Examination of Urban and Environmental Applications in Islamic Cities within the Context of Sustainable and Resilient Cities
Öz
Cities have been under pressure throughout history due to factors such as population, climate, war, etc. The solutions to the problems faced by cities have varied depending on the approaches of city administrations. The applications of cities governed according to Islamic beliefs regarding the city and its environment constitute the subject of this article. Despite geographical and cultural differences, the existence of successful and effective applications in urban and environmental management in Islamic cities is noteworthy. Although these concepts are associated with the recent period, ensuring the sustainability and resilience of cities is a timeless requirement for cities. Accordingly, this study aims to examine urban and environmental applications in Islamic cities within the context of sustainable and resilient cities. Adopting a descriptive approach, this study examines examples of good application in Islamic cities and reveals the relationship between these applications and sustainable and resilient cities. Furthermore, it provides concrete examples of how Islamic beliefs influenced the approaches and methods of city management in Cordoba, Granada, Isfahan, and Istanbul, among others. The study concludes that, during the periods in which they were implemented, the applications in Islamic cities made cities sustainable and resilient in terms of urban and environmental aspects.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Adıgüzel C.E. (2016). CORDOBA The historical city, capital of the Umayyad Caliphate of Al-Andalus and centre of science and culture, https://turkmaarifansiklopedisi.org.tr/kurtuba, Erişim Tarihi: 5.12.2025
- Ahmadi, H., Nazari Samani, A., & Malekian, A. (2009). The Kanat: A Living History in Iran. In Water and Sustainability in Arid Regions (pp. 125–138). Springer Netherlands. https://doi.org/10.1007/978-90-481-2776-4_8
- al-Mizan World Environment Agreement (2022). Trees and Green Areas in the Hadith-i Sharif, https://al-mizan.uskudar.edu.tr/hadis-i-seriflerde-agac-ve-yesil-alanlar#:~:text=If%20you%20have%20an%20apple%20seedling%20in%20your%20hand,Musnad%3A%205%2F415)., Erişim Tarihi: 10.12.2025
- Angelakis, A. N., Capodaglio, A. G., Kumar, R., Valipour, M., Ahmed, A. T., Baba, A., Güngör, E. B., Mandi, L., Tzanakakis, V. A., Kourgialas, N. N., & Dercas, N. (2025). Water Supply Systems: Past, Present Challenges, and Future Sustainability Prospects. Land, 14(3), 619. https://doi.org/10.3390/land14030619
- Aydın, A. & Sağdıç, Z. (2016). The Relationship Between Architect And Patronage Of Ottoman Mosques In The Sixteenth Century, Spaces/Times/Peoples: Patronage And Architectural History, Proceeding Book 57-66. Retrieved from http://archist.arch.metu.edu.tr/system/files/mt_hamilik-compressed.pdf.
- Bakır, A. (1992). Basra, a city founded by Hz. Ömer in Southern Iraq., https://cdn2.islamansiklopedisi.org.tr/dosya/5/C05015673.pdf, Erişim Tarihi: 7.12.2025.
- Bibri, S.E. (2021). Data-driven smart eco-cities and sustainable integrated districts: A best-evidence synthesis approach to an extensive literature review. European Journal of Futures Research Research, 9(16). https://doi.org/10.1186/s40309-021-00181-4
- Bilgiç, D.E. and Hosny, E.A. (2019). The importance of water in religion and beliefs and its reflection in architecture: The example of the Alhambra Palace, The Journal of Turk-Islam World Social Studies, 20, 59-76, http://dx.doi.org/10.16989/TIDSAD.1698
- Bueno, S., Bañuls, V.A., & Gallego, M.D. (2021). Is urban resilience a phenomenon on the rise? A systematic literature review for the years 2019 and 2020 using textometry. International Journal of Disaster Risk Reduction, 66(102588), https://doi.org/10.1016/j.ijdrr.2021.102588
- Civantos, J. M. M., Rodríguez, B. R., Zakaluk, T., Ramón, A. G., & Martos-Rosillo, S. (2023). Ancestral Integrated Water Management Systems as Adaptation Tools for Climate Change: The “Acequias De Careo” and Historical Water Management of the Mecina River in Sierra Nevada (Granada, Spain). Conservation and Management of Archaeological Sites, 25(1–3), 7–29. https://doi.org/10.1080/13505033.2023.2293345
- Driaux D. (2016). Water supply of ancient Egyptian settlements: the role of the state. Overview of a relatively equitable scheme from the Old to New Kingdom (ca. 2543–1077 BC). Water history, 8, 43–58. https://doi.org/10.1007/s12685-015-0150-x
- Erman, D.O. (2014). Bird Houses in Turkish Culture and Contemporary Applications. Procedia - Social and Behavioural Sciences, 122, 306-311, https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2014.01.1345.
- Fernald, A., Tidwell, V., Rivera, J., Rodríguez, S., Guldan, S., Steele, C., Ochoa, C., Hurd, B., Ortiz, M., Boykin, K., & Cibils, A. (2012). Modelling Sustainability of Water, Environment, Livelihood, and Culture in Traditional Irrigation Communities and Their Linked Watersheds. Sustainability, 4(11), 2998-3022. https://doi.org/10.3390/su4112998
- Figueiredo, L., T. Honiden and A. Schumann (2018), “Indicators for Resilient Cities”, OECD Regional Development Working Papers, No. 2018/02, OECD Publishing, Paris, https://doi.org/10.1787/6f1f6065-en.
- Food and Agriculture Organisation of the United Nations (2014). Kanat Irrigated Agricultural Heritage Systems of Kashan, İsfahan Province Islamic Republic of Iran, https://www.fao.org/uploads/media/IRAN_GIAHS_Proposal_FINAL.PDF, Erişim Tarihi: 7.12.2025.
- Gezer, S. (2008). The 41st Verse of Surah Ra'd within the Framework of Text-Interpretation Relationship, Journal of Academic Research in Religious Sciences, 8(1), 145-157.
- Gillner, S., Korn, S., Hofmann, M. and Roloff, A. (2017). Contrasting strategies for tree species to cope with heat and dry conditions at urban sites, Urban Ecosystems, vol. 20, 853-865. https://doi.org/10.1007/s11252-016-0636-z
- Holling, C.S. (1973), “Resilience and stability of ecological systems”, Annual Review of Ecology and Systematics, Vol. 4/1, pp. 1-23, https://doi.org/10.1146/annurev.es.04.110173.000245.
- Irwing, T.H. (2002). Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi / Kurtuba, Ankara, 26, 451-453, https://cdn2.islamansiklopedisi.org.tr/dosya/26/C26008604.pdf, Erişim Tarihi: 5.12.2025.
- Islamic Thought Atlas (2018). Basra, https://islamdusunceatlasi.org/mekanlar/basra/52, Erişim Tarihi: 7.12.2025.
- Kamash, Z., 2012. Irrigation technology, society and environment in the Roman Near East. J. Arid Environ. 86, 65–74. https://doi.org/10.1016/j.jaridenv.2012.02.002.
- Karslı, İ.H. (2012). Environmental Issues and the Qur'an's Teachings on the Natural Environment, Journal of the Presidency of Religious Affairs, 18(1), 93-120.
