Küresel Kentlerin Anlamsal İnşası: Web Sayfaları Üzerinden Toplumsal Göstergebilimsel Bir Analiz

Öz

Küreselleşme süreci ile hâkim hale gelen Neoliberal ideoloji içerisindeki postfordist üretim rejimiyle birlikte yaşanan dönüşümler, kentleri küresel ile ilişkili olarak doğrudan önemli bir aktör konumuna getirirken, diyalektik bir ilişki içerisinde hem kentlerden güç almakta hem de kentleri dönüştürmektedir. Bu bağlamda bu çalışma, bu ilişki çerçevesinde dönüşen/dönüştürülen kentlere ilişkin harekete geçirilen toplumsal göstergeleri ve sembolik anlam inşalarını inceleme amacını taşımaktadır. Bunun için, öncelikle küresel kentin anlamı ve işlevleri üzerine bir giriş yapıldıktan sonra, küresel kentlere ilişkin göstergeleri incelemek için kullanılabilecek toplumsal göstergebilim yaklaşımı tarihsel ve kuramsal çerçeve içinde ele alınacak ve literatürden örnek çalışmalar ile işlevsellikleri değerlendirilecektir. Bu çalışmalarla ilişkili olarak, postmodern kent tahayyülleri ve kentlerin markalaşma süreçlerine değinilerek, göstergelerin ideolojik arka planı incelenecektir. Daha sonra, seçilmiş küresel kent örnekleri üzerinden kentlerin resmi web sayfalarında kullanılan kentlerin küresel gücüne ilişkin yazılı temsiller toplumsal göstergebilimsel bir bağlamda ele alınarak, seçilen göstergelerin küresel kentin anlamsal inşasında nasıl rol oynadıkları, eleştirel bir epistemoloji içerisinde değerlendirilecektir.

Anahtar Kelimeler

• toplumsal göstergebilim
• küresel kent
• marka kent
• postmodern kent
• Kent kültürü

Semantic Construction of Global Cities: A Social Semiotics Analysis on Web Pages

Öz

The transitions experienced with the post-fordist regime of production within the neoliberal ideology, which have become dominant with the globalization process, both get power from cities and transform them in a dialectical relationship while making cities important actors in relation to the global stage. In this context, this study aims to examine mobilized social indicators and symbolic meaning constructions related to transforming/transformed cities within the framework of this relationship. For this purpose, after an introduction on the meaning and functions of being global city, the social semiotics approach that can be used to examine the indicators related to the global cities will be discussed within the historical and theoretical framework at first. Then relevant literature, case studies and their functionality will be evaluated. In relation to these studies, the ideological background of the indicators will be examined by addressing the postmodern urban imaginations and the branding of cities. Afterwards, the written representations of selected global cities regarding to their global power used on the official websites will be addressed in a social semiotics context and the way the selected indicators play a role in semantic construction of being a global city will be evaluated in a critical epistemology.

Anahtar Kelimeler

• social semiotics
• global city
• city brand
• postmodern city
• urban culture

Kaynakça

1. ABC7 News. (2012, Ocak 27). G8/NATO slogan paints Chicago as 'global crossro-ads'. 12 Mayıs 2020 tarihinde, https://abc7news.com/archive/8519054/ ad-resinden erişildi.
2. Abrahamson, M. (2014). Urban sociology, a global introduction. New York: Cambridge University Press.
3. Alderson, A. S. ve Beckfield, J. (2004). Power and position in the world city system. American Journal of sociology, 109(4), 811-851.
4. Barthes, R. (2018). Çağdaş söylenler. (5. Basım) (Tahsin Yücel Çev). İstanbul: Metis Yayınları.
5. Baudrillard, J. (2018). Simulakrlar ve simulasyon. (12. Basım) (Oğuz Adanır Çev.). Ankara: Doğu Batı Yayınları.
6. Bolchini, D., Chatterji, R., ve Speroni, M. (2009, Ekim). Developing heuristics for the semiotics inspection of websites. In Proceedings of the 27th ACM in-ternational conference on Design of communication (pp. 67-72).
7. Boyne, S. ve Hall, D. (2004). Place promotion through food and tourism: Rural branding and the role of websites. Place branding, 1(1), 80-92.
8. Brenner, N. ve Theodore, N. (2008). Preface: From the “new localism” to the spaces of neoliberalism. Neil Brenner ve Nik Theodore. (Eds). Spaces of neo-liberalism urban restructuring in North America and Western Europe (4. Edi-tion). (ss. 1-32). Ed. Neil Brenner ve Nik Theodore. Oxford: Blackwell Pub-lishing.

