Covid-19 Pandemi Sürecinde Kadın İstihdamı: Türkiye Örneği

Öz

Covid-19 salgını görüldüğü ülkelerde, ekonomilerinin derinden etkilenmesine neden olmaktadır. Salgın ülkemizi de etkisi altına almış, salgını kontrol amaçlı uygulanan politikalar istihdamı etkile-miş ve istihdamı korumak için çeşitli önlemler alınmıştır. Kadın is-tihdamı özellikle gelişmekte olan ülkelerin sürdürülebilir kalkınma hedefine ulaşılabilmesi için oldukça önemlidir. Salgın sürecinde ka-dın istihdamı da etkilenmiştir. Türkiye’de kadın istihdamı erkek is-tihdamı düzeyine çeşitli nedenlerden dolayı çıkamamıştır. Salgın sürecinin kadın istihdamını nasıl etkilediği ve 2000-2020 yılları ara-sında kadın istihdamının görünümü TÜİK verileri kullanılarak ince-lenmiştir. İnceleme sonucunda, kadın istihdam oranlarının oldukça düşük olduğu görülmüştür. Erkek istihdam oranını incelenen yıllar arasında yakalayamamıştır. Salgın sürecinde ise en fazla hizmet sek-töründe çalışan kadınlar etkilenmiştir. Özellikle ev işleri, hasta ve çocuk bakımı gibi işlerde kayıt dışı çalışan kadınlar salgın sürecinde sağlık açısından riskli görüldüklerinden işsiz kalmışlardır. Çeşitli sektörlerde kayıt dışı çalışan kadınların salgın sürecinde ekonomik ve sağlık açısından etkilenmesini azaltmak için kayıt altına alınması gerekmektedir. Kadın istihdamının salgın bittikten sonra kötü etki-lenmesini önlemek amacıyla alınmış olan bazı tedbirlere ek tedbirle-rin alınması gerekmektedir

Anahtar Kelimeler

• İstihdam, Kadın İstihdamı, Kayıt Dışı İstihdam, İşgücü, İşsizlik, Salgın

Covidien-19 Women's Employment Process in Pandemic: The Case of Turkey

Öz

Covid-19 pandemic causes the country's economies to be deeply af-fected in the countries where it is seen. The pandemic has also affect-ed our country, the policies implemented to control the pandemic have affected employment and various measures have been taken to protect employment. Women's employment is very important, espe-cially for developing countries to achieve sustainable development goals. Women's employment was also affected during the pandemic process. In Turkey, the level of female employment, male employ-ment has been unable for various reasons. How the pandemic process affected women's employment and the outlook of women's employ-ment between 2000-2020 were analyzed using TURKSTAT data. As a result of the analysis, it was observed that the female employment rate was quite low; it could not catch the male employment rate be-tween the years examined. During the pandemic process, women working in the service sector were affected the most. Women work-ing informally, especially in housework, patient and child care, were unemployed during the pandemic process as they were deemed to be risky in terms of health. In order to reduce the economic and health effects of women working informally in various sectors during the pandemic.

Anahtar Kelimeler

• Employment, Women's Employment, İnformal Employment, Labor Force, Unemployment, Pandemic

Kaynakça

1. Aksoy, N., Felek, Ş., Yayla, N., & Çeviş, İ. (2019, Eylül). Türkiye'de Kadın İstihdamı ve Etkileyen Faktörler. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 17 (3), s. 146-163.
2. Beken, N., & Durgun, Ö. (2017). İstihdamda Cinsiyet Farklılıkları:Türkiye ve Kanada Örneği. IBANESS/Proceeding Books, (s. 563-569). Kırklareli.
3. Berber, M., & Eser, B. Y. (2008, Nisan). Türkiye’de Kadın İstihdamı: Ülke ve Bölge Düzeyinde Sektörel Analiz. "İş, Güç, Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 10 (2), s. 1-15.
4. Çolak, M., & Kara, O. (2017). Türkiye'de Makro Ekono- mik Göstergelerin İstihdama Etkileri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (Afro-Avrasya Özel Sayı), s. 259-272.
5. Datta, P. B., & Gailey, R. (2012). Empowering Women Through Social Entrepreneurship:Case Study of a Women's Cooperative in India . EntrepreneurshipTheory and Practice, 36 (3), s. 569-587.
6. Dayıoğlu, M., & Kırdar, M. (2010). Determinants of and Trends in Labor Force Partcipation of Women in Turkey. Anka- ra, Türkiye: State Planning Organization of the Republic of Turkey and World Bank.
7. Erol, S. I. (2015). Türkiye'de Kadının Çalışma Hayatına Katılımının Belirleyicileri. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2 (3), s. 1-21.
8. Etci, H., & Karagöz, V. (2019). Türkiye'de İstihdam ve İş- sizlik:2000-2018. Munzur Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7 (14), s. 58-76.