- Martos-Rosillo, S., Ruiz-Constán, A., González-Ramón, A., Mediavilla, R., Martín-Civantos, J.M., Martínez-Moreno, F.J., Jódar, J., Marín-Lechado, C., Medialdea, A., Galindo-Zaldívar, J., Pedrera, A., Durán, J.J., 2019. The oldest managed aquifer recharge system in Europe: new insights from the Espino recharge channel (Sierra Nevada, southern Spain). J. Hydrol. https://doi.org/10.1016/j.jhydrol.2019.124047.
- Michael, F. L., Noor, Z. Z., & Figueroa, M. J. (2014). Review of urban sustainability indicators assessment – Case study between Asian countries. Habitat International, 44, 491–500. https://doi.org/10.1016/j.habitatint.2014.09.006
- Mikaeili, M., & Memlük, Y. (2012). Badgir: Design with Nature, A Traditional Architectural and Climate Element in the Hot Dry Region of Iran. ICONARCH International Congress of Architecture and Planning, (ICONARCH-1, Proceeding Book), 136–146. Retrieved from https://iconarch.ktun.edu.tr/index.php/iconarch/article/view/64
- Mortada, H. (2002). Urban Sustainability In The Tradition Of Islam, Southampton: WIT Press, https://doi.org/10.2495/URS020681
- Özdemir, M. (1996). Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi / Gırnata, Ankara, 51-57, https://cdn2.islamansiklopedisi.org.tr/dosya/14/C14004928.pdf, Erişim Tarihi: 6.12.2025.
- Öztürk, N. K., & Demirel, Ö. (2021). Montreal City in Terms of Multi-Stakeholder Cooperation and Resilient Cities. Journal of Economics and Management Research, 10(2), 24-44.
- Parlak, N. (2025). GRANADA: One of the centres of science and culture in Andalusia., https://turkmaarifansiklopedisi.org.tr/granada, Erişim Tarihi: 6.12.2025.
- Roldán, J., Moreno, M.F. (2010). Water engineering and management in Al-Andalus. In: Cabrera, E. (Ed.), Water Engineering and Management Through Time: Learning From History, pp. 117–130.
- Shojaee, F., & Paeezeh, M. (2015). Islamic city and urbanism, an obvious example of sustainable architecture and city. Cumhuriyet Science Journal, 36, 231-237.https://doi.org/10.3390/su16135463
- Sirror, H. (2024). Lessons Learned from the Past: Tracing Sustainable Strategies in the Architecture of Al-Ula Heritage Village. Sustainability, 16(13), 5463.
- Şahri, R. (2024). İsfahan, a city in Iran, https://turkdunyasiansiklopedisi.gov.tr/detay/833/%C4%B0sfahan, Erişim Tarihi: 7.12.2025.
- Thorén, H. (2014). Resilience as a Unifying Concept. International Studies in the Philosophy of Science, 28(3), 303–324. https://doi.org/10.1080/02698595.2014.953343
- Toprak, D. and Sivrikaya, Ö. (2025). SDG 11: Sustainable Cities and Communities, https://www.marmara.gov.tr/tr/ska-11-surdurulebilir-sehirler-ve-topluluklar, Erişim Tarihi: 12.12.2025.
- UNESCO (2009). Alhambra, Generalife and Albayzín, Granada, https://whc.unesco.org/en/list/314/, Erişim Tarihi: 6.12.2025.
- UNESCO (2014). Historic Centre of Cordoba (Spain), https://whc.unesco.org/en/urban-heritage-atlas/cordoba/, Erişim Tarihi: 5.12.2025.
- UN Habitat (2018). Guide to the City Resilience Profiling Tool, https://unhabitat.org/guide-to-the-city-resilience-profiling-tool, Erişim Tarihi: 11.12.2025
- United Nations (1987). Report of the World Commission on Environment and Development: Our Common Future, http://www.un-documents.net/our-common-future.pdf, Erişim Tarihi: 10.12.2025.
İslam Şehirlerindeki Kent ve Çevre Uygulamalarının Sürdürülebilir ve Dirençli Kent Bağlamında İncelenmesi
Öz
Kentler tarih boyunca nüfus, iklim, savaş, vb. etmenlere bağlı olarak baskı altında kalmıştır. Kentlerin karşı karşıya kaldıkları sorunların çözümü, kent yönetimlerinin yaklaşımlarına bağlı olarak farklılık göstermiştir. İslam inancına bağlı olarak yönetilen kentlerin kent ve çevre üzerine uygulamaları bu makalenin konusunu oluşturmaktadır. Coğrafi ve kültürel farklılıklar olmasına rağmen İslam kentlerinde kent ve çevre yönetimine ilişkin başarılı ve etkin uygulamaların oluşu dikkat çekmektedir. Yakın döneme ilişkin kavramlar olarak yer alsa da temel itibariyle kentin sürdürülebilir ve dirençli olmasının sağlanması kentler için zamandan bağımsız bir gereksinimdir. Buna bağlı olarak bu çalışma, İslam şehirlerindeki kent ve çevre uygulamalarının sürdürülebilir ve dirençli kent bağlamında incelenmesini amaçlamaktadır. Betimleyici bir yöntemle ele alınan bu çalışma, İslam kentlerindeki iyi uygulama örneklerini inceleyerek bu uygulamaların sürdürülebilir ve dirençli kent ile ilişkisini ortaya koymaktadır. Bunun yanında Cordoba, Granada, İsfahan ve İstanbul başta olmak üzere İslam inancının kent yönetimlerinin yaklaşımlarını ve yöntemlerini nasıl etkilediği somut örneklerle desteklenmektedir. Çalışmada elde edilen sonuç, uygulandığı dönemler itibariyle İslam şehirlerindeki uygulamaların, kent ve çevre noktasında kentleri sürdürülebilir ve dirençli hale getirdiği yönündedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Adıgüzel C.E. (2016). CORDOBA The historical city, capital of the Umayyad Caliphate of Al-Andalus and centre of science and culture, https://turkmaarifansiklopedisi.org.tr/kurtuba, Erişim Tarihi: 5.12.2025
- Ahmadi, H., Nazari Samani, A., & Malekian, A. (2009). The Kanat: A Living History in Iran. In Water and Sustainability in Arid Regions (pp. 125–138). Springer Netherlands. https://doi.org/10.1007/978-90-481-2776-4_8
- al-Mizan World Environment Agreement (2022). Trees and Green Areas in the Hadith-i Sharif, https://al-mizan.uskudar.edu.tr/hadis-i-seriflerde-agac-ve-yesil-alanlar#:~:text=If%20you%20have%20an%20apple%20seedling%20in%20your%20hand,Musnad%3A%205%2F415)., Erişim Tarihi: 10.12.2025
- Angelakis, A. N., Capodaglio, A. G., Kumar, R., Valipour, M., Ahmed, A. T., Baba, A., Güngör, E. B., Mandi, L., Tzanakakis, V. A., Kourgialas, N. N., & Dercas, N. (2025). Water Supply Systems: Past, Present Challenges, and Future Sustainability Prospects. Land, 14(3), 619. https://doi.org/10.3390/land14030619
- Aydın, A. & Sağdıç, Z. (2016). The Relationship Between Architect And Patronage Of Ottoman Mosques In The Sixteenth Century, Spaces/Times/Peoples: Patronage And Architectural History, Proceeding Book 57-66. Retrieved from http://archist.arch.metu.edu.tr/system/files/mt_hamilik-compressed.pdf.
- Bakır, A. (1992). Basra, a city founded by Hz. Ömer in Southern Iraq., https://cdn2.islamansiklopedisi.org.tr/dosya/5/C05015673.pdf, Erişim Tarihi: 7.12.2025.
