Kişi Merkezli Palyatif Bakım Hemşireliği Ölçeği’nin Türkçe Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Amaç: Bu çalışma, Kişi Merkezli Palyatif Bakım Hemşireliği Ölçeği’nin Türkçe geçerlik ve güvenirliğini test etmek amacıyla gerçekleştirildi. Yöntem: Metodolojik tipte gerçekleştirilen çalışma, bir devlet üniversitesi hastanesinde Ocak-Mart 2024 tarihleri arasında yürütüldü. Araştırmanın çalışma evreninden olasılıksız rastlantısal örneklem yöntemiyle seçilen ve dahil edilme kriterlerini karşılayan 405 hemşireye ulaşıldı. Veriler, ‘Bireysel Bilgi Formu’ ve ‘Kişi Merkezli Palyatif Bakım Hemşireliği Ölçeği’ kullanılarak toplandı. Araştırmada frekans, yüzde, ortalama ve standart sapma gibi tanımlayıcı istatistikler, AFA ve DFA grupları arasındaki farklar ki-kare testleri kullanılarak analiz edildi. Bulgular: Ölçeğin çeviri-geri çeviri yöntemi kullanılarak dil uyarlaması sağlandı. Kapsam Geçerlik İndeksi 0,96 bulundu. Kaiser-Meyer-Olkin değeri 0,945; Bartlett’s değeri χ2=8982.715, p<0,001 hesaplandı. Model uyum incelemesinde uyum indekslerinin kabul edilebilir sınırlarda olduğu saptandı. Ölçeğin iç tutarlılık α katsayısı .953 bulundu. Sonuç: Kişi Merkezli Palyatif Bakım Hemşireliği Ölçeği’nin Türk dili ve kültürüne uygun, geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğu belirlendi.

Anahtar Kelimeler

• Kişi merkezli
• palyatif bakım
• hemşire
• geçerlik
• güvenlik

Turkish Validity and Reliability Study of the Person-Centered Palliative Care Nursing Scale

Öz

Aim: This study was conducted to test the validity and reliability of the Person-Centered Palliative Care Nursing Scale in Turkish. Method: The methodological study was conducted in a state university hospital between January and March 2024. 405 nurses who were selected from the study universe using the improbable random sampling method and met the inclusion criteria were reached. Data were collected using the ‘Individual Information Form’ and the ‘Palliative Care Nursing Scale for Person-Centered Care’. Descriptive statistics such as frequency, percentage, mean and standard deviation were analyzed in the study, and differences between EFA and CFA groups were analyzed using chi-square tests. Results: The scale was adapted for language use using the translation-back translation method. The Content Validity Index was found to be 0.96. Kaiser-Meyer-Olkin value was calculated as 0.945; Bartlett’s value was χ2=8982.715, p<0.001. In the model fit examination, it was determined that the fit indices were within acceptable limits. The internal consistency α coefficient of the scale was found to be .953. Conclusion: It was determined that the Person-Centered Palliative Care Nursing Scale is a valid and reliable scale suitable for Turkish language and culture.

Anahtar Kelimeler

• Person-centered
• palliative care
• nurse
• validity
• safety

Kaynakça

1. 1. Radbruch L, De Lima, Kanul F, et al. Redefining palliative care a new consensus-based definition. Journal of pain and symptom management. 2020;60(4):754-764.
2. 2. World Health Organization. Integrating palliative care and symptom relief into primary health care: A WHO guide for planners, implementers and managers. 2018. Available at; https://iris.who.int/bitstream/handle/10665/274559/9789241514477-eng.pdf?sequence=1.
3. 3. Çiftçi N, Özalp C. Terminal dönemde bakım ve hemşirelik. In: Keten Edis E, ed. Sağlık & Bilim: Hemşirelik IV. İstanbul: Efeakademi Yayınları; 2022: 21-32.
4. 4. Arahata T, Miyashita M, Takenouchi S, Tamura K, Kizawa Y. Development of an instrument for evaluating nurses’ knowledge and attitude toward end-of-life care: End-of-Life Nursing Education Consortium-Japan Core Quiz. Journal of Hospice & Palliative Nursing. 2018;20(1):55-62. doi: 10.1097/NJH.0000000000000393.
5. 5. Österlind J, Henoch I. The 6S‐model for person‐centred palliative care: A theoretical framework. Nursing Philosophy. 2021;22(2):e12334. doi: 10.1111/nup.12334.
6. 6. McCormack B, McCance TV. Development of a framework for person-centred nursing. Journal of Advanced Nursing. 2006;56:472-9.
7. 7. Song MS, Yang NY, Kim JH. Effects of nursing professionalism and job stress of the problem solving ability of community health practitioners. Journal of Korean Academy of Nursing. 2020;26:274-83.
8. 8. Kwon SH, Tae YS, Hong MJ, Choi GH. Hospice palliative nurses' experience of caring for terminal cancer patients. Asian Oncology Nursing. 2015;15:264-75.

