Evaluation of Bank Workers' Life Satisfaction, Depression Status, Nutrition Habits and Anthropometric Measurements: The Case of Istanbul

Öz

Aim: The aim of this study is to evaluate the life satisfaction, depression status, nutritional habits and anthropometric measurements of bank workers. Method: This descriptive and cross-sectional study was conducted on 146 (62.3% male, 37.7% female) bank workers. A questionnaire form including demographic characteristics, nutritional information and habits, Life Satisfaction Scale (LSS) and Beck Depression Inventory (BDI) were applied to the participants by face-to-face interview method, and their anthropometric measurements were taken. The data were analyzed with the SPSS 24.0 package program. Results: LSS scores of participants were 14.52 ± 6.58 for men and 15.55 ± 7.13 for women, and BDI scores were 6.44 ± 5.56 and 8.44 ± 8.22, respectively. According to the BDI classification, it was found that 92.4% of the participants did not have depression symptoms. A weak negative correlation was found between LSS and BDI (r: -0.386, p: 0.001). Although most of the bank workers thought that they have a healthy diet, it was determined that 51.4% consume unhealthy snacks while working. Additionally, it was observed that psychological conditions affect the desire to eat (p <0.05). According to Body Mass Index (BMI), 61.5% of men and 22.2% of women; and according to waist/hip ratios, 30.8% of men and 14.5% of women were found to be at risk of obesity. Conclusion: Although most of the bank workers were not at risk of depression and had high life satisfaction, it was observed that more than half of them consumed unhealthy snacks and had obesity risks, whereas most of them thought that they had a healthy diet. Therefore, in-company training courses can be provided to increase the life satisfaction and nutritional knowledge of bank workers working in a busy and stressful working environment. Additionally, training courses can be organized and individual nutrition plans can be prepared by the dietitians in order to enable them to reach ideal body weight and develop healthy eating habits.

Anahtar Kelimeler

• Life stress
• depression
• feeding behavior
• anthropometry

Banka Çalışanlarının Yaşam Doyumları, Depresyon Durumları, Beslenme Alışkanlıkları ile Antropometrik Ölçümlerinin Değerlendirilmesi: İstanbul İli Örneği

Öz

Amaç: Bu çalışmanın amacı banka çalışanlarının yaşam doyumları, depresyon durumları, beslenme alışkanlıkları ile antropometrik ölçümlerinin değerlendirilmesidir. Yöntem: Bu tanımlayıcı ve kesitsel çalışma, 146 (%62,3 erkek, %37,7 kadın) bankacı üzerinde yürütülmüştür. Katılımcılara yüz yüze görüşme yöntemiyle demografik özellikler, beslenme bilgisi ve alışkanlıkları ile ilgili soruları içeren anket formu, Yaşam Doyum Ölçeği (YDÖ) ve Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ) uygulanmış ve antropometrik ölçümleri alınmıştır. Veriler SPSS 24.0 paket programı ile analiz edilmiştir. Bulgular: Katılımcıların YDÖ puanları erkeklerde 14,52±6,58, kadınlarda 15,55±7,13 olup, BDÖ puanları sırasıyla; 6,44±5,56 ve 8,44±8,22’dir. BDÖ sınıflamasına göre katılımcıların %92,4’ünde depresyon semptomu olmadığı bulunmuştur. YDÖ ile BDÖ arasında negatif yönde zayıf bir korelasyon saptanmıştır (r: -0,386;p: 0,001). Bankacıların çoğu sağlıklı beslendiğini düşünse de çalışırken atıştırmalık olarak %51,4 oranında sağlıksız atıştırmalık tükettikleri tespit edilmiştir. Ayrıca psikolojik durumların yeme isteğini etkilediği gözlenmiştir (p<0,05). Beden Kütle İndeksi (BKİ)’ne göre erkeklerin %61,5’i ile kadınların %22,2’si; bel/kalça oranlarına göre ise erkeklerin %30,8’i ile kadınların %14,5’inin obezite riski olduğu saptanmıştır. Sonuç: Çalışmaya katılan bankacıların büyük çoğunda depresyon riski olmadığı ve yaşam doyumlarının yüksek olduğu saptansa da, çoğu sağlıklı beslendiğini düşünmesine karşın, yarısından fazlasının sağlıksız atıştırmalık tükettiği ve obezite risklerinin olduğu görülmüştür. Bu nedenle yoğun ve stresli bir çalışma ortamında çalışan banka çalışanlarının yaşam doyumları ile beslenme bilgilerini arttırmaya yönelik kurum içi eğitimler verilebilir. Ayrıca diyetisyen tarafında ideal vücut ağırlığa ulaşmalarını sağlamak ve sağlıklı beslenme alışkanlıklarını geliştirmek amacı ile eğitimler düzenlenebilir ve bireysel beslenme planlamaları hazırlanabilir.

