Araştırma Makalesi

Yerel Yönetim Politikalarında Yenilenebilir Enerji

Cilt: 10 Sayı: 27 31 Ağustos 2019
PDF İndir
TR EN

Yerel Yönetim Politikalarında Yenilenebilir Enerji

Öz

1950’li yıllarla beraber hızlı bir göç dalgası ile kentleşme ve sanayileşme sürecini yaşamakta olan Türkiye’nin enerjiye yönelik ihtiyaç ve talepleri hızla artmaktadır. Enerjiye yönelik talebin yaklaşık yüzde 75’ini ithal eden ülkemizin enerjide dışa bağımlı olması ve ihracattan elde edilen gelirin enerji ithalatı için harcanması, enerji güvenliğini tehdit eden önemli risklerdendir. Bu risklerin önüne geçebilmek, enerjinin dışa bağlılığını en aza indirmek ve sürdürülebilir bir büyüme sağlayabilmek için Türkiye gibi gelişmekte olan ülkeler, özellikle 2000’li yıllarla birlikte enerjinin verimli kullanımı ve alternatif enerji kaynaklarına yönelik politikaların geliştirilmesi için çalışmalarına hız kazandırmışlardır. Yapılan yasal düzenlemelere göre öngörülen faaliyetlerin uygulamaya geçirilmesi ve tedbirlerin alınmasında tek başına merkezi yönetim kuruluşları ve onların taşra birimleri yeterli görülmemektedir. Türkiye’de bugün nüfusun neredeyse yüzde 93’ünün kent yönetimi olan belediye sınırları içerisinde, bunun yüzde 77,6’sının büyükşehir belediyele sınırları içerisinde yaşadığı göz önünde bulundurulduğunda, enerji ihtiyacının karşılanması ve enerji verimliliğinin sağlanmasında, yerelden merkeze doğru ivmelenecek enerji politikalarının hayata geçirilmesinde, yerel yönetimlere de büyük ödevler, görevler ve sorumluluklar düşmektedir. “Yerel Yönetim Politikalarında Yenilenebilir Enerji” başlıklı bu çalışmanın da temel amacı, Türkiye’de enerji politikalarının hayata geçirilmesinde önemli bir yere sahip olan yerel yönetimlerin bu alana yönelik politika ve faaliyet alanlarının tespit edilmesi ve ilgili tüm paydaşların katılımlarının sağlanabileceği yeni bir politika diyaloğu geliştirilmesine katkı sunmaktır. 

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Adıyaman, Ç. (2012). Türkiye'nin yenilenebilir enerji politikaları. Doktora Tezi Niğde Üniversitesi, Niğde.
  2. Avrupa Parlamentosu [AP]. (2018). Report on the role of EU regions and cities in implementing the COP 21 Paris Agreement on climate change (2017/2006(INI). A8-0045/2018). 11 Kasım 2018 tarihinde http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//NONSGML+REPORT+A8-2018-0045+0+DOC+PDF+V0//EN adresinden erişildi.
  3. Birleşmiş Milletler [BM]. (2016). Paris Anlaşması. (1. Bsm). (I. Özkaya-Özlüer, E. Turhan, F. Özlüer ed.), (Y. B. Çamurdan Çev.) Ekoloji Kolektifi Derneği. 11 Kasım 2018 tarihinde http://ekolojikolektifi.org/wp-content/uploads/2017/11/Paris_Anlasmasi-ISBN-978-605-83799-1-6.pdf adresinden erişildi.
  4. Birleşmiş Milletler [BM]. (2018). World urbanization prospects: The 2018 revision, key facts. 11 Kasım 2018 tarihinde https://population.un.org/wup/Publications/Files/WUP2018-KeyFacts.pdf adresinden erişildi.
  5. Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı [BMKP]. (2018) Sürdürülebilir kalkınma hedefleri. 10 Kasım 2018 tarihinde http://www.tr.undp.org/content/turkey/tr/home/sustainable-development-goals.html adresinden erişildi.
  6. Ćetković, S. ve Buzogány, A. (2016). Varieties of capitalism and clean energy transitions in the European Union: When renewable energy hits different economic logics. Climate Policy, 16(5), 642-657. (erişim tarihi 07.12.2018) https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/14693062.2015.1135778 adresinden erişilmiştir.
  7. City of Paris ve Green Parks and Environment Urban Ecology Agency. (2018). Paris climate action plan: Towards a carbon neutral city and %100 renewable energies. 22 Ekim 2018 tarihinde https://api-site-cdn.paris.fr/images/101081 adresinden erişildi.
  8. DGRV. (2016). DGRV annual survey of energy cooperatives: 2015 - Energy cooperatives. 10 Kasım 2018 tarihinde https://www.dgrv.de/weben.nsf/272e312c8017e736c1256e31005cedff/e7b7b885ccf6c6e8c1257e84004f9047/$FILE/Survey_Energy_Cooperations_2015.pdf adresinden erişildi.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

31 Ağustos 2019

Gönderilme Tarihi

2 Ocak 2019

Kabul Tarihi

1 Nisan 2019

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2019 Cilt: 10 Sayı: 27

Kaynak Göster

APA
Kavas, A., & Başoğlu Acet, D. (2019). Yerel Yönetim Politikalarında Yenilenebilir Enerji. İDEALKENT, 10(27), 410-446. https://doi.org/10.31198/idealkent.506955
AMA
1.Kavas A, Başoğlu Acet D. Yerel Yönetim Politikalarında Yenilenebilir Enerji. İDEALKENT. 2019;10(27):410-446. doi:10.31198/idealkent.506955
Chicago
Kavas, Asmin, ve Deniz Başoğlu Acet. 2019. “Yerel Yönetim Politikalarında Yenilenebilir Enerji”. İDEALKENT 10 (27): 410-46. https://doi.org/10.31198/idealkent.506955.
EndNote
Kavas A, Başoğlu Acet D (01 Ağustos 2019) Yerel Yönetim Politikalarında Yenilenebilir Enerji. İDEALKENT 10 27 410–446.
IEEE
[1]A. Kavas ve D. Başoğlu Acet, “Yerel Yönetim Politikalarında Yenilenebilir Enerji”, İDEALKENT, c. 10, sy 27, ss. 410–446, Ağu. 2019, doi: 10.31198/idealkent.506955.
ISNAD
Kavas, Asmin - Başoğlu Acet, Deniz. “Yerel Yönetim Politikalarında Yenilenebilir Enerji”. İDEALKENT 10/27 (01 Ağustos 2019): 410-446. https://doi.org/10.31198/idealkent.506955.
JAMA
1.Kavas A, Başoğlu Acet D. Yerel Yönetim Politikalarında Yenilenebilir Enerji. İDEALKENT. 2019;10:410–446.
MLA
Kavas, Asmin, ve Deniz Başoğlu Acet. “Yerel Yönetim Politikalarında Yenilenebilir Enerji”. İDEALKENT, c. 10, sy 27, Ağustos 2019, ss. 410-46, doi:10.31198/idealkent.506955.
Vancouver
1.Asmin Kavas, Deniz Başoğlu Acet. Yerel Yönetim Politikalarında Yenilenebilir Enerji. İDEALKENT. 01 Ağustos 2019;10(27):410-46. doi:10.31198/idealkent.506955

Cited By