Is Governance Innovation in Health Care Just A “Fashion” Concept?

Öz

Aim: Due to the nature of the service provided in healthcare institutions today and the fact that people are at the center of it, this field is distinguished from other industrial and service sectors; therefore, special importance is given to 'governance innovation in healthcare'. The purpose of the research prepared based on this importance of the subject is to investigate "whether governance innovation in healthcare services is a 'fashion concept'".
Method: The “PRISMA Scheme” was used in the research and the “Systematic Literature Review” method was used. Through this method, a large number of accessible studies were used to find an answer to the research question “Is governance innovation a ‘fashionable’ concept in health services?” The findings collected at this stage were evaluated critically, combined and presented in a systematic way.
Findings: One of the important results reached by evaluating the findings is that “governance innovation in health services is not a ‘fashion concept’”. Another important finding is that “innovation, governance and corporate governance phenomena are examined in literature with an increasing number of publications”. A final and important finding is that “studies on governance innovation in health are very limited”.
Conclusion: The paradigm shift experienced with the globalisation process presents the phenomenon of ‘governance’, which has a different structure from the concept of ‘management’, as a new model. For this reason, the necessity of ‘establishing a good governance system’ in the provision of health services is underlined. The literature within the scope of the research shows that by adopting sustainable innovations, healthcare organisations can reduce costs, improve patient outcomes and thus increase the effectiveness and efficiency of healthcare service delivery. 

Anahtar Kelimeler

• Governance
• Innovation
• Governance Innovation
• Governance Innovation
• Governance Innovation in Healthcare

Sağlık Hizmetlerinde Yönetişim İnovasyonu Sadece Bir “Moda” Kavram Mıdır?

Öz

Amaç: Günümüzde sağlık kurumlarında sunulan hizmetin doğası gereği ve odağında insanın yer alması nedeniyle bu alan diğer endüstri ve hizmet sektörlerinden ayrılmakta; bu nedenle 
‘sağlıkta yönetişim inovasyonuna’ özel bir önem atfedilmektedir. Konunun bu öneminden hareketle hazırlanan araştırmanın amacı; “sağlık hizmetlerinde yönetişim inovasyonunun bir ‘moda kavram’ olup olmadığının” araştırılmasıdır. 
Yöntem: Araştırmada “PRISMA Şemasından” yararlanılarak. “Sistematik Literatür Taraması” yöntemi kullanılmıştır. Bu yöntem aracılığıyla “sağlık hizmetlerinde yönetişim inovasyonu bir ‘moda’ kavram mıdır?” şeklindeki araştırma sorusuna yanıt bulabilmek için ulaşılabilen çok sayıda çalışmadan yararlanılmıştır. Bu aşamada toplanan bulgular, eleştirel olarak değerlendirilmiş, birleştirilmiş ve sistematik bir şekilde sunulmaya çalışılmıştır. 
Bulgular: Bulguların değerlendirilmesiyle ulaşılan sonuçlardan önemli birisi; “sağlık hizmetlerinde yönetişim inovasyonunun bir ‘moda kavram’ olmadığıdır”. Diğer önemli bir bulgu; “literatürde inovasyon, yönetişim ve kurumsal yönetişim olgularının giderek artan sayıda yayınla incelendiğidir”. Son ve önemli bir bulgu ise, “sağlıkta yönetişim inovasyonu konusunda çalışmaların çok sınırlı sayıda” olduğudur.
Sonuç: Küreselleşme süreciyle birlikte yaşanan paradigma değişimi "yönetim" kavramından farklı bir yapıya sahip “yönetişim” olgusunu yeni bir model olarak sunmaktadır. Bu nedenle sağlık hizmetinin sunumunda “iyi bir yönetişim sisteminin tesis edilmesi” gerekliliğinin altı çizilmektedir. Araştırma kapsamındaki literatür sağlık kuruluşlarının sürdürülebilir yenilikleri benimseyerek maliyetleri düşürebileceğini, hasta sonuçlarını iyileştirebileceğini ve dolaysıyla sağlık hizmeti sunumunun etkinliğini ve verimliliğini artırabileceğini göstermektedir. 