- Bibri, S.E. (2021). Data-driven smart eco-cities and sustainable integrated districts: A best-evidence synthesis approach to an extensive literature review. European Journal of Futures Research Research, 9(16). https://doi.org/10.1186/s40309-021-00181-4
- Bilgiç, D.E. and Hosny, E.A. (2019). The importance of water in religion and beliefs and its reflection in architecture: The example of the Alhambra Palace, The Journal of Turk-Islam World Social Studies, 20, 59-76, http://dx.doi.org/10.16989/TIDSAD.1698
- Bueno, S., Bañuls, V.A., & Gallego, M.D. (2021). Is urban resilience a phenomenon on the rise? A systematic literature review for the years 2019 and 2020 using textometry. International Journal of Disaster Risk Reduction, 66(102588), https://doi.org/10.1016/j.ijdrr.2021.102588
- Civantos, J. M. M., Rodríguez, B. R., Zakaluk, T., Ramón, A. G., & Martos-Rosillo, S. (2023). Ancestral Integrated Water Management Systems as Adaptation Tools for Climate Change: The “Acequias De Careo” and Historical Water Management of the Mecina River in Sierra Nevada (Granada, Spain). Conservation and Management of Archaeological Sites, 25(1–3), 7–29. https://doi.org/10.1080/13505033.2023.2293345
- Driaux D. (2016). Water supply of ancient Egyptian settlements: the role of the state. Overview of a relatively equitable scheme from the Old to New Kingdom (ca. 2543–1077 BC). Water history, 8, 43–58. https://doi.org/10.1007/s12685-015-0150-x
- Erman, D.O. (2014). Bird Houses in Turkish Culture and Contemporary Applications. Procedia - Social and Behavioural Sciences, 122, 306-311, https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2014.01.1345.
- Fernald, A., Tidwell, V., Rivera, J., Rodríguez, S., Guldan, S., Steele, C., Ochoa, C., Hurd, B., Ortiz, M., Boykin, K., & Cibils, A. (2012). Modelling Sustainability of Water, Environment, Livelihood, and Culture in Traditional Irrigation Communities and Their Linked Watersheds. Sustainability, 4(11), 2998-3022. https://doi.org/10.3390/su4112998
- Figueiredo, L., T. Honiden and A. Schumann (2018), “Indicators for Resilient Cities”, OECD Regional Development Working Papers, No. 2018/02, OECD Publishing, Paris, https://doi.org/10.1787/6f1f6065-en.
- Food and Agriculture Organisation of the United Nations (2014). Kanat Irrigated Agricultural Heritage Systems of Kashan, İsfahan Province Islamic Republic of Iran, https://www.fao.org/uploads/media/IRAN_GIAHS_Proposal_FINAL.PDF, Erişim Tarihi: 7.12.2025.
- Gezer, S. (2008). The 41st Verse of Surah Ra'd within the Framework of Text-Interpretation Relationship, Journal of Academic Research in Religious Sciences, 8(1), 145-157.
- Gillner, S., Korn, S., Hofmann, M. and Roloff, A. (2017). Contrasting strategies for tree species to cope with heat and dry conditions at urban sites, Urban Ecosystems, vol. 20, 853-865. https://doi.org/10.1007/s11252-016-0636-z
- Holling, C.S. (1973), “Resilience and stability of ecological systems”, Annual Review of Ecology and Systematics, Vol. 4/1, pp. 1-23, https://doi.org/10.1146/annurev.es.04.110173.000245.
- Irwing, T.H. (2002). Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi / Kurtuba, Ankara, 26, 451-453, https://cdn2.islamansiklopedisi.org.tr/dosya/26/C26008604.pdf, Erişim Tarihi: 5.12.2025.
- Islamic Thought Atlas (2018). Basra, https://islamdusunceatlasi.org/mekanlar/basra/52, Erişim Tarihi: 7.12.2025.
- Kamash, Z., 2012. Irrigation technology, society and environment in the Roman Near East. J. Arid Environ. 86, 65–74. https://doi.org/10.1016/j.jaridenv.2012.02.002.
- Karslı, İ.H. (2012). Environmental Issues and the Qur'an's Teachings on the Natural Environment, Journal of the Presidency of Religious Affairs, 18(1), 93-120.
- Martos-Rosillo, S., Ruiz-Constán, A., González-Ramón, A., Mediavilla, R., Martín-Civantos, J.M., Martínez-Moreno, F.J., Jódar, J., Marín-Lechado, C., Medialdea, A., Galindo-Zaldívar, J., Pedrera, A., Durán, J.J., 2019. The oldest managed aquifer recharge system in Europe: new insights from the Espino recharge channel (Sierra Nevada, southern Spain). J. Hydrol. https://doi.org/10.1016/j.jhydrol.2019.124047.
- Michael, F. L., Noor, Z. Z., & Figueroa, M. J. (2014). Review of urban sustainability indicators assessment – Case study between Asian countries. Habitat International, 44, 491–500. https://doi.org/10.1016/j.habitatint.2014.09.006
- Mikaeili, M., & Memlük, Y. (2012). Badgir: Design with Nature, A Traditional Architectural and Climate Element in the Hot Dry Region of Iran. ICONARCH International Congress of Architecture and Planning, (ICONARCH-1, Proceeding Book), 136–146. Retrieved from https://iconarch.ktun.edu.tr/index.php/iconarch/article/view/64
- Mortada, H. (2002). Urban Sustainability In The Tradition Of Islam, Southampton: WIT Press, https://doi.org/10.2495/URS020681
- Özdemir, M. (1996). Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi / Gırnata, Ankara, 51-57, https://cdn2.islamansiklopedisi.org.tr/dosya/14/C14004928.pdf, Erişim Tarihi: 6.12.2025.
- Öztürk, N. K., & Demirel, Ö. (2021). Montreal City in Terms of Multi-Stakeholder Cooperation and Resilient Cities. Journal of Economics and Management Research, 10(2), 24-44.
- Parlak, N. (2025). GRANADA: One of the centres of science and culture in Andalusia., https://turkmaarifansiklopedisi.org.tr/granada, Erişim Tarihi: 6.12.2025.
- Roldán, J., Moreno, M.F. (2010). Water engineering and management in Al-Andalus. In: Cabrera, E. (Ed.), Water Engineering and Management Through Time: Learning From History, pp. 117–130.
- Shojaee, F., & Paeezeh, M. (2015). Islamic city and urbanism, an obvious example of sustainable architecture and city. Cumhuriyet Science Journal, 36, 231-237.https://doi.org/10.3390/su16135463
- Sirror, H. (2024). Lessons Learned from the Past: Tracing Sustainable Strategies in the Architecture of Al-Ula Heritage Village. Sustainability, 16(13), 5463.
- Şahri, R. (2024). İsfahan, a city in Iran, https://turkdunyasiansiklopedisi.gov.tr/detay/833/%C4%B0sfahan, Erişim Tarihi: 7.12.2025.
- Thorén, H. (2014). Resilience as a Unifying Concept. International Studies in the Philosophy of Science, 28(3), 303–324. https://doi.org/10.1080/02698595.2014.953343
- Toprak, D. and Sivrikaya, Ö. (2025). SDG 11: Sustainable Cities and Communities, https://www.marmara.gov.tr/tr/ska-11-surdurulebilir-sehirler-ve-topluluklar, Erişim Tarihi: 12.12.2025.
- UNESCO (2009). Alhambra, Generalife and Albayzín, Granada, https://whc.unesco.org/en/list/314/, Erişim Tarihi: 6.12.2025.
