IRON DEFICIENCY AND IMPORTANCE OF NUTRITIONAL INTERVENTION IN IRON DEFICIENCY ANEMIA

Öz

Introduction: Iron deficiency is the most prevalent micronutrient deficiency globally. It leads to high rates of anemia in children, particularly in developing countries, and is common among women of reproductive age. Iron deficiency is a global public health issue with implications for both individual health and broader social and economic impacts. It leads to various health problems, ranging from increased risk of preterm birth and cognitive and physical developmental issues in children to reduced work productivity and physical performance in adults. Iron is found in two forms in foods and plays a vital role in essential biochemical processes such as oxygen transport, tissue oxygenation, and DNA and protein synthesis. The deficiency arises from an imbalance between iron intake and absorption and the body's needs. Iron absorption mostly depends on factors such as the existing amount of iron in the body and the quantity, form, and bioavailability of iron in the diet. Aim: The aim of this study is to highlight the importance of iron deficiency and nutritional aspect of iron deficiency anemia. Methods: Original articles and literature reviews in PubMed, Web of Science, Elsevier Science Direct, and Springerlink databases were conducted using keywords such as iron deficiency anemia, anemia, and nutrition intervention in iron deficiency anemia. Conclusion: Adjusted dietary habits, iron supplementation, and awareness are critical factors in preventing and treating iron deficiency anemia.

Anahtar Kelimeler

• Anemia
• Iron
• Iron Deficiency
• Iron Deficiency Anemia
• Nutritional Intervention in Iron Deficiency

DEMİR EKSİKLİĞİ VE DEMİR EKSİKLİĞİ ANEMİSİNDE BESLENME MÜDAHALELERİNİN ÖNEMİ

Öz

Giriş: Demir eksikliği, dünya genelinde en yaygın görülen mikro besin eksikliğidir. Gelişmekte olan ülkelerde çocuklarda yüksek oranda anemiye yol açar ve bu eksiklik, özellikle üreme çağındaki kadınlarda yaygındır ve hem birey sağlığı hem de sosyal ve ekonomik yansımaları olan küresel bir halk sağlığı sorunudur. Bu durum, erken doğum riskinden çocuklarda bilişsel ve fiziksel gelişim bozukluklarına, yetişkinlerde ise iş verimliliği ve fiziksel performans düşüklüğüne kadar çeşitli sağlık sorunlarına neden olur. Demir, besinlerde iki formda bulunur ve oksijen taşıma, doku oksijenasyonu, DNA ve protein sentezi gibi hayati biyokimyasal süreçlerde rol oynar. Eksikliği, demir alımı ve emilimi ile vücudun ihtiyaçları arasındaki dengenin bozulmasından kaynaklanır. Yöntem: Bu derleme, PubMed, Web of Science, Elsevier Science Direct and Springerlink veri tabanlarından demir eksikliği, demir eksikliği anemisi, demir eksikliği anemisinde beslenme anahtar kelimeleri kullanılarak araştırma ve derleme makaleleri taranarak oluşturulmuştur. Amaç: Bu çalışmanın amacı demir eksikliğinin ve demir eksikliği anemisinin önemini vurgulayıp beslenme stratejilerini ele almaktır. Sonuç: Beslenme düzenlemeleri ve demir takviyeleri, demir eksikliği anemisinin önlenmesi ve tedavisinde kritiktir. Demir emilimi, vücutta mevcut demir miktarı, beslenmedeki demirin miktarı, biçimi ve biyoyararlılığı gibi faktörlere bağlıdır

Anahtar Kelimeler

• Anemi
• Demir
• Demir Eksikliği
• Demir Eksikliği Anemisi
• Demir Eksikliği Anemisinde Beslenme

Kaynakça

1. Aksoy, M. (2008). Beslenme Biyokimyası. Ankara: Hatipoğlu Yayınevi.
2. Allen, R. A. (2013). The prevalence and impact of restless legs syndrome on patients with iron deficiency anemia. American Journal of Hematology, 88(4), 261-264.
3. Andrews, N. (1999). Disorders of iron metabolism. New England Journal of Medicine, s. 1986- 1995.
4. Andrews, N. (2004). Iron Deficiency and Related Disorders. J. F. Greer içinde, Wintrobe’s Clinical Hematology, 11th ed., Vol. 1 (s. 979-1009). Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins.
5. Anonymous. (2002). Meeting iron requirements. Nutritopics, 24.
6. Aufderheide, A. (1989). İskelet Kalıntılarının Kimyasal Analizi. İskeletten Yaşamın Yeniden İnşası (s. 237-260). içinde Florida: Wiley-Liss.
7. Bach, V. S. (2014). Prevalence and possible causes of anemia in the elderly: a cross-sectional analysis of a large European university hospital cohort. Clinical Interventions in Aging, 9, 1187-1198.
8. Bansal K, G. M. (2016). Association of severe early childhood caries with iron deficiency anemia. : J Indian Soc Pedod Prev Dent, 34(1), s. 36-42.

