Examining the Effect of Transformational Leadership on Organizational Commitment in Remote Work Model

Öz

New business models and new management approaches are necessarily developed due to technological developments and necessary situations such as pandemics. Remote working is one of the business models that requires a new management approach. A remote working environment can provide banks with advantages in terms of reducing costs, employee engagement, talent retention and talent acquisition. In order gain a competitive advantage in the banking market, participation banks want to integrate into the remote working environment. The attitudes and perceptions of the employees are as important as the management approach and practices to be determined by the businesses to integrate into the remote working environment. The aim of this study is to analyze the impact of remote working attitudes and transformational leadership perceptions of employees in participation banks on organizational commitment together. In this sense, a contribution is made to the literature which examining the relationships between remote working attitude, transformational leadership and organizational commitment separately. Quantitative research design was conducted for this study. The data was collected by random sampling method and online survey technique from 520 people working in Turkish participation banks. Since 61 of the employees only worked in an office environment, the surveys that they filled out were excluded. The data were analyzed with the AMOS 23 program using structural equation modeling. The research concluded that participation bank employees' remote working attitudes and transformational leadership perceptions have a statistically significant and positive impact on organizational commitment.

Anahtar Kelimeler

• transformational leadership
• organizational commitment
• remote work
• participation bank

Uzaktan Çalışma Modelinde Dönüşümcü Liderliğin Örgüt Bağlılığına Etkisi Üzerine Bir Araştırma

Öz

Teknolojik gelişmeler ve pandemi gibi zorunlu durumlar nedeniyle yeni iş modelleri ve bu iş modellerine göre yeni yönetim anlayışları geliştirmek gerekmektedir. Uzaktan çalışma da yeni bir yönetim anlayışı gerektiren iş modellerinden biridir. Uzaktan çalışma ortamı bankalara maliyetleri düşürme, çalışan bağlılığı, yetenekleri elde tutma ve yetenek kazanımı bakımından avantajlar sağlayabilmektedir. Özellikle pazarda rekabetçi avantajı kazanmak isteyen katılım bankalarının uzaktan çalışma ortamına entegre olabilmeleri için çalışanların tutum ve algılarının en az işletmelerin belirleyecekleri yönetim anlayışı ve uygulamalar kadar önem kazanmaktadır. Bu çalışmanın amacı katılım bankalarındaki çalışanların uzaktan çalışma tutumları ve dönüşümcü liderlik algılarının örgütsel bağlılık üzerindeki etkisini birlikte incelemektir. Bu anlamda uzaktan çalışma tutumu, dönüşümcü liderlik ve örgütsel bağlılık ilişkilerini ayrı ayrı inceleyen literatüre katkı sunulmaktadır. Bu çalışma için nicel araştırma tasarımı benimsenmiştir. Araştırmanın verileri, Türkiye’deki katılım bankalarında çalışan 520 kişiden rastgele örnekleme yöntemi ve çevrimiçi anket tekniğiyle toplanmıştır. Çalışanlardan 61 tanesi sadece ofis ortamında çalıştıkları için doldurdukları anketler kapsam dışı bırakılmıştır. Araştırmadaki veriler yapısal eşitlik modellemesi kullanılarak AMOS 23 programı ile analiz edilmiştir. Araştırmanın bulguları, katılım bankası çalışanlarının uzaktan çalışma tutumu ve dönüşümcü liderlik algılarının örgütsel bağlılık üzerinde pozitif ve anlamlı yönde etkilediği sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• dönüşümcü liderlik
• örgütsel bağlılık
• uzaktan çalışma
• katılım bankacılığı

Etik Beyan

Çalışmanın Etik izni İstanbul Ticaret Üniversitesi Rektörlüğünden 01.11.2023 tarihli E 65836846-044-302621 sayılı kararla alınmıştır.

Kaynakça

1. Atkinson, T. N. ve Pilgreen, T. (2011). Adopting the transformational Leadership perspective in a complex research environment. Research Management Review, 18(1), 1-23
2. Australian Productivity Commission (2021). Workingfrom Home. Melbourne: Austrlian Productivity Commission.
3. Aydoğdu, S. ve Aşıkgil, B. (2011). An empirical study of the relationship among job satisfaction, organizational commitment and Turnover intention. International Review of Management and Marketing, 1(3), 43-53.
4. Balay, R. (2000). Yönetici ve öğretmenlerde örgütsel bağlılık. Nobel Yayın Dağıtım.
5. Banks, G. C., McCauley, K. D., Gardner, W. L. ve Guler, C. E. (2016). A meta-analytic review of authentic and transformational leadership: A test for redundancy. The Leadership Quarterly, 27(4), 634-652.
6. Bass, B. M. (1985). Leadership and performance beyond expectations. Free Press.
7. Başol, O. ve Çömlekçi, M. F. (2021). Uzaktan çalışmanın sosyal ve demografik değişkenlerle ilişkisi üzerine bir araştırma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 16(3), 755-776.
8. Bayram, L. (2006). Yönetimde yeni bir paradigma: Örgütsel bağlılık. Sayıştay Dergisi, (59), 125-139.