- UNESCO (2014). Historic Centre of Cordoba (Spain), https://whc.unesco.org/en/urban-heritage-atlas/cordoba/, Erişim Tarihi: 5.12.2025.
- UN Habitat (2018). Guide to the City Resilience Profiling Tool, https://unhabitat.org/guide-to-the-city-resilience-profiling-tool, Erişim Tarihi: 11.12.2025
- United Nations (1987). Report of the World Commission on Environment and Development: Our Common Future, http://www.un-documents.net/our-common-future.pdf, Erişim Tarihi: 10.12.2025.
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Çevre Politikası, Kamu Yönetimi, Kentleşme Politikaları |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 27 Ocak 2026 |
| Kabul Tarihi | 23 Mart 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 24 Mart 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.58618/igdiriibf.1872772 |
| IZ | https://izlik.org/JA83LS25PJ |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Sayı: 14 |
Amaç ve Kapsam
Iğdır Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (Iğdır İİBF Dergisi), iktisadi ve idari bilimler fakülteleri altında faaliyet gösteren bölümler ve ilişkili disiplinlerde yapılmış özgün bilimsel araştırmaları veya derleme çalışmalarını yayımlamak, duyurmak ve bilimsel çalışmalara katkı sunarak bilim ve insanlık için yarar sağlamayı genel amaç olarak benimsemiştir.
İkincil olarak, kadına yönelik şiddet başta olmak üzere toplumsal cinsiyet eşitsizliklerine ilişkin konular ile iklim değişikliğiyle mücadele gibi küresel sorunlarda dergi, akademik farkındalığı artırmayı amaç ediniştir.
Derginin üçüncü amacı, yoksulluk, yoksunluk, eşitsizlik ve sosyal adaletle ilgili sorunların ekonomik, siyasal ve sosyal bağlamına dikkat çekmektir. Bu çerçevede, siyasal iktisat perspektifi içeren çalışmalara özel önem ve öncelik atfedilmektedir.
Daha önce özeti yayımlanmış kongrelerde sunulmuş çalışmalar, bu nitelikleri belirtilerek gönderilebilir. Ancak, İngilizce yazılan, derinlemesine analiz ve yöntem içeren (nitel/nicel araştırma) araştırma makaleleri öncelikli konumdadır. Yüksek lisans ya da doktora tezinden türetilen İngilizce çalışmalar da kabul edilmektedir. Sunulan çalışmanın daha önce herhangi bir yerde yayımlanmamış olması ya da başka bir derginin incelemesinde bulunmaması gerekmektedir.
İktisadi ve idari bilimler kapsamına giren Siyaset Bilimi, Kamu Yönetimi, Uluslararası İlişkiler, İktisat, İşletme gibi alanlar ve bunlara bağlı gelişen Havacılık Yönetimi, Sağlık Yönetimi, Lojistik Yönetimi, Yerel Yönetimler gibi alanlar ile Hukuk, Sosyoloji, Psikoloji, Tarih gibi beşeri bilimlerdeki ilişkili alanlarda yapılmış disiplinlerarası çalışmalar, Iğdır Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi'nin yayın kapsamına girmektedir.
Dergi, özgün bilimsel araştırma makaleleri ve derleme makalelere ek olarak gerekli görüldüğü durumlarda söz konusu alanlarda makale çevirilerine ve kitap tanıtımlarına yer verebilir.
Yazım Kuralları
Makale gönderimlerinizde lütfen dergimizin MAKALE ŞABLON dosyasını kullanınız. Ayrıca çalışmanızın benzerlik raporunu ve YAZAR BEYAN FORMUNU da doldurup yüklemeniz gerekmektedir.
Yazı Karakteri ve Sayfa Düzeni
Iğdır Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi’ne gönderilen yazılar, Microsoft Word ortamında Times New Roman yazı karakteri kullanılarak, 11 punto ve tek satır aralıklı olarak yazılmalıdır. Sayfa yapısı A4 ve sayfalarda kenar (sağ-sol, üst-alt) 2,5 cm olmalıdır. Sayfa numaraları, sayfanın alt ortasında yer almalıdır. Söz konusu şekil şartlarına uymayan yazılar, hakemlere gönderilmeden yazarlarına iade edilir. İntihal oranı en çok %20 olabilir (en fazla 9 harf eşleşme ve kaynakça dahil), intihal raporu makale ile beraber dergi paneline yüklenmelidir. İntihal raporu yüklenmeyen çalışmalar için rapor, dergi editörü tarafından alınabilmektedir.
Uzunluk
Yayınlanmak üzere gönderilen yazıların uzunluğu, ekler ve kaynakça dâhil 8.000 kelimeyi veya 20 sayfayı geçmemelidir. Buna karşın, Editör ve/veya Yayın Kurulunun uygun görmesi durumunda, daha uzun yazılar da değerlendirme sürecine alınabilir.
Kapak Sayfası
– Makalenin başlığı,
– Yazar(lar)ın adı soyadı ve unvanı,
– Yazar(lar)ın bağlı bulundukları kurum,
– Yazar(lar)ın ORCID bilgisi(leri),
– Yazar(lar)ın iletişim bilgileri (Açık posta adresi, telefon ve faks numarası,
e-posta adresi),
– Çalışmada teşekkür edilen kişi ve/veya kurumlar ile diğer ilgili notlar.
Kapak sayfasında, makalenin başlığı, kelimelerin ilk harfleri büyük olacak şekilde koyu harflerle sayfaya ortalanarak yazılmalıdır. Benzer şekilde, yazarların ad ve soyadları ile iletişim bilgileri de, sadece ilk harfleri büyük olacak şekilde sayfaya ortalanarak yazılmalıdır.
Yazar sayısının birden fazla olması durumunda, Dergi Editörlüğü ile yazarlar arasındaki iletişimi sağlayacak yazar belirtilmelidir. İletişim kurulacak yazarın belirtilmemesi durumunda, makaleyi Dergiye gönderen yazar ile iletişim kurulur.
Kapak sayfası, makaleden ayrı olarak düzenlenmeli ve sisteme ayrı bir dosya olarak gönderilmelidir.
Makale
Başlık
Yazının ana başlığı içerikle uyumlu olmalı ve 12 kelimeden uzun olmamalıdır. Başlık, kelimelerin ilk harfleri büyük olacak şekilde koyu harflerle sayfaya ortalanarak yazılmalıdır. Türkçe makaleler için başlığın İngilizcesi ve İngilizce makaleler için de başlığın Türkçesi yazılmalıdır.
Öz ve Anahtar Kelimeler
Makalenin başında, en az 150, en fazla 200 kelimeden oluşan Türkçe ve İngilizce özetler yer almalıdır. Özetlerde; amaç, yöntem, bulgular ve sonuç bilgilerinin yer almasına özen gösterilmelidir. Türkçe ve İngilizce özetler içerisinde atıfta bulunulmamalı ve kısaltma kullanılmamalıdır.
Özetlerin altında bir satır boşluk bırakılarak, Türkçe ve İngilizce olarak, konuyu en iyi şekilde ifade eden en az üç (3) anahtar kelime yazılmalıdır.
