KAYIT DIŞI EKONOMİ BAĞLAMINDA YOKSULLUĞUN ÇOCUK İŞÇİLİĞİ ÜZERİNDEN OKUNMASI

Çocuk işçiliği, ülkeler için ekonomik kalkınma ve büyümenin sağlanmasında ciddi bir engeldir. Kayıt dışı ekonominin önemli bir göstergesi olarak yer alan çocuk işçiliği, daha çok düşük eğitim düzeyi ve hanehalkına düşük gelirin girmesinden kaynaklanmaktadır. Özellikle uzun vadede çocukların işgücünde yer alması yoksulluğun sürdürülebilir olmasını sağlamaktadır. İşgücünde yer alan çocuklar eğitim ve sağlık gibi temel haklara ulaşmada ciddi problemler yaşamaktadır. Bununla birlikte işgücüne katılan çocukların psikolojik, sosyal ve fiziksel gelişimleri zarar görmektedir. Dezavantajlı/kırılgan/hassas gruplar olarak anılan çocukların eğitim ve temel ihtiyaçlarına erişimlerin iyileştirilmesi ve çocuk işçiliğine yönelik sıkı denetimlerin yapılması çocuk işçiliğin azaltılmasına katkı sağlayacaktır. Bu çalışmanın temel amacı; kayıt dışı ekonomi bağlamında yoksulluğu çocuk işçiliği üzerinden yeniden incelemektir. Çalışmada Türkiye'de çocuk işçiliği ve çocuk yoksulluğuna dair yorumlar, TÜİK’den alınan veriler aracılığıyla desteklenmiştir. Elde edilen bulgulara göre çocuk istihdamı oranlarında yıllar arasındaki yükseliş ve düşüşlerin olduğu ancak son iki yılda çocuk istihdamının geçmiş yıllara oranla daha az olduğu belirlenmiştir. Bununla birlikte çocuk istihdamında erkeklerin istihdama katılım oranı kız çocuklarına oranla daha yüksek olduğu verilere yansımıştır. Çalışmada öne çıkan bir diğer önemli bulgu; maddi olarak yoksun olan çocuk oranında farklı yıllar arasında artış ve azalışların görüldüğü ancak maddi yoksun olan çocuk oranında 2012 ve 2013 yılına göre diğer yıllarda düşüş olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak Türkiye’de çocuk işçiliğinin azaltılmasında eğitim ve gelirde sosyal politikalar aracılığıyla yapılacak iyileştirmeler, dezavantajlı konumda bulunan çocuk işçiliğinin azaltılmasında önemli rol oynayacaktır.