İstanbul Gelişim Üniversitesi Çocuk Gelişimi Bölümü Öğrenci Profillerinin Araştırılması

Öz

Amaç: Araştırma, İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Çocuk Gelişimi Bölümü öğrencilerinin profilini belirlemek amacıyla yapılan tanımlayıcı bir çalışmadır. Yöntem: Çalışma grubunu Türkçe ve İngilizce eğitim veren çocuk gelişimi bölümlerinde öğrenim gören 389 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmaya herhangi bir örneklem seçimi yapılmadan araştırmaya katılmayı kabul eden 259 öğrenci dahil edilmiştir. Bulgular: Araştırma bulguları, çocuk gelişimi bölümü öğrencilerinin çoğunluğunun okudukları bölüm ve üniversiteden memnun olduklarını, çocuk gelişimi bölümünü gönüllü olarak seçtiklerini, üniversite tercihlerinde ilk üç tercih arasında yer verdiklerini ve hem üniversiteye hem de bölüme yönelik olumlu duygulara sahip olduklarını göstermiştir. Sonuç: Araştırma sonucunda öğrencilerin bölümlerinden ve üniversiteden memnun oldukları belirlendi. Çocuk gelişimi profesyonellerinin kişilik özellikleri, mesleki bilgi, beceri ve tutumları etkileşimde bulunacakları hedef kitleyi doğrudan etkilemektedir. Bu nedenle nitelikli çocuk gelişimi uzmanları yetiştirmek için çocuk gelişimi mesleğini seçecek adayları teşvik edici tedbirlerin alınması ve mevcut çocuk gelişimi uzmanlarının mesleklerini yaparken desteklenerek karşılaştıkları sorunları çözmelerine yardımcı olunmasının faydalı olacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Çocuk gelişimi bölümü
• çocuk gelişimi uzmanı
• profil araştırması

Researching Student Profiles in the Department of Child Development at Istanbul Gelişim University

Öz

Aim: This research is a descriptive study aimed at determining the profile of students enrolled in the Department of Child Development within Istanbul Gelisim University's Faculty of Health Sciences. Method: The study group consists of 389 students studying in the child development departments providing education in Turkish and English. In the study, 259 students who agreed to participate in the study were included without any sample selection. Result: Research findings have shown that the majority of child development department students are satisfied with both the department and the university. They choose the child development department voluntarily and rank it among their top three choices in the university preference form. Additionally, they have positive feelings towards both the department and the university. Conclusion: As a result of the research, it was determined that the students were satisfied with their departments and the university. Personality characteristics, professional knowledge, skills, and attitudes of child development professionals directly affect the target audiences with whom they will interact. For this reason, to train qualified child development experts, it is thought that it would be beneficial to take encouraging measures for candidates who will choose the child development profession and to support existing child development experts while doing their profession and help them solve the problems they encounter.

Anahtar Kelimeler

• Child development department
• child development specialist
• profile research

Kaynakça

1. 1. Eakle RAC, Eakle AJ, Fuentes CC. The multiple relations between creativity and personality. Creativity Research Journal. 2012;24(1):76-82.
2. 2. Lopizzol N, Bocchio LC, Cattane N, et al. Gene–environment interaction in major depression: Focus on experience-dependent biological systems. Frontiers in Psychiatry. 2015;6(8):1-12.
3. 3. Aral N, Tanrıbuyurdu F, Yurteri Tiryaki E, Sağlam M, Aysu B. Türkiye’de çocuk gelişimi alanındaki lisansüstü tezlerin incelenmesi. Ankara Sağlık Hizmetleri Dergisi, 2015;14(1):7-16.
4. 4. Egan JE, Frye V, Kurtz SP, et al. Migration, neighborhoods, and networks: Approaches to understanding how urban environmental conditions affect syndemic adverse health outcomes among gay, bisexual, and other men who have sex with men. AIDS and Behavior. 2011;15:35–50.
5. 5. Aral N, Baran G. Çocuk Gelişimi. Ankara:Ya-Pa Yayınları; 2011.
6. 6. Boyd D, Bee H. Çocuk Gelişim Psikolojisi. İstanbul: Kaktüs Yayınları; 2009.
7. 7. Matthias UA, Christian SU, Chinedu IOO, et al. Efficacy of music-based cognitive behavior therapy on the management of test-taking behavior of children in basic science using a randomized trial group: Implication for community development. Medicine (Baltimore). 2020;99(34):21535.
8. 8. Syed SA. A brief review of risk-factors for growth and developmental delay among preschool children in developing countries. Adv Biomed Res. 2013;2:91.

