Spinal Osteoartritte Tedavi Yaklaşımları

Öz

Amaç: Servikal bölge problemine sahip bireyler daha çok medikal yöntemler ile tedavi edilmeye çalışılmaktadır. Kullanılan ilaçların birçoğu, hastaların semptomlarını baskılama eğilimindedir. Yapacağımız bu çalışma ile hastalara uygulanan tedavi yöntemlerinin semptomlarda meydana getirdiği değişiklikler fiziki muayene yöntemleri ile kontrol edilecektir.

Yöntem: Çalışmaya 50 yaşın üstünde, 3 aydan daha uzun süredir boyun ağrısı çeken ve boyun eklem hareketlerinde kısıtlılık şikâyeti bulunan, radyolojik grafilerinde dejeneratif değişiklikler tespit edilen, Servikal spondiloartrit (SSA) tanısı almış toplam 60 kişi dahil edilmiştir. Daha önceden fraktür veya servikal bölgeyi içeren operasyonlar geçiren veya bir hastalığa bağlı olarak gelişen sekonder osteoartrit hastaları çalışmaya dahil edilmedi. Hastalara ayrıntılı olarak fizik ve nörolojik muayene testleri uygulandı. Postürü, servikal hareketleri, boyun çevresi muayenesini, derin tendon reflekslerini, duyu ve nörolojik muayeneleri kapsayan testler yapıldı. Bütün katılımcılara servikal distraksiyon, kompresyon, valsalva manevrası, vertebro-basiler provakasyon testleri uygulandı. Hastalar 2 tedavi grubuna ayrıldı. Birinci gruba 15 seans klasik fizik tedavi ajanları ile hastalara izometrik boyun egzersizleri ve izotonik kuvvetlendirme egzersizlerini içeren egzersiz programı uygulandı. İkinci gruba ise ilk gruptaki modalitelere ek olarak asemetasine 60 mg (2x1 gün) ve tizanidin 2 mg (2x1 gün) olarak verildi.

Bulgular: Cinsiyet dağılımına bakıldığında katılımcıların 63’ü (%70) kadın, 27’si (%30) erkekti. Hastaların yaş ortalaması ise 62,81±6,98 olarak tespit edildi. Fizik tedavi ve medikal tedavi alan tedavi grubun tüm parametrelerde istatistiksel olarak anlamlı sonuçlar elde edilmiştir. Fizik tedavi grubunda ise tedavi öncesine göre kas spazmı ve boyun fleksiyonunda anlamlı derecede değişiklikler tespit edildi. Bu hastalarda boyun ekstansiyonu, duyu muayenesi servikal kompresyon ve vertebrobaziler provakasyon testlerinde değişiklik saptanmadı.

Sonuç: Çalışma grubumuzda; ilaç tedavisi ve fizyoterapi yöntemlerinin beraber uygulandığı grubumuzda boyun hareketlerinde diğer gruplara oranla daha fazla artış gözlemlenmiştir. Ayrıca boyun bölgesine yönelik servikal testlerde de olumlu iyileşmeler gözlemlenmiştir. Çalışmanın sonuçlarına göre; medikal tedavi ile birlikte alınan fizyoterapi modaliteleri uygulandığında klinik olarak daha anlamlı sonuçlar elde edilmektedir. 

Anahtar Kelimeler

• vertebrobaziler arter testi,Servikal osteoartrit,servikal spazm

Treatment Approaches for Spinal Osteoarthritis

Öz

Aim: Generally, medical interventions are used for cervical region’s treatment.  Most of the medicines are used for repress the symptoms.  In this study; we will have checked the alterations with a physical examination after the different treatment methods which applied to patients.

Method: In this study; we included 60 subjects diagnosed with SSA. Inclusion criteria; over the 50-y, cervical region pain and limitation of cervical joint movement for more than 3 months, degenerative changing radiological screens. Exclusion criteria; cervical fracture, cervical region’s surgery, seconder osteoarthritis after different disease. Physical and neurological tests as posture assessment, cervical movements, deep tendon reflexes, sense tests were applied. Also; cervical distraction, compression, Valsalva maneuver, vertebrobasilar provocation were applied. Patients divided to 2 groups. To group 1; conventional physical therapy interventions, isometric neck exercises, and isotonic strength exercise programs were applied. To Group 2; conventional physical therapy interventions, isometric neck exercises, isotonic strength exercise program and asemetasine 60 mg (2x1 day), tizanidine 2 mg (2x1 day) were applied.

Findings: In this study; there are 63 (%70) women, 27 (%30) men. Subject’s age average is 62,81±6,98. Group 2 have significantly differences in all parameters. Group 1 have significant differences just in muscle spasm and neck flexion movement parameters. There is no significant differences in neck extension, sense examination, cervical compression, and vertebrobasilarr provocation tests.

Conclusion: While physical therapy interventions and medical treatment are applied together, there is a further increase in neck movements compared with other groups. Combined treatment method is more effective clinically. 

Anahtar Kelimeler

• Cervical osteoarthritis,vertebrobasilar artery test,cervical spasm

Kaynakça

1. Lestini F, Wiesel W. The pathogenesis of cervical spondylosis. Clinical Orthopaedics and Related Research. 1989;(239):69-93.
2. Onel D. Romatizmal Hastalıklar. 1. Basım. İstanbul: Atlas Tıp Kitapevi; 1992.
3. Sengir O. Omurga Artrozu. In: Tuna N, ed. Romatizmal Hastalıklar. Ankara: Hacettepe Taş Kitapçılık Ltd. Şti; 1982;562,586.
4. Garfin SR, Herkowitz HN. The orthopedic clinic of North America. The Degenerative Neck. Philadelphia: WB Saunders Company, 1992;23(3):369-515.
5. Cyriax H, Cyriax P. Cyriax's Illustrated Manual of Orthopaedic Medicine. Elsevier Health Sciences; 1996.
6. Nordin M, Carragee J, Hogg-Johnson S, et al. Assessment of neck pain and its associated disorders: results of the bone and joint decade 2000–2010 task force on neck pain and its associated disorders. Journal of Manipulative and Physiological Therapeutics. 2009;32(2):117-140.
7. Onel D. Romatizmal Hastalıklar. 1. Basım. İstanbul: Atlas ofset; 1987.
8. Kenneth KN. Neck pain. Textbook of Rheumatology. 3th. Philedelphia, Sounders Co, 1989;471-489.

9. Oğuz H. Romatizmal Ağrılar. 1. Basım. Konya: Atlas Tıp Kitapevi; 1992.
10. Kayhan Ö. Diatermi ve Yüzeysel Sıcak-Soğuk tedavileri. In: Nejdet T, çeviri ed. Krausen’s Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon El Kitabı. 3. Basım. İstanbul: Nobel Tıp Kitapevi; 1988.