Yereli Korumak ve Türkiye’de Kent Müzeleri
Öz
20. yüzyılın sonlarına doğru küreselleşme ile
birlikte ulus devletlerin zaman aşımına uğradığı bir süreç yaşanırken kentler
de devletlerin üstünde popülerlik kazanarak kendi markalarını oluşturmaya ve bu
marka değerlerini sergilemeye/pazarlamaya başladı. “Yere özgü” olan “kenti kent
yapan değerler” üzerine vurgu yapılmaya, eğer yoksa bu değerler üretilmeye
başlandı.
1990’lı yıllarda dünyanın çeşitli kentlerinde
kurulmaya başlanan kent müzeleri de bu motivasyon ile ortaya çıktı; “kente
özel” olan değerlerin vurgusunun yapıldığı “kente özgü tarihin” anlatıldığı
bellek mekanları olarak tasvir edilerek. Türkiye’de kent müzelerinin kurulmaya
başlanması 2000’li yıllarda gerçekleşti. 1990’lardan itibaren “Kültür Evleri”
projesini yürüten ÇEKÜL Vakfı ve 2000 yılında kurulan Tarihi Kentler Birliği
Türkiye’de kent müzelerinin kurulmasında öncülük eden kurumlar arasında
yerlerini aldı. Ancak temel motivasyon yerel yönetimler üzerinde yer almakta.
Yerel yönetimler kent müzelerini “kentin hafızası” olarak tanımlarken bu
müzelerin “kent belleğini koruyarak” “kentlilik bilinci” geliştireceğini ve “kentsel
aidiyet” hissini oluşturarak “ortak bir kentli kimliği” inşasında öncü
olacağını sıklıkla vurgulamaktadır.
2000 yılından günümüze Türkiye’de 50 kent
müzesi kurulmuş ve 60 müzenin de kurulum çalışmaları devam etmektedir. Bu
çalışmada kurulan 50 müze bir envanter halinde incelenmiş ve ortaklıklar ve
farklılıklar üzerinde durulmuştur. Bu envanter müzelerin kendi söylemleri,
yerel yönetimlerin müzeler ve kentlerle ilgili söylemleri ve Türkiye’deki kent
müzeleri hakkında literatür çalışmaları üzerinden, özellikle Tarihi Kentler
Birliği ve ÇEKÜL Vakfının ortak yayınladığı “Geçmişten Geleceğe Yerel Kimlik”
dergisinde yer alan söylemler doğrultusunda hazırlanmıştır. Bu söylemler
içerisinde Türkiye’de yereli korumak üzerinden kurulan söylemin kent müzeleri
ile ilişkili olarak nasıl ele alındığı incelenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Dedehayır, H. (2008a). Bursa kent müzesi. Geçmişten geleceğe yerel kimlik, 15, 46-49.
- Dedehayır, H. (2008b). Bana kentimi anlat, bana kendimi anlat. Geçmişten Geleceğe Yerel Kimlik, 15, 38-41.
- Dedehayır, H. ve Değirmenci, M. (2013) der. Kent tarihi müzeleri ve arşivleri. İstanbul: ÇEKÜL Vakfı-Tarihi Kentler Birliği Yayınları.
- Desvallées, A. ve Mairesse, F. (2010) der. Key concepts of museology. Paris: Armand Colin.
- Dostoğlu, N. T. (2004). Bursa Kent müzesi: Yaşayan kent, yaşayan müze. Mimarlık, 317. 20 Aralık 2013 tarihinde, http://www.mimarlikdergisi.com/index.cfm?sayfa=mimarlik&DergiSayi=29&RecID=411 adresinden erişildi.
- Erdönmez, A. (2008). Bursa kent müzesi. Orhan Silier (Der.), Kent müzeleri uluslararası sempozyumu, 21-22 Nisan 2006, Antalya içinde Antalya: Tarih Vakfı Müzecilik-Sergicilik Yayınları.
- Gökdemir, O. (2008). Kent ve bellek: Ahmet Priştina Kent Arşivi ve Müzesi. Geçmişten Geleceğe Yerel Kimlik, 15, 42-45.
- Iggers, G. (1997). Historiography in the Twentieth Century: From Scientific Objectivity to the Postmodern Challenge. Hanover; London: Wesleyan University Press.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Derleme
Yazarlar
Ayşe Nur Şenel Fidangenç
*
Bu kişi benim
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
30 Eylül 2016
Gönderilme Tarihi
1 Nisan 2016
Kabul Tarihi
20 Mayıs 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Cilt: 7 Sayı: 20