Anahtar Kelimeler

• Yönetişim
• İnovasyon
• Yönetişim İnovasyonu
• Sağlık Hizmetlerinde Yönetişim İnovasyonu

Kaynakça

1. AHMED, P.I., COELHO, G V. (2012). Toward a new definition of health, Sipringer Publishing, USA.
2. AKAR, Ç., ÖZALP, H. (2009). Sağlık hizmetlerinde yönetim. Songür Yayınları.
3. AKDURAN, F., TOPAL, S., & ÇINAR, N. (2018). Hemşirelik öğretim elemanlarının hemşirelikte inovasyon kavramına ilişkin algıları. I. Uluslararası İnovatif Hemşirelik Kongresi Kongre Kitabı, İstanbul.
4. ALU, A. (2017). Sağlığın temel kavramları. Sağlık Yönetimi Dergisi, 1 (2), 32-41.
5. AŞIK, Z., ÖZEN, M., (2018). Meta-Analiz basamakları ve raporlanması, TJFMPC, 13 (2), 232-240.
6. ATEŞ, M. (2011). Sağlık sistemleri. Beta Yayınları.
7. AVCI, P. (2017). Sağlık örgütlerinde inovasyon. Kırklareli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6 (5), 24-36.
8. AYGEN, S. (2006). İşletmelerde yenilik yönetimi sürecinde örgüt yapılarında ve hizmet tasarımlarında yaşanan dönüşümler: Antalya İli Beş Yıldızlı Konaklama İşletmelerinde Ampirik Bir Araştırma ve Hizmet Tasarımı Önerisi. [Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi.]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.