9. Bozkurt, Ö. ve Yurt, İ. (2013). Akademisyenlerin örgütsel bağlılık düzeylerini belirlemeye yönelik bir araştırma. Yönetim Bilimleri Dergisi, 11(22), 121-139.
10. Çakan, S. (2021). Uzaktan/evden çalışmanın iş tatminine ve örgütsel bağlılığa etkisi üzerine bir araştırma: Bankacılık sektörü örneği. International Journal of Entrepreneurship and Management Inquiries, 5(9), 227-244.
11. Davis, J. K. ve Thilagaraj, A. (2022). Transformational Leadership theory – A critical analysis with reference to banking sector. Webology, 19(2), 152-159.
12. Dede, N. P. (2019). Dönüşümcü liderlik ve örgütsel bağlılık ilişkisinde lidere güvenin aracı rolü üzerine bir araştırma. Business & Management Studies: An International Journal, 7(4), 1923-1943
13. Demirel, Y. (2009). Örgütsel bağlılığın iç hizmet kalitesi üzerine etkisi: Kamu ve özel sektör çalışanları üzerine bir araştırma. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (23), 269-282.
14. Doğan, H. (2002). İş görenlerin adalet algılamalarında örgüt içi iletişim ve prosedürel bilgilendirmenin rolü. Ege Akademik Bakış, 2(2), 71–78.
15. Eraslan, L. (2011). Liderlikte post-modern bir paradigma: Dönüşümcü liderlik. Journal of Human Sciences, 8(1), 1-32.
16. Fernet, C., Austin S. ve Vallerand R. J. (2012). The effects of work motivation on employee exhaustion and commitment: An extension of the JD-R model. Work & Stress, 26(3), 213-229.
17. Fırat, İ. ve Yeşil, S. (2020). Dönüşümcü liderlik özelliklerinin işletmenin yenilik yeteneği ve performansı üzerindeki etkisi. Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(2), 40-57.
18. Gül, H. (2002). Örgütsel bağlılık yaklaşımlarının mukayesesi ve değerlendirilmesi. Ege Üniversitesi Akademik Bakış Dergisi, 2(1), 37-55.
19. Güney, S. (2006). Ahlaki liderliğin kavramsallaştırılması ve ahlaki yönetimde liderliğin rolü. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 13(1), 135-148.
20. Hadiyat, Y., Indrawati, N. S. ve Athifah, M. R. (2020). Organizational commitment and intentiontoquit of HR practitioners: A study from Indonesia. Proceedings of the 1st International Conference on Sustainable Management and Innovation, ICoSMI 2020, 14-16 September 2020, Bogor, West Java, Indonesia, 1-19.
21. Hanif, M. (2011). Differences and similarities in Islamic and conventional banking. International Journal of Business and Social Sciences, 2(2), 166-175.
22. İnce, M. ve Gül, H. (2005). Yönetimde yeni bir paradigma: Örgütsel bağlılık. Çizgi Kitabevi.
23. Jalagat, R. C. ve Jalagat, A. M. (2019). Rationalizing remote working concept and its implications on employee productivity. Global Journal of Advanced Research, 6(3), 95-100.
24. Jung, D., Yammarino, F. J. ve Lee, J. K. (2009). Moderating role of subordinates' attitudes on transformational leadership and effectiveness: A Multi-CulturalAnd Multi-Level Perspective. The Leadership Quarterly, 20, 586-603.
25. Kara, E. ve Bozkurt, Ş. (2021). Dönüşümcü liderliğin örgütsel bağlılık üzerindeki etkisinin belirlenmesi. Ekev Akademi Dergisi, 25(87), 143-160.
26. Karaman, M. (2023). Keşfedici ve doğrulayıcı faktör analizi: Kavramsal bir çalışma. Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 9(1), 47-63.
27. Kaya, M. ve Erdoğan, E. (2023). Uzaktan çalışmanın işyerlerinde uygulanmasına dönük bir öneri. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 11(1), 42-76.
28. Keçeci, M., Küçükelçi, D. T. ve Allaham, M. V. (2022). Themediating role of affective commitment and job satisfaction between workload and intention to stay: The case of a private university. Journal of Academic Value Studies, 8(4), 339-347.
29. Kendir, H., Arslan, E. ve Bozkurt, H. Ö. (2018). Devam bağlılığı, presenteeism ve işten ayrılma niyeti arasındaki ilişki: Beş yıldızlı otel işletmelerinde bir araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 10(4), 1029-1046.
30. Korejan, M. M. ve Shahbazi, H. (2016). An analysis of the transformational leadership theory. Journal of Fundamental and Applied Sciences, 8(3), 452-461.