Ana Metin ve Bölüm Başlıkları
Ana metin Times New Roman yazı karakteri kullanılarak 12 punto ve iki yana yaslı olarak yazılmalıdır. Paragraf öncesi ve sonrası tek paragraf aralığı (6 nk) verilmelidir. Makalenin ana başlık ve alt başlıkları numaralandırılmalı, dergi makale şablonundaki formata göre başlıklar ayarlanmalıdır. Metin içerisinde en fazla dördüncü düzeye kadar alt ayrım açılmalıdır. Başlıklardan önce 12 nk, sonra 6 nk boşluk bırakılmalıdır.
Tablo ve Şekiller
Tablo ve şekiller sırasıyla numaralandırılmalı (Tablo 1, Tablo 2, Şekil 1 gibi) ve metin içerisinde bulunması gereken yerde olmalıdır. Tablo başlığı tablonun üst tarafında, şekillerde başlık şeklin altında olmalıdır. Tablolar sağa yaslı, şekiller ise sayfada ortalı olarak konumlandırılmalıdır. Tablo veya şekle ilişkin kaynakça tablo ya da şeklin altına yazılmalıdır. Tablo ve şekiller ile metin arasında bir satır başlık bırakılmalıdır. Tablo, şekil vs. içindeki metin 10 punto büyüklüğünde olmalıdır. Akışı bozan tablo veya veriler, çalışmanın sonuna “Ek” olarak konulabilir.
Matematiksel Denklemler ve Formüller
Metin içerisinde yer alan matematiksel denklem ve formüller ortalanarak yazılmalıdır. Matematiksel ifadelere sıra numarası verilmeli ve sıra numaraları parantez içerisinde sayfanın sağına yaslı olarak yazılmalıdır. Denklem ile metin arasında (6 nk) boşluk bırakılmalıdır.
Kaynak Gösterme
Atıflar metin içerisinde bağlaç yöntemi kullanılarak APA (American Psychological Association) kaynak gösterme formatına uygun olarak yapılmalıdır. Metinde kaynaklara atıfta bulunurken yazarların soyadı, yayın tarihi ve birebir alıntı yapıldıysa sayfa numarası belirtilmelidir. Eğer cümle içinde yazar(lar)ın soyadı kullanılıyorsa, isimden sonra sadece parantez içinde yayın tarihinin yazılması yeterlidir. iki yazarlı çalışmalara atıfta bulunulduğunda her iki yazarın da soyadını yazılmalıdır. Yazar sayısı üç ile beş arasında olan çalışmalara ilk kez atıf yapıldığında, bütün yazarların soyadları yazılmalıdır. Aynı kaynağa yapılan daha sonraki atıflarda, sadece ilk yazarın soyadı ve “vd.” yazılmalıdır. Yazar sayısı altı veya daha fazla olan çalışmalara yapılan atıflarda, metin içinde ilk geçtiği yerde ve sonraki atıflarda ilk yazarın soyadı yazılmalı ve “vd.” ifadesi kullanılmalıdır. Yazar(lar)ın aynı yıl birden fazla eser yayınlanmış çalışmalarına atıf yapılmış ise, yayın yılının sonuna (a,b,c, vb.) gibi semboller yazılarak kaynaklar birbirinden ayrılması sağlanmalıdır. Cümle sonunda birden fazla çalışmaya atıfta bulunuluyorsa, bu kaynaklar parantez içerisinde yayın tarihine sıralanmalı ve aralarına noktalı virgül (;) konulmalıdır.
Metin İçerisinde Kaynak Gösterilmesine İlişkin
Örnekler
Avrupa Birliği ile ABD arasındaki ticaretin yaklaşık %40’ını, ana firmalar ile bağlı firmaları arasındaki işlemler oluşturmaktadır (Stewart, 1993).
Uluslararası transfer fiyatlamasının üç stratejik amacı vardır (Hoshower ve Mandel, 1986, s. 53).
Hoshower ve Mandel (1986, ss. 53-54) uluslararası transfer fiyatlamasının üç stratejik amacı olduğunu ifade etmişlerdir.
Sermaye Varlıklarını Fiyatlama Modeli (SVFM) sistematik risk (beta) ile getiriler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğunu göstermemektedir (Fama ve French, 1996a, 1996b).
Müşteri memnuniyeti ile karlılık arasında bir ilişki söz konusudur (Anderson, Fornell ve Lehmann, 1994). Anderson vd. (1994) müşteri memnuniyeti arttıkça, müşterilerin daha yüksek fiyat ödemeye razı olduklarını bulmuşlardır.
Bilici, Mete, Soylu, Bekaroğlu ve Kavakçı (1998) tükenmişlik düzeyi ile demografik özellikler arasındaki ilişkiyi araştırmışlardır. Bilici vd. (1998) yaş, cinsiyet ve medeni durum gibi demografik özelliklerin tükenmişliği etkilediğini bulmuşlardır.
Önceki çalışmaların sonuçları yüksek iş tatmini ile düşük tükenmişlik düzeyi arasında bir ilişki olduğu hipotezini doğrulamaktadır (Dolan, 1987; Penn, Romano ve Foat, 1988; Rocca ve Konstanski, 2001; Sobreques vd., 2003).
Açıklayıcı (Son) Notlar
Metin içindeki açıklayıcı (son) notlar, makalenin sonunda, kaynakçadan önce yer almalı ve metin içindeki sıraya uygun olarak (1, 2, 3, vb.) yazılmalıdır.
Kaynakça
Dergide APA atıf stili kullanılmaktadır. Kaynakça makalenin bittiği sayfadan başlatılmalı ve çalışmalar soyadına göre alfabetik olarak yazılmalıdır. Metin içerisinde gönderme yapılan bütün kaynaklar, kaynakçada belirtilmeli; gönderme yapılmayan kaynaklar, kaynakçaya konulmamalıdır. Aynı yazar(lar)ın birden fazla çalışmasına atıfta bulunulmuş ise, yayın tarihi en eski olandan başlanılmalıdır. Yazar(lar)ın aynı tarihli birden fazla çalışmasına atıfta bulunulmuş ise, metin içerisinde olduğu gibi, kaynakça bölümünde de, yayın tarihinden sonra (a, b, c, …) harfleri kullanılarak kaynaklar sıralanmalıdır. Bir yazarın tek ve birden fazla yazarlı çalışmasına atıfta bulunulması durumunda, önce tek yazarlı çalışmalar yazılmalıdır. Dergilerde yayımlanan makalelerin ve derleme niteliğindeki (editörlü) kitaplarda yer alan bölümlerin sayfa numaraları mutlaka yazılmalıdır.
Metin içinde atıf yapılan veya alıntı yapılan eserlerin kaynakçada gösterilmesine ilişkin bazı örnekler aşağıda görülmektedir.
Dergiler
Yurdakul, F. (2008). Türkiye’de kayıtdışı ekonomi: Bir model denemesi. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 63(4), 205-221.
Hoshower, L. B., ve Mandel, L. (1986). Transfer pricing policies of US-based multinationals. The International Journal of Accounting, 22(1), 51-59.
Fama, E., ve French, K. (1996a). Multifactor explanations of asset pricing anomalies. Journal of Finance, 51, 55?84.
Fama, E., ve French, K. (1996b). The CAPM is wanted, dead or alive. Journal of Finance, 54, 1947?1958.
Anderson, E.W., Fornell, C., ve Lehmann, D.R. (1994). Customer satisfaction, market share, and profitability: Findings from Sweden. Journal of Marketing, 58(3), 53–66.
Bilici, M., Mete, F., Soylu C., Bekaroğlu, M., ve Kavakçı, O. (1998). Bir grup akademisyende depresyon ve tükenme düzeyleri. Journal of Turkish Psychiatry, 9(3),181-189.