9. Brenner, N. ve Keil, R. (2016). From global cities to globalized urbanization. Richard T. LeGates ve Frederic Stout (Der). The City reader (6. Edition) için-de (ss. 666-676). Oxon: Routledge.
10. Brenner, N. ve Schmid, C. (2015). Towards a new epistemology of the ur-ban?. City, 19(2-3), 151-182.
11. Chen, X., Orum, A. M. ve Paulsen, K. E. (2018). Introduction to cities. Singapur: Wiley- Blackwell.
12. Choose Chicago. (2020). Choose Chicago. 14 Mayıs 2020 tarihinde, https://www.choosechicago.com/ adresinden erişildi.
13. City of Chicago. (2020). Chicago. 14 Mayıs 2020 tarihinde, https://www.chicago.gov/city/en.html adresinden erişildi.
14. City of Los Angeles. (2020). Los Angeles. 14 Mayıs 2020 tarihinde, https://www.lacity.org/ adresinden erişildi.
15. Dinnie, K. (2011). Introduction to the theory of city branding. Keith Dinnie. (Ed.). City branding, theory and cases içinde (ss. 3-7). Londra: Palgrave Mac-millan.
16. Dubai Corporation of Tourism & Commerce Marketing. (2020). Visit Dubai. 14 Mayıs 2020 tarihinde, https://www.visitdubai.com/en adresinden erişildi.
17. Eco, U. (2019). Mimarlık göstergebilimi. (Fatma Erkman Akerson Çev.). İstanbul: Daimon Yayınları.
18. Explore France. (2020). Places to go /Paris. 14 Mayıs 2020 tarihinde, https://www.france.fr/en/paris adresinden erişildi.
19. Florek, M., Insch, A., ve Gnoth, J. (2006). City council websites as a means of place brand identity communication. Place Branding, 2(4), 276-296.
20. Florek, M. (2011). Online city branding. Keith Dinnie. (Ed.). City branding, the-ory and cases içinde (ss. 82-90). Londra: Palgrave Macmillan.
21. Foucault, M. (2001). Kelimeler ve şeyler, insan bilimlerinin bir arkeolojisi. (3. Ba-sım). (Mehmet Ali Kılıçbay Çev.). Ankara: İmge Kitabevi.
22. Friedmann, J. (1986). The world city hypothesis. Development and change, 17(1), 69-83.
23. GaWc. (2018). The World according to GaWC 2018. 12 Mayıs 2016 tarihinde, https://www.lboro.ac.uk/gawc/world2018t.html adresinden erişildi.
24. Godfrey, B. J. ve Zhou, Y. (1999). Ranking world cities: multinational corpora-tions and the global urban hierarchy. Urban Geography, 20(3), 268-281.
25. Goodchild, B. (1990). Planning and the modern/postmodern debate. The Town Planning Review, 61(2), 119-137.
26. Gottdiener, M. (2005). Postmodern göstergeler, maddi kültür ve postmodern yaşam biçimleri. (Erdal Cengiz, Hakan Gür, Arhan Nur Çev.). Ankara: İmge Kita-bevi.
27. Gottdiener, M., Hutchison, R. ve Ryan, M. T. (2015). The new urban sociology. (5. Edtion). Boulder: Westview Press.
28. Gottdiener, M., Budd, L., ve Lehtovuori, P. (2016). Key concepts in urban studies. (2. Edition). Craydon: SAGE Publications.
29. Greater London Authority. (2020). Mayor Of London, London Assembly. 14 Ma-yıs 2020 tarihinde, https://www.london.gov.uk/ adresinden erişildi.
30. Harvey, D. (2016). Kent deneyimi. (Esin Soğancılar Çev.). İstanbul: Sel Yayıncı-lık.
31. Harvey, D. (2019). Postmodernliğin durumu. (8. Basım). (Sungur Savran Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.
32. Hirt, S. A. (2009). Premodern, modern, postmodern? Placing new urbanism into a historical perspective. Journal of Planning History, 8(3), 248-273.
33. Hong Kong Tourism Board. (2020). Discover Hong Kong. 14 Mayıs 2020 tari-hinde, http://www.discoverhongkong.com/eng/index.jsp adresinden eri-şildi.
34. I Amsterdam. (2020). Iamsterdam. 14 Mayıs 2020 tarihinde, https://www.iamsterdam.com/en adresinden erişildi.
35. Jeon, H. Y., ve Jeon, J. Y. (2012). A comparative study of branding cities thro-ugh semiotic abalyses of the official websites os Seoul, Tokyo and Beijing. Proceedings of the 10th World Congress of the International Association for Semi-otic Studies (IASS/AIS) içinde (s. 975-998). Universidade da Coruña (España / Spain).