9. Farré, L., Fawaz, Y., Gonzolez, L., & Graves, J. (2020). How the Covid-19 Lockdown Affected Gender Inequality in Paid and Unpaid Work in Spain. IZA-Institute of Labor Econo- mics.
10. Göcen, C. E. (2018). Türkiye'deki Kadının İşgücüne Katı- lımındaki Yeri ve Uluslararası İstihdam Çabaları. Econder Ulus- lararası Akademik Dergi, 2 (2), s. 313-333.
11. Gökçimen, S. (2008, Eylül-Ekim -Kasım-Aralık). Ülke- mizde Kadınların Siyasal Hayata Katılım Mücadelesi. Yasama Dergisi (10), s. 1-59.
12. Gustafsson, S., & Jacobsson, R. (1985). Trend in Female Labor Force participationin Sweden . Journal of Labor Econo- mics, 3 (1), s. 256-274.
13. GülekGülçek, Ş. (2019). Neoliberal Politikaların Türki- ye'de Kadın İstihdamına Etkisi, Sosyo Ekonomi s. 129-150.
14. ILO. (2020). Covid-19 and the World of Work. Updated Estimates Analysis.
15. ILO, E. R. (2017). Gender in Employment and Labour Market Policies and Programnes. What Works for Women? International Labour Office.
16. Kaya, D. G., Kaygızı, A. D., & Altuntepe, N. (2015, hAZİRAN). Türkiye'de Kamu Harcamalarının Toplam İstihdama Etkisi Üzerine Bir Değerlendirme. Afyon Kocatepe Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, XVII (1), s. 83-96.
17. Kılıç, D., & Öztürk, S. (2014). Türkiye'de İşgücüne Katılımı Önündeki Engeller ve Çözüm Yolları: Bir Ampirik Uygulama. Amme İdaresi Dergisi, 47 (1), s. 107-130.
18. Kızıgöl, Ö. A. (2012). Kadınların İşgücüne Katılımının Belirleyicileri: Ekonmetrik Bir Analiz. Doğuş Üniversitesi Dergisi,13 (1), s. 88-101.
19. Korkmaz, M., Alacahan, N. D., Cesim, D. T., Yücel, A. S., & Aras, G. (2013, Yaz). Türkiye'de Kadın İstihdamının Amerika Birleşik Devlerlerindeki Kadın İstihdamı ile Karşılaştırılması. International Periodical for the Languages Literature and History of Turkish or Turkic, 8/9, s. 1845-1863.
20. Kreyenfel, M. (2010). Uncertainties in Female Employment Careers and the Postponement of Parenthood in Germany. European Sociological Review, 26 (3), s. 351-366.
21. M.Alon, T., Doepke, M., Olmstead-Rumsey, J., & Tertilt, M. (2020). The Impact of Covid-19 on Gender Equality . National Bureau of Economic Research.
22. Mincer, J. (1984). Inter-Country Comparions of Labor Force Trends and of Related Devolopments. National Bureau of Economic Research.
23. Osmanoğlu, A. (2020). Türkiye'de Kayıt Dışı İstihdam Sorunu ve Mücadele Stratejileri. The Journal of Social Science, 4 (4), s. 134-144.
24. Önder, N. (2013, Temmuz-Eylül). Türkiye'de Kadın İşgücünün Görünümü. ÇSGB Çalışma Dünyası Dergisi, 1 (1), s. 35- 61.
25. Özçatal, E. Ö. (2011, Güz). Toplumsal Cinsiyet ve Kadının Çalışma Yaşamına Katılımı. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1 (1), s. 21-39.
26. Özer, M., & Biçerli, K. (2003-2004). Türkiye'de Kadın İşgücünün Panel Veri Analizi. Sosysl Bilimler Dergisi, s. 55-86.
27. Palaz, S. (2003). Türkiye'de Cinsiyet Ayrımcılığı Analizinde Neo Klasik Yaklaşıma Karşı Kurumcu Yaklaşım: Eşitliği Sağlayıcı Politika Önerileri. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6 (9), s. 87-109.
28. Parlaktuna, İ. (2010, Ekim). Türkiye'de Cinsiyete Dayalı Mesleki Ayrımcılığın Analizi. Ege Akademik Bakış, 10 (4), s. 1217-1230.
29. Peker, E., & Kubar, Y. (2012). Türkiye'de Kırsal Kesimde Kadın İstihdamına Genel Bakış. Afyon Kocatepe üniversitesi İİBF Dergisi, XIV (2), s. 173-188.
30. Soylu, Ö. B. (2020). Türkiye Ekonomisinde Covid-19 'un Sektörel Etkileri. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 7 (5), s. 169-185.
31. Yılmaz, M., & Zoğal, Y. (2015). Kadın İşgücünün Katılımının Tarihsel Gelişimi ve Kadın İstihdamını Etkileyen Faktöreler: Türkiye ve Avrupa Örneği. Econword, (s. 1-25). Torino.
32. Yüksel, H. (2014). Yaşam Boyu Eğitim Olgusunun İstihdama Katkısı: İşkur Örneği. Hak İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 3 (5), s. 90-113. TÜİK 2020