9. 9. Soriano GP, Calong, KAC, Martinez RCKP, et al. Development and psychometric properties of the Person-centered Palliative Care Nursing Instrument (PPCNI) in the Philippines. Belitung Nursing Journal. 2023;9(5):512.
10. 10. Polkinghorne DE. Narrative Knowing and The Human Sciences. New York: Suny Press; 1998.
11. 11. Çapık C, Gözüm S, Aksayan S. Kültürlerarası ölçek uyarlama aşamaları, dil ve kültür uyarlaması: Güncellenmiş rehber. Florence Nightingale Hemşirelik Dergisi. 2018;26(3):199-210. doi: 10.26650/FNJN397481.
12. 12. Karakoç FY, Dönmez L. Ölçek geliştirme çalışmalarında temel ilkeler. Tıp Eğitimi Dünyası. 2014;13(40):39-49.
13. 13. DeVellis RF, Thorpe CT. Scale Development: Theory and Applications. New York: Sage Publications; 2021.
14. 14. Davis LL. Instrument review: Getting the most from a panel of experts. Applied Nursing Research. 1992;5:194-197.
15. 15. Deniz Z. The adaptation of psychological scales. Journal of Faculty of Educational Sciences. 2007;40(1):1-16. doi: 10.1501/Egifak_0000000180.
16. 16. Ercan İ, Kan İ. Ölçeklerde güvenirlik ve geçerlik. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi. 2004;30(3):211-216.
17. 17. Groß T, Validity and reliability of the scale Internet Users’ Information Privacy Concerns (IUIPC). Proceedings on Privacy Enhancing Technologies. 2021;2:235-258.
18. 18. Nora CRD, Zoboli E, Vieira MM. Validación por expertos: Importancia en la traducción y adaptación de instrumentos. Revista Gaúcha de Enfermagem. 2017;38(3).
19. 19. Güngör D. Guide to development and adaptation of measurement tools in psychology. Turkish Psychology Articles. 2016;19(38):114-112.
20. 20. Shrestha N. Factor analysis as a tool for survey analysis. American Journal of Applied Mathematics and Statistics. 2021;9(1):4-11.
21. 21. Esin MN, Veri toplama yöntem ve araçları & veri toplama araçlarının güvenirlik ve geçerliği. In: Erdoğan S, Nahçivan N, Esin MN, ed(s). Hemşirelikte Araştırma: Süreç, Uygulama ve Kritik. 1. baskı. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri; 2014:193-232.
22. 22. Seçer İ. Psikolojik Test Geliştirme ve Uyarlama Süreci SPSS ve LISREL Uygulamaları. Ankara: Anı yayıncılık; 2015.
23. 23. Hooper D, Coughlan J, Mullen MR. Structural equation modelling: Guidelines for determining model fit. Electronic Journal of Business Research Methods. 2008;6(1):53-60. doi: 10.21427/D7CF7R.
24. 24. Simon D, Kriston L, Loh A, et al. Confirmatory factor analysis and recommendations for improvement of the Autonomy‐ Preference‐ Index (API). Health Expectations. 2010;13(3):234-243. doi: 10.1111/j.1369-7625.2009.00584.x.
25. 25. Büyüköztürk Ş. Veri Analizi El Kitabı. 14. baskı. Ankara: Pegem Akademi; 2011.
26. 26. Yaşlıoğlu MM, Sosyal bilimlerde faktör analizi ve geçerlilik: Keşfedici ve doğrulayıcı faktör analizlerinin kullanılması. Istanbul Business Research. 2017;46(özel sayı):74-85.
27. 27. Alpar R. Spor, Sağlık ve Eğitim Bilimlerinden Örneklerle Uygulamalı İstatistik ve Geçerlik-Güvenirlik. 3.Baskı. Ankara: Detay Yayıncılık; 2014.