36. Kearney. (2019). A question of talent: how human capital will determine the next global leaders, 2019 Global Cities Report. 12 Mayıs 2020 tarihinde, https://www.kearney.com/global-cities/2019 adresinden erişildi.
37. Kourdis, E. (2012). Semantic isotopies in interlingual translation: Towards a cultural approach. Gramma: Journal of Theory and Criticism, 20, 105-116.
38. Költringer, C. ve Dickinger, A. (2015). Analyzing destination branding and image from online sources: A web content mining approach. Journal of Bu-siness Research, 68(9), 1836-1843.
39. LA Tourism & Convention Board. (2020). Discover Los Angeles. 14 Mayıs 2020 tarihinde, https://www.discoverlosangeles.com/ adresinden erişildi.
40. Lagopoulos, A. P. (2019, Ekim 11). The Semiotics of urban Space. Zlatan Kara-jina ve Deborah Stevenson (Ed). The routledge companion to urban media and communication. 8 Mart 2020 tarihinde, https://www.routledgehandbooks.com/doi/10.4324/9781315211633-4 ad-resinden erişildi.
41. Lefebvre, H. (2017). Şehir hakkı. (2. Basım). (Işık Ergüden Çev.). İstanbul: Sel Yayıncılık.
42. Leff, S. ve Petersen, B. (2015). Beyond the scorecard: Understanding global city rankings. The Chicago Council on Global Affairs: Chicago, IL, USA.
43. LeGates, R. T. ve Stout F. (2016). Introduction to part eight. Richard T. LeGates ve Frederic Stout (Der). The city reader içinde (ss. 643-6749). Oxon: Routled-ge.
44. LUCIDE. (Tarih belirtilmemiş). LUCIDE project toolkit, multilingualism in urban spaces. 12 Mayıs 2020 tarihinde, https://www.languagescompany.com/wp-content/uploads/14_1134- LUC_Toolkit_UrbanSpaces_V9_Online.pdf ad-resinden erişildi
45. Madrid Destino Cultura Turismo y Negocio S. A. (2020). Madrid. Official tou-rism website. 14 Mayıs 2020 tarihinde, https://www.esmadrid.com/en adre-sinden erişildi.
46. McFarlane, C. (2017). Learning. Mark Jayne ve Kevin Ward (Ed). Urban theory, new critical perspectives içinde (ss. 172-182). Cornwall: Routledge.
47. Míguez González, M. I. (2011). Websites and place branding for seven Gali-cian cities: An exploratory study. Catalan journal of communication & cultural studies, 3(2), 297-304.
48. Mori Memorial Foundation. (2019). Global power city index 2019. 12 Mayıs 2020 tarihinde, http://mori-m-foundation.or.jp/english /ius2/gpci2/index.shtml adresinden erişildi.
49. NYC & Company. (2020). NYC the official guide. 14 Mayıs 2020 tarihinde, https://www.nycgo.com/ adresinden erişildi.
50. Öktem, B. (2016). Küresel kent söyleminin kentsel mekânı dönüştürmedeki rolü: Büyükdere-Maslak aksı. Hatice Kurtuluş (Der). İstanbul’da kentsel ay-rışma. (2. Basım) içinde (ss. 25-76). İstanbul: Bağlam Yayıncılık.
51. Öncü, A. ve Weyland, P. (2016). Giriş: Küreselleşen kentlerde yaşam alanları ve kimlik mücadeleleri. Ayşe Öncü – Petra Weyland. (Der). Mekân, kültür, iktidar, küreselleşen kentlerde yeni kimlikler (Çev. Nevra Şimşek, Nilgün Uy-gun) (5. Basım) içinde (ss. 9-39). İstanbul: İletişim Yayınları.
52. Paganoni, M. C. (2012). City branding and social inclusion in the glocal city. Mobilities, 7(1), 13-31.
53. Paris Convention and Visitors Bureau. (2020). Paris. 14 Mayıs 2020 tarihinde, https://en.parisinfo.com/ adresinden erişildi.
54. Resonance. (2018). World’s Best Cities, A Ranking of Global Place Equity. 13 Ma-yıs 2020 tarihinde, https://media.resonanceco.com /uploads/2018/11/Resonance-2019-Worlds-Best-Cities-Report.pdf adresinden erişildi.