9. Baysal, A. (2009). Su ve Mineraller (Cilt 12). Hatiboğlu Basım ve Yayım.
10. Baysal, A., Bozkurt, N., Güneyli, U., & Aksoy, M. (1983). Diyet El Kitabı (Cilt A-44). Ankara, Türkiye: Hacettepe Üniversitesi Yayınları.
11. Brissot P, B. D. (2018). Rare anemias due to genetic iron metabolism defects. Mutat Res, 777, 52- 63.
12. Bruner, A. J. (1996). Randomised study of cognitive effects of iron supplementation in nonanaemic iron-deficient adolescent girls. Lancet, s. 992-996.
13. Bulut, S. (2017). Batman İlinde Yaşayan 13-18 Yaş Aralığındaki Obez Olgulara Ait Tiroid Hormonu, Lipit Profili ve Bazı Kan Biyokimya Parametrelerinin Prospektif İncelenmesi. Batman, Türkiye: Batman Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Kimya Anabilim Dalı
14. Camaschella, C. (2015). Iron deficiency anemia. New England Journal of Medicine, 372(19), s. 1832-1843.
15. Carley, A. (2003). Anemia: When Is it Iron Deficiency? Pediatric Nursing, 29, s. 127-133.
16. Cin, Ş. Ç. (1978). Değişik ekonomik koşullarda çocuk ve gençlerde iz elementlerin incelenmesi (çinko, demir, bakır ve magnezyum). Ankara: Nuray Matbaası.
17. Clark, S. (2008). Demir eksikliği anemisi. Klinik Uygulamada Beslenme, s. 128-141.DeLoughery, T. (2017). Iron deficiency anemia. Med Clin North Am, 101, 319-332.
18. Elmalı, H. U. (2020). 0-5 Yaş çocuklarda anemi değerlendirmesi ve ebenin sorumlulukları. Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 4(2), 171-182.
19. Fasano, A. C. (2012, Aralık 20). Clinical practice. Celiac disease. New England Journal of Medicine, 367(25), 2419-2426.
20. Goodnough, L. S. (2014, Ocak). Evaluation and management of anemia in the elderly. American Journal of Hematology, 89(1), 88-96.
21. Helvacıoğlu, D. (2012). Çocukluk Çağındaki Obezitenin Demir Eksikliği Anemisine Neden Olmasının Araştırılması. İstanbul, Türkiye: Marmara Üniversitesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı.
22. Hershko, C. C. (2014, Ocak 16). How I treat unexplained refractory iron deficiency anemia. Blood, 123(3), 326-333.
23. Higgins, P. R. (2003). Iron-deficiency Anemia. Techniques in Gastrointestinal Endoscopy, s. 134-141.
24. Hori, A., Kasai, H., Kawai, K., Nanri, A., Sato, M., Ohta, M., & Mizoue, T. (2014). Coffee intake is associated with lower levels of oxidative DNA damage and decreasing body iron storage in healthy women. Nutrition and cancer, 66(6), 964-969.
25. Kaner, G. (2013). Hafif şişman ve şişman kadınlarda demir yetersizliği anemisi, beslenme örüntüsü ile kronik inflamasyon beteteçleri ve diyet tedavisinin etkinliğinin belirlenmesi. Ankara, Ankara, Türkiye: Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beslenme ve Diyetetik Anabilim Dalı, Hacettepe Üniversitesi. Iesujhs I 37
26. Karakuş, V. G. (2016). Erşkin hastalarda anemi etiyolojisi, risk faktörleri ve nüksün değerlendirilmesi. Medical Journal of Mugla Sitki Kocman University, 3(1), s. 1-6. L, K. (2018). Anemia in childhood. Pediatr Ann(47), s. e42-e47. Martinez-Navarrete, N. C.-L.-M. (2000). Iron deficiency and iron fortified foods - a review. Food Research International, 35, s. 225-231.
27. McClung, J. (2018). Iron, zinc, and physical performance. Biol Trace Elem Res, 188, 135-139. Michaelsen, C. M. (2005). Long-term calcium supplementation does not affect the iron status of 12–14-y-old girls. The American Journal of Clinical Nutrition, 82(1), 98-102.
