Sinema, ortaya çıktığı ilk andan itibaren doğa ve çevreyle kurduğu karmaşık ilişki nedeniyle beşerî bilimler alanında dikkate değer bir inceleme nesnesi hâline gelmiştir. İçinde bulunduğumuz Antroposen dönemin varsayımsal bağlamında, küresel ekolojik krizin görünürlüğünün artmasıyla birlikte sinemanın bu konudaki temsilleri ve etkileri, akademik ilginin merkezine yerleşmiştir. Bu çalışma, sinemanın doğa ve çevreyle olan etkileşimini tarihsel ve kuramsal bir çerçevede ele alarak, ekosinema eleştirisinin gelişim sürecini 1990’lardan günümüze kadar incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada kuramsal sentez ve literatür temelli tarihsel inceleme yaklaşımlarını bir araya getiren karma bir yapı benimsenmiş ve ekosinema tarihi bağlamında geliştirilen eserler doğrultusunda bir yol haritası oluşturulmuştur. Bu oluşum, eksiksiz olmamakla birlikte, ekosinemanın yalnızca doğa imgelerinin temsiliyle sınırlı bir alan olarak değerlendirilemeyeceğini ortaya koymaktadır. Bu doğrultuda makale, ekosinemanın izleyicide ekolojik farkındalık yaratma, çevresel duyarlılığı geliştirme ve toplumsal dönüşüme katkı sağlama potansiyelini vurgulamaktadır.
Since its inception, cinema has become a significant subject of inquiry within the humanities due to its complex relationship with nature and the environment. Within the context of the Anthropocene, the increasing visibility of the global ecological crisis has brought cinematic representations and their environmental implications to the center of academic attention. This study aims to examine the interaction between cinema and the natural world within a historical and theoretical framework, focusing specifically on the development of ecocinema criticism from the 1990s to the present day. The research adopts a hybrid structure, combining the approaches of theoretical synthesis and literature-based historical review, and establishes a roadmap based on seminal works developed within the history of ecocinema. Although not exhaustive, this trajectory demonstrates that ecocinema cannot be confined to the mere representation of natural imagery. Accordingly, the article emphasizes the potential of ecocinema to foster ecological awareness in viewers, enhance environmental sensitivity, and contribute to broader processes of social transformation.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | İletişim ve Medya Çalışmaları (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 13 Ekim 2025 |
| Kabul Tarihi | 26 Kasım 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 28 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 3 Sayı: 2 |