KURUMSAL EĞİTİM YÖNETİMİNİN ÇALIŞAN PERFORMANSI ÜZERİNDEKİ ETKİSİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Günümüz rekabetçi iş dünyasında, çalışan performansının artırılması işletmeler açısından önemli bir gereklilik haline gelmiştir. Bu bağlamda kurumsal eğitim yönetimi, çalışanların bilgi, beceri ve yetkinlik düzeylerini geliştiren stratejik bir araç olarak öne çıkmaktadır. Bu çalışma, kurumsal eğitim uygulamalarının çalışan performansı üzerindeki etkisini nesnel performans verileri üzerinden incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma, Türkiye’de ve global ölçekte faaliyet gösteren büyük ölçekli bir işletmenin çağrı merkezi çalışanları üzerinde gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın örneklemini, eğitim sürecine katılan ve eğitim öncesi ile sonrası performans verilerine ulaşılabilen 500 müşteri temsilcisi oluşturmaktadır. Araştırmada nicel yöntem benimsenmiş; veriler kurumun performans değerlendirme sistemi aracılığıyla elde edilen performans puanları ile çalışanların eğitime yönelik algılarını ölçmeye yönelik ölçekten elde edilmiştir. Verilerin analizinde betimsel istatistiklerin yanı sıra bağımlı örneklem t-testi, bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA), Pearson korelasyon analizi ve Ki-kare analizi kullanılmıştır. Bulgular, eğitim sonrası performans puanlarının (79,52), eğitim öncesine kıyasla (76,74) istatistiksel olarak anlamlı düzeyde arttığını göstermektedir (p < 0,001). Bununla birlikte, performans artışının demografik değişkenlere göre anlamlı farklılık göstermediği; eğitim alma sıklığına göre yalnızca eğitim çıktıları boyutunda anlamlı bir farklılık bulunduğu; performans farkı ile eğitim çıktıları algısı arasında zayıf ve negatif yönlü bir ilişki olduğu ve performans artışı ile eğitimin performans üzerindeki etkisine yönelik algı arasında anlamlı bir ilişki bulunduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak, kurumsal eğitim uygulamalarının çalışan performansı üzerinde anlamlı ve olumlu bir etkiye sahip olduğu; bu etkinin demografik özelliklerden bağımsız olarak gerçekleştiği ve çalışan algıları ile genel olarak örtüştüğü belirlenmiştir. Bununla birlikte, algılanan eğitim çıktıları ile performans artışı arasındaki ilişkinin doğrusal olmadığı görülmüş ve bu durum, kurumsal eğitim süreçlerinin çok boyutlu bir yaklaşımla değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koymuştur.

Anahtar Kelimeler

• Kurumsal eğitim
• çalışan performansı
• performans ölçümü
• eğitim yönetimi
• çağrı merkezi.

Destekleyen Kurum

İzmir Demokrasi Üniversitesi

Etik Beyan

Bu araştırmada kullanılan eğitim değerlendirme anketi, Yetişkin Eğitim Memnuniyeti (YEM) Ölçeği uyarlanarak hazırlanmıştır. Ölçeğin kullanımına ilişkin gerekli yazılı izin alınmış olup, ilgili izin belgesi etik kurul başvuru dosyası kapsamında sunulmuş ve onaylanmıştır.

EVALUATION OF THE EFFECT OF CORPORATE TRAINING MANAGEMENT ON EMPLOYEE PERFORMANCE

Öz

In today’s competitive business environment, improving employee performance has become a critical requirement for organizations. In this context, corporate training management stands out as a strategic tool that enhances employees’ knowledge, skills, and competencies. This study aims to examine the impact of corporate training practices on employee performance based on objective performance data. The research was conducted on call center employees of a large-scale company operating both in Türkiye and globally. The sample consists of 500 customer representatives who participated in the training process and whose pre- and post-training performance data were available. A quantitative research method was adopted, and the data were obtained from the organization’s performance evaluation system as well as a measurement tool used to assess employees’ perceptions of training. In addition to descriptive statistics, paired samples t-test, independent samples t-test, one-way ANOVA, Pearson correlation analysis, and Chi-square analysis were employed. The findings indicate that post-training performance scores (79.52) increased significantly compared to pre-training scores (76.74) (p < 0.001). Furthermore, performance improvement did not differ significantly across demographic variables. While a significant difference was observed only in the “training outcomes” dimension with respect to training frequency, a weak and negative relationship was found between performance improvement and perceived training outcomes. In addition, a significant relationship was identified between performance improvement and employees’ perceptions of training effectiveness. As a result, corporate training practices have a significant and positive effect on employee performance, independent of demographic characteristics, and are generally consistent with employee perceptions. However, the relationship between perceived training outcomes and performance improvement was found to be non-linear, indicating that corporate training processes should be evaluated through a multidimensional perspective.

Anahtar Kelimeler

• Corporate training
• employee performance
• performance measurement
• training management
• call center

Destekleyen Kurum

İzmir Demokrasi University

Etik Beyan

The training evaluation questionnaire used in this study was developed by adapting the Yetişkin Eğitim Memnuniyeti (YEM) Scale. The necessary written permission for the use of the scale was obtained, and the relevant document was submitted and approved as part of the ethics committee application file.