55. Saffron. (2019). Saffron city brand barometer 2019. 13 Mayıs 2020 tarihinde, https://cbb19.saffron-consultants.com/ adresinden erişildi.
56. San Francisco Travel Association. (2020). Sftravel. 14 Mayıs 2020 tarihinde, https://www.sftravel.com/ adresinden erişildi.
57. Sassen, S. (1991). The global city, New York, London, Tokyo. Princeton: Princeton University Press.
58. Sassen, S. (2000). Cities in a world economy, second edition. The United States of America: Pine Forge Press.
59. Semprini, A. (1992). Le marketing de la marque, approche sémiotique. Paris: Editi-ons Liaisons.
60. Singapore Tourism Board. (2020). Visit Singapore. 14 Mayıs 2020 tarihinde, https://www.visitsingapore.com/en/ adresinden erişildi.
61. Stadt Frankfurt am Main. (2020). City of Frankfurt am main. 14 Mayıs 2020 tari-hinde https://frankfurt.de/english adresinden erişildi.
62. Stadt Zürich, Kanton Zürich ve Zürich Tourismus. (2020). Official web portal of zurich. 14 Mayıs 2020 tarihinde https://www.zuerich.ch/zh/en/ adresinden erişildi.
63. Stahl, G. (2010). Urban semiotics. Ray Hutchison (Ed.). Encyclopedia of urban studies içinde (ss. 918-921). The United States of America: SAGE Publicati-ons.
64. The City of Sydney. (2020). City of Sydney. 14 Mayıs 2020 tarihinde https://www.cityofsydney.nsw.gov.au/ adresinden erişildi.
65. The City of Toronto. (2020). Toronto. 14 Mayıs 2020 tarihinde, https://www.toronto.ca/ adresinden erişildi.
66. The Government of the Hong Kong Special Administrative Region. (2020). Hong Kong economy. 14 Mayıs 2020 tarihinde, https://www.hkeconomy.gov.hk/en/home/index.htm adresinden erişildi.
67. The Moscow Mayor and Moscow Government. (2020). Moscow mayor official website. 14 Mayıs 2020 tarihinde, https://www.mos.ru/en/ adresinden eri-şildi.
68. The Toronto Convention and Visitors Association. (2020). See Toronto now. 14 Mayıs 2020 tarihinde, https://www.seetorontonow.com/ adresinden erişil-di.
69. Tokyo Convention & Visitors Bureau. (2020). Go tokyo. 14 Mayıs 2020 tarihin-de, https://www.gotokyo.org/en/ adresinden erişildi.
70. Tokyo Metropolitan Government. (2020). Tokyo metropolitan government. 14 Mayıs 2020 tarihinde, https://www.metro.tokyo.lg.jp /english/ adresinden erişildi.
71. Toneguzzi, M. (2013, Ağustos 21). Calgary ninth on global cities prosperity report. Calgary Herald. 12 Mayıs 2020 tarihinde, http://www.calgaryherald.com/business /calgary+ninth+global+cities+prosperity+report/8812487/story.html adresinden erişildi.
72. Tourismus+Congress GmbH Frankfurt am main. (2020). Frankfurt am Main. 14 Mayıs 2020 tarihinde, https://www.frankfurt-tourismus.de/en adresinden erişildi.
73. Vannini, P. (2007). Social semiotics and fieldwork: Method and analy- tics. Qualitative Inquiry, 13(1), 113-140.
74. Vanolo, A. (2017). City branding, the ghostly politics of representation in globali-sing cities. Croydon: Routledge.
75. Warschauer, M., ve Grimes, D. (2007). Audience, authorship, and artifact: The emergent semiotics of Web 2.0. Annual Review of Applied Linguistics, 27, 1-23.
76. Washington DC. (2020). Washington. 14 Mayıs 2020 tarihinde, https://washington.org/ adresinden erişildi.
77. Winfield-Pfefferkorn, J. (2005). Exploring city branding and the importance of brand image. Master of Arts in Advertising Design at the Graduate School of Sy-racuse University. 13 Mayıs 2020 tarihinde, http://culturaldiplomacy.org/academy/pdf/research/books /nation_branding/The_Branding_Of_Cities_-_Julia_Winfield- Pfefferkorn.pdf adresinden erişildi.
78. Zukin, S. (2000). The cultures of cities. (6. Basım) Cornwall: Blackwell.
79. Zukin, S. (2010). Naked city: The death and life of authentic urban places. ABD: Oxford University Press.