Analysis of Transportation Alternatives between Silivri - Sabiha Gökçen Airport in Istanbul by AHP-TOPSIS Methods

Öz

In this study, it has been aimed that urban transportation options that available between Silivri town and Sabiha Gökçen Airport and factors that affect the user's preferences were tried to analyze. by this means, determining the optimal transportation alternatives may be possible and these urban transport options can be developed. The Analytic Hierarchy Process theory and Technique for Order Preference by Similarity to Ideal Solution (TOPSIS) method were selected that are of the multi-criteria decision-making methodologies in order to deter-mine the criteria and decision options relating to urban transportation between these points and criteria and decision alternatives were analyzed with these methods. As well as this study may provide a contribution to remove the inadequacies in literature, it is considered that obtained results can be very attractive for public authorities, operators, and users in the urban transport systems. When a decision is taken, decision-makers should take into consideration the results of this research. Finally, most prefer-able urban transportation options and criteria that given more importance by users were tried to show to the decision makers who relating to determine the transport policy in Istanbul city in order to take more rational decisions that concerning with transportation investments.

Anahtar Kelimeler

• Transportation Systems,TOPSIS,Urban Passenger Transportation

İstanbul Kentinde Silivri - Sabiha Gökçen Havalimanı Arası Ulaşım Alternatiflerinin AHP TOPSIS Yöntemleri ile Analizi

Öz

Bu çalışmada İstanbul kenti özelinde kentin iki en uzak noktası olan Silivri ve Sabiha Gökçen Havalimanları arasında ulaşım olanaklarını ve tercih edilecek ulaşım alternatiflerinin kullanıcılar tarafından seçilmesine etki eden faktörleri analiz etmeyi hedeflenmektedir. Bu sayede en optimal ulaşım olanakları belirlenerek bu alternatiflerin geliştirilmesi olanaklı olabilecektir. Her iki nokta arasındaki ulaşım alternatifleri ve kullanıcıların tercihlerine etki eden kriterlerin belirlenmesi ile ilgili olarak Çok Kriterli Karar Verme (ÇKKV) yöntemleri arasında yer alan Analitik Hiyerarşi Prosesi (AHP) ve İdeal Çözüme Benzerlik Yaklaşımı Tekniği (TOPSIS) yöntemleri seçilmiş, bu yöntemler kullanılarak belirlenen karar noktaları ve kriterler analiz edilmiştir. Bu çalışma literatürde görülen eksikliklerin giderilmesi açısından katkı sağlayacağı gibi, kentsel ulaşım sistemlerinde kullanıcılar, operatörler ve kamu otoriteleri için elde edilecek sonuçların son derece ilgi çekebileceği, karar alıcıların ulaştırma ile ilgili karar alırken bu çalışmanın sonuçlarını dikkate alacakları düşünülmektedir. Nihai olarak, elde edilen sonuçlar çerçevesinde ulaşım yatırımlarını daha rasyonel bir temelde gerçekleştirilebilmesi için ulaşım yatırımları ile ilgili karar alıcılara en uygun ulaşım alternatifleri ve kullanıcıların ulaşım türü seçiminde önem verdikleri kriterler gösterilmeye çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Ulaşım Sistemleri,Topsis,Kent içi Yolcu Taşımacılığı

Kaynakça

1. AASHTO. (2014). AASHTO-LRFD bridge design specification. Washington, DC: American Association of State Highway and Transportation Officials.
2. Akı, M. ve Öztaş, Ç. Ç. (2015). İstanbul’un geleceği için sürdürülebilir ve çevre dostu ulaşım aracı: Bisiklet. YAPI Dergisi, 401, 52-56.
3. Assmann, J., ve Tekin, A. (2001). Kültürel bellek / Eski yüksek kültürlerde yazı, hatırlama ve politik kimlik. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
4. Avcıoğlu, S. S., ve Akın, O. (2017). Kolektif bellek ve kentsel mekan algısı bağlamında İstanbul Tuzla Köyiçi Koruma Bölgesi’nin mekansal değişiminin irdelenmesi. İDEALKENT, 8(22), 423-450.
5. Başdoğan, S., ve Manisa, K. (2016). Kent merkezinde alternatif kamusal alan arayışı, Jean-Jacques Bosc Köprüsü örneği. YAPI Dergisi, 412, 56-62.
6. Binan, C. (2006). Anadolu’da ulaşım ve konaklama yapıları bağlamında mimarlık, malzeme ve yapı üretimi üzerine yorumlar. Geçmişten geleceğe Anadolu’da malzeme ve mimarlık, sempozyum / UIA 2005 XXIII. Dünya Mimarlık Kongresi (s. 179-210). İstanbul: Mimarlar Odası İstanbul Büyükkent Şubesi.
7. Bridge Aesthetics. (2003). Design guideline to improve the appearance of bridges in NSW. New South Wales: NSW Roads and Maritime Services.
8. Erkartal, P. Ö. (2016). Kentsel koruma ve rekonstrüksiyon: Münster Prinzipalmarkt örneği. İDEALKENT, 7(19), 498-526.

9. Halbwachs, M. (1992). On collective memory. Chicago, U.S.: University of Chicago Press.
10. Hasol, D. (Der.) (1995) Ansiklopedik mimarlık sözlüğü (6. ed.). İstanbul: YEM Yayınevi.
11. Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği.(Temmuz 3, 2017). Resmi Gazete. (Sayı: 30113).
12. Sourcebook, B. A. (2010). Practical ideas for short and medium span bridges. Washington, DC: American Association of State Highway and Transportation Officials.
13. Sütiçen, M. (2008). Ülkemizde şehiriçi yaya köprülerinde malzeme kullanımı ve detay sorunları. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, Konya.
14. Şahin, K. (1983). Köprü/üst-geçit. Mimarlık, 189(3), 10-12.
15. Türkçü, Ç. (1997). Çekmeye çalışan taşıyıcı sistemler. İzmir: Eylül Yayınları.
16. Ünal, A. (2017). Planlı alanlar imar yönetmeliği neler getiriyor? İller ve Belediyeler, Türkiye Belediyeler Birliği Dergisi, 831, 23-32.