Expectations Of The Faculty Of Divinity Students About Teaching Practice Course

Öz

The main purpose of this study is to identify and evaluate the expectations of final year students of the faculty of divinity who take the teaching practice course regarding this course. The study was designed in accordance with the case study design, one of the qualitative research methods. In this context, the opinions of students who took teaching practice courses for two semesters in the 2022-2023 academic year and went to schools affiliated with the Ministry of National Education were consulted. Data were collected through face-to-face group focus interviews with 8 students. In order to analyze the data obtained, it was first transcribed by the researcher and then coded and themed through the NVIVO 12 program. The themes obtained as a result of the analysis are: experience diversity, stakeholder interest, social acceptance and application-oriented formation. According to the results obtained, it was revealed that the students expected the two-term teaching practice to continue in order to provide diversity in experience. Another expectation of the students is that the faculty coordinator, practice instructor and mentor teacher, who constitute the stakeholders of the process, carry out their role in the process with seriousness and dedication. However, students also expect that they will be accepted as teachers in the schools where the practice is carried out. Finally, in order for the teaching practice to be successful, it is among the expectations of the students that they be given an active role in other pedagogical formation courses and that they focus on practices. Based on the results obtained from the study, various suggestions were presented to the stakeholder institutions of the teaching practice course.

Anahtar Kelimeler

• Expectations Of The Faculty Of Divinity Students About Teaching Practice Course

İlahiyat Fakültesi Öğrencilerinin Öğretmenlik Uygulaması Dersine İlişkin Beklentileri

Öz

Bu çalışmanın temel amacı öğrentmenlik uygulaması dersi alan ilahiyat fakültesi son sınıf öğrencilerinin bu derse ilişkin beklentilerini tespit etmek ve değerlendirmektir. Çalışma, nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması desenine uygun olarak tasarlanmıştır. Bu kapsamda 2022-2023 eğitim-öğretim yılında iki dönem boyunca öğretmenlik uygulaması dersi alan ve Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı okullara giderek uygulama yapan öğrencilerin görüşlerine başvurulmuştur. Veriler, 8 öğrenci ile yüz yüze yapılan grup odak görüşmeleri aracılığıyla toplanmıştır. Elde edilen veriler analiz etmek amacıyla araştırmacı tarafından öncelikle yazıya aktarılmış, daha sonra da NVIVO 12 programı aracılığıyla kodlandırılıp temalandırılmıştır. Analiz sonucunda elde edilen temalar; tecrübe çeşitliliği, paydaş ilgisi, sosyal kabul ve uygulama ağırlıklı formasyondur. Ulaşılan sonuçlara göre öğrencilerin tecrübe çeşitliliğin meydana gelmesi amacıyla iki dönemlik öğretmenlik uygulamasının devam etmesi yönünde beklenti taşıdıkları ortaya çıkmıştır. Sürecin paydaşlarını oluşturan fakülte koordinatörlüğü, uygulama öğretim elemanı ve uygulama öğretmeninin ilgiyle yaklaşması, sürece ilişkin rolünü özveri ile yerine getirmesi, öğrencilerin bir diğer beklentisini oluşturmaktadır. Bununla beraber öğrenciler, uygulamanın yürütüldüğü okullarda kendilerinin birer öğretmen gibi kabul edilmesini de beklemektedirler. Son olarak öğretmenlik uygulamasının başarılı olabilmesi için diğer pedagojik formasyon derslerinde kendilerine aktif bir rol verilmesi ve uygulamalara ağırlık verilmesi de öğrencilerin beklentileri arasında yer almaktadır. Çalışmadan elde edilen sonuçlardan hareketle öğretmenlik uygulaması dersinin paydaş kurumlarına çeşitli öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Din Eğitimi
• Yüksek Din Öğretimi
• İlahiyat Fakültesi
• Öğretmenlik Uygulaması

Kaynakça

1. Altaş, N., & Kaya, U. (2023). Türkiye’de Din Eğitimi: Genel Görünüm ve Eğilimler (2012-2022). İLKE.
2. Aşlamacı, İ. (2016). Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Uygulaması Dersine İlişkin Görüşleri (İnönü Üniversitesi Örneği). Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, IX(43), 1361-1376.
3. Aydın, M. Ş. (1995). Öğretmen Yetiştiren Kurumlar Olarak İlahiyat Fakülteleri. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6, 59-98.
4. Ayhan, H. (2014). Türkiye’de Din Eğitimi (3. Baskı). Dem Yayınları.
5. Balcı, A. (2001). Sosyal Bilimlerde Araştırma (3. Baskı). Pegem Yayıncılık.
6. Bektaş, M., & Ayvaz, A. (2012). Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Uygulaması Dersinden Beklentileri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(3), 209-232.
7. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2018). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (24. Baskı). Pegem Akademi Yayınları.
8. Ceylan Çapar, M., & Ceylan, M. (2022). Durum Çalışması ve Olgubilim Desenlerinin Karşılaştırılması. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(Özel Sayı 2), 295-312.