Sobreques, J., Cebria, J., Segura, J., Rodriguez, C., Garcia, M., ve Juncosa, S. (2003). Job satisfaction and burnout in general practitioners. Aten Primaria, 31(4), 227-33.
Kitaplar
Doğan, A. (2015). Kara yolu Yolcu Taşımacılığı (2. baskı). İstanbul: Doğan Yayınları.
Alpugan, O., Demir, H., Oktav, M., ve Üner, N. (1995). İşletme ekonomisi ve yönetimi. İstanbul: Beta Yayınları.
Gujarati, D. (2006). Temel ekonometri. (Çev. Ü. Şenesen ve G. G. Şenesen). İstanbul: Literatür Yayınları.
Dayananda, D., Irons, R., Harrison, S., Herbohn, J., ve Rowland, P. (2002). Capital budgeting: Financial appraisal of investment projects. Cambridge: Cambridge University Pres.
Blank, L., & Tarquin, A. (2002). Engineering economy. New York: McGraw-Hill.
Derlemeler
Ceylan, A. (2006). Belirsizlik koşulları altında sermaye bütçelemesi. (Ed.) N. Aydın, Finansal Yönetim (ss. 189-204). Eskişehir: AÖF Yayınları.
Modigliani, F., ve Miller, M. (1998). Sermayenin maliyeti, Şirket finansmanı ve yatırım teorisi. (Çev. S. Soydemir) (Ed.) C. Erol, Finans Teorisinin Temel Makaleleri (ss. 165-204). İstanbul: SPK Yayınları.
Beumee, J. G. B., Hilberink, B., Patel, S., ve Walsh, P. (1999). Hedging derivative credit risk. (Ed.) L. Donaldson, Derivative credit risk (ss. 185-196). Great Britain: Risk Books.
İnternet Kaynakları
Mun, J. (2006). Real options and Monte Carlo simulation versus traditional DCF valuation in Layman’s term. http://www.crystalball.com/articles/download/ro-vs-dcf.pdf (Erişim Tarihi, 10 Mart 2006).
Internet stocks: Valuations and trading strategy (2000). http://faculty.fuqua.duke.edu/~charvey/Teaching/BA453_2000/Dbc/Dbc.doc (Erişim Tarihi, 25 Mart 2006).
Müderrisoğlu, O. (2006, 21 Ağustos). Anadolu yaklaşımı 70 bin KOBİ’ye hayat verecek. Sabah Gazetesi. http://arsiv.sabah.com.tr/2006/08/21/eko110.html (Erişim Tarihi, 20 Ekim 2007).
Computer and Internet Security. (2000). http://lcweb.loc.gov/global/internet/security.html (Erişim Tarihi, 24 Mart 2002).
Diğer Kaynaklar
Türkiye Bankalar Birliği (2007, Mayıs). Küçük ve orta büyüklükteki işletmelerin mali sektöre olan borçlarının yeniden yapılandırılması programı bilgilendirme notu.
DPT (2000). İklim değişikliği özel ihtisas komisyonu raporu. Sekizinci beş yıllık kalkınma planı, Ankara.
Sudarsanam, S., Sorwar, G., & Marr, B. (2003, October). Valuation of intellectual capital and real option models. PMA Intellectual Capital Symposium.
Yılmaz, B. (2003). Turkey’s competitiveness in the European Union: A Comparison with five candidate countries – Bulgaria, The Czech Republic, Hungary, Poland, Romania and the EU15. Ezoneplus Working Paper No. 12.
Etik İlkeler ve Yayın Politikası
Iğdır Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi; nitelikli bilimsel makaleleri yayımlamak amacıyla aşağıda belirtilen etik ilkeler ve kurallar çerçevesinde faaliyet gösteren bir hakemli dergidir. Iğdır Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi'ne gönderilen özgün bilimsel amakaleler çift taraflı açık hakemlik süreciyle değerlendirilmekte ve ücretsiz olarak elektronik ortamda yayımlanmaktadır. Dergi yayın sürecinin tüm aşamalarında geçerli olan etik ilkelere, bilimsel yayın sürecinin tüm bileşenlerinin; yayıncı, editörler, yazarlar, hakemler ve okuyucuların uymaları gerekir. Bu doğrultuda Iğdır Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi’nin Etik İlkeler ve Yayın Politikası; Yayın Etiği Komitesi’nin (Committee on Publication Ethics, COPE) açık erişimde yayınladığı kılavuzlar ve politikalar doğrultusunda (Örneğin “Yayın Etiği Komitesi (COPE) Davranış Kuralları ve Dergi Editörleri İçin En İyi Uygulama Kılavuzları; “Code of Conduct and Best Practice Guidelines for Journal Editors” ve “COPE Best Practice Guidelines for Journal Editors”) yayın sürecinin tüm bileşenlerinin etik ilkelere uyulmasını gerektirmektedir.
Yayınlanması için dergiye gönderilen makalelerde; intihal, uydurmacılık, yanıltmacılık, çarpıtma, manipüle etme gibi durumların tespiti halinde; makale yazarının çalıştığı kuruma bu durum resmi yollardan bildirilecek ve makale ret edilecektir. Dergi, editörler veya hakemler tarafından gerek görülmesi durumunda; yazarlardan analiz sonuçlarına ilişkin veri dosyalarını isteme hakkına sahiptir.
Yazar/Yazarlara İlişkin Etik Sorumluluklar
Iğdır Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi'ne gönderilen makalelerin, Derginin yayın yapmakta olduğu alanlarda özgün bilimsel çalışmaları konu edinmiş olması gerekmektedir.
Makalelerde yararlanılan tüm kaynaklar (yazarlar, çevrimiçi sayfalar, kişisel görüşmeler, vb.) için doğru ve uygun bir şekilde kaynak gösterilmelidir (APA formatı).
Benzerlik oranı (kaynakça hariç-9 ve üzeri kelime eşleşme) %20 oranını geçmemeli ayrıca durumu gösterir rapor eklenmelidir.
Dergiye gönderilen makalelerin başka bir dergiye gönderilmediği belirtilmeli ve Yazar Katkı Oranları ile Çıkar Çatışması Beyan Formu (https://dergipark.org.tr/tr/download/journal-file/16249) doldurulmalıdır.
Makaleye fikren katkıda bulunmayan kişiler yazar olarak belirtilmemelidir.
Gönderilen makaleye ilişkin çıkar çatışmaları belirtilmeli ve nedeni açıklanmalıdır.
Yazarların, hakem sürecindeyken çalışmalarına ilişkin ham verileri editörler kuruluna iletmesi istenebilir, bu durumda yazarların ham verilerini editörler kuruluyla paylaşmaları beklenmektedir.
Yazarlar, yayımlanan bir makaleye ilişkin verileri 5 yıl süreyle saklamakla yükümlüdürler.
Yazarlar çalışmalarında bir hata tespit ettiklerinde editörü ve editörler kurulunu bilgilendirmeli, düzeltme ya da geri çekme süreci için iş birliği içerisinde olmalıdırlar.
Yazarlar, etik kurul kararı gerektiren deney, anket, ölçek, görüşme, gözlem, odak grup çalışması gibi nicel ya da nitel yöntemlerle veri toplamayı gerektiren araştırmalar için etik kurul onayı aldığını; etik kurul adı, karar tarihi ve sayısı aday makalenin ilk-son sayfasında ve yöntem bölümünde belirtmeli, etik kurul kararını gösteren belgeyi makalenin başvurusuyla birlikte sisteme yüklemelidir.
