Afet risklerinin azaltılması ve kriz anlarında etkin müdahalenin sağlanabilmesi açısından afet ve acil durum toplanma alanlarının doğru bir biçimde belirlenmesi büyük önem taşımaktadır. Çünkü toplanma alanları afet sonrasında geçici barınma görevi görmektedir. Toplanma alanları bu öneminin yanı sıra, yanlış konumlandırıldığında ikincil afet riskini artırarak daha büyük riskler oluşturabilmektedir. Bu çalışma CBS (Coğrafi Bilgi Sistemleri) ve BWM (Best-Worth Method) entegrasyonu ile İlkadım’da afet ve acil durum toplanma alanlarının konumsal uygunluğu ve potansiyel toplanma alanları için uygun yerleri belirlemeyi amaçlamaktadır. Mevcut ve potansiyel toplanma alanlarının uygunluğunu değerlendirmek üzere dokuz farklı coğrafi kriter belirlenmiştir. Bu kriterlerin ağırlıkları BWM yöntemiyle hesaplanmış, ardından CBS kullanılarak potansiyel toplanma alanları uygunluklarına göre sınıflara ayrılmıştır. Elde edilen bulgular, İlkadım’daki 61 mahallede yer alan toplanma alanlarının 36’sında yetersiz kaldığını ve yeni alan tahsisinin gerekli olduğunu göstermektedir. Çalışma, mevcut toplanma alanlarının yetersizliğini ortaya koymakla kalmayıp alternatif güvenli alanların belirlenmesine yönelik karar destek sağlayan veri temelli bir metodoloji sunmaktadır.
Afet Risk Yönetimi Toplanma Alanı Best-Worth Metot (BWM) Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) Samsun
It is essential to correctly determine assembly areas to reduce disaster risks and ensure an effective response in times of crisis. Assembly areas serve as temporary shelters after a disaster. However, if they are poorly positioned, they can increase the risk of secondary disasters and create even greater risks. This study aims to determine the spatial suitability of assembly areas in İlkadım and suitable locations for potential assembly areas through integrating GIS (Geographic Information Systems) and BWM (Best-Worst Method). Nine different geographic criteria were determined to assess the suitability of existing and potential assembly areas. The weights of these criteria were calculated using the BWM method, and then potential assembly areas were categorised according to their suitability using GIS. The findings indicate that assembly areas in 36 of the 61 neighborhoods in İlkadım are inadequate, necessitating the allocation of new areas. The study reveals the inadequacy of existing assembly areas and provides a data-based methodology that provides decision support for identifying alternative safe areas.
Disaster Risk Management Assembly Area Best-Worth Method (BWM) Geographic Information Systems (GIS) Samsun
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Coğrafi Bilgi Sistemleri |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 25 Nisan 2025 |
| Kabul Tarihi | 27 Mayıs 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 29 Eylül 2025 |
| DOI | https://doi.org/10.32003/igge.1684133 |
| IZ | https://izlik.org/JA77NA64ZB |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Sayı: 56 |
© 2026 International Journal of Geography and Geography Education (IGGE) e-ISSN: 2630-6336 | Creative Commons (CC BY-NC 4.0)