31. Lowe, K. B., Kroeck, K. G. ve Sivasubramaniam, N. (1996). Effectiveness correlates of transformational and transactional leadership: A meta-analytic review of the MLQ literature. Leadership Quarterly, 7(3), 385-425.
32. Loyless, L. H. (2023). Competence in virtual communication: Remote transformational leadership. Public Administration Review, 83(3), 702-709
33. Manko, B. A. ve Robinski, J. (2021). Success factors in managing remote work: a global perspective. Scientific Quarterly Organization and Management, 1(53), 41-56.
34. Mary, V. S. (2020). Impact of remote work on work commitment. European Journal of Molecular & Clinical Medicine, 7(8), 2281-2286.
35. Meyer, J. P., Allen, N. J. ve Smith, C. A. (1993). Commitment to organizations and occupations: Extension and test of a three-component conceptualization. Journal of Applied Psychology. 78, 538-551.
36. Morçin, S. E. ve Bilgin, N. (2014). Dönüştürücü liderliğin örgütsel bağlılığa etkisi: Adana ilindeki A grubu seyahat acenteleri örneği. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23(2), 113-128.
37. Popovici, V. ve Popovici, A. L. (2020). Remote work revolution: Current opportunities and challenges for organizations. Ovidius University Annals, EconomicSciences Series, 20(1), 468-472.
38. Pretti, T. J., Etmanski, B. ve Durston, A. (2020). Remote work-integrated learning experiences: Studentperceptions. International Journal of Work-Integrated Learning, Special Issue, 2020, 21(4), 401-414
39. Radović-Marković, M., Stevanović, M. ve Milojević, M. (2021). Remote working in terms of Covid 19. International Journal of Entrepreneurship, 25(1), 1-5.
40. Sabaruddinsah, S. ve Asiah, N. (2022). Pengaruhkepemimpinan transformasional pada masa pandemi covid 19 terhadapkinerjakaryawanmelalui culture control dan komitmen organisasi. Jurnal Ekonomi & Ekonomi Syariah, 5(1), 411-425
41. Saini, M. ve Roulet, T. (2022). Understanding the relationship between remote-working employees’ well-being and job effectiveness during the Covid-19 Pandemic. Cambridge: Cambridge Judge Business School.
42. Seçer, H. Ş. ve Şeçer, B. (2007). Örgütlerde üretkenlik karşıtı iş davranışları: Belirleyicileri ve önlenmesi. TİSK Akademi, (2), 147-175.
43. Serinikli, N. (2021). Covid 19 salgın sürecinde örgütsel değişim: Uzaktan/evden çalışma modeli. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 31(1), 277-288.
44. Takan, M. (2001). Bankacılık teori uygulama ve yönetim. Adana: Nobel Kitapevi.
45. Tenderis, A. ve Kazdal, Ö. S. (2023). Hibrit çalışma modelinin örgütsel bağlılık ve çalışan performansı etkisi üzerine kavramsal bir değerlendirme. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(1), 1-11
46. Türkiye Bankalar Birliği. (2024). Türkiye’de Bankacılık Sistemi Banka, Çalışan ve Şube Bilgileri Mart 2024 Raporu. Türkiye Bankalar Birliği
47. Tunç, H. (2000). Soru ve cevaplarla ÖFK'lar. Bereket Dergisi, 3(10), 13-15.
48. Van Wart, M. ve Suino, P. (2017). Understanding theories of Leadership and Leadership styles: An introduction. İçinde, Van Wart, M. (der), Leadership in Public Organizations, ss. 1-26. Routledge.
49. Varsak, S. (2017). Participation banking in Turkey and its effects on theTurkish Financial system. Balkan and Near Eastern Journal of Social Sciences, (3-Special Issue), 104-109.
50. Yaşlıoğlu, M. M. (2017). Sosyal bilimlerde faktör analizi ve geçerlilik: Keşfedici ve doğrulayıcı faktör analizlerinin kullanılması. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, (46), 74-85
51. Yavuz, E. (2009). İş görenlerin dönüşümcü liderlik ve örgütsel bağlılık ile ilgili tutumlarına yönelik bir araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 1(2), 51-69.
52. Yukl, G. (1999). An evaluation of conceptual weaknesses in transformational and charismatic leadership theories. Leadership Quarterly, 10(2), 285-305.
53. Zeynel, E. (2022). Dönüştürücü liderliğin örgütsel özdeşleşme üzerindeki etkisi ve duygusal bağlılığın düzenleyici rolü. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(2), 545-572.