Yazarlar, veri toplama sürecinde etik ilkelere özen gösterdiklerinin kanıtlarını (başkalarının ölçek, anket, fotoğraf gibi belgelerinin kullanılması için kendilerinden izin alınması gibi) makale içinde sunmalıdır. Makalelerde araştırma ve yayın etiği ile fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine uyulduğu belirtilmelidir. Araştırma insan ve hayvan denekler üzerinde gerçekleştirilmiş ise araştırmanın uluslararası bildiriler, kılavuzlar vb uygun gerçekleştirildiği bildirilmelidir.
Yazarlardan derleme makaleler için etik kurul onayı istenmez. Bununla birlikte etik kurul kararı gerektirmeyen makalelerde de, etik kurul kararının gerekmediği, makalenin ilk ile son sayfasında ve yöntem bölümünde belirtilmelidir.
Etik kurallar çerçevesinde; dergide değerlendirilmesi için Etik Kurul İzni gerektiren araştırmalar şunlardır:
- Anket, mülakat, odak grup çalışması, gözlem, deney, görüşme teknikleri kullanılarak katılımcılardan veri toplanmasını gerektiren nitel ya da nicel yaklaşımlarla yürütülen her türlü araştırmalar.
- İnsan ve hayvanların (materyal/veriler dahil) deneysel ya da diğer bilimsel amaçlarla kullanılması,
- İnsanlar üzerinde yapılan klinik araştırmalar,
- Hayvanlar üzerinde yapılan araştırmalar,
- Kişisel verilerin korunması kanunu gereğince retrospektif çalışmalar.
Bu çerçevede dergimizde değerlendirmeye alınacak çalışmalarda;
- Olgu sunumlarında “Aydınlatılmış onam formu”nun alındığının belirtilmesi,
- Başkalarına ait ölçek, anket, fotoğrafların kullanımı için sahiplerinden izin alınması ve belirtilmesi,
- Kullanılan fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine uyulduğunun belirtilmesi gerekmektedir.
Hakemlere İlişkin Etik Sorumluluklar
Iğdır Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi değerlendirmeye aldığı tüm makaleleri çift taraflı açık hakemlik süreci ile değerlendirilmektedir. Hakemler ve yazarlar birbirlerinden haberdar olabilirler. Hakemler tarafından değerlendirilen makalenin bilime katkısı ve makalenin yayımlanabilir olup olmadığına ilişkin kararları ve bu kararlarına ilişkin gerekçelerini içeren bir değerlendirme formu doldurmaları gerekmektedir. Hakemlerin değerlendirmeleri, Dergi Editör Kurulu tarafından yayımlanabilir.
Hakemlerin yalnızca uzmanlık alanlarına ilişkin makalelere hakemlik yapmaları gerekmektedir.
Hakemlerden çıkar çatışmaları bulunmayan makalelere hakemlik yapmayı kabul etmeleri beklenmektedir.
Hakemler herhangi bir çıkar çatışması fark ettiklerinde editörü bilgilendirmeli ve ilgili makalenin hakemliğini yapmayı reddetmelidirler.
Hakemler makaleleri yansız ve nesnel olarak değerlendirmelidirler.
Hakemlerin değerlendirdikleri makalelere ilişkin Hakem Değerlendirme Formu’nu doldurmaları gerekmekte, çift taraflı açık hakemlik süreci kapsamında formlarda isimlerini belirtmeleri beklenmektedir. Hakemlerin değerlendirdikleri makalenin yayımlanabilir olup olmadığına ilişkin kararları ile kararlarına ilişkin gerekçelerini de bu formda belirtmeleri gerekmektedir.
Hakemlerin önerilerinde kullandıkları üslubun kibar, saygılı ve bilimsel olması gerekmektedir.
Hakemler saldırgan, saygısız ve öznel kişisel yorumlardan kaçınmalıdırlar.
Hakemlerin bu tür bilimsel olmayan yorumlarda bulundukları tespit edildiğinde yorumlarını yeniden gözden geçirmeleri ve düzeltmeleri için editör ya da editörler kurulu tarafından kendileriyle iletişime geçilebilmektedir.
Hakemlerin kendilerine verilen süre içerisinde değerlendirmelerini tamamlamaları gerekmekte ve burada belirtilen etik sorumluluklara uymaları beklenmektedir.
Editörlere İlişkin Etik Sorumluluklar
Editörün ‘Yayın Etiği Komitesi’nin (Committe on PublicationEthics - COPE (https://publicationethics.org/)) yayınlamış olduğu ‘COPE Dergi Editörleri için Etik Davranışlar ve En İyi Uygulamalar Kılavuzu’ (COPE Code of Conduct and Best Practice Guidelines for Journal Editors (https://publicationethics.org/files/Code_of_conduct_for_journal_editors_Mar11.pdf)) ve ‘COPE Dergi Editörleri için En İyi Uygulamalar Kılavuzu’nda (COPE Best Practice Guidelines for Journal Editors (https://publicationethics.org/files/u2/Best_Practice.pdf)) yer alan ve aşağıda listelenen etik sorumluluklara uyması gerekmektedir.
Editör dergide basılan tüm makalelerden sorumludur. Editörün etik görevleri ve sorumlulukları aşağıdaki gibidir:
Genel Sorumluluklar:
Editör derginin niteliğinin artırılması ve gelişimine katkıda bulunmak için çaba sarf etmekle yükümlüdür.
Editörün, yazarların ifade özgürlüğünü desteklemesi gerekmektedir.
Okuyucularla İlişkiler:
Editörün, dergide hakem değerlendirmesinin gerekli olmadığı bölümlerin (editöre mektup, davetli yazılar, konferans duyuruları vb.) açıkça belirtildiğinden emin olması gerekmektedir.
Editörün yayımlanan makalelerin dergi okuyucularının bilgi ve becerileriyle uyumlu olabilmesi için çaba sarf etmesi gerekmektedir.
Hakemlerle İlişkiler:
Editör, hakemlerin bilgi ve uzmanlıklarına uygun makaleleri değerlendirmelerini istemelidir. Böylece makalelerin alanında uzman kişilerce uygun bir şekilde değerlendirilmesi sağlanmalıdır.
Editör, hakemlerin bir makaleyi değerlendirmeden önce makaleye ilişkin çıkar çatışmaları bulunmadığını belirtmelerini talep etmekle yükümlüdür.
Editörün hakem değerlendirme sürecine ilişkin gerekli tüm bilgileri ve hakemlerden yapması beklenenleri hakemlere iletmesi gerekmektedir.
Editör, hakem değerlendirme sürecinin çift taraflı açık hakemlik ile sürdürüldüğünden emin olmalıdır.
Editör, hakemleri zamanlama ve performanslarına göre değerlendirmelidir.
Editör, hakemlere ilişkin bir veri tabanı oluşturmalı ve hakemlerin performansına göre veri tabanını güncellemelidir.
Editör, kaba ve niteliksiz yorumlarda bulunan ya da geç dönen hakemleri hakem listesinden çıkarmalıdır.
Editör, hakem listesini hakemlerin uzmanlık alanlarına göre sürekli yenilemeli ve genişletmelidir.
Yazarlarla İlişkiler:
Editör, yazarlara kendilerinden ne beklendiğine ilişkin yayım ve yazım kuralları ile örnek şablonu sürekli güncellemelidir.
