19. Yüzyılın İkinci Yarısından Günümüze Galata/Karaköy’de Kent Morfolojisi ve Yapı Türlerinin İncelenmesi
Öz
Bu çalışmada, 19.yüzyılın ikinci yarısından günümüze
kadar olan süreçte İstanbul’un en eski yerleşim bölgelerinden olan Galata’da
sur içi alanda Karaköy ile Tophane arasındaki bölümde kentsel morfoloji
bağlamında gerçekleşen değişiklikler araştırılmış, dönemin siyasal ve sosyal
dinamiklerinin kentsel ve mimari ölçekte formlar üzerindeki etkisi incelenmiş,
bölgenin kentsel dokusunda yer alan yapı türleri ve kullanım biçimleri
araştırılmıştır. Çalışmada dönüşümün mekânsal boyutları öncelikli olarak ele
alınmış bu duruma temel oluşturan idari, sosyal ve kültürel yapıya sınırlı
ölçüde değinilmiş bazı temel değişimler aktarılarak yetinilmiştir.
Çalışmanın amacı mekânsal hafızanın çoğunlukla silinmiş
olduğu ve günümüzde de yapısal ve sosyal olarak hızla dönüşen bölgenin
geçirdiği mekânsal aşamaları ve kullanım biçimlerini belgeleyerek bilgi üretmek
ve bugünkü dönüşümün muhasebesinin yapılmasına ve gelişimine katkıda
bulunmaktır.
Karaköy 1830lardan itibaren idari, mekânsal ve sosyal
anlamda modernleşmenin etkilerinin görüldüğü, finans ve ticaret hacminin gittikçe
genişlediği bir merkez niteliğindedir. Surların yıkılması, yolların
genişletilmesi ve yeni yapı adalarının oluşturulması, Karaköy Meydanı’nın
genişletilmesi, rıhtımın yapılması, Galata Köprüsü’nün yenilenmesi, bu dönemde
6. Daire Belediyesi’nin idaresinde kentin modernleşmesi amacı ile yapılan
dönüşümlerdir.
1956-59 Menderes imar hareketleri çerçevesinde Karaköy
Meydanı, Kemeraltı Caddesi ve Tophane Meydanı’nında birçok tarihi bina
yıkılarak genişletilen denize paralel aks, Azapkapı-Tophane ve Boğaz kıyılarını
bağlayan kentin ana ulaşım akslarından biri olmuştur. Bölgede bu dönemde
sağlıklılaştırma, güzelleştirme amaçlı olarak küçük parsellerin bulunduğu yapı
adaları da yıkılmıştır.
Günümüzde Karaköy en eski işlevi olan liman kenti
özelliklerini; karşılaşma, değiş tokuş, kısa süreli bulunma alanları olarak
geçiş mekânı niteliklerini sürdürmektedir. Ancak 2000’lerin başından itibaren
yine liman işlevli mega projelere pazarlanması yaklaşımı morfolojik ve
tipolojik dönüşümlere sebep olmaktadır. Soylulaştırma nitelikli dönüşümler
(turizm, yeme içme mekânları, tasarım atölyeleri, galeriler vb.) çevrenin
fiziksel yapısı ile birlikte sosyal yapısında da değişime neden olmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akın, N. (2002). 19. yüzyılın ikinci yarısında Galata ve Pera. İstanbul: Literatür Yayınevi.
- Annuaire Oriental, (1905). (Indicateur Oriental) du Commerce. SALT Arşiv. İstanbul
- Annuaire Oriental, (1885). (Indicateur Oriental) du Commerce, Adresses des Hans de Galata, SALT Arşiv, İstanbul.
- Candemir,Y. ve Kavzaoğlu,T. (2009). İstanbul Goad haritalarının bilgi sistemine aktarılması ve değişim analizi. TMMOB Harita ve Kadastro Mühendisleri Odası, 12. Türkiye Harita Bilimsel ve Teknik Kurultayı, 11-15 Mayıs, Ankara.
- Çelik, Z. (1993). The remaking of Istanbul. London: University of London Press.
- Dağdelen, İ. (2005). Cadastre de la ville de constantinople VI cercle municipal. İstanbul: İBB.
- Dağdelen, İ. (2007). Charles edouard Goad’un İstanbul sigorta haritaları. İstanbul: İBB.
- Institut Français d’Etudes Anatoliennes (IFEA) Harita Arşivi.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Figen Orçun Kafesçioğlu
*
Bu kişi benim
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Ocak 2016
Gönderilme Tarihi
19 Kasım 2015
Kabul Tarihi
10 Ocak 2016
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Cilt: 7 Sayı: 18