Anahtar Kelimeler

• Yaşam doyum
• depresyon
• beslenme alışkanlıkları
• antropometri

Kaynakça

1. Silva LS, Barreto SM. Adverse psychosocial working conditions and minor psychiatric disorders among bank workers. BMC Public Health. 2010;10(1):1–8. doi: 10.1186/1471-2458-10-686.
2. Helge H, Stale E. Violence and stress at work in financial services. ILO Working Papers. 2003.
3. Mutsvunguma P, Gwandure C. The psychological well-being of employees who handle cash in a bank in inner city Johannesburg. Psychol Health Med. 2011;16(4):430–436. doi: 10.1080/13548506.2011.555771.
4. von Bonsdorff ME, Huuhtanen P, Tuomi K, Seitsamo J. Predictors of employees’ early retirement intentions: An 11-year longitudinal study. Occup Med. 2010;60(2):94–100. doi: 10.1093/occmed/kqp126.
5. Suls J, Martin R, Wheeler L. Social comparison: Why, with whom, and with what effect? Curr Dir Psychol Sci. 2002;11(5):159–163. doi: 10.1111/1467-8721.00191.
6. Kenny J. Risk assessment and management teams: A comprehensive approach to early intervention in workplace violence. J Appl Secur Res. 2010;5(2):159–175. doi: 10.1080/19361611003601033.
7. Stojanovich L. Stress and autoimmunity. Autoimmun Rev. 2010;9(5):A271–A276. doi: 10.1016/j.autrev.2009.11.014.
8. Elovainio M, Kuusio H, Aalto A, et al. Insecurity and shift work as characteristics of a negative work environment: Psychological and behavioural indicators. J Adv Nurs. 2010;66(5):1080–1091.