Kaynakça

1. Aguinis, H., & Burgi-Tian, J. (2023). “Performance management around the world: A systematic Review”, Annual Review of Organizational Psychology and Organizational Behavior, 10, ss. 155–182.
2. Akgemci, T. ve Koçyiğit, N. (2013). “İnsan kaynaklarında eğitim ve geliştirme faaliyetlerinin örgütsel vatandaşlık davranışı üzerindeki etkilerinin incelenmesi”, Humanitas Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı 1, ss. 17–32.
3. Akın, U. (2009). “Türkiye’de eğitim bütçesi”, Millî Eğitim Dergisi, Cilt 39, Sayı 184, ss. 8–25.
4. Aktuğ, S. (2016). “Hizmet içi eğitimin örgütsel bağlılık düzeyi ve algılanan çalışan performansı üzerine etkisi”, (Yüksek Lisans Tezi), İstanbul Gelişim Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
5. Armstrong, M. (2009). Armstrong's handbook of performance management: An evidence-based guide to delivering high performance. London, Kogan Page.
6. Aydın, A. (2015). Yetişkin eğitimi ve kurum içi öğrenme. Ankara, Pegem Akademi.
7. Bayar, M. (2019). “İnsan kaynakları yönetiminde personelin hizmetiçi eğitimi ve motivasyonun performans üzerindeki etkisinin incelenmesi: Ankara ilindeki özel sağlık kurumlarında bir uygulama”. (Doktora Tezi), İstanbul Gelişim Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
8. Becker, G. S. (1993). Human Capital: A Theoretical and Empirical Analysis with Special Reference to Education. Chicago: University of Chicago Press.

9. Bingöl, D. (2016). İnsan kaynakları yönetimi. İstanbul, Beta Yayınları, 10. Baskı.
10. Boylu, İ. (2023). “Kurumsal eğitim programlarının katılımcıların davranışlarına ve performanslarına etkisinin ölçülmesi”, (Yüksek Lisans Tezi), Nişantaşı Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
11. Çağıl, E. (2007), “İşletmelerde Personel Eğitimi, Verimlilik İle İlişkisi ve Bir Araştırma”, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
12. Çetin, P. D., Dinç Elmalı, D. D. Ve Arslan, D. D. (2018). İnsan kaynakları yönetimi. İstanbul, Beta Basım Yayım Dağıtım AŞ.
13. Hameedi, K. S. (2023). The impact of training on improving employee performance: A case study on employees in the directorate of education of Ma'an District. International Journal of Professional Business Review: Int. J. Prof. Bus. Rev., 8(10), ss. 13.
14. Kaptangil, K. (2010). “İşletmelerde İnsan Kaynakları Eğitiminin Çalışanların Performansları Üzerine Olan Etkileri”, (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
15. Kılıç, F., & Türkmen, M. (2020). “Hizmet İçi Eğitim ve Verimlilik İlişkisi Üzerine Kavramsal Bir Değerlendirme”, Pamukkale Üniversitesi İşletme Araştırmaları Dergisi, 7(2), ss. 130-158.
16. Kirkpatrick, D. Ve Kirkpatrick, J. (2006). Evaluating training programs: The four levels. Berrett-Koehler Publishers.
17. Koçel, T. (2019). İşletme yöneticiliği. İstanbul, Beta Yayınları.
18. Naji, S. A. (2020). “The importance of training programs in the development of performance of employees and companies: A review of related concepts.” Research Review International Journal of Multidisciplinary, 5(10), ss. 31–40.
19. Obeng-Tuaah, M. (2025). Employees training and development to enhance organisational performance. International Journal of Multidisciplinary Studies and Innovative Research, 13(1), ss. 1-15.
20. NOE, R. A. (2009). İnsan kaynaklarının eğitim & geliştirilmesi (Çev. C. Çetin). Ankara, Beta Yayınları.
21. Pehlivan, İ. (1992). “Hizmet içi eğitim – verimlilik ilişkisi”, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, Cilt 25, Sayı 1, ss. 151–162.
22. Rodriguez, J., & Walters, K. (2017). “The importance of training and development in employee performance and evaluation”, World wide journal of multidisciplinary research and development, 3(10), ss. 206-212.
23. Saatçioğlu, K. Ve Yıldırım, A. (2022). “İnsan kaynakları yönetimi fonksiyonlarından eğitim ve geliştirme uygulamalarının çalışan performansına etkileri: Tekstil ve hazır giyim sektöründe bir araştırma”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt 27, Sayı 2, ss. 123–141.
24. Selimoğlu, E. Ve Yılmaz, B. (2009). “Hizmet içi eğitimin kurum ve çalışanlar üzerine etkileri”, Paradoks Ekonomi Sosyoloji ve Politika Dergisi, Cilt 5, Sayı 1, ss. 1-12.
25. Taşkın, E. (2001). İşletme yönetiminde eğitim ve geliştirme. İstanbul, Papatya Yayıncılık, 3. Baskı.
26. Taymaz, H. (1992). Hizmet İçi Eğitim. Ankara: Pegem Yayıncılık.
27. Yalçın, S. Ve Ergün, M. (2016). “Kurumsal eğitim programlarının işgören performansına etkisi: Bankacılık sektöründe bir uygulama”, Eğitim ve Bilim Dergisi, Cilt 41, Sayı 187, ss. 83–95.
28. Yüksekbilgili, Z., & Akduman, G. (2024). Yetişkin Eğitim Memnuniyeti (Yem) Ölçümü İçin Ölçek Geliştirme Çalışması. The Journal Of Academic Social Science Studies, 12(53), 239-257.