Sürdürülebilir Yerleşim Modellerinin Karşılaştırılması: Eko-Kent ve Yavaş Kent
Öz
Tarih boyunca ve günümüzde
toplumlar her zaman ideal kent arayışında oldular. Dönemin sorunlarına çözüm
olabilecek kent olarak algılanan “ideal” arayışı kentsel tipolojileri
şekillendirdi. Günümüzde yerleşimlerin en önemli sorunlarından biri çevre
sorunlarıdır. Doğal kaynakları sınırsızmışçasına kullanmak gelecek nesillerin
kendi ihtiyaçlarını karşılamada sorun yaşayacakları anlamına gelmektedir. Bu
konu sürdürülebilirlikle doğrudan ilişkilidir. Yerleşimlerde sürdürülebilirlik
geleceği şekillendirebilecek en önemli konulardandır. Tüm bunlar kentsel
tipoloji çalışmalarını ve yerleşimlerin sürdürülebilirlik parametrelerini
etkilemektedir. Dünyada sürdürülebilirliği hedefleyen, farklı zamanlarda ortaya
çıkmış çok sayıda yerleşim modeli vardır. Ölçek gibi bazı farklılıklara sahip
olsalar bile tüm bu yerleşimlerin ulaşmak istedikleri hedef ortaktır. Bunlar
çevre dostu ve sürdürülebilir olmaktır. Günümüzde Türkiye'de en yaygın olan
modeller eko-kent ve yavaş kent modelleridir.
Bu çalışma kapsamında incelenen
konu eko-kent ve yavaş kent modellerinin karşılaştırılmasıdır. Bu iki kent
modeli sürdürülebilirliğin ekolojik, sosyal ve ekonomik boyutlarına göre
karşılaştırılmış, bu modellerin benzerlik ve farklılıkları ile kentsel
tipolojiye etkisine değinilmiştir. Bu veriler ışığında eko-kent ve yavaş
kentlerin birbirlerine göre olumlu ve olumsuz yanları vurgulanmıştır.
Araştırmanın sonucuna göre eko-kentler sürdürülebilirliğin ekolojik boyutuna
dikkat çekerken, yavaş kentler sürdürülebilirliğin tüm boyutlarını içeren
projeler yürütmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Cervero, R. (1998). The transit metropolis: A global inquiry. Washington: DC: Island Press.
- Ciravoğlu, A. (2009). Sıfırdan başlamak: İdea(l) yerleşimler. Mimarlık Dergisi, 350, Kasım-Aralık, 33-35, İstanbul, Türkiye.
- Doğutürk, G. (2010). Mimari ve yaşam kalitesi bağlaminda yavaş şehir hareketi ve seferihisar örneği. Yüksek lisans tezi. MSGSÜ, FBE, İstanbul, Turkiye.
- Duncan, B. ve Hartman, J. (1996). Sustainable urban transportation initiatives in Canada. Paper submitted to the APEC Forum on Urban Transportation, Seoul, South Korea, November, 20-22.
- Handy, S. (1996). Methodologies for exploring the link between urban form and travel behavior. Transportation Research: Transport and Environment: D 2, 1(2), 151-65.
- Işıldar, G. Y. (2012). 2011 Avrupa yeşil başkenti Hamburg: Ekokent kriterleri ve performans göstergeleri açisindan incelenmesi. SÜ İİBF Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 23, 241-262, Konya, Türkiye.
- Jabareen, Y. R. (2006). Sustainable urban forms : Their typologies, models, and concepts. Journal of Planning Education and Research, 26, 38. Sage Publication, London, England.
- Jones, C. ve MacDonald, C. (2004). Sustainable urban form and real estate markets. European Real Estate Conference, Milan, Italy.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
31 Ocak 2016
Gönderilme Tarihi
20 Ekim 2015
Kabul Tarihi
10 Ocak 2016
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Cilt: 7 Sayı: 18