9. BANU, G. S., DUMİTRESCU, A., PURCAREA, A.A., & ISARESCU, S.W. (2015). Defining Open Innovation Concept Using Business Process Modeling (pp.1020-1027). 9th International Conference Interdisciplinary In Engeneering INTER-ENG 8-9 October, Tirgu-Mures, Romania.
10. CHAAR, B.B. RAM, S. (2019). Professional ethics in pharmacy clinical governance. Encyclopedia of Pharmacy Practice and Clinical Pharmacy, ss.1-7. https://doi.org/10.1016/B978-0-12-812735-3.00401-5.
11. CHRISTENSEN, T, LAEGREID, P. (2006). The whole of government approach–regulation, performance, and publicsector reform. Stein Rokkan Centre for Social Studies, (6), 1-12.
12. CİHANGİROĞLU, N., TEKE, A., & UZUNTARLA, Y. (2016). Hastanelerde klinik yönetişim ikliminin değerlendirilmesi: bir eğitim hastanesi örneği. Gülhane Tıp Dergisi, (58), 1-5.
13. ÇALIŞ, H., ASLAN, A., (2020). Gri literatür nedir ve nasıl aranır, Acta Medica Alanya, 4(2):111-112
14. DADICH, A., VAUGHAN, P., WATFERN, C., TRIANDAFILIDIS, Z., HABAK, S., & BOYDELL, K.M. (2024). Growing and fostering knowledge translation: Recommendations for health organisations from the SPHERE Envisionarium. Heliyon, 10(17), 1-8.
15. DANIŞMAN, S. (2015). Yenilik (Innovation) ve icat (ınvention) kavramları arasındaki ilişki: Metaforlarla keşfedici bir araştırma. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 3(2), 143-164.
16. DURCH, J.S., BAILEY, L.A., &STOTO, M. A. (1997). Improving health in community, National Academy Press.
17. FOX, Mc. N.W. (2009). The management process. Information Age Publishing.
18. GAULT, F. (2013). Handbook of innovation, indicators and measurement. Edgar Elgar Publishing.
19. GAULT, F. (2018). Defining and measuring innovation in all sectors of the economy. Research Policy, 47, 617-622.
20. GÜRSOY, E. (2018). İnovasyonda liderliğin önemi (ss.25-26). I. Uluslararası İnovatif Hemşirelik Kongresi Kongre Kitabı, İstanbul.
21. HALLIGAN, J., BUICK, F., &O’FLYNN, J. (2011). Experiments with joined-up, horizontal and whole of-government ın anglophone countries. Massey A, Ed. International Handbook On Civil Service Systems, Cheltenham, Edward Elgar Publishing.
22. HARRIS, M.G. (2006). Managing helth services concepts and practice. Mosby Publishing.
23. HAYRAN, O. (2016). Sağlık için yönetişim ve klinik yönetişim. Sağlık Düşüncesi ve Tıp Kültürü Platformu, Researchgate, 1-4.
24. HAYRAN, O. & SUR, H. (1998). Sağlık hizmetleri. Yüce Yayım.
25. HUSSAIN, A., UMAIR, M., KHAN, S., ALONAZI, W.B. ALMUTAIRI, S.S., & MALIK, A. (2024). Exploring sustainable healthcare: Innovations in health economics, social policy, and management. Heliyon,10 (13),1-15.
26. HÜR, G. (2021). PRISMA kontrol listesi 2020 güncellemesi. Online Türk Sağlık Bilimleri Dergisi, 6(4):603-605.
27. HYDER, A.A., PRASANTHI, P., & MORROW, R.H. (2012. Measures of health and disease in populations. Merson, M.H., Black, R.E., Anne J. Mills, A.J.(Edt). Global Health, Jones-Barlett Publishing.
28. KATRANCI, N., GÖY, P. (2018). Hemşirelikte yenileşim ve stratejik yönetim sinerjisi (ss.51-52). I. Uluslararası İnovatif Hemşirelik Kongresi Kongre Kitabı, İstanbul.
29. KELAT, Z. (2007). Kamu ve özel hastane yöneticilerinin müşteri ilişkileri yönetimine bakış: Ankara İlinde bir uygulama [Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
30. KICKBUSCH, I., GLEICHER D. (2012). Governance for health in the 21st century: A study conducted for the WHO regional office for Europe. WHO Regional Office for Europe.
31. KILIÇ, S. (2013). Örnekleme yöntemleri, Journal of Mood Disorders 3(1):44-46
32. KÖROĞLU, A. (2015). Literatür taraması üzerine notlar ve bir tarama tekniği, GiDB|DERGi, (1), 61-69.
33. KÖSE, G., SEKİ, Z., KABLAN, B., &İZCİ, Y. (2018). Sağlık hizmetlerinde inovasyonun önemi (ss.61-6). I. Uluslararası İnovatif Hemşirelik Kongresi Kongre Kitabı, İstanbul.
34. LIU, L.& CHEN, L. (2024). Investigating business process management on environmental performance considering the mediating role of ınformation technology. Heliyon, 10 (1), ss. 1-28. https://doi.org/10.1016/j.heliyon.2024.e39714
35. LOEHR, K. (2016). The science of ınnovation. Walter de Gruyter Publishing.
36. MA, Y., A. RAHİM, N.S.B., BT PANATIK, A. A., & Lİ, R. (2024). Corporate governance, technological innovation, and corporate performance: Evidence from China. Heliyon, 10 (11),1-10. https://doi.org/10.1016/j.heliyon.2024.e31459.
37. MEMİŞOĞLU, D. & KALKAN, B. (2016). Sağlık hizmetlerinde yönetişim, inovasyon ve Türkiye. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21 (2), 645-665.