9. 9. Garner AS, Shonkoff JP, Siegel BS, et al. Early childhood adversity, toxic stress, and the role of the pediatrician: Translating developmental science into lifelong health. Pediatric. 2012;129(1):224–231.
10. 10. Nomura M, Xangsayarath P, Takahashi K. Socioeconomic determinants of accessibility to birth registration in Lao PDR. BMC Public Health. 2018;18(116):1-9.
11. 11. Lansdown G, Jimerson S, Shahroozi R. Children rights and school psychology: Children right to participation. Journal of School Psychology. 2014;52(1):3-12.
12. 12. Holland J. Making Vacational Choices: A Theory Of Careers. Englewood Cliffs: M. J. Prentice-Hall; 1976.
13. 13. Adıgüzel O, Erdoğan A. Anne Roe ve Holland’ın kişilik kuramları ile Shein’in kariyer değerlerinin içerik analizi yöntemiyle değerlendirilmesi. Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi. 2014;6(2):15-25.
14. 14. Sönmez E, Akgül H. Üniversite öğrencilerinin teknolojiye hazır bulunuşluk düzeyi ve kişilik özellikleri arasındaki ilişki: Erciyes Üniversitesi örneği. Yönetim Bilimleri Dergisi. 2015;13(26):305-327.
15. 15. Korkmaz M, Çelebi N, Yücel AS, Şahbudak E, Karta N, Şen E. Eğitim Kurumlarında Yönetim ve Liderlik. Nobel Yayınları: Ankara; 2015.
16. 16. Korkmaz M, Yücel S, Şadioğlu NÇ. Eğitimde Kalite & Zaman Yönetimi Etkinliği. Kazancı Kitap: İstanbul;2013.
17. 17. Anonymous. Çocuk Gelişimcisi Tanım; Görev, Yetki ve Sorumlulukları Tanım. http://www.cgeder.com . Yayınlanma tarihi: 24.07.2015.
18. 18. Whitcomb S. Behavioral, Social, And Emotional Assessment of Children And Adolescents. New York: Routledge; 2012.
19. 19. Aytekin Ç. Çocuk gelişimci annelerin çocuk yetiştirme deneyimlerinin incelenmesi: Nitel bir çalışma. Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal. 2022;9(2):403-434.
20. 20. Vandell D. Do effects of early childcare extend to age 15 years? Results from the NICHD study of early childcare and youth development. Child Development. 2010;81(3):737-756.
21. 21. Erkan S, Tuğrul B, Üstün E, ve ark. Okul öncesi öğretmenliği öğrencilerine ait Türkiye profil araştırması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 2002;23:108-116.
22. 22. Öncüer ME. Avrupa Birliği Eğitim Politikasında Mesleki Turizm Eğitimi Yaklaşımı ve Türk Turizm Eğitimine Uygulanabilirliği: Akdeniz Üniversitesi Örneği. [Yayımlanmamış Doktora Tezi]. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir; 2006.
23. 23. Çiçek HG, Baykul A, Keleş MK. Öğrenci profilinin değerlendirilmesine yönelik bir alan araştırması “Süleyman Demirel Üniversitesi” örneği. SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi SDU Faculty of Arts and Sciences Sosyal Bilimler Dergisi. 2014;33:171-186.
24. 24. Şenses F. ODTÜ Iktisat bölümü öğrenci profili-yeniden. ODTÜ Gelişme Dergisi. 2005;32(1):185-198.
25. 25. Özsoy S. Üniversite öğrenci profili: Kavramsal bir çözümleme ve türkiye’ye ilişkin bazı ampirik bulgular. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri. 2004;4(2):301-334.
26. 26. Gencer T, Daşlı Y. Öğrencilerin profillerinin belirlenmesi üzerine bir çalişma: Sivas cumhuriyet üniversitesi öğrencileri üzerinde bir inceleme. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi. 2019:7;2.
27. 27. Şimşek O. Ardahan Üniversitesi Insani Bilimler Ve Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü öğrenci profili üzerine bir araştırma. BELGÜ. 2016;3:29-52.
28. 28. Çiftçi GE, Bülbül SF, Bayar Muluk N, Çamur Duyan G, Yılmaz A. Sağlık bilimleri fakültesini tercih eden öğrencilerin, üniversite ve meslek tercihlerinde etkili olan faktörler (Kırıkkale Üniversitesi Örneği). J Kartal TR. 2011;22(3):151-160.
29. 29. Erjem Y. Öğretmenlik mesleğine yönelmede ailenin işlevi, öğretmenlik meslek bilgisi programına katılan öğrenciler üzerine bir araştırma. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 2000;2(19):70-79.
30. 30. Sarıkaya T, Khorshid L. Üniversite öğrencilerinin meslek seçimini etkileyen etmenlerin incelenmesi: Üniversite öğrencilerinin meslek seçimi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi. 2009;7(2):393-423.
31. 31. Türkdoğan O. Çağdaş Türk Sosyolojisi Kitabı. İstanbul: IQ Kültür Sanat Yayıncılık; 2003.
32. 32. Yelken K. Orta Öğretim Son Sınıf Öğrencilerinin Üniversite Tercihlerini ve Meslek Seçimini Etkileyen Faktörler “Sakarya İl Merkezi Örneği”. [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi] Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya; 2008.