9. Creswell, J. W. (2017). Araştırma Deseni: Nitel, Nicel ve Karma Yöntem Yaklaşımları (Y. Dede, Çev.; 3. Baskı). Eğiten Kitap Yayınları.
10. Çakmak, M. S. (2019). Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Uygulaması Dersine İlişkin Görüşleri. Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(13), 207-226.
11. Çapcıoğlu, F., & Kızılabdullah, Y. (2020). Uygulama Öğretmeni ve Öğrencilerinin Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Öğretmenlik Uygulaması Sürecine Yönelik Görüşleri. Dini Araştırmalar, 23(58 Din Eğitimi: Prof. Dr. Beyza Bilgin Özel Sayısı), 15-78.
12. Çetinel, H. (2022). Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Öğrencilerinin Öğretmenlik Uygulaması Dersine Yönelik Beklentileri. Tasavvur: Tekirdağ İlahiyat Dergisi, VIII(2), 1541-1575.
13. Demir, Ö. (2015). Özel Öğretim Yöntemleri ve Öğretmenlik Uygulamaları Derslerinde Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersinin Öğretim Tasarısı. EKEV Akademi Dergisi - Sosyal Bilimler -, XIX(62), 121-145.
14. Ekiz, D. (2003). Eğitimde Araştırma Yöntem ve Metodlarına Giriş. Anı Yayınları.
15. Ev, H. (1999). Türkiye’deki Yüksek Din Öğretimi Kurumları Programlarının Öğretmen Yetiştirme Bakımından Değerlendirilmesi [Doktora Tezi]. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
16. Ev, H. (2011). Türkiye’de Öğretmen Yetiştirme Sistemi ve Din Öğretimi Alanına Öğretmen Yetiştirme. Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 33, 9-50.
17. Gün, A. (2017). Pedagojik Formasyon Eğitimi Alan İlahiyat Fakültesi Öğrencilerinin Mesleki Yeterlik Algıları ve Pedagojik Formasyon Programına İlişkin Görüşleri: Amasya Üniversitesi Örneği. Amasya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 8, 125-171.
18. İnan Kılıç, A. (2022). Uygulama Öğretmenlerine Göre Din ve Meslek Dersleri Öğretmen Adaylarının Yeterlikleri. Türkiye Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 14, 63-88. https://doi.org/10.53112/tudear.1183825
19. Kandemir, A. (2022). Öğretmen Adaylarının Gözünden Öğretmenlik Uygulaması: Bir Durum Çalışması. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 31, 419-438.
20. Kaya, M. (2003). Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Son Sınıf Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Uygulaması ile Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 14-15, 89-105.
21. Kaya, M., & Nazıroğlu, B. (2011). İlahiyat Fakültelerinde Pedagojik Formasyon Derslerinin Tarihi Gelişimi. İçinde Modern Dönemde İlahiyat Eğitimi, Müfredatı ve Yöntem Tartışmaları (ss. 125-141).
22. Kaya, Z. (2021). Türkiye’de Yüksek Din Öğretimi Programları: Cumhuriyetin Kuruluşundan Günümüze Yüksek Din Öğretimi Programları Üzerine Değerlendirmeler. İçinde Z. Ş. Altın (Ed.), Türkiye’de Yüksek Din Öğretimi -Dünü, Bugünü, Yarını- (ss. 57-172). DEM Yayınları.
23. Kaya, Z. (2023). Kuruluşundan Bugüne İlahiyat Fakültelerinin Pedagojik Formasyon Serüveni. İçinde F. İpek (Ed.), Sosyopolitik Değişim ve Yüksek Din Öğretimi Müfredatları (ss. 117-144). Kitap Dünyası Yayınları.
24. Keyifli, Ş. (2020). İlahiyat Fakültesi Öğrencilerinin Öğretmenlik Uygulaması ile İlgili Görüşleri: DEÜ İlahiyat Fakültesi Örneği. Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 52, 39-65.
25. Köylü, M. (1992). Öğretmen Adaylarına Göre Öğretmenlik Uygulamasının Bir Değerlendirilmesi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 6, 173-184.
26. Mayring, P. (2000). Nitel Sosyal Araştırmaya Giriş (A. Gümüş & M. S. Durgun, Çev.). Baki Kitabevi.
27. MEB. (2018). Tebliğler Dergisi Cilt:81 Sayı: 2729 Haziran Ek-2018. Milli Eğitim Bakanlığı Öğretmen Yetiştirme Genel Müdürlüğü.
28. MEB. (2021). Milli Eğitim Bakanlığı Tebliğler Dergisi cilt: 84, 2767-EK. http://dhgm.meb.gov.tr/tebligler-dergisi/2021/2767_Eylul_Ek_2021.pdf
29. Resmi Gazete Sayı: 20215. (1989). https://www.resmigazete.gov.tr/arsiv/20215.pdf
30. Sezen Yüksel, N. (2017). Öğretmen Adaylarının Uygulama Öğretmeni Değerlendirmelerinin Uygulama Deneyimine Göre İncelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 16(62), 1048-1062.
31. Şimşek, E. (2003). Öğretmenlik Uygulamasının Değerlendirilmesi. Tabula Rasa: Felsefe-Teoloji, III(7), 253-266.
32. Tanşu, A., & Bektaş, O. (2020). Fen Bilimleri Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Uygulamasından Beklentileri. Eğitimde Yeni Yaklaşımlar Dergisi, 3(1), 39-54.
33. Ülger, K. (2021). Öğretmenlik Uygulamasında Karşılaşılan Sorunlar ve Çözüm Önerilerine İlişkin bir Araştırma. Milli Eğitim Dergisi, 50(232), 71-87. https://doi.org/10.37669/milliegitim.726429
34. Yakar, Z. Y., Uzun, E., & Tekerek, B. (2021). Öğretmenlik Uygulaması Dersi Kapsamında Karşılaşılan Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(1), 220-245.
35. YÖK. (2007a). Eğitim Fakültesi Öğretmen Yetiştirme Lisans Programları. Yükseköğretim Kurulu Yayını.
36. YÖK. (2007b). Öğretmen Yetiştirme ve Eğitim Fakülteleri (1982-2007). Yükseköğretim Kurulu Yayını.
37. Zeybek, G., & Karataş, K. (2022). Öğretmenlik Deneyimine İlk Adım: Öğretmenlik Uygulaması Sürecinin İncelenmesi. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11(3), 973-990.