38. DOMINGUEZ, M.J.M., RODRIGUEZ, T.E., PELAYO-DIAZ, Y. M., &TOVAR-GARCIA, I. (2024). Organizational culture and leadership style in Spanish Hospitals: Effects on knowledge management and efficiency. Holiyon, 10(20), 1-22. https://doi.org/10.1016/j.heliyon.2024.e39216.
39. MOUSSA, N.B., EL ARBİ, R. (2020). The impact of human resources ınformation systems on individual innovation capability in Tunisian companies: The moderating role on affective commitment. European Reseurces on Management and Business Economics, 26 (1), 18-25. https://doi.org/10.1016/j.iedeen.2019.12.001
40. NEWTON, R. (2011). The management book. Pearsan Publishing.
41. OLIVER, J. L. H., ORTIS, M.P. (2014). Management innovation. Springer Publishing.
42. PAKDİL, F. (1996). Konur Hastanesinde vizyon araştırması, sağlık hizmetlerinde toplam kalite yönetimi ve performans ölçümü. Haberal Eğitim Vakfı Yayını.
43. POLLIT, C. (2010). Whole of government approaches: A European perspective. Leuven, Public Management Institute, Katholieke Universiteit Leuven.
44. PURCELL, C., MANTHORPE, J., & MALLEY, J. (2024). Understanding the role of internal governance units in the process of social innovation: The case of Shared Lives Plus in England. Research Policy, 54, (1), 1-10.
45. SANCAK, E. (2021). Yerel yönetimlerin yönetimden yönetişime geçiş sürecinde çevresel yönetişim algısı: Çanakkale Belediyesi örneği [Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale On Sekiz Mart Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
46. SCHIE, V.V. (2024). Governance related factors influencing the implementation of sustainability in hospitals: A systematic literature review, Health policy, (46), 1-8.
47. SHIN K., LIM, I., &JEONG, H. (2024). Evolution to entrepreneurial hospital led by open innovation: A case of Korean hospital industry, Journal of Open Innovation: Technology, Market and Complexity, (10), 1-12.
48. SLITINE, R., CHABAUD, D., &RICHEZ-BATTESTI, N. (2024). Towards local sustainability: How intermediation fosters social innovation”, Technological Forecasting and Social Change, 209, 1-11. https://doi.org/10.1016/j.techfore.2024.123790
49. SOYLU, A., ÖZTÜRK GÖL, M. (2010). Yönetim inovasyonu. Sosyoekonomi, (1), 113-130.
50. STEINBACH, R. (2009). Problems of policy implementation. Public Health Textbook. Buckinghamshire, Health Knowledge.
51. SULISTYO, H. (2016), Siyantimah, innovation capability of SMS’s through entrepreneurship marketing capability relation capital and empowerment. Asia Pacific Management Review, 21 (4), 196-203. https://doi.org/10.1016/j.apmrv.2016.02.002
52. ŞAHİN, U., TOKER, F. (2001). Hastane işletmeciliğinde ISO 9000-2000 omurgalı insan kaynakları yönetimi ve performans değerlendirme (ss.291-298). 4.Ulusal Sağlık Hastane Yönetimi Sempozyumu Bildiri Kitabı, İstanbul.
53. ŞAPULU ALAKAN, Y.& ASLAN, D. (2018). Türk hemşirelerin inovatif düşünme ve davranış geliştirme becerilerini etkileyen etmenler (ss.41-42). I. Uluslararası İnovatif Hemşirelik Kongresi Kongre Kitabı, İstanbul.
54. TERZIOVSKI, M. (2007). Building innovation, an international cross case perspective. Series On Technology Management, Vol: 13, Imperial College Press, London.
55. YILDIZ, A. (2022). Bir araştırma metodolojisi olarak sistematik literatür taramasına genel bakış. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2, (2), 367-386.
56. ZENGİN, H. & ÇINAR, N. (2018). Hemşirelerin “Hemşirelikte inovasyon” kavramına ilişkin algıları: Metafor çalışması (ss.39-40). I. Uluslararası İnovatif Hemşirelik Kongresi Kongre Kitabı, İstanbul.
57. ZENGİN, H., TİRYAKİ, Ö., &ÇINAR, N. (2018). Klinik hemşirelerinde bireysel yenilikçiliğin incelenmesi (64-65). I. Uluslararası İnovatif Hemşirelik Kongresi Kongre Kitabı, İstanbul.
58. ZHU, B., YANG, M., CHU, H. (2024). Good governance and innovation: Economic freedom matters. Technological Forecasting and Social Change, 205. https://doi.org/10.1016/j.techfore.2024.123527
59. ZIELINSKI, D., GRUDOWSKA, J., & LEWANDOWSKI, P. (2024). Innovation governance in Poland. Technological trends with an outlook to 2030. Sustainable Futures, 8, 1-11. https://doi.org/10.1016/j.sftr.2024.100267.
60. ZIERVOGEL, G.& HAMANN, R. (2024), The potential of social innovation to shift the limits to climate adaptation. Current Opinion in Environmental Sustainability, 71, 1-7. https://doi.org/10.1016/j.cosust.2024.101491