Cumhuriyetin Ankarası Özcan Altaban’a Armağan (ss. 24-59), ODTÜ Yayıncılık.
12. Kamacı, E. (2009). Güneybatı Ankara Koridoru Yenikent Bahçeli Evler Yapı Kooperatifi [Southwest Ankara Planning Corridor, The Cooperative of Yenikent Bahçelievler Housing]. Serap Kayasü vd. (Ed.),Gecekondu Dönüşüm, Kent Tansı Şenyapılı’ya Armağan (ss. 327-351), Ankara.
13. Lawrence, R. J. ( 1987). Housing, Dwellings & Homes. John Wiley & Sons, Geneva.
14. Öney, E. (2002).Plansız Yerleşmelerde 17 Ağustos 1999 Kocaeli Depremi Sonrası Konut Tercihlerinin Analizi: Reşit Paşa Örneği [Housing Preferences Analysis in Unplanned Areas after the Kocaeli Earthquake: The case of Reşit Paşa]. Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü.
15. Strasheim, M., R. (1974). Housing Market Discrimination and Black Housing Consumption, The Quarterly Journal of Economics, (88/1), 19-43.
16. Tipu, K. (2005). Housing Tenure Aspirations and Attainment. Centre for Housing Research, Aotearoa New Zealand and Building Research.
17. Türel, A. (1996). Konut Üreticileri, Mülk Konut, Kiralık Konut [Housing Producers, Owner Housing, Rental Housing]. Konut Araştırmaları Dizisi, 14.
18. UN&Habitat (2004). EnablingShelterStrategies: Design andImplementation Guide for Policymaker. QuickPolicy Guide Series - Volume 2.
19. Uzun, N. (2005). Ankara’da Konut Alanlarının Dönüşümü Kentsel Dönüşüm Projeleri [Transformation of Housing Areas in Ankara and the Projects of Urban Transformation Projects].Tansı Şenyapılı (Ed.), Cumhuriyetin Ankarası Özcan Altaban’a Armağan (ss. 198-215), ODTÜ Yayıncılık.