9. Madison A, Kiecolt-Glaser JK. Stress, depression, diet, and the gut microbiota: Human–bacteria interactions at the core of psychoneuroimmunology and nutrition. Curr Opin Behav Sci. 2019;28:105–110. doi: 10.1016/j.cobeha.2019.01.011.
10. Blüher M. Obesity: Global epidemiology and pathogenesis. Nat Rev Endocrinol. 2019;15(5):288–298. doi: 10.1038/s41574-019-0176-8.
11. Hidaka BH. Depression as a disease of modernity: explanations for increasing prevalence. J Affect Disord. 2012;140(3):205–214. doi: 10.1016/j.jad.2011.12.036.
12. NCD Risk Factor Collaboration. Worldwide trends in body-mass index, underweight, overweight, and obesity from 1975 to 2016: A pooled analysis of 2416 population-based measurement studies in 128· 9 million children, adolescents, and adults. Lancet. 2017;390(10113):2627–2642. doi: 10.1016/S0140-6736(17)32129-3.
13. Sutaria S, Devakumar D, Yasuda SS, et al. Is obesity associated with depression in children? Systematic review and meta-analysis. Arch Dis Child. 2019;104(1):64–74. doi: 10.1136/archdischild-2017-314608.
14. Marmorstein NR, Iacono WG, Legrand L. Obesity and depression in adolescence and beyond: Reciprocal risks. Int J Obes (Lond). 2014;38(7):906–911. doi: 10.1038/ijo.2014.19.
15. Brinkworth GD, Buckley JD, Noakes M, et al. Long-term effects of a very low-carbohydrate diet and a low-fat diet on mood and cognitive function. Arch Intern Med. 2009;169(20):1873–1880. doi: 10.1001/archinternmed.2009.329.
16. Faulconbridge LF, Driscoll CFB, Hopkins CM, et al. Combined treatment for obesity and depression: A pilot study. Obesity. 2018;26(7):1144–1152. doi: 10.1002/oby.22209.
17. Wardle J, Steptoe A, Oliver G, Lipsey Z. Stress, dietary restraint and food intake. J Psychosom Res. 2000;48(2):195–202. doi: 10.1016/s0022-3999(00)00076-3.
18. Blaug R, Kenyon A, Lekhi R. A report prepared for the work foundation’s principal partners: Stress at work. 1st ed. The Work Foundation, London, 2007.
19. Diener ED, Emmons RA, Larsen RJ, Griffin S. The satisfaction with life scale. J Pers Assess. 1985;49(1):71–75. doi: 10.1207/s15327752jpa4901_13.
20. Dağlı A, Baysal N. Yaşam oyum ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi. 2016;15(59):1250–1262. doi: 10.17755/esosder.263229.
21. Beck AT, Ward CH, Mendelson M, Mock J, Erbaugh J. An Inventory for measuring depression. Arch Gen Psychiantry. 1961;4:561-571. doi: 10.1001/archpsyc.1961.01710120031004.
22. Hisli N. Beck depresyon envanterinin üniversite öğrencileri için geçerliliği, güvenilirliği. Psikoloji Dergisi. 1989;7(23):3-13.
23. Pekcan G. Beslenme Durumunun Saptanması. Ankara: Klasmat Matbaacılık; 2008.
24. World Health Organization. Obesity: preventing and managing the global epidemic: report of a WHO consultation. 2000, https://apps.who.int/iris/handle/10665/42330. Erişim tarihi 10 Aralık 2020.
25. Akdevelioğlu Y. Banka çalışanlarının beslenme durumlarının değerlendirilmesi. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 2012;3(1):15–20.
26. Özcan Ç, Kızıl M. İş stres düzeyinin çalışanlarda beslenme durumu, diyet kalitesi ve antropometrik ölçümlere etkisinin değerlendirilmesi. Beslenme ve Diyet Dergisi. 2020;48(3):56-64. doi: 10.33076/2020.BDD.1352.
27. Zhai Q, Wang S, Weadon H. Thriving at work as a mediator of the relationship between workplace support and life satisfaction. JMO. 2020;26(2):168–184. doi: 10.1017/jmo.2017.62.
28. Keyes CLM. The mental health continuum: From languishing to flourishing in life. J Health Soc Behav. 2002;43(2):207–222.
29. Tugade MM, Fredrickson BL, Barrett LF. Psychological resilience and positive emotional granularity: Examining the benefits of positive emotions on coping and health. J Pers. 2004;72(6):1161–1190. doi: 10.1111/j.1467-6494.2004.00294.x
30. Olff M. Sex and gender differences in post-traumatic stress disorder: An update. Eur J Psychotraumatol. 2017;8(sup4):1351204. doi: 10.1080/20008198.2017.1351204.
31. Amani R, Gill T. Shiftworking, nutrition and obesity: implications for workforce health-a systematic review. Asia Pac J Clin Nutr. 2013;22(4):505-515. doi: 10.6133/apjcn.2013.22.4.11.
32. Klingberg S, Mehlig K, Johansson I, et al. Occupational stress is associated with major long-term weight gain in a Swedish population-based cohort. Int Arch Occup Environ Health. 2019;92(4):569–576. doi: 10.1007/s00420-018-1392-6.
33. Mirmohammadi SJ, Taheri M, Mehrparvar AH, et al. Occupational stress and cardiovascular risk factors in high-ranking government officials and office workers. Iran Red Crescent Med J. 2014;16(8):e11747. doi: 10.5812/ircmj.11747.
34. Kottwitz MU, Grebner S, Semmer NK, Tschan F, Elfering A. Social stress at work and change in women’s body weight. Ind Health. 2014;52(2):163-171. doi: 10.2486/indhealth.2013-0155.
35. Azagba S, Sharaf MF. The relationship between job stress and body mass index using longitudinal data from Canada. Int J Public Health. 2012;57(5):807–815. doi: 10.1007/s00038-012-0348-y.
36. Özenoğlu A. Duygu durumu, besin ve beslenme ilişkisi. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 2018;9(4):357–365. doi: 10.31067/0.2018.56.
37. Subaşı Z, Türker PF. Özel bir kurumda çalışan bireylere verilen beslenme eğitiminin, bireylerin beslenme bilgi düzeyi ve sağlıklı yaşam biçimi davranışlarına etkisi. Türkiye Klinikleri J Health Sci. 2020;5(2):191–200. doi: 10.5336/healthsci.2019-70769.