28. Neyzi, O. E. (1984). Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları (Cilt 13). (B. Yayını, Dü.) İstanbul, Türkiye: İstanbul Tıp Fakültesi Vakfı .
29. Özkan M, Ç. A. (2018). Demir fizyopatolojisi ve demir eksikliği anemisine yaklaşım: yeni tedavi stratejileri. Sağlık Bilimleri ve Tıp Dergisi, 1(2), 40-44.
30. Rubio-Tapia, A. H. (2013, Mayıs). ACG clinical guidelines: diagnosis and management of celiac disease. American Journal of Gastroenterology, 108(5), 656-676; quiz677.
31. Saltık Temizel, İ. (2008). İştahsız çocuk. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi, 51(176), s. 81. Singh, A. B. (2016). Effect of inclusion of key foods on in vitro iron bioaccessibility in composite meals. Journal of Food Science and Technology, 2033-2039.
32. T.C. Sağlık Bakanlığı, Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü. (2011). Yetişkinlerde Demir Eksikliği Anemisi Tanı ve Tedavi Kılavuzu. Ankara, Türkiye.
33. T.C. Sağlık Bakanlığı, Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü. (2020). Demir Eksikliği ve Demir Eksikliği Anemisi Klinik Protokolü. Ankara, Türkiye: T.C. Sağlık Bakanlığı, Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü.
34. Türkiye Beslenme ve Sağlık Araştırması. (2019). Ankara: Sağlık Bakanlığı Sağlık Araştırmaları.
35. Tahir, M. B. (2017). The association of dietary intake and iron deficiency anemia with the socioeconomic status in general population of Faisalabad . APMC, 63-67.
36. Ünal, S. B. (2011). Eritrosit hastalıkları ve hemoglobin bozuklukları tanı ve tedavi kılavuzu. Bölüm III: Yetişkinde Demir Eksikliği Tanı ve Tedavi Kılavuzu. Yetişkinde Demir Eksikliği Tanı ve Tedavi Kılavuzu(s. 23-33). içinde Ankara: Türk Hematoloji Derneği. Verdon, F. B. (2003). ron supplementation for unexplained fatigue in non-anaemic women: double blind randomised placebo controlled trial. BMJ, s. 1124.
37. Warner M, K. M. (2018). Anemia, iron deficiency. StatPearls. içinde Wawer AA, J. A.-T. (2018). Iron status in the elderly: A review of recent evidence. Mech Ageing Dev, 175, 55-73.
38. Weiss, G. G. (2005). Anemia of chronic disease. New England Journal of Medicine, s. 1011- 1023.
39. Wenzel, B. S. (1962). Obez ergenlerde hipoferremi. Lancet. WHO. (16-20). The Management of Nutrition In Major Emergencies. Iron Deficiency and Anaemia. Malta: Designed by WHO Graphics.
40. WHO. (2001). Iron deficiency anaemia assessment, prevention, and control: a guide for programme managers. Geneva: World Health Organization.
41. WHO. (2004). Vitamin and Mineral Requirements In Human Nutrition. WHO. World Health Organization, C. f. (2008). Worldwide prevalence of anaemia 1993–2005: WHO global database on anaemia. de Benoist B, McLean E, Egli I, Cogswell M.
42. Yıldız, A. &. (2017). Erişkinlerde demir eksikliği anemisi tedavisi. Türkiye Klinikleri J İntern Med, 12-106.
43. Yurdakök K, I. O. (2009). Çocuklarda demir eksikliği anemisini önleme yaklaşımları. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, 52(224), s. 31.
44. Zargaran, M. S. (2016). Preparation and bioavailability analysis of ferrous bis alanine chelate as a new micronutrient for treatment of iron deficiency anemia. Adv Pharm Bull, 6, 407-413.
45. Zhu, C. Y. (2017). Higher iron bioavailability of a human-like collagen iron complex. Journal of Biomaterials Applications, 32(1), 82-92.
46. Zohora F, B. K. (2018). Biological and immunological aspects of iron deficiency anemia in cancer development: A narrative review. Nutr Cancer, 70, 546-556.