Editör dergiye gönderilen makaleleri dergi yazım kuralları, çalışmanın önemi, özgünlüğü açısından değerlendirmeli ve makaleyi ilk gönderim sürecinde reddetme kararı alırsa, yazarlara bunun nedenini açık ve yansız bir şekilde iletmelidir. Bu süreçte, makalenin dilbilgisi, noktalama ve/veya yazım kuralları (kenar boşlukları, uygun şekilde referans gösterme, vb.) açısından tekrar gözden geçirilmesi gerektiğine karar verilirse, yazarlar bu konuda bilgilendirilmeli ve gerekli düzeltmeleri yapabilmeleri için kendilerine zaman tanınmalıdır.
Makalelerde gönderim ve yayıma kabul tarihleri yer almalıdır.
Yazarların makalelerinin durumuna ilişkin bilgi talebi olduğunda çift taraflı açık hakemlik sürecini bozmayacak şekilde yazarlara makalelerinin durumuna ilişkin bilgi verilmelidir.
Editörler Kurulu ile İlişkiler:
Editör, yeni editörler kurulu üyelerine yayım ve yazım kurallarını iletmeli ve kendilerinden beklenenleri açıklamalıdır.
Editör, editörler kurulu üyelerine yayım ve yazım kurallarının en güncel halini iletmelidir.
Editör, editörler kurulu üyelerini değerlendirmeli ve derginin gelişimine aktif olarak katılım gösterecek üyeleri editörler kuruluna seçmelidir.
Editör, editörler kurulu üyelerini aşağıda yer alan rolleri ve sorumluluklarına ilişkin bilgilendirmelidir
Yayıncıya İlişkin Etik Sorumluluklar
Iğdır Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Iğdır Üniversitesi tarafından yayımlanmakta olup etik sorumlulukları aşağıdaki gibidir:
Yayıncı, Iğdır Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi’nde makale yayımlama sürecinde karar merciinin ve hakemlik sürecinin editörün sorumluluğu olduğunu kabul eder.
Yayıncı derginin web sayfasında derginin açık, elektronik ve ücretsiz erişimini sağlar.
İntihal ve Etik Dışı Davranışlar
Iğdır Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi’ne gönderilen tüm makaleler basılmadan önce IThenticate (http://www.ithenticate.com/) ya da Turnitin (https://www.turnitin.com/) yazılım programı ile taranmaktadır. Makalelerin kabulü için intihal oranı en fazla %20 oranında olan makaleler yayına kabul edilir. Bu oranı aşan makaleler ayrıntılı olarak incelenir ve gerekli görülürse gözden geçirilmesi ya da düzeltilmesi için yazarlara geri gönderilir, intihal ya da etik dışı davranışlar tespit edilirse yayımlanması reddedilir.
Akademik Etik: Akademisyenlerin bilimsel çalışma ve akademik etkinlikleri sürecinde birikim ve bilgilerini paylaşma ve öğrencilerine aktarmada, bilimsel çalışmaların üretilmesi ve değerlendirilmesinde, toplumun farklı paydaşları ile ilişkilerinde ödüllendirme ve yükseltme aşamalarında, bilim kurumları ve üniversitelerin bilimsel yetkinliğe dayalı yapılandırılması ve iyi eğitilmiş bilim insanlarının yetiştirilmesi faaliyetlerinin her aşamasında etik davranış kurallarına uymayı ifade eder.
Etik dışı olarak değerlendirilen bazı davranışlar:
- Uydurmacılık (Fabrication): Olmayan veri ve sonuçlar yaratmak,
- Yanıltmacılık (Falsification): Kasıtlı olarak veri ve/veya sonuçlar üzerinde değişiklik yapmak ve/veya veri atlamak,
- Çifte Yayın (Duplication): Aynı çalışmayı birden fazla yayın ortamında yayımlamak,
- Bölerek yayımlama (Slicing): Bir çalışmayı yayın sayısını artırmak amacıyla bölerek yayımlamak,
- İntihal/Aşırma (Plagiarism): Bilimsel usullere uygun biçimde gerekli atıfları yapmadan ve kaynak göstermeden başkalarının fikir, veri, eser ve yayınlarını kendisine aitmiş gibi yayımlamak,
- Sözde (Armağan) yazarlık: Bir çalışmada (araştırmanın tasarımında, verilerin toplanmasında, değerlendirilmesinde, yayının hazırlanması ve onayında) yeterli katkıda bulunmaksızın yazar olarak görünmek/gösterilmek,
- Yazar saklama: Çalışmaya katkısı olduğu halde yazarlar arasında ismine yer vermeme,
- Gönüllü katılım ilkesinin çiğnenmesi: Öğrenci veya diğer katılımcı grupları araştırmaya katılmaya zorlamak,
- Aydınlatılmış onam almama: Araştırmaya katılan gönüllüleri araştırmanın uygulama adımları ve riskleri hakkında yeterli bilgilendirme yapmadan izinlerini almak,
- Gizlilik ilkesinin çiğnenmesi: Katılımcılardan elde edilen kişisel veya kurumsal verileri yasal zorunluluk olmaksızın paylaşmak, araştırmada yer alan katılımcıların kimliklerini saklı tutmamak.
Etik İlkelere Uymayan Durumun Editöre Bildirilmesi
Iğdır Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi'nde editörler, hakemler, yazarlar ile ilgili etik ilkelere uymayan bir davranış ya da değerlendirme sürecindeki, erken görünümdeki ya da yayımlanmış bir makale ilgili etik olmayan bir durumla karşılaşılması durumunda iibfdergi@igdir.edu.tr mail adresine bildirilmesi gerekir.
Ücret Politikası
Dergimizde makale gönderimi esansında ve sonrasında -hiçbir süreç aşamasında- ücret talep edilmemektedir.
Dizinler
Dergi Kurulları
Baş Editör
Editörler
Yayın Kurulu
Professor Nilufer Narli holds a degree in Education with a major in Philosophy and minor in Sociology; and MSc in Humanities with a major in Logic, the Philosophy of Science and Philosophy from the Middle Eastern Technical University, Ankara, Turkey. She holds a PhD in Social Sciences with a major in Political Sociology from the School of Comparative Social Sciences, University Sains Malaysia. Prof. Narli’s topics of interest in research and teaching include the following: Islamist movements in the Middle East and Southeast Asia; political participation of Muslim women; irregular migration (including human smuggling and trafficking) in the Middle East and the Balkans; EU Harmonization Reforms: military and good governance in Turkey; political memory in Turkey; and Syrian crisis and gender. Narli has a strong background in cooperation with the European Union and USA research institutions. Prof. Narli was selected as an Eisenhower Fellow from Turkey in 1993. She was granted Best of Middle East Research Fund by the Ford Foundation in 1992. She was a visiting scholar at the University of Maryland in the summer of 2007.
Uluslararası Danışma Kurulu
İngilizce Dil Editörü
Yayın Kurulu
Derginin Türkçe Tam Adı: Iğdır Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi
Derginin İngilizce Tam Adı: Iğdır University Journal of Economics and Administrative Sciences
Derginin Kısaltılmış Adı: Iğdır İİBF Dergisi
T.C. Iğdır Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (Iğdır İİBF Dergisi) yılda iki kez (haziran ve aralık aylarında), Türkçe ve İngilizce yayınlanan uluslararası, hakemli ve süreli bir dergidir. Dergide yer alan yazılar kaynak gösterilmeksizin alıntılanamaz. Dergide yer alan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir.