Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

The Impact of Environmental Awareness on Green Tourism Development: Case of Çanakkale

Yıl 2026, Sayı: Advanced Online Publication, 1385 - 1411, 11.01.2026
https://doi.org/10.17336/igusbd.1702657

Öz

Aim: This study investigates the impact of local residents' environmental awareness on their propensity to endorse environmentally sustainable tourism development. Within this scope, an effort has been made to ascertain the influence of local residents residing in Çanakkale on their environmental awareness, perception of environmental threats, and environmental attitudes regarding their support for environmentally conscious tourism development.
Method: The study considered environmental awareness, perception of threats, and attitudes as explanatory variables. The impact of these explanatory variables on support for environmentally sustainable tourism development was examined using structural equation modeling (SEM) approach. Data collection was conducted through an online survey, resulting in the analysis of 427 valid questionnaires. Initially, an exploratory factor analysis (EFA) was conducted, followed by the implementation of structural equation modeling to investigate the relationships among the variables.
Results: As a result of the analysis, it has been observed that environmental awareness has no direct support for the environmentally sustainable tourism development and no effect on environmental attitudes. In this context, it was observed that environmental attitude has a direct impact on support for environmentally sustainable tourism development. While waste-based environmental threats affect environmental attitude, it has been determined that this attitude does not influence the variable supporting the development of environmentally sustainable tourism development. Overall, variables representing environmental threats do not exert a direct influence on support for environmentally sustainable tourism development; only the perception of threats associated with climate change has an indirect impact via environmental attitudes.
Conclusion: As local residents' environmental awareness and positive attitudes towards the environment increase, their support for environmentally friendly tourism practices correspondingly rises. The improvement of individuals' environmental consciousness and awareness is of paramount importance for the adoption of a sustainable tourism approach.

Kaynakça

  • ABDULLAH, S. I. N. W., SAMDIN, Z., TENG, P. K., & HENG, B. L. J. (2019). The impact of knowledge, attitude, consumption values and destination image on tourists’ responsible environmental behaviour intention. Management Science Letters, 9(9), 1461–1476. https://doi.org/10.5267/j.msl.2019.5.005
  • AGARWAL, K. S. (2007). Environment biotechnology. New Delhi: APH Publishing.
  • AHMAD, F., DRAZ, M. U., SU, L., OZTURK, I., & RAUF, A. (2018). Tourism and environmental pollution: evidence from the one belt one road provinces of Western China. Sustainability, 10(10), 3520. Doi: 10.3390/su10103520
  • AKBARISHAHABI, L. (2022). İnsan ölçeğinde tasarlanan kentsel mekanlar ve kent sakinlerinin aidiyet duyguları üzerine bir değerlendirme. Kent Akademisi Dergisi, 15(1), 136-154. https://doi.org/10.35674/kent.991918.
  • AKIN, G. (2006). Küresel ısınma, nedenleri ve sonuçları. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 46(2), 29-43.
  • AKIŞ RONEY, S. (2011). Turizm bir sistem analizi. Ankara: Detay Yayıncılık.
  • AKOVA, O. (2006). Yerel halkın turizmin etkilerini algılamalarına ve tutumlarına yönelik bir araştırma. Akademik İncelemeler Dergisi, 2 (1), 1-34
  • ALI, F., CİFTÇİ, O., NANU, L., COBANOĞLU, C., & RYU, K. (2021). Response rates in hospitality research: An overview of current practice and suggestions for future research. Cornell Hospitality Quarterly, 62(1), 105–120. doi.org/10.1177/1938965520943094
  • ALTUNOĞLU, B. D., & ATAV, E. (2009). Ortaöğretim öğrencilerinin çevre risk algısı. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 36(36), 1-11.
  • ALVIANNA, S., HIDAYETULLAH, S, WINDHYASTITI, I. & KHOUROH, U. (2022). The role of green tourism perception, environmental concern and ıntention of participation in green tourism on environmentally responsible tourism behavior. Jurnal Manajemen Dan Kewirausahaan, 10(1), 79–87. https://doi.org/10.26905/jmdk.v10i1.8022.
  • AP, J. (1992). Residents’ perceptions on tourism impcats. Annals of Tourism Research. 19(4), 665-690. doi.org/10.1016/0160-7383(92)90060-3
  • ARI, E., & YILMAZ, V. (2017). Effects of environmental illiteracy and environmental awareness among middle school students on environmental behavior. Environment, Development and Sustainability, 19, 1779-1793. Doi: 10.1007/s10668-016-9826-3
  • ARSHAD, H. M., SALEEM, K., SHAFİ, S., AHMAD, T., & KANWAL, S. (2021). Environmental awareness, concern, attitude and behavior of university students: a comparison across academic disciplines. Polish Journal of Environmental Studies, 30(1), 561-570. Doi: 10.15244/pjoes/122617
  • ARSLAN, M. (1995). Türkiye’de turizmle ilgili yasaların doğal çevreye etkileri. Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, 6 (3-4), 66-75.
  • ASSANTE, M.L., WEN, I.H. & LOTTIG, K. (2010). An empirical assessment of residents’ attitudes for sustainable tourism development: a case study of O’ahu, Hawai’i. Journal of Sustainability and Green Business, 2-27.
  • AVCIKURT, C. (2003). Turizm sosyolojisi: turist-yerel halk etkileşimi. Ankara: Detay Yayıncılık.
  • AYAZLAR ARSLAN, R. (2017). Sürdürülebilir turizm tutum ölçeğinin (SUS-TAS) geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 14(2), 80-92. Doi: 10.24010/soid.335086
  • BAYRAM, G.E. (2019). Turist rehberleri bakı¸s açısıyla ekoturizm: algı, sorumluluk ve rollerin tespitine yönelik bir araştırma. J. Recreat. Tour. Res. 6, 81–91.
  • BAYRAM, N. (2016). Yapısal eşitlik modellemesine giriş: amos uygulamalar. Bursa: Ezgi Kitabevi.
  • BELISLE, F.J. & HOY, D.R. (1980). The perceived impact of tourism by residents: a case study in Santa Marta, Columbia. Annals of Tourism Research. 7(1), 83-101. doi.org/10.1016/S0160-7383(80)80008-9
  • BLAİR, M. (2008). Community environmental education as a model for effective environmental programmes. Australian Journal of Environmental Education, 24, 45-53. Doi: 10.1017/S0814062600000574
  • BRADLEY, J. C., WALİCZEK, T. M., & ZAJİCEK, J. M. (1999). Relationship between environmental knowledge and environmental attitude of high school students. The Journal of Environmental Education, 30(3), 17-21. Doi: 10.1080/00958969909601873
  • BUCHDAHL, J. M., & RAPER, D. (1998). Environmental ethics and sustainable development. Sustainable Development, 6(2), 92-98. doi.org/10.1002/(SICI)1099-1719(199808)6:2<92: AID-SD88>3.0.CO;2-M
  • BUCKLEY, R. (2011). Tourism and environment. Annual Review of Environment and Resources, 36, 397-416. Doi: 10.1146/annurev-environ-041210-132637
  • BUTLER, R. W. (1991). Tourism, environment, and sustainable development. Environmental Conservation, 18(3), 201-209. Doi: 10.1017/S0376892900022104
  • BUTLER, R. W. (2000). Tourism and the environment: a geographical perspective. Tourism Geographies, 2(3), 337-358. Doi: 10.1080/14616680050082553
  • CAİ, L., Lİ, Q., WAN, E., LUO, M., & TAO, S. (2024). Cultural worldviews and waste sorting among urban Chinese dwellers: the mediating role of environmental risk perception. Frontiers in Public Health, 12, https://doi.org/10.3389/fpubh.2024.1344834
  • CARMEN AGUİLAR-LUZÓN, M., CARMONA, B., & LOUREİRO, A. (2023). Future actions towards climate change: the role of threat perception and emotions. European Journal of Sustainable Development, 12(4), 379-379. Doi: 10.14207/ejsd.2023.v12n4p379
  • CARMİ, N., & BARTAL, E. (2014). Perception of environmental threat in the shadow of war: the effect of future orientation. Human and Ecological Risk Assessment: An International Journal, 20(3), 872-886. Doi: 10.1080/10807039.2013.798217
  • CENGİZ, E., & KIRKBİR, F. (2007). Yerel halk tarafından algılanan toplam turizm etkisi ile turizm desteği arasındaki ilişkiye yönelik yapısal bir model önerisi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1, 19-37.
  • CHİN, W. W. (1998). The partial least squares approach for structural equation modeling. In MARCOULİDES, G. A. (Ed.). Modern methods for business research. Mahwah, New Jersey and London: Lawrence Erlbaum Associates Publishers, pp. 295-336.
  • CİVELEK, M. E. (2018). Yapısal eşitlik modellemesi metodolojisi. İstanbul: Beta Basım Yayın Dağıtım.
  • COCKS, S., & SİMPSON, S. (2015). Anthropocentric and ecocentric: an application of environmental philosophy to outdoor recreation and environmental education. Journal of Experiential Education, 38(3), 216-227. Doi: 10.1177/1053825915571750
  • CURRY, P. (2018). Ecocentrism: left or right? The Ecological Citizen, 1(2), 134.
  • ÇALIK, İ. (2014). Sürdürülebilir turizm göstergeleri kapsamında doğu karadeniz bölgesi’nin analizi (Basılmamış Doktora Tezi). Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
  • ÇALLI SARI, D. (2015). Uluslararası seyahatlerin tarihi gelişimi ve son seyahat trendleri doğrultusunda Türkiye’nin konumu. Turar Turizm ve Araştırma Dergisi, 4(1), 4-28.
  • ÇEÇEN, Z., & GÜVENÇ, F. (2022). İklim değişikliği ve küresel ısınmanın toplum sağlığı açısından değerlendirilmesi. SDÜ Sağlık Yönetimi Dergisi, 4(1), 14-25.
  • ÇILGINOĞLU, H., & ÇELEBİCAN, Ü. (2023). Kastamonu ilinde turizm türleri farkındalığı üzerine bir ölçüm. Uluslararası Türk Dünyası Turizm Araştırmaları Dergisi, 8(1), 42-62. doi.org/10.37847/tdtad.1213073
  • ÇILGINOĞLU, H., & ÇELEBİCAN, Ü. (2023). Kastamonu ilinde turizm türleri farkındalığı üzerine bir ölçüm. Uluslararası Türk Dünyası Turizm Araştırmaları Dergisi, 8(1), 42-62. doi.org/10.37847/tdtad.1213073
  • DAĞLI, Z. (2018). Sürdürülebilir turizmin gelişimine yönelik yerel halkın tutumlarını incelemeye ilişkin bir araştırma: Akçakoca destinasyonu. Journal of Travel and Hospitality Management, Sayı 15 (3)
  • DAVİS, D., ALLEN, J., & COSENZA, R.M. (1988). Segmenting local residents by their attitudes, interests, and opinions toward tourists. Journal of Travel Research. 27(2), 2-8. doi.org/10.1177/004728758802700201
  • DELAMERE, T.A., WANKEL, M.L., & HINCH, T.D. (2001). Development of a scale to measureresident attitudes toward the social impacts of community festivals, part1: item generationand purification of the measure. Event Management. (7), 11-24. doi.org/10.3727/152599501108751443
  • DEMİR, C., & ÇEVİRGEN A. (2006). Turizm ve çevre yönetimi: sürdürülebilir gelişme yaklaşımı. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
  • DEMİRTAŞ, N. (2011). Turizm ve çevre. Ankara: Ankara Üniversitesi Uzaktan Eğitim Yayınları, Yayın No: 91.
  • DERELİ, F., & YILDIRIM, B. (2024). Hemşirelik öğrencilerinin çevresel risk algıları ile çevresel tutumları arasındaki ilişkinin belirlenmesi. İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 9(3), 387-391. Doi: 10.61399/ikcusbfd.1461407
  • DURAN, E. (2011). Turizm, kültür ve kimlik ilişkisi; turizmde toplumsal ve kültürel kimliğin sürdürülebilirliği. İstanbul Ticaret Üniversitesi, Sosyal Bilimler Dergisi. 10(19), 291-313.
  • DURAN, E. (2013). Yerel halkın sürdürülebilir turizm gelişimine yönelik tutumları: Bozcaada örneği. Uluslararası Hakemli Beşeri ve Akademik Bilimler Dergisi, 2(3), 76-94.
  • DURAN, E. (2021). Turizmde işbirlikçi tüketim: dijital paylaşım. Çanakkale: Paradigma Akademi.
  • DURAN, E., & ÖZKUL, E. (2012). Residents’ attitudes toward tourism development: A Structural model via Akcakoca sample. Journal of Human Sciences, 9(2), 500- 520.
  • EKER, N., ŞENGEL, Ü., & ZENGİN, B. (2015). Safranbolu turismin “Doxey irritation index” Kapsaminda Degerlendirilmesi. In M. Çukurçayir, A. Başoda, S. Ünüvar y S. Büyükipekçi (coords.) Eurasia International Tourism Congress: current Issues, Trends, and Indicators (pp. 213-221), Konya/Türkiye
  • ERKILIÇ, E. (2019). Yerel halkın turizm algısı ve turizmin gelişimine yönelik tutumları: Rize örneği. International Journal of Contemporary Tourism Research, 1, 66-82.
  • EŞİTTİ, B., & DURAN, E. (2018). Çanakkale turizminin karbon ayak izi üzerine bir araştırma. Journal of Awareness, 3(5), 597-608. Doi: 10.26809/joa.2018548672
  • FİEN, J., & TRAİNER, T. (1993a). Education for sustainability. In FİEN, J. (Ed.) Environmental education: a pathway to sustainability. Geelong: Deakin University Press, pp. 11-23.
  • FİEN, J., & TRAİNER, T. (1993b). A vision of sustainability. In FİEN, J. (Ed.) Environmental education: A pathway to sustainability. Geelong: Deakin University Press, pp. 24-42.
  • FORNELL, C., & LARCKER, D. F. (1981). Evaluating structural equation models with unobservable variables and measurement error. Journal of Marketing Reasearch, 18 (1), 39-50. Doi: 10.1177/002224378101800104
  • GARCÉS-ORDÓÑEZ, O., DÍAZ, L. F. E., CARDOSO, R. P., & MUNİZ, M. C. (2020). The impact of tourism on marine litter pollution on Santa Marta beaches, Colombian Caribbean. Marine Pollution Bulletin, 160, 111558. Doi: 10.1016/j.marpolbul.2020.111558
  • GARCÍA, F. A., VÁZQUEZ, A. B., & MACÍAS, R. C. (2015). Resident's attitudes towards the impacts of tourism. Tourism Management Perspectives, 13, 33-40. Doi: 10.1016/j.tmp.2014.11.002
  • GOODWİN, H. (2017). The challenge of overtourism. Responsible Tourism Partnership, 4, 1-19.
  • GUZZETTİ, E., SUREDA, A., TEJADA, S., & FAGGİO, C. (2018). Microplastic in marine organism: environmental and toxicological effects. Environmental Toxicology and Pharmacology, 64, 164-171. Doi: 10.1016/j.etap.2018.10.009
  • GÜRBÜZ, S. (2019). AMOS ile Yapısal Eşitlik Modellemesi. Ankara: Seçkin Kitabevi.
  • GÜRSOY, D., JUROWSKI, C., & UYSAL M. (2002). Resident attitudes; a structural modeling approach. Annals of Tourism Research, 29(1), 79-105. doi.org/10.1016/S0160-7383(01)00028-7
  • HADRİANA, H., & HUDRASYAH, H. (2013). The green knowledge and green awareness influences analysis on green behavior and its impact on green lifestyle of instant noodles consumer. Indonesian Journal of Business Administration, 2(19), 2250-2256.
  • HAİR, J.F., HULT, G.T.M., RİNGLE, C.M., & SARSTEDT, M. (2014). A primer on partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM). First Edition, Los Angeles: Sage Publication.
  • HAİR, J.F., HULT, G.T.M., RİNGLE, C.M., & SARSTEDT, M. (2017). A primer on partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM). Second Edition, Los Angeles: Sage Publication.
  • HAMARAT, B., GÜLER, O., DURAN, E., GÜMÜŞ, M., & TUFAN, E. (2014). Çevresel tehdit, çevresel bilinç ve çevresel tutum, çevre odaklı davranışı etkiler mi? Çanakkale sivil toplum kuruluşları örneği. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(2), 26-56. Doi: 10.12780/UUSBD354
  • HANDAYANİ, W., ARİESCY, R. R., CAHYA, F. A., YUSNİNDİ, S. I., & SULİSTYO, D. A. (2021). Literature review: environmental awareness and pro-environmental behavior. Nusantara Science and Technology Proceedings, 170-173. Doi: 10.11594/nstp.2021.0925
  • HANNA, P., JOHNSON, K., STENNER, P., & ADAMS, M. (2015). Foucault, sustainable tourism, and relationships with the environment (human and nonhuman). Geo Journal, 80(2), 301-314. Doi: 10.1007/s10708-014-9557-7
  • HARRIL, R. (2004). Residents’ attitudes toward tourism development: a literature review with implications for tourism planning. Journal of Planning Literature. 18(1), 2-16. doi.org/10.1177/0885412203260306
  • HENSELER, J. RİNGLE, C. M., & SARSTEDT, M. (2015). A new criterion for assessing discriminant validity in variance-based structural equation modeling. Journal of the Academy of Marketing Science, 43, 115–135. Doi: 10.1007/s11747-014-0403-8
  • INİGUEZ, M. E., CONESA, J. A., & FULLANA, A. (2016). Marine debris occurrence and treatment: a review. Renewable And Sustainable Energy Reviews, 64, 394-402. Doi: 10.1016/j.rser.2016.06.031
  • JUROWSKI, C. (1994). The interplay of elements affecting host community resident attitudes toward Tourism: a path analytic approach. Phd. Disertation in hospitality and tourism, Virginia Polytechnic Institute and State University.
  • KAHRAMAN, N., & TÜRKAY, O. (2006). Turizm ve çevre. Ankara: Detay Yayıncılık.
  • KAİSER, F. G., GERDES, R., & KÖNİG, F. (2023). Supporting and expressing support for environmental policies. Journal of Environmental Psychology, 87, 101997. Doi: 10.1016/j.jenvp.2023.101997
  • KAİSER, F. G., WÖLFİNG, S., & FUHRER, U. (1999). Environmental attitude and ecological behaviour. Journal of Environmental Psychology, 19(1), 1-19. Doi: 10.1006/jevp.1998.0107
  • KANWAL, S., CHONG, R., & PİTAFİ, A. H. (2019). Support for China–Pakistan economic corridor development in Pakistan: a local community perspective using the social exchange theory. Journal of Public Affairs, 19(2), 1-12. Doi: 10.1002/pa.1908
  • KANWAL, S., RASHEED, M. I., PİTAFİ, A. H., PİTAFİ, A., & REN, M. (2020). Road And Transport İnfrastructure Development And Community Support For Tourism: The Role Of Perceived Benefits, And Community Satisfaction. Tourism Management, 77, 104014. Doi: 10.1016/j.tourman.2019.104014
  • KARATAŞ, A. (2013). Çevre bilincinin geliştirilmesinde çevre eğitiminin rolü ve niğde üniversitesi eğitim fakültesi örneği (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  • KAYPAK, Ş. (2013). Çevre sorunlarının çözümünde küresel çevre politikaları. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (31), 17-34.
  • KELLER, C., BOSTROM, A., KUTTSCHREUTER, M., SAVADORİ, L., SPENCE, A., & WHİTE, M. (2012). Bringing appraisal theory to environmental risk perception: a review of conceptual approaches of the past 40 years and suggestions for future research. Journal of Risk Research, 15(3), 237-256. Doi: 10.1080/13669877.2011.634523
  • KEOGH, B. (1990). Resident recreationists’ perceptions and attitudes with respect to tourismdevelopment. Journal of Applied Recreation Research. 15(2), 71-83.
  • KILIÇ, Ç., & KAN, A. (2020). Çevre sorunlarına yönelik tutum ölçeği geliştirme çalışması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(4), 1676-1690. Doi: 10.17240/aibuefd.2020.20.58249-540945
  • KITNUNTAVIWAT, V., & TANG, C.S.J (2008). Residents’ attitudes, perception and support forsustainable tourism development. Tourism and Hospitality Planning & Development. 5(1), 45-60. http://doi.org/10.1080/14790530801936452
  • KO, D. W., & STEWART, W. P. (2002). A structural equation model of residents’ attitudes for tourism development. Tourism Management, 23(5), 521-530. Doi: 10.1016/S0261-5177(02)00006-7
  • KOUSİS, M. (2000). Tourism and the environment: a social movements perspective. Annals of Tourism Research, 27(2), 468-489. Doi: 10.1016/S0160-7383(99)00083-3
  • KOZAK, A. M., EVREN, S., & ÇAKIR, O. (2013). Tarihsel süreç içinde turizm paradigması. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 24(1), 7-22.
  • KUVAN, Y., & AKAN, P. (2005). Residents' attitudes toward general and forest-related impacts of tourism: the case of Belek, Antalya. Tourism Management, 26(5), 691-706. Doi: 10.1016/j.tourman.2004.02.019
  • Kültür ve Turizm Bakanlığı (KTB). (2007). Türkiye Turizm Stratejisi-2007. Ankara. Erişim Tarihi: 12.11.2024, Erişim Adresi: https://www.kuzka.gov.tr/Dosya/Turizm_Stratejisi_2023.Pdf
  • LANKFORD, V., & HOWARD, D. (1994). Developing a tourism impact attitude scale. Annals of Tourism Research. 21(1), 121-139. doi.org/10.1016/0160-7383(94)90008-6
  • LİM, C., & MCALEER, M. (2005). Ecologically sustainable tourism management. Environmental Modelling & Software, 20(11), 1431-1438. Doi: 10.1016/j.envsoft.2004.09.023
  • LİM, J. Y., & MOON, K. K. (2020). Perceived environmental threats and pro-environmental behaviors: investigating the role of political participation using a South Korean survey. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(9), 3244. Doi: 10.3390/ijerph17093244
  • MARTİNS, A. M., & CRÓ, S. (2021). The impact of tourism on solid waste generation and management cost in Madeira Island for the period 1996–2018. Sustainability, 13(9), 5238. Doi: 10.3390/su13095238
  • MCGEHEE, N.G., & ANDERECK, K.L. (2004). Factors predicting rural residents’ support of tourism. Journal of Travel Research. 43(2), 131-140. doi.org/10.1177/0047287504268234
  • MCGEHEE, N.G., ANDERECK, K.L., & VOGT, A.C. (2002). An examination of factors influencingresident attitudes toward tourism in twelve arizona communities, http://www.ttra.com, Erişim, Aralık, 2025.
  • MCKERCHER, B., & DU CROS, H. (2002). Cultural tourism: the partnership between tourism and cultural heritage management. First Published. New York: The Howorth Press. Routledge.
  • MERCAN, Y., & MERCAN, S. I. (2020). The relationship between ‘environmental attitudes and behaviors’, and ‘environmental sensitivity and perceived environmental risks’. Humanistic Perspective, 2(3), 231-251. Doi: 10.47793/hp.763272
  • MEYER, V. (2004). The Ecological Footprint As An Environmental Education Tool For Knowledge, Attitude And Behaviour Changes Towards Sustainable Living. (Unpublished Master Thesis) University Of South Africa. Erişim Adresi: https://uir.unisa.ac.za/server/api/core/bitstreams/d6482cb2-14c6-4c82-ae84-d250cd57c8c5/content
  • MOSELEY, C. (2000). Teaching for environmental literacy. The Clearing House: A Journal of Educational Strategies, Issues and Ideas, 74(1), 23-24. Doi: 10.1080/00098655.2000.11478633
  • NEAL, P., & PALMER, J. (1994). The handbook of environmental education. First Edition, London: Routledge.
  • NUNKOO, R., & GURSOY, D. (2012). Residents’ support for tourism: an identity perspective. Annals of Tourism Research, 39(1), 243-268. Doi: 10.1016/j.annals.2011.05.006
  • O'CONNOR, R. E., BARD, R. J., & FİSHER, A. (1999). Risk perceptions, general environmental beliefs, and willingness to address climate change. Risk Analysis, 19(3), 461-471. Doi: 10.1111/j.1539-6924.1999.tb00421.x
  • OGUNBODE, C. A., & ARNOLD, K. (2014). Knowledge, morality, and threat perception: a juxtaposition of internal influences on climate change–related behavioral intentions in Nigeria. Human and Ecological Risk Assessment: An International Journal, 20(1), 242-262. Doi: 10.1080/10807039.2012.729141
  • OKUR-BERBEROĞLU, E., & UYGUN, S. (2012). Çevre farkındalığı-çevre tutumu arasındaki ilişkinin yapısal eşitlik modeli ile sınanması. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(2), 459-473.
  • ÖZDEMİR, O. (2010). Doğa deneyimine dayalı çevre eğitiminin ilköğretim öğrencilerinin çevrelerine yönelik algı ve davranışlarına etkisi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27(27), 125-138.
  • ÖZTÜRK, Y. (2023). Turizmin çevresel etkilerine yönelik algı, kentsel aidiyet duygusu ve turizm gelişimini destekleme tutumu arasındaki ilişki, Journal of Tourism & Gastronomy Studies, 10(4), 3154–3172. https://doi.org/10.21325/jotags.2022.1135
  • PERDUE, R.R., LONG, P.T. & ALLEN, L. (1987). Rural resident tourism perceptions and attitudes. Annals of Tourism Research. 14(3), 420-429. doi.org/10.1016/0160-7383(87)90112-5
  • PRENTICE, R. (1993). Community-driven tourism planning and residents’ references. Tourism Management. 14(3), 218-227. doi.org/10.1016/0261-5177(93)90023-E
  • REDDY, V. M., & WİLKES, K. (2013). Tourism and sustainability: transition to a green economy ın tourism, climate change and sustainability. In Reddy, V. M., & Wilkes, K. (Eds.). Tourısm, climate change and sustainability. London and New York: Routledge, pp. 3-23.
  • RİCO, A., MARTÍNEZ-BLANCO, J., MONTLLEÓ, M., RODRÍGUEZ, G., TAVARES, N., ARİAS, A., & OLİVER-SOLÀ, J. (2019). Carbon footprint of tourism in Barcelona. Tourism Management, 70, 491-504. Doi: 10.1016/j.tourman.2018.09.012
  • SAHABUDDIN, M. D., ALAM S. M., & NEKMAHMUD M.D. (2024). How do perceived and environmental values influence tourist satisfaction, loyalty, and environmental awareness? Environment, Development and Sustainability. 1-24. https://doi.org/10.1007/s10668-024-05094-3
  • SANCAK, İ. T. B. (2022). Çevresel bilincin, tutum ve davranış üzerindeki etkisinin incelenmesi: Bingöl Üniversitesi örneği. Akademik Matbuat, 6(1), 91-110.
  • SAYAN, B. (2013). Hemşirelik Öğrencilerinin Çevresel Risk Algısı ve Çevresel Tutumlarının Belirlenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  • SCHULTZ, P. W., SHRİVER, C., TABANİCO, J. J., & KHAZİAN, A. M. (2004). Implicit connections with nature. Journal of Environmental Psychology, 24(1), 31-42. Doi: 10.1016/S0272-4944(03)00022-7
  • SHARMA, K., & BANSAL, M. (2013). Environmental consciousness, its antecedents and behavioural outcomes. Journal of Indian Business Research, 5(3), 198-214. Doi: 10.1108/JIBR-10-2012-0080
  • SHARPLEY, R. (2009). Tourism development and the environment: beyond sustainability? London, Sterling: Earthscan.
  • SHERSHUNOVİCH, Y. (2025). Climate risk perception as a catalyst for pro-environmental behavior. Discover Sustainability, 6(1), 902-920. doi.org/10.1007/s43621-025-01896-1
  • SHİ, J., VİSSCHERS, V. H., SİEGRİST, M., & ARVAİ, J. (2016). Knowledge as a driver of public perceptions about climate change reassessed. Nature Climate Change, 6(8), 759-762. doi.org/10.1038/nclimate2997
  • SİNGH, R. L., & SİNGH, P. K. (2016). Global environmental problems. In Singh, L. R. (Ed.). Principles and applications of environmental biotechnology for a sustainable future. Singapore: Springer Singapore, pp. 13-41.
  • SOFRONOV, B. (2017). Impact of sustainable tourism in the travel industry. Annals of Spiru Haret University. Economic Series, 4, 85-94.
  • SONG, H. J., LEE, C. K., KANG, S. K., & BOO, S. J. (2012). The effect of environmentally friendly perceptions on festival visitors’ decision-making process using an extended model of goal-directed behavior. Tourism Management, 33(6), 1417-1428. doi.org/10.1016/j.tourman.2012.01.004
  • SOYKAN, F. (1999). Doğal çevre ve kırsal kültürle bütünleşen bir turizm türü: kırsal turizm. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 10(1), 67-75.
  • ŞENGEL, Ü., & ŞAHİN, A. B. (2025). Yerel halkın turizm algısı: farklı turizm türleri bağlamında karşılaştırmalı bir analiz. Gastroia: Journal of Gastronomy And Travel Research, 9(2), 10-28. https://doi.org/10.32958/gastoria.1669207
  • TAŞTAN, K., & TAŞTAN, N. S. (2021). Yönetim ve organizasyon araştırmaları için SmartPLS uygulamalı PLS-SEM. Ankara: Gazi Kitabevi.
  • THOMAS, G. (2005). Traditional adventure activities in outdoor environmental education. Journal of Outdoor and Environmental Education, 9, 31-39. Doi: 10.1007/BF03400810
  • TUNA, M. (2007). Turizm, çevre ve toplum. Ankara: Detay Yayıncılık.
  • Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). (06.02.2025). Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi Sonuçları, 2024. Erişim Tarihi: 23.04.2025, Erişim Adresi: https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?P=Adrese-Dayali-Nufus-Kayit-Sistemi-Sonuclari-2024-53783
  • TÜRKÜM, A.S. (1998). Çağdaş toplumda çevre sorunları ve çevre bilinci. İçinde Can, G. (Ed.). Çağdaş Yaşam Çağdaş İnsan. Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi İlköğretim Öğretmenliği Lisans Tamamlama Programı, Eskişehir, ss. 165–181.
  • URRY, J. (1999). Mekanları tüketmek (Rahmi G. Öğdül, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  • URRY, J. (2002). The tourist gaze. London: SAGE Publications.
  • ÜZÜLMEZ, M., İŞTİN, A. E., & BARAKAZI, E. (2023). Environmental awareness, ecotourism awareness and ecotourism perception of tourist guides, Sustainability 2023, 15(16), 12616; https://doi.org/10.3390/su151612616
  • WANG, Y., PFITSER, E.R., & MORAIS, B.D. (2006). Residents’ attitudes toward tourism development: a case study of Washington, NC. Proceedings of the Northeastern Recreation Research Symposium, 411-418.
  • WYSS, A. M., KNOCH, D., & BERGER, S. (2022). When and how pro-environmental attitudes turn into behavior: the role of costs, benefits, and self-control. Journal of Environmental Psychology, 79, 101748. Doi: 10.1016/j.jenvp.2021.101748
  • XİE, B., BREWER, M. B., HAYES, B. K., MCDONALD, R. I., & NEWELL, B. R. (2019). Predicting climate change risk perception and willingness to act. Journal of Environmental Psychology, 65, 101331. Doi: 10.1016/j.jenvp.2019.101331
  • YILMAZ, V., GULEÇ, P., & ARİ, E. (2022). Impact of climate change information of university students in turkey on responsibility and environmental behavior through awareness and perceived risk. Environment, Development and Sustainability, 25(7), 7281-7297. Doi: 10.1007/s10668-022-02319-1
  • YILMAZ, V., KİNAŞ, Y., & OLGAÇ, S. (2024). Smart-PLS 4 ile Yapısal Eşitlik Modellemesi. Ankara: Detay Yayıncılık.
  • YOON, Y., GURSOY, D., & CHEN, J. S. (2001). Validating a tourism development theory with structural equation modeling. Tourism Management, 22(4), 363-372. Doi: 10.1016/S0261-5177(00)00062-5
  • YU, Q., HU, X., YANG, B., ZHANG, G., WANG, J., & LİNG, W. (2020). Distribution, abundance and risks of microplastics ın the environment. Chemosphere, 249, 126059. Doi: 10.1016/j.chemosphere.2020.126059
  • ZHENG, Q.J. (2018) Correlation between the environmental knowledge, environmental attitude, and behavioral intention of tourists for ecotourism in China. Appl. Ecol. Environ. Res. 16, 51–62. doi.org/10.15666/aeer/1601_051062
  • ZHENG, Y. (2010). Association analysis on pro-environmental behaviors and environmental consciousness in main cities of east asia. Behaviormetrika, 37, 55-69. Doi: 10.2333/bhmk.37.55

Çevresel Duyarlılığın Çevreci Turizm Gelişimine Etkisi: Çanakkale Örneği

Yıl 2026, Sayı: Advanced Online Publication, 1385 - 1411, 11.01.2026
https://doi.org/10.17336/igusbd.1702657

Öz

Amaç: Bu araştırmada yerel halkın çevresel duyarlılık düzeylerinin çevreye duyarlı turizm gelişim sürecine destek verme eğilimlerine etkisini incelenmektedir. Bu kapsamda Çanakkale’de yaşayan yerel halkın çevre bilinci, çevresel tehdit algısı ve çevresel tutumlarının, çevreye duyarlı turizm gelişimine desteklerine olan etkisi tespit edilmeye çalışılmıştır.
Yöntem: Çalışmada çevre bilinci, çevresel tehdit algısı ve çevresel tutum değişkenleri açıklayıcı değişkenler olarak ele alınmıştır. Açıklayıcı değişkenlerin çevreye dayalı turizm gelişimine desteğe etkisi yapısal eşitlik modeli ile incelenmiştir. Veriler anket tekniği ile online olarak toplanmış, 427 geçerli anket formu analiz edilmiştir. Öncelikle keşfedici faktör analizi yapılmış, ardından yapısal eşitlik modeli ile değişkenler arası etkiler test edilmiştir.
Bulgular: Analiz sonucunda çevre bilincinin doğrudan çevreye duyarlı turizm gelişimine destek ve çevresel tutum üzerinde etkisi bulunmadığı görülmüştür. Ancak iklim değişikliğine yönelik çevresel tehdit algısı üzerinden çevresel tutumu ve bu tutum aracılığıyla çevreye duyarlı turizm gelişimine desteği dolaylı olarak etkilediği belirlenmiştir. Bu bağlamda çevresel tutum, çevreye duyarlı turizm gelişimine desteği direk etkilediği elde edilmiştir. Atıklara dayalı çevresel tehdit ise çevresel tutumu etkilerken, bu tutum üzerinden çevreye duyarlı turizm gelişimine destek değişkenini etkilemediği tespit edilmiştir. Çevresel tehdit değişkenleri genel olarak çevreye duyarlı turizm gelişimine desteği doğrudan etkilemezken, yalnızca iklim değişikliğine yönelik tehdit algısının çevresel tutum üzerinden dolaylı bir etkisi olduğu saptanmıştır.
Sonuç: Yerel halkın çevre bilinci ve çevreye yönelik olumlu tutumları arttıkça, çevre dostu turizm uygulamalarına olan desteğin de yükseldiği görülmektedir. Yerel halkta çevresel farkındalık ve bilinç düzeyinin artması, sürdürülebilir turizm yaklaşımının benimsenmesi açısından büyük önem taşımaktadır.

Etik Beyan

Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Bilimsel Araştırma Etik Kurulu tarafından 25.08.2022 tarih ve 15/08 sayılı kararı ile etik kurul ilkelerine uygun olduğu kararı alınmıştır.

Destekleyen Kurum

Çalışmayı destekleyen herhangi bir kurum bulunmamaktadır.

Kaynakça

  • ABDULLAH, S. I. N. W., SAMDIN, Z., TENG, P. K., & HENG, B. L. J. (2019). The impact of knowledge, attitude, consumption values and destination image on tourists’ responsible environmental behaviour intention. Management Science Letters, 9(9), 1461–1476. https://doi.org/10.5267/j.msl.2019.5.005
  • AGARWAL, K. S. (2007). Environment biotechnology. New Delhi: APH Publishing.
  • AHMAD, F., DRAZ, M. U., SU, L., OZTURK, I., & RAUF, A. (2018). Tourism and environmental pollution: evidence from the one belt one road provinces of Western China. Sustainability, 10(10), 3520. Doi: 10.3390/su10103520
  • AKBARISHAHABI, L. (2022). İnsan ölçeğinde tasarlanan kentsel mekanlar ve kent sakinlerinin aidiyet duyguları üzerine bir değerlendirme. Kent Akademisi Dergisi, 15(1), 136-154. https://doi.org/10.35674/kent.991918.
  • AKIN, G. (2006). Küresel ısınma, nedenleri ve sonuçları. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 46(2), 29-43.
  • AKIŞ RONEY, S. (2011). Turizm bir sistem analizi. Ankara: Detay Yayıncılık.
  • AKOVA, O. (2006). Yerel halkın turizmin etkilerini algılamalarına ve tutumlarına yönelik bir araştırma. Akademik İncelemeler Dergisi, 2 (1), 1-34
  • ALI, F., CİFTÇİ, O., NANU, L., COBANOĞLU, C., & RYU, K. (2021). Response rates in hospitality research: An overview of current practice and suggestions for future research. Cornell Hospitality Quarterly, 62(1), 105–120. doi.org/10.1177/1938965520943094
  • ALTUNOĞLU, B. D., & ATAV, E. (2009). Ortaöğretim öğrencilerinin çevre risk algısı. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 36(36), 1-11.
  • ALVIANNA, S., HIDAYETULLAH, S, WINDHYASTITI, I. & KHOUROH, U. (2022). The role of green tourism perception, environmental concern and ıntention of participation in green tourism on environmentally responsible tourism behavior. Jurnal Manajemen Dan Kewirausahaan, 10(1), 79–87. https://doi.org/10.26905/jmdk.v10i1.8022.
  • AP, J. (1992). Residents’ perceptions on tourism impcats. Annals of Tourism Research. 19(4), 665-690. doi.org/10.1016/0160-7383(92)90060-3
  • ARI, E., & YILMAZ, V. (2017). Effects of environmental illiteracy and environmental awareness among middle school students on environmental behavior. Environment, Development and Sustainability, 19, 1779-1793. Doi: 10.1007/s10668-016-9826-3
  • ARSHAD, H. M., SALEEM, K., SHAFİ, S., AHMAD, T., & KANWAL, S. (2021). Environmental awareness, concern, attitude and behavior of university students: a comparison across academic disciplines. Polish Journal of Environmental Studies, 30(1), 561-570. Doi: 10.15244/pjoes/122617
  • ARSLAN, M. (1995). Türkiye’de turizmle ilgili yasaların doğal çevreye etkileri. Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, 6 (3-4), 66-75.
  • ASSANTE, M.L., WEN, I.H. & LOTTIG, K. (2010). An empirical assessment of residents’ attitudes for sustainable tourism development: a case study of O’ahu, Hawai’i. Journal of Sustainability and Green Business, 2-27.
  • AVCIKURT, C. (2003). Turizm sosyolojisi: turist-yerel halk etkileşimi. Ankara: Detay Yayıncılık.
  • AYAZLAR ARSLAN, R. (2017). Sürdürülebilir turizm tutum ölçeğinin (SUS-TAS) geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 14(2), 80-92. Doi: 10.24010/soid.335086
  • BAYRAM, G.E. (2019). Turist rehberleri bakı¸s açısıyla ekoturizm: algı, sorumluluk ve rollerin tespitine yönelik bir araştırma. J. Recreat. Tour. Res. 6, 81–91.
  • BAYRAM, N. (2016). Yapısal eşitlik modellemesine giriş: amos uygulamalar. Bursa: Ezgi Kitabevi.
  • BELISLE, F.J. & HOY, D.R. (1980). The perceived impact of tourism by residents: a case study in Santa Marta, Columbia. Annals of Tourism Research. 7(1), 83-101. doi.org/10.1016/S0160-7383(80)80008-9
  • BLAİR, M. (2008). Community environmental education as a model for effective environmental programmes. Australian Journal of Environmental Education, 24, 45-53. Doi: 10.1017/S0814062600000574
  • BRADLEY, J. C., WALİCZEK, T. M., & ZAJİCEK, J. M. (1999). Relationship between environmental knowledge and environmental attitude of high school students. The Journal of Environmental Education, 30(3), 17-21. Doi: 10.1080/00958969909601873
  • BUCHDAHL, J. M., & RAPER, D. (1998). Environmental ethics and sustainable development. Sustainable Development, 6(2), 92-98. doi.org/10.1002/(SICI)1099-1719(199808)6:2<92: AID-SD88>3.0.CO;2-M
  • BUCKLEY, R. (2011). Tourism and environment. Annual Review of Environment and Resources, 36, 397-416. Doi: 10.1146/annurev-environ-041210-132637
  • BUTLER, R. W. (1991). Tourism, environment, and sustainable development. Environmental Conservation, 18(3), 201-209. Doi: 10.1017/S0376892900022104
  • BUTLER, R. W. (2000). Tourism and the environment: a geographical perspective. Tourism Geographies, 2(3), 337-358. Doi: 10.1080/14616680050082553
  • CAİ, L., Lİ, Q., WAN, E., LUO, M., & TAO, S. (2024). Cultural worldviews and waste sorting among urban Chinese dwellers: the mediating role of environmental risk perception. Frontiers in Public Health, 12, https://doi.org/10.3389/fpubh.2024.1344834
  • CARMEN AGUİLAR-LUZÓN, M., CARMONA, B., & LOUREİRO, A. (2023). Future actions towards climate change: the role of threat perception and emotions. European Journal of Sustainable Development, 12(4), 379-379. Doi: 10.14207/ejsd.2023.v12n4p379
  • CARMİ, N., & BARTAL, E. (2014). Perception of environmental threat in the shadow of war: the effect of future orientation. Human and Ecological Risk Assessment: An International Journal, 20(3), 872-886. Doi: 10.1080/10807039.2013.798217
  • CENGİZ, E., & KIRKBİR, F. (2007). Yerel halk tarafından algılanan toplam turizm etkisi ile turizm desteği arasındaki ilişkiye yönelik yapısal bir model önerisi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1, 19-37.
  • CHİN, W. W. (1998). The partial least squares approach for structural equation modeling. In MARCOULİDES, G. A. (Ed.). Modern methods for business research. Mahwah, New Jersey and London: Lawrence Erlbaum Associates Publishers, pp. 295-336.
  • CİVELEK, M. E. (2018). Yapısal eşitlik modellemesi metodolojisi. İstanbul: Beta Basım Yayın Dağıtım.
  • COCKS, S., & SİMPSON, S. (2015). Anthropocentric and ecocentric: an application of environmental philosophy to outdoor recreation and environmental education. Journal of Experiential Education, 38(3), 216-227. Doi: 10.1177/1053825915571750
  • CURRY, P. (2018). Ecocentrism: left or right? The Ecological Citizen, 1(2), 134.
  • ÇALIK, İ. (2014). Sürdürülebilir turizm göstergeleri kapsamında doğu karadeniz bölgesi’nin analizi (Basılmamış Doktora Tezi). Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
  • ÇALLI SARI, D. (2015). Uluslararası seyahatlerin tarihi gelişimi ve son seyahat trendleri doğrultusunda Türkiye’nin konumu. Turar Turizm ve Araştırma Dergisi, 4(1), 4-28.
  • ÇEÇEN, Z., & GÜVENÇ, F. (2022). İklim değişikliği ve küresel ısınmanın toplum sağlığı açısından değerlendirilmesi. SDÜ Sağlık Yönetimi Dergisi, 4(1), 14-25.
  • ÇILGINOĞLU, H., & ÇELEBİCAN, Ü. (2023). Kastamonu ilinde turizm türleri farkındalığı üzerine bir ölçüm. Uluslararası Türk Dünyası Turizm Araştırmaları Dergisi, 8(1), 42-62. doi.org/10.37847/tdtad.1213073
  • ÇILGINOĞLU, H., & ÇELEBİCAN, Ü. (2023). Kastamonu ilinde turizm türleri farkındalığı üzerine bir ölçüm. Uluslararası Türk Dünyası Turizm Araştırmaları Dergisi, 8(1), 42-62. doi.org/10.37847/tdtad.1213073
  • DAĞLI, Z. (2018). Sürdürülebilir turizmin gelişimine yönelik yerel halkın tutumlarını incelemeye ilişkin bir araştırma: Akçakoca destinasyonu. Journal of Travel and Hospitality Management, Sayı 15 (3)
  • DAVİS, D., ALLEN, J., & COSENZA, R.M. (1988). Segmenting local residents by their attitudes, interests, and opinions toward tourists. Journal of Travel Research. 27(2), 2-8. doi.org/10.1177/004728758802700201
  • DELAMERE, T.A., WANKEL, M.L., & HINCH, T.D. (2001). Development of a scale to measureresident attitudes toward the social impacts of community festivals, part1: item generationand purification of the measure. Event Management. (7), 11-24. doi.org/10.3727/152599501108751443
  • DEMİR, C., & ÇEVİRGEN A. (2006). Turizm ve çevre yönetimi: sürdürülebilir gelişme yaklaşımı. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
  • DEMİRTAŞ, N. (2011). Turizm ve çevre. Ankara: Ankara Üniversitesi Uzaktan Eğitim Yayınları, Yayın No: 91.
  • DERELİ, F., & YILDIRIM, B. (2024). Hemşirelik öğrencilerinin çevresel risk algıları ile çevresel tutumları arasındaki ilişkinin belirlenmesi. İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 9(3), 387-391. Doi: 10.61399/ikcusbfd.1461407
  • DURAN, E. (2011). Turizm, kültür ve kimlik ilişkisi; turizmde toplumsal ve kültürel kimliğin sürdürülebilirliği. İstanbul Ticaret Üniversitesi, Sosyal Bilimler Dergisi. 10(19), 291-313.
  • DURAN, E. (2013). Yerel halkın sürdürülebilir turizm gelişimine yönelik tutumları: Bozcaada örneği. Uluslararası Hakemli Beşeri ve Akademik Bilimler Dergisi, 2(3), 76-94.
  • DURAN, E. (2021). Turizmde işbirlikçi tüketim: dijital paylaşım. Çanakkale: Paradigma Akademi.
  • DURAN, E., & ÖZKUL, E. (2012). Residents’ attitudes toward tourism development: A Structural model via Akcakoca sample. Journal of Human Sciences, 9(2), 500- 520.
  • EKER, N., ŞENGEL, Ü., & ZENGİN, B. (2015). Safranbolu turismin “Doxey irritation index” Kapsaminda Degerlendirilmesi. In M. Çukurçayir, A. Başoda, S. Ünüvar y S. Büyükipekçi (coords.) Eurasia International Tourism Congress: current Issues, Trends, and Indicators (pp. 213-221), Konya/Türkiye
  • ERKILIÇ, E. (2019). Yerel halkın turizm algısı ve turizmin gelişimine yönelik tutumları: Rize örneği. International Journal of Contemporary Tourism Research, 1, 66-82.
  • EŞİTTİ, B., & DURAN, E. (2018). Çanakkale turizminin karbon ayak izi üzerine bir araştırma. Journal of Awareness, 3(5), 597-608. Doi: 10.26809/joa.2018548672
  • FİEN, J., & TRAİNER, T. (1993a). Education for sustainability. In FİEN, J. (Ed.) Environmental education: a pathway to sustainability. Geelong: Deakin University Press, pp. 11-23.
  • FİEN, J., & TRAİNER, T. (1993b). A vision of sustainability. In FİEN, J. (Ed.) Environmental education: A pathway to sustainability. Geelong: Deakin University Press, pp. 24-42.
  • FORNELL, C., & LARCKER, D. F. (1981). Evaluating structural equation models with unobservable variables and measurement error. Journal of Marketing Reasearch, 18 (1), 39-50. Doi: 10.1177/002224378101800104
  • GARCÉS-ORDÓÑEZ, O., DÍAZ, L. F. E., CARDOSO, R. P., & MUNİZ, M. C. (2020). The impact of tourism on marine litter pollution on Santa Marta beaches, Colombian Caribbean. Marine Pollution Bulletin, 160, 111558. Doi: 10.1016/j.marpolbul.2020.111558
  • GARCÍA, F. A., VÁZQUEZ, A. B., & MACÍAS, R. C. (2015). Resident's attitudes towards the impacts of tourism. Tourism Management Perspectives, 13, 33-40. Doi: 10.1016/j.tmp.2014.11.002
  • GOODWİN, H. (2017). The challenge of overtourism. Responsible Tourism Partnership, 4, 1-19.
  • GUZZETTİ, E., SUREDA, A., TEJADA, S., & FAGGİO, C. (2018). Microplastic in marine organism: environmental and toxicological effects. Environmental Toxicology and Pharmacology, 64, 164-171. Doi: 10.1016/j.etap.2018.10.009
  • GÜRBÜZ, S. (2019). AMOS ile Yapısal Eşitlik Modellemesi. Ankara: Seçkin Kitabevi.
  • GÜRSOY, D., JUROWSKI, C., & UYSAL M. (2002). Resident attitudes; a structural modeling approach. Annals of Tourism Research, 29(1), 79-105. doi.org/10.1016/S0160-7383(01)00028-7
  • HADRİANA, H., & HUDRASYAH, H. (2013). The green knowledge and green awareness influences analysis on green behavior and its impact on green lifestyle of instant noodles consumer. Indonesian Journal of Business Administration, 2(19), 2250-2256.
  • HAİR, J.F., HULT, G.T.M., RİNGLE, C.M., & SARSTEDT, M. (2014). A primer on partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM). First Edition, Los Angeles: Sage Publication.
  • HAİR, J.F., HULT, G.T.M., RİNGLE, C.M., & SARSTEDT, M. (2017). A primer on partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM). Second Edition, Los Angeles: Sage Publication.
  • HAMARAT, B., GÜLER, O., DURAN, E., GÜMÜŞ, M., & TUFAN, E. (2014). Çevresel tehdit, çevresel bilinç ve çevresel tutum, çevre odaklı davranışı etkiler mi? Çanakkale sivil toplum kuruluşları örneği. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(2), 26-56. Doi: 10.12780/UUSBD354
  • HANDAYANİ, W., ARİESCY, R. R., CAHYA, F. A., YUSNİNDİ, S. I., & SULİSTYO, D. A. (2021). Literature review: environmental awareness and pro-environmental behavior. Nusantara Science and Technology Proceedings, 170-173. Doi: 10.11594/nstp.2021.0925
  • HANNA, P., JOHNSON, K., STENNER, P., & ADAMS, M. (2015). Foucault, sustainable tourism, and relationships with the environment (human and nonhuman). Geo Journal, 80(2), 301-314. Doi: 10.1007/s10708-014-9557-7
  • HARRIL, R. (2004). Residents’ attitudes toward tourism development: a literature review with implications for tourism planning. Journal of Planning Literature. 18(1), 2-16. doi.org/10.1177/0885412203260306
  • HENSELER, J. RİNGLE, C. M., & SARSTEDT, M. (2015). A new criterion for assessing discriminant validity in variance-based structural equation modeling. Journal of the Academy of Marketing Science, 43, 115–135. Doi: 10.1007/s11747-014-0403-8
  • INİGUEZ, M. E., CONESA, J. A., & FULLANA, A. (2016). Marine debris occurrence and treatment: a review. Renewable And Sustainable Energy Reviews, 64, 394-402. Doi: 10.1016/j.rser.2016.06.031
  • JUROWSKI, C. (1994). The interplay of elements affecting host community resident attitudes toward Tourism: a path analytic approach. Phd. Disertation in hospitality and tourism, Virginia Polytechnic Institute and State University.
  • KAHRAMAN, N., & TÜRKAY, O. (2006). Turizm ve çevre. Ankara: Detay Yayıncılık.
  • KAİSER, F. G., GERDES, R., & KÖNİG, F. (2023). Supporting and expressing support for environmental policies. Journal of Environmental Psychology, 87, 101997. Doi: 10.1016/j.jenvp.2023.101997
  • KAİSER, F. G., WÖLFİNG, S., & FUHRER, U. (1999). Environmental attitude and ecological behaviour. Journal of Environmental Psychology, 19(1), 1-19. Doi: 10.1006/jevp.1998.0107
  • KANWAL, S., CHONG, R., & PİTAFİ, A. H. (2019). Support for China–Pakistan economic corridor development in Pakistan: a local community perspective using the social exchange theory. Journal of Public Affairs, 19(2), 1-12. Doi: 10.1002/pa.1908
  • KANWAL, S., RASHEED, M. I., PİTAFİ, A. H., PİTAFİ, A., & REN, M. (2020). Road And Transport İnfrastructure Development And Community Support For Tourism: The Role Of Perceived Benefits, And Community Satisfaction. Tourism Management, 77, 104014. Doi: 10.1016/j.tourman.2019.104014
  • KARATAŞ, A. (2013). Çevre bilincinin geliştirilmesinde çevre eğitiminin rolü ve niğde üniversitesi eğitim fakültesi örneği (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  • KAYPAK, Ş. (2013). Çevre sorunlarının çözümünde küresel çevre politikaları. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (31), 17-34.
  • KELLER, C., BOSTROM, A., KUTTSCHREUTER, M., SAVADORİ, L., SPENCE, A., & WHİTE, M. (2012). Bringing appraisal theory to environmental risk perception: a review of conceptual approaches of the past 40 years and suggestions for future research. Journal of Risk Research, 15(3), 237-256. Doi: 10.1080/13669877.2011.634523
  • KEOGH, B. (1990). Resident recreationists’ perceptions and attitudes with respect to tourismdevelopment. Journal of Applied Recreation Research. 15(2), 71-83.
  • KILIÇ, Ç., & KAN, A. (2020). Çevre sorunlarına yönelik tutum ölçeği geliştirme çalışması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(4), 1676-1690. Doi: 10.17240/aibuefd.2020.20.58249-540945
  • KITNUNTAVIWAT, V., & TANG, C.S.J (2008). Residents’ attitudes, perception and support forsustainable tourism development. Tourism and Hospitality Planning & Development. 5(1), 45-60. http://doi.org/10.1080/14790530801936452
  • KO, D. W., & STEWART, W. P. (2002). A structural equation model of residents’ attitudes for tourism development. Tourism Management, 23(5), 521-530. Doi: 10.1016/S0261-5177(02)00006-7
  • KOUSİS, M. (2000). Tourism and the environment: a social movements perspective. Annals of Tourism Research, 27(2), 468-489. Doi: 10.1016/S0160-7383(99)00083-3
  • KOZAK, A. M., EVREN, S., & ÇAKIR, O. (2013). Tarihsel süreç içinde turizm paradigması. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 24(1), 7-22.
  • KUVAN, Y., & AKAN, P. (2005). Residents' attitudes toward general and forest-related impacts of tourism: the case of Belek, Antalya. Tourism Management, 26(5), 691-706. Doi: 10.1016/j.tourman.2004.02.019
  • Kültür ve Turizm Bakanlığı (KTB). (2007). Türkiye Turizm Stratejisi-2007. Ankara. Erişim Tarihi: 12.11.2024, Erişim Adresi: https://www.kuzka.gov.tr/Dosya/Turizm_Stratejisi_2023.Pdf
  • LANKFORD, V., & HOWARD, D. (1994). Developing a tourism impact attitude scale. Annals of Tourism Research. 21(1), 121-139. doi.org/10.1016/0160-7383(94)90008-6
  • LİM, C., & MCALEER, M. (2005). Ecologically sustainable tourism management. Environmental Modelling & Software, 20(11), 1431-1438. Doi: 10.1016/j.envsoft.2004.09.023
  • LİM, J. Y., & MOON, K. K. (2020). Perceived environmental threats and pro-environmental behaviors: investigating the role of political participation using a South Korean survey. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(9), 3244. Doi: 10.3390/ijerph17093244
  • MARTİNS, A. M., & CRÓ, S. (2021). The impact of tourism on solid waste generation and management cost in Madeira Island for the period 1996–2018. Sustainability, 13(9), 5238. Doi: 10.3390/su13095238
  • MCGEHEE, N.G., & ANDERECK, K.L. (2004). Factors predicting rural residents’ support of tourism. Journal of Travel Research. 43(2), 131-140. doi.org/10.1177/0047287504268234
  • MCGEHEE, N.G., ANDERECK, K.L., & VOGT, A.C. (2002). An examination of factors influencingresident attitudes toward tourism in twelve arizona communities, http://www.ttra.com, Erişim, Aralık, 2025.
  • MCKERCHER, B., & DU CROS, H. (2002). Cultural tourism: the partnership between tourism and cultural heritage management. First Published. New York: The Howorth Press. Routledge.
  • MERCAN, Y., & MERCAN, S. I. (2020). The relationship between ‘environmental attitudes and behaviors’, and ‘environmental sensitivity and perceived environmental risks’. Humanistic Perspective, 2(3), 231-251. Doi: 10.47793/hp.763272
  • MEYER, V. (2004). The Ecological Footprint As An Environmental Education Tool For Knowledge, Attitude And Behaviour Changes Towards Sustainable Living. (Unpublished Master Thesis) University Of South Africa. Erişim Adresi: https://uir.unisa.ac.za/server/api/core/bitstreams/d6482cb2-14c6-4c82-ae84-d250cd57c8c5/content
  • MOSELEY, C. (2000). Teaching for environmental literacy. The Clearing House: A Journal of Educational Strategies, Issues and Ideas, 74(1), 23-24. Doi: 10.1080/00098655.2000.11478633
  • NEAL, P., & PALMER, J. (1994). The handbook of environmental education. First Edition, London: Routledge.
  • NUNKOO, R., & GURSOY, D. (2012). Residents’ support for tourism: an identity perspective. Annals of Tourism Research, 39(1), 243-268. Doi: 10.1016/j.annals.2011.05.006
  • O'CONNOR, R. E., BARD, R. J., & FİSHER, A. (1999). Risk perceptions, general environmental beliefs, and willingness to address climate change. Risk Analysis, 19(3), 461-471. Doi: 10.1111/j.1539-6924.1999.tb00421.x
  • OGUNBODE, C. A., & ARNOLD, K. (2014). Knowledge, morality, and threat perception: a juxtaposition of internal influences on climate change–related behavioral intentions in Nigeria. Human and Ecological Risk Assessment: An International Journal, 20(1), 242-262. Doi: 10.1080/10807039.2012.729141
  • OKUR-BERBEROĞLU, E., & UYGUN, S. (2012). Çevre farkındalığı-çevre tutumu arasındaki ilişkinin yapısal eşitlik modeli ile sınanması. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(2), 459-473.
  • ÖZDEMİR, O. (2010). Doğa deneyimine dayalı çevre eğitiminin ilköğretim öğrencilerinin çevrelerine yönelik algı ve davranışlarına etkisi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27(27), 125-138.
  • ÖZTÜRK, Y. (2023). Turizmin çevresel etkilerine yönelik algı, kentsel aidiyet duygusu ve turizm gelişimini destekleme tutumu arasındaki ilişki, Journal of Tourism & Gastronomy Studies, 10(4), 3154–3172. https://doi.org/10.21325/jotags.2022.1135
  • PERDUE, R.R., LONG, P.T. & ALLEN, L. (1987). Rural resident tourism perceptions and attitudes. Annals of Tourism Research. 14(3), 420-429. doi.org/10.1016/0160-7383(87)90112-5
  • PRENTICE, R. (1993). Community-driven tourism planning and residents’ references. Tourism Management. 14(3), 218-227. doi.org/10.1016/0261-5177(93)90023-E
  • REDDY, V. M., & WİLKES, K. (2013). Tourism and sustainability: transition to a green economy ın tourism, climate change and sustainability. In Reddy, V. M., & Wilkes, K. (Eds.). Tourısm, climate change and sustainability. London and New York: Routledge, pp. 3-23.
  • RİCO, A., MARTÍNEZ-BLANCO, J., MONTLLEÓ, M., RODRÍGUEZ, G., TAVARES, N., ARİAS, A., & OLİVER-SOLÀ, J. (2019). Carbon footprint of tourism in Barcelona. Tourism Management, 70, 491-504. Doi: 10.1016/j.tourman.2018.09.012
  • SAHABUDDIN, M. D., ALAM S. M., & NEKMAHMUD M.D. (2024). How do perceived and environmental values influence tourist satisfaction, loyalty, and environmental awareness? Environment, Development and Sustainability. 1-24. https://doi.org/10.1007/s10668-024-05094-3
  • SANCAK, İ. T. B. (2022). Çevresel bilincin, tutum ve davranış üzerindeki etkisinin incelenmesi: Bingöl Üniversitesi örneği. Akademik Matbuat, 6(1), 91-110.
  • SAYAN, B. (2013). Hemşirelik Öğrencilerinin Çevresel Risk Algısı ve Çevresel Tutumlarının Belirlenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  • SCHULTZ, P. W., SHRİVER, C., TABANİCO, J. J., & KHAZİAN, A. M. (2004). Implicit connections with nature. Journal of Environmental Psychology, 24(1), 31-42. Doi: 10.1016/S0272-4944(03)00022-7
  • SHARMA, K., & BANSAL, M. (2013). Environmental consciousness, its antecedents and behavioural outcomes. Journal of Indian Business Research, 5(3), 198-214. Doi: 10.1108/JIBR-10-2012-0080
  • SHARPLEY, R. (2009). Tourism development and the environment: beyond sustainability? London, Sterling: Earthscan.
  • SHERSHUNOVİCH, Y. (2025). Climate risk perception as a catalyst for pro-environmental behavior. Discover Sustainability, 6(1), 902-920. doi.org/10.1007/s43621-025-01896-1
  • SHİ, J., VİSSCHERS, V. H., SİEGRİST, M., & ARVAİ, J. (2016). Knowledge as a driver of public perceptions about climate change reassessed. Nature Climate Change, 6(8), 759-762. doi.org/10.1038/nclimate2997
  • SİNGH, R. L., & SİNGH, P. K. (2016). Global environmental problems. In Singh, L. R. (Ed.). Principles and applications of environmental biotechnology for a sustainable future. Singapore: Springer Singapore, pp. 13-41.
  • SOFRONOV, B. (2017). Impact of sustainable tourism in the travel industry. Annals of Spiru Haret University. Economic Series, 4, 85-94.
  • SONG, H. J., LEE, C. K., KANG, S. K., & BOO, S. J. (2012). The effect of environmentally friendly perceptions on festival visitors’ decision-making process using an extended model of goal-directed behavior. Tourism Management, 33(6), 1417-1428. doi.org/10.1016/j.tourman.2012.01.004
  • SOYKAN, F. (1999). Doğal çevre ve kırsal kültürle bütünleşen bir turizm türü: kırsal turizm. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 10(1), 67-75.
  • ŞENGEL, Ü., & ŞAHİN, A. B. (2025). Yerel halkın turizm algısı: farklı turizm türleri bağlamında karşılaştırmalı bir analiz. Gastroia: Journal of Gastronomy And Travel Research, 9(2), 10-28. https://doi.org/10.32958/gastoria.1669207
  • TAŞTAN, K., & TAŞTAN, N. S. (2021). Yönetim ve organizasyon araştırmaları için SmartPLS uygulamalı PLS-SEM. Ankara: Gazi Kitabevi.
  • THOMAS, G. (2005). Traditional adventure activities in outdoor environmental education. Journal of Outdoor and Environmental Education, 9, 31-39. Doi: 10.1007/BF03400810
  • TUNA, M. (2007). Turizm, çevre ve toplum. Ankara: Detay Yayıncılık.
  • Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). (06.02.2025). Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi Sonuçları, 2024. Erişim Tarihi: 23.04.2025, Erişim Adresi: https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?P=Adrese-Dayali-Nufus-Kayit-Sistemi-Sonuclari-2024-53783
  • TÜRKÜM, A.S. (1998). Çağdaş toplumda çevre sorunları ve çevre bilinci. İçinde Can, G. (Ed.). Çağdaş Yaşam Çağdaş İnsan. Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi İlköğretim Öğretmenliği Lisans Tamamlama Programı, Eskişehir, ss. 165–181.
  • URRY, J. (1999). Mekanları tüketmek (Rahmi G. Öğdül, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  • URRY, J. (2002). The tourist gaze. London: SAGE Publications.
  • ÜZÜLMEZ, M., İŞTİN, A. E., & BARAKAZI, E. (2023). Environmental awareness, ecotourism awareness and ecotourism perception of tourist guides, Sustainability 2023, 15(16), 12616; https://doi.org/10.3390/su151612616
  • WANG, Y., PFITSER, E.R., & MORAIS, B.D. (2006). Residents’ attitudes toward tourism development: a case study of Washington, NC. Proceedings of the Northeastern Recreation Research Symposium, 411-418.
  • WYSS, A. M., KNOCH, D., & BERGER, S. (2022). When and how pro-environmental attitudes turn into behavior: the role of costs, benefits, and self-control. Journal of Environmental Psychology, 79, 101748. Doi: 10.1016/j.jenvp.2021.101748
  • XİE, B., BREWER, M. B., HAYES, B. K., MCDONALD, R. I., & NEWELL, B. R. (2019). Predicting climate change risk perception and willingness to act. Journal of Environmental Psychology, 65, 101331. Doi: 10.1016/j.jenvp.2019.101331
  • YILMAZ, V., GULEÇ, P., & ARİ, E. (2022). Impact of climate change information of university students in turkey on responsibility and environmental behavior through awareness and perceived risk. Environment, Development and Sustainability, 25(7), 7281-7297. Doi: 10.1007/s10668-022-02319-1
  • YILMAZ, V., KİNAŞ, Y., & OLGAÇ, S. (2024). Smart-PLS 4 ile Yapısal Eşitlik Modellemesi. Ankara: Detay Yayıncılık.
  • YOON, Y., GURSOY, D., & CHEN, J. S. (2001). Validating a tourism development theory with structural equation modeling. Tourism Management, 22(4), 363-372. Doi: 10.1016/S0261-5177(00)00062-5
  • YU, Q., HU, X., YANG, B., ZHANG, G., WANG, J., & LİNG, W. (2020). Distribution, abundance and risks of microplastics ın the environment. Chemosphere, 249, 126059. Doi: 10.1016/j.chemosphere.2020.126059
  • ZHENG, Q.J. (2018) Correlation between the environmental knowledge, environmental attitude, and behavioral intention of tourists for ecotourism in China. Appl. Ecol. Environ. Res. 16, 51–62. doi.org/10.15666/aeer/1601_051062
  • ZHENG, Y. (2010). Association analysis on pro-environmental behaviors and environmental consciousness in main cities of east asia. Behaviormetrika, 37, 55-69. Doi: 10.2333/bhmk.37.55
Toplam 138 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Sürdürülebilir Turizm
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

Mutlu Can 0000-0002-0198-8378

Bahattin Hamarat 0000-0002-6745-5785

Lokman Güzel 0000-0002-6682-2088

Erol Duran 0000-0003-0116-3189

Gönderilme Tarihi 20 Mayıs 2025
Kabul Tarihi 30 Aralık 2025
Erken Görünüm Tarihi 11 Ocak 2026
Yayımlanma Tarihi 11 Ocak 2026
Yayımlandığı Sayı Yıl 2026 Sayı: Advanced Online Publication

Kaynak Göster

APA Can, M., Hamarat, B., Güzel, L., Duran, E. (2026). Çevresel Duyarlılığın Çevreci Turizm Gelişimine Etkisi: Çanakkale Örneği. Istanbul Gelisim University Journal of Social Sciences(Advanced Online Publication), 1385-1411. https://doi.org/10.17336/igusbd.1702657

Amaç ve Kapsam

İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, multidisipliner bir dergi olarak, akademik alanda nitelikli ve yenilikçi araştırmaların yayımlanmasını hedeflemektedir. Dergi, idari bilimler, iktisat, siyasal bilimler, sosyoloji, işletme, lojistik, psikoloji, istatistik, iletişim bilimleri, felsefe ve halkla ilişkiler gibi geniş bir yelpazeye yayılan disiplinlerde, hem teorik hem de uygulamalı katkılar sunan özgün makalelere odaklanmaktadır. Derginin temel amacı, toplumsal, ekonomik ve yönetsel sorunlara farklı bakış açıları kazandıran ve bu sorunlara yönelik yenilikçi yaklaşımlar geliştiren araştırmaları yayımlamaktır.

Yayınlanan makalelerin, ele aldıkları konulara dair sağlam bir teorik çerçeveye dayalı olması ve özgün araştırma yöntemleri kullanarak somut katkılar sağlaması beklenmektedir. Ayrıca, disiplinler arası etkileşimi teşvik eden ve alanlar arasında yeni bağlantılar kurmayı amaçlayan çalışmalara özel bir ilgi gösterilmektedir. Güncel konulara derinlemesine yaklaşım sağlayan incelemeler, metodolojik yenilikler sunan araştırmalar ve belirli bir konuyu farklı açılardan tartışan makaleler dergide büyük önem taşımaktadır. Tüm çalışmalar, bilimsel etik ilkelerine sadık kalınarak ve yüksek akademik yazım standartlarına uygun biçimde hazırlanmalıdır.

İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, şu alanlarda makale yayınlamaktadır: FELSEFE, HALKLA İLİŞKİLER, İDARİ BİLİMLER, İKTİSAT, İLETİŞİM BİLİMLERİ, İSTATİSTİK, İŞLETME, LOJİSTİK, PSİKOLOJİ, SİYASAL BİLİMLER ve SOSYOLOJİ


Önemli Duyuru

  • ARKEOLOJİ, BİLGİ TEKNOLOJİSİ, DİL BİLİM, EDEBİYAT, EĞİTİM, GÜZEL SANATLAR, HUKUK, MİMARLIK ve TARİH konu başlıklarına sahip bilimsel makaleler ise değerlendirmeye alınmayacaktır.
  • 01.01.2026 tarihinden itibaren dergimize sadece İngilizce dilinde yazılmış makaleler değerlendirmeye alınacaktır.

İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Nisan ve Ekim aylarında yılda iki kez, Türkçe ve İngilizce bilimsel makaleler yayınlayan bir akademik dergidir. Makaleler, çift kör hakemlik süreciyle tarafsız ve titizlikle değerlendirilir.

Etik Kurallar

İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi Committee on Publication Ethics (COPE) etik politikaları uygulamaktadır. Buradan politikalara ulaşabilirsiniz.

İlk Gönderim

  • İlk gönderimde “İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi” yazım kurallarına uymanız gerekmemektedir. APA, Chicago veya MLA gibi başka bir tanınmış stili kullanmayı tercih edebilirsiniz. Tablo, Şekil ve Grafik, telif hakkı devri formunu aynı dökümanda veya ayrı ayrı gönderebilirsiniz. İlk gönderim için kelime veya sayfa sınırlaması yoktur. Ön kontrol aşamasını geçen makalelerde yazım kurallarımıza uygunluk aranacaktır.
  • Makale göndermek için bu bağlantıyı tıklayın.
  • “İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi”ne sunulacak kapsam ve makale türleri aşağıda yer almaktadır.
KapsamMakale Türleri                                                                 

- İdari̇ Bi̇li̇mler
- İkti̇sat
- Si̇yasal Bi̇li̇mler
- Sosyoloji̇
- İşletme
- Loji̇sti̇k
- Psi̇koloji̇
- İstati̇sti̇k
- İleti̇şi̇m Bi̇li̇mleri̇
- Felsefe
- Halkla İli̇şki̇ler

-Araştırma
-Derleme
-Kitap İncelemesi
-Kitap Tanıtımı


Ön Değerlendirme Sonrası Makalelere Davet

  • Yazarlar ön değerlendirme sonrası e-posta ile ret veya değerlendirmeye devam edilmesine yönelik bildirim yapılmaktadır.
  • Değerlendirme sürecine alınan makaleler dergi makale gönderim politikalarına uygun olarak makaleyi sunması gerekmektedir.

Dergiye gönderilecek olan makaleler APA Journal Article Reporting Standards (JARS) kuralları çerçevesinde yazılmalı ve APA stil ve Gramer kılavuzuna uygun olarak biçimlendirilmelidir. Daha fazla bilgiye ihtiyaç duymanız halinde lütfen bizimle iletişime geçin.

Biçimlendirme

Makale word dosyası ile gönderilmeli ve Times New Roman yazı karakteri ve büyüklük olarak 11 punto seçilmelidir. 

Dil, Gramer ve Terminoloji

Makaleler dil, gramer ve terminoloji yönünden bilimsel standartlara uygun olarak hazırlanmalıdır.
Dil ve gramer kullanımlarına ilişkin kılavuzlar; APA Gramer, Apa Önyargısız Dil.

Önerilen Terminoloji kılavuzları:

Veri ve Yöntem Şeffaflığı

Bu politika, dergimizde yayımlanacak makalelerde veri ve yöntem şeffaflığını desteklemeyi amaçlamaktadır. Yazarlarımızdan, araştırma bulgularının anlaşılabilirliğini ve yeniden üretilebilirliğini artırmak için verilerini ve yöntemlerini açık bir şekilde paylaşmaları beklenmektedir.
Nicel verilerde, istatistiksel analizlerin güvenli bir veri deposunda arşivlenmesi ve kodların açıklamalarla desteklenmesi gereklidir. Nitel araştırmalar için veri toplama ve analiz süreçleri belgelenerek bulguların dayandığı teorik çıkarımlar net bir şekilde sunulmalıdır.

Makale Türleri

Makale Türü
Öz / Abstract
Yapılandırması 
Öz / Abstract Anahtar
Kelime 
Tam Metin TabloŞekilKaynakKlavuzlar
Araştırma- Amaç
- Yöntemler
- Bulgular
- Sonuç
250 Kelime 5-7 Adet 7.000 kelime 1-7 Adet 1-7 Adet 30 AdetŞablon: Word

Kılavuz: PDF
DerlemeYapılandırma Yoktur. 150 kelime 5-7 Adet 8.000 Kelime 1-10 Adet 1-10 Adet  80 Adet 
Kitap İncelemesiYapılandırma Yoktur. 






Kitap TanıtımıYapılandırma Yoktur. 






*Editör Kurulu gerekli görürse kurallarda istisnalar yapmak mümkündür.
*Kelime limitlerinde Tablolar ve şekil açıklamaları dahil edilmez.

Araştırma
Özet; “Amaç, Yöntemler, Bulgular, Sonuç” alt başlıklardan oluşmalıdır.
Ana metin; “Giriş, Yöntemler, Sonuçlar, Tartışma, Teşekkürler, Dipnotlar (Etik kurul onayı, yazarlık Katkıları, Çıkar Çatışması Beyanı), Kaynaklar, Tablolar ve Şekil Açıklamaları” oluşmalıdır ve belirtilen kelime sayısını geçmemelidir.
*Araştırma makaleleri yapılandırma taslağını buradan indirebilirsiniz.

Derleme
Özet; derlemenin ana noktalarını ve bulgularını kısa ve öz bir şekilde sunmalıdır. Çalışmanın amacı, temel bulgular ve sonuçlar yer almalıdır. Özetin, çalışmanın tamamını kapsayan ve okuyucuya hızlı bir şekilde bilgi veren bir nitelikte olması önemlidir.
*Derleme makaleleri yapılandırma taslağını ve tavsiyeleri buradan indirebilirsiniz.

Anahtar Kelimeler
Anahtar kelimeler açıklayıcı olmalı ve makalenin en önemli yönlerini kapsamalıdır. Anahtar kelimeler veritabanlarında arama terimi olarak kullanılmaktadır. Makalenizi en iyi tanımlayan 5 - 7 adet anahtar kelime kullanılması gerekmektedir.
Anahtar kelime kullanımına ilişkin tavsiyeleri buradan inceleyebilirsiniz.

Tablolar, Şekiller, Ekler
Tablolar mümkün olduğunca basit oluşturulmalıdır. Tablo ve Şekiller/Grafikler, Ekler özgün başlık oluşturulmalıdır. Metin içerisinde yer alan atıf sırasına göre numaralandırılmalıdır.

Beyanlar
Etik kurul beyanı
Yazarlık katkıları
Çıkar çatışması beyanı
Finansal Destek

Kaynaklar
APA 7 alıntı ve kaynak biçimlendirme stilleri EndNote, Mendeley, Zotero uygulamalarında kullanabilirsiniz.
Ayrıca biçimlendirme örnekleri hakkında daha fazla bilgi almak için burayı tıklayın.

Makale Gönderi Dosyaları

Makalenizi gönderime hazır olduğunda kontrol listesini inceleyiniz.

  • Makale Dosyası (Makale Şablonu: Word)
  • Makale başlığı, kısa başlık, yazarlar, ORCID numaraları, kurumlar, sorumlu yazar bilgileri, özet, anahtar kelimeler, beyanlar, Özet, tam metin, tablolar, Şekil / Grafik, Kaynaklar, Ekler makale daha önce bir kongrede sunulmuş ise kongre ismi ve tarihini belirtiniz.
  • Telif hakkı devir formu (Formu İndir)
  • İntihal Tarama Dosyası
  • Etik Kurul Onay Belgesi
  • Yazım kuralları: (İndir)

İstismar Şüpheleri ve Şikâyetler

Değerlendirme sürecinde olan veya yayımlanmış makalelerle ilgili olası istismar, suistimal ya da etik ihlallere ilişkin tüm şüphe ve şikâyetler, Istanbul Gelisim University Journal of Social Sciences Editoryal Kurulu tarafından değerlendirilir.
Tüm incelemeler, Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından belirlenen ilke ve rehberlere sıkı şekilde bağlı kalınarak yürütülür. Gerekli görüldüğü durumlarda, editoryal ya da hakemlik süreçlerinin herhangi bir aşamasında yer almamış bağımsız bir ombudsman görevlendirilerek tarafsız ve nesnel bir değerlendirme sağlanır.
Şikâyetler Editoryal Ofis’e aşağıdaki e-posta adresi üzerinden iletilmelidir: igusbd@gelisim.edu.tr

Yayın Sonrası Değişiklikler ve Makale Geri Çekme

Yayımlanmış bir makaleye ilişkin yazar sıralamasında değişiklik yapılması, yazar eklenmesi veya çıkarılması ya da makalenin geri çekilmesi talepleri, Editoryal Ofis’e aşağıdaki e-posta adresi üzerinden resmî olarak iletilmelidir: igusbd@gelisim.edu.tr
Her başvuru, açık bir gerekçe ve destekleyici belgeler içermelidir. Tüm talepler Editoryal Kurul tarafından değerlendirilir ve karara bağlanır.
Yayın sonrası değişiklik talebi inceleme aşamasındayken, ilgili makalenin yazarları tarafından yapılacak yeni başvurular, nihai karar verilene kadar değerlendirmeye alınmaksızın iade edilir.

İtiraz ve Şikâyetler

İtiraz ve şikâyet süreçlerine ilişkin daha fazla bilgiye ulaşmak için buraya tıklayınız.

ETİK İLKELER VE YAYIN POLİTİKASI

İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi (İGÜSBD) çok disiplinli ve alanında uzmanlaşmış uluslararası hakemli bir dergidir. Derginin amacı; İktisadi ve İdari Bilimler, Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler vb. beşeri ve sosyal bilimler disiplinlerinden ortak bir akademik platform oluşturup akademiye katkıda bulunmaktır. Akademik yayıncılıkta referans kaynağı olmak, ekolojik, ekonomik ve sosyal sürdürülebilirliği öncelemek derginin hedefleri arasında yer almaktadır. Derginin yayın kurulu, editör, editör yardımcıları, yazı kurulu ve danışma kurulu yayın hayatına başladığı günden bu yana İGÜSBD’nin hedeflerini koşulsuz bağlılık ile gerçekleşeceğine inanmaktadır. Dergide, makalelerin kabulünde özgünlüğü, güvenilirliği ve ilgili alana yaptığı akademik katkı dikkate alınmaktadır. Çevrimiçi intihal raporlamasında iThenticate, Turnitin ve intihal.net programları kullanılmaktadır. Uluslararası etik kurallara uyduğu tespit edilen makaleler kabul edilip kör akran hakemlik sürecine dahil edilmektedir.

Dergi, yılda iki kez (Nisan ve Ekim aylarında) yayımlanır. Ek sayı, Dergi Yayın Kurulu’nun takdiridir.

İGÜSBD belirtilen alanlarda makale kabul etmektedir: FELSEFE, HALKLA İLİŞKİLER, İDARİ BİLİMLER, İKTİSAT, İLETİŞİM BİLİMLERİ, İSTATİSTİK, İŞLETME, LOJİSTİK, PSİKOLOJİ, SİYASAL BİLİMLER ve SOSYOLOJİ

Aşağıda yer alan etik görev ve sorumluluklar, açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan rehber ve politikalar dikkate alınarak hazırlanmıştır. (http://publicationethics.org/resources/guidelines.) 

1. Yayın ve Yazarlık
1. Çift körleme yöntemi kullanılmaktadır.
2. Kabul edilen tüm makaleler alanında uzmanlaşmış en az iki uluslararası hakem tarafından sıkı bir kör hakemlik sürecine tabi tutulmaktadır.
3. Makaleler sadece alanına katkısı, önemi, ilgili oluşu, okunabilirliği ve dili uygun olduğu sürece dikkate alınıp kabul edilecektir.
4. Ret alan makalelerin tekrar hakemlik sürecine dahil edilmesi mümkün değildir.
5. Karar verme sürecinin sonucunda; makalenin kabulü, düzeltme verilmesi ya da retti ilan edilir.
6. Makalesi düzeltme alan yazarın düzeltilen metninin şartsız kabulü mümkün değildir. Tekrar değerlendirilecektir.
7. Makale kabul sürecinde, makalenin özlük hakkı ihlali veya intihal yapmadığını temin etmesi gerekmektedir.
8. Aynı makaleyi farklı dergilere değerlendirme için göndermek kabul edilmemektedir.

2. Yazarın Sorumlulukları
1. Makaleden sorumlu olan her yazar makaleye önemli ölçüde katkı sağlamış olmalıdır.
2. Yazarlar, çalışmalarının özgün olduğunu doğrulamakla yükümlüdürler. İntihal kabul edilmemektedir.
3. Yazarlar, makalenin daha önce herhangi bir dergide yayımlanmadığını tasdik etmelidir.
4. Yazarlar, basılan makalelerde tespit ettikleri basım hatalarını bildirmelidirler.
5. Yazarlar, makalenin daha önce herhangi bir kör akran hakemliği sürecine tabii tutulmadığını teyit etmelidirler.
6. Yazarlar, gerekli düzenlemeleri yapmakla yükümlüdür.
7. Yazarlar, makalede bahsettikleri verilerin doğruluğu ve kaynakçanın doğruluğunu tasdik etmelidir.
8. Yazarlar, hakemler arasında oluşan çıkar çatışması varsa bildirmelidir.
9. Yazarlar, kör akran değerlendirme sürecine istenilen katkıyı sunmalıdır.
10. Yazarlar, makalede kullanılan tüm kaynakları kaynakçada belirtmelidir.

3. Hakemlerin Sorumlulukları
1. Hakemler, kaynakçada bulunan ve kullanılmayan ya da makalede bulunan ancak kaynakçada yer almayan kaynakları tespit etmelidir.
2. Hakemler, tüm makalelerin ve ilgili bilgilerinin gizli olduğunu bilmelidir.
3. Hakemler nesnel olmalıdır.
4. Hakemler, makalede yer alan benzerlik ve intihalleri editöre bildirmekle yükümlüdür.
5. Hakemler, düzeltme ve ret gerekçelerini nesnel olarak bildirmek zorundadır.
6. Hakemler, tüm yazarlara eşit mesafede durmalı, çıkar çatışması içinde bulunmaması ve kişisel görüşlerini hakemlik sürecine dahil etmemelidir.

4. Editörlerin Sorumlulukları
1. Editörler, makalelerin akademik katkılarını ve kalitelerini gözeterek süreçleri yönetmelidir.
2. Editörler, kararlarının arkasında durmalı ve ani karar değişikliklerine izin vermemelidirler.
3. Editörler, hakemlerin gizliliğini korumalıdırlar.
4. Editörler, kabul edilen makalelerin içerik ve kalitelerinden sorumludur.
5. Editörler, yazarların isteklerini göz ardı etmemelidir.
6. Editörler, yazım hatalarını düzeltebilir ve yayıma hazırlanması için çalışmada bulunabilir.
7. Editörler, derginin kaynakları ve mali ileri konusunda açık olmalıdır.
8. Editörler, özgünlüğü, açıklığı, uygunluğu ve dili temel alarak karar vermelidirler.
9. Editörler, yayımlanan makalelerin uluslararası standartları karşıladığından emin olmalıdır.
10. Editörler, makalelerin kabulü ya da retti konusunda sorumlu merciidir.
11. Editörler, dergideki makale hakemlik ve yayım sürecinde yanlış uygulama yapılması durumunda harekete geçmelidir.
12. Editörler, makale kabulü sürecinde şeffaf olmalı ve kararlarını nesnel olarak ortaya koymalıdırlar.
13. Editörler, çıkar çatışması olmaması konusunda gerekli adımları atmalıdır.
14. Editörler, makale kabulünde seçici olmalıdır; derginin amaç, kapsam ve akademiye olan katkısını göz önünde bulundurmalıdır.

Dergimizde Makale İşleme Ücreti (APC) veya makale gönderme ücreti uygulaması bulunmamaktadır.

Sahibi

Prof. Dr. Bahri Şahin, Lisans eğitimini 1977 yılında Gazi Üniversitesi Makina Mühendisliği Bölümünde,Yüksek Lisans eğitimini 1979 yılında Tübitak bursiyeri olarak Yıldız Teknik Üniversitesi (YTÜ) Fen Bilimleri Enstitüsü Makina Mühendisliği Anabilim Dalı Enerji Programında, Doktora eğitimini ise 1985yılındaTübitak Şeref bursiyeri olarak İstanbul Teknik Üniversitesi (İTÜ)Nükleer Enerji Enstitüsü Nükleer Teknoloji Programında tamamlamıştır. YTÜ Makine Mühendisliği Bölümü Enerji Anabilim Dalında 1979-1983 yıları arasında Araştırma Görevlisi, 1983-1986 yıları arasında Öğretim Görevlisi olarak görev yapan Prof. Dr. Bahri Şahin, 1986-1989yılları arasında YTÜ Gemi İnşaatı ve Gemi Makineleri Mühendisliği Bölümünde Yardımcı Doçent, 1989-1995 yılları arasında Doçent olarak görev yapmış ve 1995 yılından beri Profesör olarak görevini sürdürmektedir. Prof. Dr. Bahri Şahin, Yıldız Teknik Üniversitesi'nde 1988-1999 yılları arasında Bölüm Başkan Yardımcılığı, 1992-2007 yılları arasında Anabilim Dalı Başkanlığı, 1999-2009 yılları arasında Bölüm Başkanlığı ve 2009-2016 yılları arasında YTÜ Gemi İnşaatı ve Denizcilik Fakültesi Kurucu Dekanlığı görevini üstlenmiştir. Ayrıca 2010 yılında Birleşmiş Miletler Sınai Kalkınma Örgütü(UNIDO),Uluslararası Hidrojen Teknolojileri Merkezi (ICHET)Yönetim Kurulu Üyeliğine seçilerek bu görevi 2013 yılına kadar sürdürmüştür. Termodinamik, Enerji Üretim Sistemleri, Enerji Teknolojileri, Termal Sistemlerin Dizaynı ve Optimizasyonu ve Enerji Ekonomisi alanlarında çok sayıda uluslararası çalışmaları bulunan Prof. Dr. Bahri Şahin, TÜBİTAK Bilim Kurulu’nun 06.10.2012 tarih ve 212 sayılı toplantısında alınan karar ile Türkiye Bilimler Akademisi (TÜBA) asli üyeliğine seçilmiş olup TÜBA-GEBİP Mühendislik Ödülleri Komitesi Başkanlığını yürütmüş ve komisyon üyesi olarak görevine devam etmektedir. Prof. Dr. Bahri Şahin 2016-2020yıları arasında Yıldız Teknik Üniversitesi rektörü olarak görev yapmıştır. 2022 yılından itibaren İstanbul Gelişim Üniversitesi rektörü olarak görevini sürdürmektedir.

Gemilerde Enerji Ekonomisi, Nükleer Enerji Sistemleri, Termik Enerji Sistemleri, Enerji Verimliliği, Enerji Üretimi, Dönüşüm ve Depolama (Kimyasal ve Elektiksel hariç)

Yayın Kurulu

Türk Dış Politikası, Türkiye Cumhuriyeti Tarihi, Tıp Tarihi

Prof. Dr. Tevfik ERDEM

Ankara Üniversitesi Dil, Tarih ve Coğrafya Fakültesi Sosyoloji bölümünden 1991 yılında mezun oldu. Yüksek Lisansını 1996 tarihinde Kırıkkale Üniversitesi SBE’de “Sivil Toplum ve Türkiye Gerçeği” adlı teziyle aldı. Doktorasını Hacettepe Üniversitesi SBE’de “Yoksulluk üzerine sosyolojik bir çalışma: Ankara kent yoksulları” adlı teziyle 2003 yılında tamamladı. Ankara Hacı Bayram Veli (Gazi) Üniversitesi, İİBF, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümünde öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır. Kara Harp Okulu (KHO), Polis Akademisi Güvenlik Bilimleri Enstitüsü, Jandarma ve Sahil Güvenlik Komutanlığı’nda (JSGA) Türkiye’nin Toplumsal Yapısı, Türk Siyasi Hayatı, Sosyal Bilimlerde Yöntem gibi dersleri verdi. Temel ilgi alanları milliyetçilik, Kürt milliyetçiliği, yoksulluk ve sivil toplumdur. Halen HBVÜ, AYÜ TURTEP SBKY ve Medipol Üniversitesi’nde Türkiye’nin Toplumsal Yapısı, Sosyoloji, Milliyetçilik, Türk Siyasi Hayatı gibi dersleri vermektedir. Bir kısmı yayımlanmış birçok saha araştırmasında araştırmacı ya da proje yöneticisi olarak görev yapmıştır. Başlıca eserleri: Feodaliteden Küreselleşmeye (editör 5. Baskı), Milliyetçilik (editör, Otorite Yayınları) ve Sosyoloji Notları’dır (6. Baskı).

Daha önce SDE İç Politika ve Hukuk Koordinatörlüğü yapan Prof. Dr. Tevfik Erdem, 1 Ocak 2024 tarihinden itibaren Stratejik Düşünme ve Araştırma Vakfı(SDAV) tarafından SDE Başkan Yardımcısı olarak görevlendirilmiştir.

Türk Siyasal Hayatı, Siyaset Sosyolojisi

24 Eylül 2018 yılında İstanbul Gelişim Üniversitesi İktisadi İdari ve Sosyal Bilimler Fakültesi Sosyoloji Bölümüne Profesör olarak atandı. Anabilim Dalı Başkanlığı, Bölüm Başkanlığı ve Dekanlık gibi çeşitli idari görevlerde bulundu. Bilimsel Araştırma Projeleri Komisyonu, Etik Kurul, Fakülte Kurulu ve Fakülte Yönetim Kurulu, Enstitü Kurulu ve Enstitü Yönetim Kurulu, Üniversite Senatosu ve Üniversite Yönetim Kurulu gibi üniversitenin çeşitli komisyon ve kurullarında görev yaptı. Halen bu görevlerini sürdüren Kaya’nın yayımlanmış altı kitabı, ulusal ve uluslararası hakemli dergilerde yayımlanmış makaleleri, ulusal ve uluslararası toplantılarda sunulmuş ve yayımlanmış bildirileri bulunmaktadır. Yayımlanan kitapları şunlardır:
24 Eylül 2018 yılında İstanbul Gelişim Üniversitesi İktisadi İdari ve Sosyal Bilimler Fakültesi Sosyoloji Bölümüne Profesör olarak atandı. Anabilim Dalı Başkanlığı, Bölüm Başkanlığı ve Dekanlık gibi çeşitli idari görevlerde bulundu. Bilimsel Araştırma Projeleri Komisyonu, Etik Kurul, Fakülte Kurulu ve Fakülte Yönetim Kurulu, Enstitü Kurulu ve Enstitü Yönetim Kurulu, Üniversite Senatosu ve Üniversite Yönetim Kurulu gibi üniversitenin çeşitli komisyon ve kurullarında görev yaptı. Halen bu görevlerini sürdüren Kaya’nın yayımlanmış altı kitabı, ulusal ve uluslararası hakemli dergilerde yayımlanmış makaleleri, ulusal ve uluslararası toplantılarda sunulmuş ve yayımlanmış bildirileri bulunmaktadır.
Yayımlanan kitapları şunlardır:1956 yılında Kastamonu’nun Taşköprü ilçesinde doğdu. İlk ve Ortaokulu Taşköprü’de, Liseyi Ankara’da bitirdi. 1984 yılında Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesinden mezun oldu. 1986 yılında Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünde Farabi’de Bilgi Problemi adlı teziyle yüksek lisansını tamamladı. 1994 yılında İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünde Sosyolojik Açıdan Türkiye’de Din-Devlet İlişkileri ve Diyanet İşleri Başkanlığı adlı tezini tamamlayarak Doktor unvanını aldı. 1979-1995 yılları arasında Diyanet İşleri Başkanlığının çeşitli kademelerinde görev yaptı. 1995 yılında Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Sosyoloji Bölümüne Yardımcı Doçent olarak atanarak üniversiteye intisap etti. 2006 yılında Doçent ve 2011 yılında da Profesör oldu. 30 Ağustos 2018 tarihinde Süleyman Demirel Üniversitesinden emekli oldu.
24 Eylül 2018 yılında İstanbul Gelişim Üniversitesi İktisadi İdari ve Sosyal Bilimler Fakültesi Sosyoloji Bölümüne Profesör olarak atandı. Anabilim Dalı Başkanlığı, Bölüm Başkanlığı ve Dekanlık gibi çeşitli idari görevlerde bulundu. Bilimsel Araştırma Projeleri Komisyonu, Etik Kurul, Fakülte Kurulu ve Fakülte Yönetim Kurulu, Enstitü Kurulu ve Enstitü Yönetim Kurulu, Üniversite Senatosu ve Üniversite Yönetim Kurulu gibi üniversitenin çeşitli komisyon ve kurullarında görev yaptı. Halen bu görevlerini sürdüren Kaya’nın yayımlanmış altı kitabı, ulusal ve uluslararası hakemli dergilerde yayımlanmış makaleleri, ulusal ve uluslararası toplantılarda sunulmuş ve yayımlanmış bildirileri bulunmaktadır.
Yayımlanan kitapları şunlardır:
Sosyolojik Açıdan Türkiye’de Din-Devlet İlişkileri ve Diyanet İşleri Başkanlığı, Birleşik Dağıtım, İstanbul, 1998.
Mikrososyoloji ve Sosyal Grup Tipleri, Fakülte Kitabevi, Isparta, 2002.
Türk Toplumunun Yaşama Tarzı, Fakülte Kitabevi, Isparta, 2003.
Yerel Seçimler -Seçmen Davranışını Etkileyen Faktörler-, Fakülte Kitabevi, Isparta, 2004.
Akademisyenlerin Gözüyle Türkiye’de Din-Siyaset İlişkisi, Fakülte Kitabevi, Isparta, 2011.
Küçük Gruplar Sosyolojisi, Fakülte Kitabevi, Beşinci Baskı, Isparta, 2019.

Küçük Gruplar Sosyolojisi, İstanbul Gelişim Üniversitesi Yayınları, 6. bs. İstanbul, 2024.

Sociology of Small Groups, İstanbul Gelişim Üniversitesi Yayınları,  İstanbul, 2025.


Sosyoloji, Din Sosyolojisi, Kültür Sosyolojisi, Siyaset Sosyolojisi

1970 İstanbul doğumlu olan Prof. Dr. B. Aykut ARIKAN, İstanbul Alman Lisesi’ni Alman Yükseköğretim Denkliği diplomasıyla (Hochschulreife Diplom) bitirdikten sonra (1990), İ.Ü. Dokümantasyon ve Enformasyon alanında lisans ve yüksek lisansını tamamlamıştır. Aynı Üniversite’de Bilgi ve Belge Yönetimi alanında, “Bilgi Erişimde Dil Sorunları” konusunda doktorasını 2005 yılında tamamlayan Arıkan, “Bilgisayar Destekli Türkçe Tabanlı Medya İçerik Çözümleme Sistemi” başlıklı projesi, 2007 yılında TÜBİTAK’ın 1001 kodlu Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Projelerini Destekleme programınca desteklenmeye layık görülmüştür. Arıkan, 2011 yılında İletişim Bilimleri alanında Doçent unvanını kazanmıştır. Halen Türk-Alman Üniversitesi Kültür ve Sosyal Bilimler Fakültesi Dekanı ve aynı fakültenin Kültür ve İletişim Bilimleri Bölümü Başkanı olan Prof. Dr. B. Aykut ARIKAN, evli ve bir kız çocuğu babasıdır.

Bilgi Yönetişimi, Politika ve Etik, İletişim Teknolojisi ve Dijital Medya Çalışmaları

Editör

Gastronomi, Turizm Yönetimi, Yiyecek ve İçecek

Editör Yardımcıları

Kurumsal Yönetim

Tuğçe Gür Türkdoğan, 2021 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi Kamu Yönetimi doktora programını Changing Forms of Opposition başlıklı teziyle tamamlamıştır. 2018–2021 yılları arasında İstanbul Gelişim Üniversitesi’nde araştırma görevlisi olarak görev yapmıştır. 2021 yılından bu yana Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü’nde Doktor Öğretim Üyesi olarak görev yapmaktadır. Çalışma alanları arasında Toplumsal muhalefet,  kamu yönetimindeki dönüşümler, Dijitalleşme ve Kamu Yönetimi ile Toplumsal Cinsiyet  yer almaktadır.

Araştırma, Bilim ve Teknoloji Politikası, Kamu Yönetimi, Karşılaştırmalı Siyasi Hareketler, Siyasal Akımlar, Toplumsal Cinsiyet ve Siyaset
Dijital Pazarlama, Hizmet Pazarlaması, Pazarlama Yönetimi, Sosyal Pazarlama, Tüketici Davranışı, Ürün ve Marka Yönetimi
20. Yüzyıl Felsefesi, Eskiçağ Felsefesi, Sosyoloji
Siyaset Felsefesi, Uluslararası Siyaset, Uluslararası Güvenlik, Uluslararası İlişkiler Kuramları, Uluslararası İlişkilerde Siyaset
Büyüme, Kalkınma Ekonomisi - Makro, Sürdürülebilir Kalkınma

Elif Cemre Özaydın, Gaziantep Üniversitesi Gastronomi ve Mutfak Sanatları bölümünden 2016 yılında mezun olmuştur. Aynı yıl Okan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Gastronomi programında yüksek lisansa başlamıştır ve 2019 yılında mezun olmuştur. 2020 yılında da İstanbul Gelişim Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü Gastronomi Ana Bilim Dalı’nda doktoraya başlamıştır. Doktora derecesini 2024 yılında kazanmış, aynı yıl  İstanbul Gelişim Üniversitesi’nde Gastronomi ve Mutfak Sanatları (İngilizce) Bölümü’nde Doktor Öğretim Üyesi olarak görev yapmaktadır. Elif Cemre Özaydın'ın gastronomi tarihi, Osmanlı mutfağı, mutfak kültür ve gelenekleri ve gastronomi turizmi gibi konularda yayınları bulunmaktadır.

Gastronomi, Mutfak Tarihi, Osmanlı Mutfağı, Gastronomi Turizmi

Alan Editörleri

Doçent Dr Mehmet Oğuzhan Kılınçel 2004-2010 yılları arasında Tıp Fakültesi'ni başarıyla tamamlayarak tıp doktoru unvanını almış olup,2011 yılı Eylül ayında Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalında araştırma görevlisi olarak çalışmaya başlamıştır.
Daha sonra 2015 yılında uzmanlık sınavını tamamlamış, Psikiyatri Uzmanı unvanını almıştır. Psikiyatri uzmanı olarak mecburi hizmetini tamamlamıştır. Asistanlık eğitimi sırasında, Cinsel Eğitim Tedavi Araştırmaları derneği tarafından verilen "Cinsel Terapi" eğitimini de tamamlamış olup,cinsel terapist sertifikası almıştır.
2016 yılı Ekim ayı - 2020 yılı Aralık arasında Kognitif Davranışçcı Terapiler Derneği tarafından verilen " Bilişsel ve Davranışçı Terapi" eğitimini de tamamlamış, Avrupa Bilişsel ve Davranışçı Terapiler Derneği'nden (EABCT-European Association Behavioural and Cognitive Therapies) Bilişsel Davranışcı Terapist akreditasyon sertifikası almıştır. Aynı sürede 8 ay boyunca
Prof.Dr Emine Zinnur Kılıç’dan Aile Terapisi eğitimi ve Sistemik Aile Terapisi Enstitüsü tarafından da 120 saatlik Aile Danışmanlığı eğitimi almıştır. Ayrıca Alp Karaosmanoğlu tarafından verilen Şema Terapi eğitimini tamamlamıştır. Süpervizyona halen de devam etmektedir.
2017-2021 yılları arasında Yenikent Devlet Hastanesinde görev yapmıştır.
2021 yılı Şubat ayından beri İstanbul Gelişim Üniversitesinde öğretim üyesi olarak çalışmaya başlamış olup, 2022 yılında doçent ünvanı almıştır

Psikiyatri

Nuran AKDAĞ, Dumlupınar Üniversitesi Bilecik İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İktisat bölümünden 2010 yılında mezun olmuştur. Aynı yıl Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İktisat bölümünde yüksek lisansa başlamıştır ve 2013 yılında mezun olmuştur. 2018 yılında da İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İktisat Ana Bilim Dalı’nda doktoraya başlamıştır. 2018 yılından bu yana İstanbul Gelişim Üniversitesi’nde Uluslararası Ticaret ve Finansman Bölümü’nde araştırma görevlisi olarak görev yapmaktadır. Nuran Akdağ’ın kadın işgücü, teknolojik gelişmeler ve uluslararası iktisat ile ilgili konularda çeşitli yayınları bulunmaktadır.

Makroekonomik Teori, Ekonomi Teorisi (Diğer), Enflasyon, Uluslararası İktisat (Diğer), İthalat İhracat Yönetimi

Adana’da doğdu. İlk ve orta öğrenimini Adana’da tamamladı. Lisans eğitimini (2010-2014) Gaziantep Üniversitesi Gastronomi ve Mutfak Sanatları Bölümünde tamamladı. 2014 yılında Milli Eğitim Bakanlığı Yurt Dışında Yüksek Lisans ve Doktora Bursu (YLSY)’nu kazanan iki kişiden biri oldu. Aynı yıl Gaziantep Üniversitesi Gastronomi ve Mutfak Sanatları Ana Bilim Dalı’nda yüksek lisans eğitimine başladı ve lisans derecesinde misafir öğretim elemanı olarak derslere girdi. 2015 yılında Öğretim Görevlisi olarak Gaziantep Üniversitesi’nde göreve başladı. 2017 yılında yüksek lisans eğitimini tamamladı. 2019 yılında Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi Gastronomi ve Mutfak Sanatları ABD’nda doktora eğitimine başladı. 2020 yılında Dünyanın ilk ve tek Gastronomi Bilimleri Üniversitesi olan İtalya’daki “University of Gastronomic Sciences”tan kabul alan ilk Türk araştırmacı oldu ve misafir araştırmacı olarak davet edildi. Pandemi nedeni ile bu araştırmasını yarıda bırakmak zorunda kaldı ve Türkiye’ye döndü. 2022 yılında doktor unvanını aldı.
Alanında yayınlanmış makaleleri, kitap bölümleri, bildirileri, seminerleri, sergileri bulunan Uçuk’un “Gastronomide Tabak Prezantasyonu: Nasıl Estetik Tabaklar Tasarlayabiliriz?” adlı bir kitabı ile ortak editörlüğünü üstlendiği “Uygulamalı Türk Mutfağı” kitabı bulunmaktadır.
Uçuk, doktora araştırma alanı olan deneysel Nörogastronomi araştırmasını Türkiye’de gerçekleştiren ilk akademisyendir.
Avrupa Birliği Projelerinde araştırmacı, danışman ve eğitmen olarak görevler aldı. Gaziantep Gastronomi ve Turizm Derneği'nin Kurucu genel sekreterliğini üstlendi. Dünya Nörogastronomi Birliği Üyesi olan Uçuk ayrıca Afrika Şefler Federasyonu onursal üyesidir. Türkiye'de birçok üniversitede davet üzerine dersler veren Uçuk halen Gaziantep Üniversitesi Gastronomi ve Mutfak Sanatları Bölümünde ve İstanbul Gelişim Üniversitesi Uygulamalı Bilimler Fakültesi’nde görev yapmaktadır. Uçuk, evli ve bir kız babasıdır.

Turizm, Mutfak Tarihi, Aşçılık, Türk Mutfağı, Dünya Mutfakları, Sürdürülebilir Gastronomi, Temel Mutfak Teknikleri, Gastronomi Turizmi, Gastronomik Trendler, Antik Yemekler, Yemek ve Küreselleşme

Onur Çelik, Türkiye’de İstanbul Gelişim Üniversitesi İktisadi, İdari ve Sosyal Bilimler Fakültesi Uluslararası Ticaret ve Finans Bölümü’nde Dr. Öğr. Üyesi olarak görev yapmaktadır. Ekonomi ve göç alanlarında çok sayıda yayını bulunmaktadır. Onur Çelik’in araştırmacı profiline https://avesis.gelisim.edu.tr/onucelik adresinden ulaşılabilir.

Panel Veri Analizi , Zaman Serileri Analizi, Makro İktisat, Mikro İktisat, Uluslararası İktisat, Uluslararası Göç
Bilim, Teknoloji ve Mühendislik Eğitimi ve Programlarının Geliştirilmesi, Mühendislik, Deniz İşletmeciliği, Deniz Ulaşımı, Deniz Ulaştırma Mühendisliği, Gemi Yönetimi, Güverte ve Seyir Mühendisliği, Sağlık Bilimleri

Dr. Öğr. Üyesi Derya Kavgaoğlu: Doktora ve Yüksek Lisansını YTÜ (Yıldız Teknik Üniversitesi) Eğitim programları ve öğretim alanında tamamlamıştır. Eğitimde program geliştirme süreçlerinde uzman, kıdemli uzman ve yönetici olarak 10 yıllık tecrübeye sahiptir. 2018’de doktora mezuniyetini takiben akademik görevine İGÜ Bünyesinde başlamıştır. 2018-2024 yılları arasında İGÜ Sağlık Bilimleri Fakültesi Sosyal Hizmet Bölümü’nde Bölüm Başkanı ve Kalite Birim Temsilcisi olarak görev yapmıştır. Halen İGÜ Sağlık Bilimleri Fakültesinde Dekan Yardımcısı olarak görev yapmaktadır. Bununla birlikte üniversite bünyesinde ders vermektedir. Kamu kurumları ve özel kurumlardaki hizmet içi ve dış kaynaklı eğitim projelerinin yönetimi, bu kapsamda eğitimde ihtiyaç analizi, öğretim tasarımı, eğitsel uygulama ve değerlendirme faaliyetlerinin yürütülmesi, ilgili eğitim ekiplerinin koordinasyonu, kamu kurumları ve özel kurumlarda eğitimci ve yönetici olarak çalışan personelin eğitsel yetkinliklerinin geliştirilmesine yönelik olarak eğiticinin eğitimi programlarının tasarlanması, uygulanması, değerlendirilmesi, çalışan sayısının üç bin ila on bin arasında değiştiği, çoklu lokasyonda çalışan kurumsal firmalarda uzaktan eğitim platformlarının yapılandırılması ve online eğitim sisteminin lokasyon bazlı yönetimi konularında kapsamlı deneyime sahiptir. Bu kapsamdaki çalışmaları için referans kurumlar aşağıdaki gibidir: MEB, ADALET BAKANLIĞI; İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ AÇIK VE UZAKTAN EĞİTİM FAKÜLTESİ (AUZEF); GARANTİ BANKASI; TÜRK TELEKOM (Churn-Inbound/Outbound); TÜRK TELEKOM SYS; TÜRKSAT; DIGITURK; VODAFONE; TTNET; THY; AVEA; MHRS; MEDAŞ; KOÇFİNANS- MEDAŞ-AYGAZ-AVON, İGÜ, Çeşitli STK ve özel kuruluşlar.

Eğitim, Sosyal Hizmetler (Diğer)
İletişim ve Medya Çalışmaları, Yeni Medya, Cinsiyet Sosyolojisi, İletişim Sosyolojisi

Aysun Korlu Topan is Assistant Professor at the Faculty of Applied Sciences at Istanbul Gelisim University. She completed her undergraduate and graduate studies at Istanbul University, Department of Sociology. She received her PhD from Istanbul University, Department of Radio, Television and Cinema with a thesis titled ‘Artificial Intelligence and Communication in Terms of Actor-Network Theory’. Her research interests include human-technology interaction, social effects of artificial intelligence, transformation of communication, actor-network theory, and biopolitics.

Yeni İletişim Teknolojileri, Bilim ve Teknoloji Sosyolojisi ve Sosyal Bilimler, İletişim Sosyolojisi
İletişim ve Medya Çalışmaları, Gazetecilik, İletişim Kuramları, Yeni Medya, Kültürel Teori, Siyasal İletişim, İletişim Sosyolojisi
Otel İşletmeciliği, Turizm, Sürdürülebilir Turizm
Pazarlama, Tüketici Davranışı
Pazarlama, Pazarlama Araştırma Metodolojisi, Tüketici Davranışı

Dr. Gonca Yılmaz is currently serving as an Assistant Professor in the Foreign Trade Program at the Vocational School of Istanbul Gelisim University. She completed her undergraduate studies in the Department of Labour Economics and Industrial Relations at the Faculty of Economics, Istanbul University. She later earned her master's degree in Technology and Industrial Economics and her Ph.D. in Economics from the Institute of Social Sciences at the same university. Her doctoral dissertation focused on resource efficiency in the transition to a circular economy, with a particular emphasis on the European Union case. In addition, she holds degrees in Brand Communication and Business Administration.

Her academic interests include circular economy, sustainable development, energy efficiency, green economy, and environmental economic policies.

Döngüsel Ekonomi, Çevre Ekonomisi, Doğal Kaynaklar Ekonomisi, Refah Ekonomisi, Ekoloji, Sürdürülebilirlik ve Enerji
Hukuk ve Beşeri Bilimler, Hukuk (Diğer), İdare Hukuku
Spor ve Rekreasyon

İpek Gürkan is Assistant Professor at the Faculty of Applied Sciences at Istanbul Gelisim University. She completed her master’s degree in Women’s Studies at Istanbul University in 2014. In 2018, she received her Ph.D. in Radio, Television, and Cinema from the same university, with a dissertation focusing on child witnesses in films about the Second World War. Between 2019 and 2021, She worked as a Visiting Researcher at the Department of Film, Media and Cultural Studies, Birkbeck, University of London, supported by a TÜBİTAK research fellowship, focusing on video essays. Her research interests include videographic film studies, film criticism, and the sociology of film.

İletişim ve Medya Çalışmaları (Diğer), Ekran ve Medya Kültürü, Sinema Sosyolojisi, Görsel Kültür, Film Eleştirisi, Sinema Kuramları

Liseyi, Cağaloğlu Anadolu Lisesi’nde; lisans, yükseklisans ve doktora öğrenimini, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe bölümünde tamamlamıştır. 2013-2014 yılları arasında Ruhr Universitӓt Bochum Felsefe Bölümü’nde; 2017-2018 yıllarında Köln Üniversitesi Felsefe Bölümü’nde misafir araştırmacı olarak akademik çalışmalarını sürdürmüş ve Köln Husserl Arşivi’nde Husserl’in el yazmaları üzerinde çalışmıştır. Genel olarak çağdaş felsefe uzmanıdır. Spesifik olarak ise fenomenoloji ve semantik çalışmaktadır. 2020-2022 yılları arasında Sosyal Hizmet bölümünde, 2022 yılından beri de İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyoloji bölümünde çalışmaktadır. Felsefe, sosyal hizmet ve sosyoloji alanlarındaki çalışma geçmişi nedeniyle sosyal bilimler alanındaki pek çok konuda interdisipliner bir arkaplânı vardır. 2023 yılından beri İstanbul Gelişim Üniversitesi Toplumsal Cinsiyet Çalışmaları Uygulama ve Araştırma Merkezi müdür yardımcılığı görevini sürdürmektedir. Ayrıca Sürdürülebilir Eşitlik ve Sosyal Çalışmalar Derneği ile Türkiye Fenomenoloji Topluluğu’nun yönetim kurulu üyesidir. “Husserl ve Frege’de Anlam” ve “Fenomenolojinin Geleceği” adında Türkçe; “Schriften zur Phhänomenologie Edmund Husserls” adında Almanca bir kitabı bulunmaktadır. Ayrıca pek çok dergide ve kitapta akademik makaleleri bulunmaktadır. İstanbul Gelişim Üniversitesi İİSBF Sosyoloji Bölümü'nde öğretim üyeliğine devam etmektedir. 

Bilim Felsefesi, Dil Felsefesi, Mantık Felsefesi, Sanat Felsefesi, 20. Yüzyıl Felsefesi, Çağdaş Felsefe, Kıta Felsefesi

Aydan Ünlükaya Çevirici served as a Research Assistant at Istanbul Gelisim University between 2019 and 2025 and has been working as an Assistant Professor in the Department of Advertising at the Faculty of Economics, Administrative and Social Sciences at Istanbul Gelisim University since 2025. She is also a board member of the Center for Gender Studies Application and Research at Istanbul Gelisim University.
She completed her undergraduate and master’s degrees at Marmara University and received her PhD from Marmara University, Institute of Social Sciences, Department of Advertising and Publicity, with a doctoral dissertation titled “The Role of Subaltern Representation in Subvertising on Purchase Intention.” Her research interests include advertising studies, digital culture, gender and media, digital labor, and consumer behavior.

İletişim Çalışmaları, İletişim Kuramları, İletişim Teknolojisi ve Dijital Medya Çalışmaları, Reklamcılık, Reklam Kampanyaları, Reklam-Medya Planlamaları, Reklamcılık (Diğer)
Belgesel Film - Politik Sinema, Film Yapım ve Yönetimi
Görsel İletişim Tasarımı (Diğer)

Yazı İşleri Kurulu

İstanbul Gelişim Üniversitesi'nde Kütüphane ve Dokümantasyon Daire Başkanı olarak çalışıyorum. Kütüphanenin tüm işleyişinden ve üniversite birimleri, kurumlar ve yayıncılarla ilişkilerden sorumluyum. İstanbul Gelişim Üniversitesi Yayınları'nda da görev yapıyorum. Yayınevimizde her yıl çok sayıda akademik dergi ve kitap yayınlanmaktadır. 

Akademik araştırma alanlarım arasında Bilgi ve Belge Yönetimi, Açık Erişim, Açık Bilim, Arşivcilik, Kütüphanelerde Pazarlama ve Müşteri İlişkileri Yönetimi yer almaktadır.

Açık Erişim, Arşiv, Bilgi Arama Davranışı, Bilgi ve Bilgi Kaynaklarının Organizasyonu, Dokümantasyon, Kütüphane Çalışmaları, Bilgi Okuryazarlığı, Müşteri İlişkileri Yönetimi
Kültürel Miras Yönetimi (Dünya Mirası dahil), Dinler Tarihi, Turizm
Kütüphane ve Bilgi Çalışmaları, Kütüphane Çalışmaları

Nuran AKDAĞ, Dumlupınar Üniversitesi Bilecik İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İktisat bölümünden 2010 yılında mezun olmuştur. Aynı yıl Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İktisat bölümünde yüksek lisansa başlamıştır ve 2013 yılında mezun olmuştur. 2018 yılında da İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İktisat Ana Bilim Dalı’nda doktoraya başlamıştır. 2018 yılından bu yana İstanbul Gelişim Üniversitesi’nde Uluslararası Ticaret ve Finansman Bölümü’nde araştırma görevlisi olarak görev yapmaktadır. Nuran Akdağ’ın kadın işgücü, teknolojik gelişmeler ve uluslararası iktisat ile ilgili konularda çeşitli yayınları bulunmaktadır.

Makroekonomik Teori, Ekonomi Teorisi (Diğer), Enflasyon, Uluslararası İktisat (Diğer), İthalat İhracat Yönetimi
Sermaye Piyasaları, Bankacılık ve Sigortacılık, Finans ve Yatırım, Hanehalkı Finansmanı ve Finansal Okuryazarlık
Gazetecilik, İletişim Çalışmaları, İletişim Kuramları

Cem Keskin, 2017 yılında Gazi Üniversitesi Gastronomi ve Mutfak Sanatları Bölümü’nden mezun olmuştur. Yüksek lisansını 2022 yılında Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Turizm İşletmeciliği Anabilim Dalı’nda tamamlamıştır. Doktorasına Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Gastronomi ve Mutfak Sanatları Anabilim Dalı’nda devam etmekte olup, 2023 yılından itibaren İstanbul Gelişim Üniversitesi Uygulamalı Bilimler Fakültesi, Gastronomi ve Mutfak Sanatları Bölümü’nde araştırma görevlisi olarak çalışmaktadır.
Cem Keskin’in araştırma alanları; gastronomi turizmi, mutfak kültürü ve gelenekleri, kırsal kalkınma, yiyecek-içecek sektöründeki değişim ve dönüşüm ile turizm alanındaki güncel yaklaşımları kapsamaktadır.

Gastronomi, Mutfak Kültürü, Yiyecek ve İçecek, Türk Mutfağı, Yöresel Mutfaklar, Dünya Mutfakları, Sürdürülebilir Gastronomi, Geleneksel Yemek, Fonksiyonel Gıdalar, Gastronomi Turizmi

Şükran Dönmez, 2018 yılında Gaziantep Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nden, 2022 yılında Hoca Ahmet Yesevi Uluslararası Türk-Kazak Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretimi Tezsiz Yüksek Lisans Programından mezun olmuştur. Aynı yıl İstanbul Aydın Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı Tezli Yüksek Lisans Programına başlamış olup, öğrenimine devam etmektedir.

2022 yılından bu yana İstanbul Gelişim Üniversitesi Kütüphane ve Dokümantasyon Daire Başkanlığı’nda Kütüphane Süreli Yayınlar Sorumlusu ve Kütüphane Teknik Hizmetler Sorumlu Yardımcısı olarak görev yapmaktadır. Daha önce çeşitli özel eğitim kurumlarında Türk Dili ve Edebiyatı öğretmenliği ve yabancılara Türkçe öğretimi alanlarında görev almış, ayrıca yayınevlerinde editörlük yapmıştır.

Türk Dili ve Edebiyatı, Türkiye Sahası Yeni Türk Edebiyatı

Pazarlama, perakende yönetimi ve tüketici davranışları alanlarında deneyimli bir eğitimci ve akademisyenim. İstanbul Bilgi Üniversitesi’nde öğretim görevlisi olarak görev aldım; gıda perakendesi başta olmak üzere farklı sektörlerde mağaza yöneticileri ve satış ekiplerine yönelik uygulamalı eğitim programları tasarladım.

Çalışmalarımda müşteri deneyimi, satışta iletişim, mağaza atmosferi, reklamcılık ve sürdürülebilirlik odaklı pazarlama konularına odaklanıyorum. Akademik bilgi ile saha deneyimini birleştiren bir yaklaşım benimsiyor; sürdürülebilirlik iletişimi ve tüketici davranışları üzerine, uluslararası düzeyde akademik yayın hedefiyle çalışmalarımı sürdürüyorum.

Dijital Reklamcılık, Endüstriyel Pazarlama, Perakende Satış

Türkçe Dil Editörleri

Gazetecilik, İletişim Çalışmaları, İletişim Kuramları
Sermaye Piyasaları, Bankacılık ve Sigortacılık, Finans ve Yatırım, Hanehalkı Finansmanı ve Finansal Okuryazarlık

İngilizce Dil Editörleri

Klinik Psikoloji

inglizce, farsca ana dili

İkinci Bir Dil Olarak İngilizce, Karşılaştırmalı Dil Çalışmaları, Uygulamalı Dilbilim ve Eğitim Dilbilimi

Bilimsel Danışma Kurulu

Finansal Risk Yönetimi, Finans ve Yatırım (Diğer)

Dr. Rehab Ahmed Mohamed El Gamil is an Assistant Professor in the Department of Gastronomy and Culinary Arts, Faculty of Applied Sciences, at Istanbul Gelisim University, Istanbul, Turkey. She earned her Bachelor’s, Master’s, and Ph.D. degrees in Tourism and Hospitality Management from Alexandria University, Egypt.

Dr. El Gamil’s research interests encompass sustainability, economic and tourism development, service management, consumer behavior, food and culture, and emerging trends in gastronomy. She has extensive teaching experience across undergraduate and postgraduate programs and has contributed significantly to curriculum development and academic quality enhancement.

With over 23 years of international academic and research experience, Dr. El Gamil has been actively involved in scholarly activities and academic service. She serves as a volunteer reviewer for several well-regarded peer-reviewed journals, including the International Journal of Hospitality & Tourism Management, Journal of Hospitality and Tourism Education (JHTE), Sustainability, Tourism and Hospitality Research, Academia Turistica, and Place Branding.

In addition to her research and teaching roles, Dr. El Gamil possesses considerable expertise in education-related managerial responsibilities, as well as quality assurance and academic auditing processes.

Mutfak Kültürü, Aşçılık, Dünya Mutfakları, Sürdürülebilir Gastronomi, Ziyafet Mutfağı, Gastronomi Turizmi, Gastronomik Trendler, Gıda Tüketimi
Ekoloji, Sürdürülebilirlik ve Enerji
Turizm Ekonomisi
Turizm Politikası, İnsan Kaynakları Yönetimi, Strateji, Yönetim ve Örgütsel Davranış, Strateji, Otel İşletmeciliği, Turizm, Turizm Yönetimi
Örgütsel Davranış
Tüketici Davranışı, Otel İşletmeciliği, Turizm, Turizm Pazarlaması

I'm a Researcher at the Swedish University of Agricultural Sciences (SLU), Department of People and Society.

Research areas:
agricultural economics, farmer cooperatives, sustainable agri-food value chains and behavioural economics, with a particular interest in social capital and organisational performance

Teaching:
- Environmental Economics and Management, Master’s degree level, Swedish University of Agricultural Sciences (SLU) – Course leader
- Sustainable agri-food value chains & bioeconomy, Master’s degree level, Swedish University of Agricultural Sciences (SLU) – Course leader
- Horticultural systems and future challenges, Master’s degree level, Swedish University of Agricultural Sciences (SLU) - Teacher
- Cooperatives and Producer Organisations, Master’s degree level, Wageningen University – Guest Lecturer

Davranışsal İktisat, Tarım Ekonomisi, İletişim Sosyolojisi
Ekonometri Teorisi
Bütünleşik Pazarlama İletişimi
İletişim Çalışmaları
Danışmanlık, Refah ve Toplum Hizmetleri

Dr. Öğr. Üyesi

Siyaset Bilimi, Uluslararası İlişkiler, Afrika Çalışmaları, Asya Toplumu Çalışmaları, Ortadoğu Çalışmaları, Türk Dış Politikası, Uluslararası Göç
Yönetim Bilişim Sistemleri, Bilgisayar Görüşü, Görüntü İşleme, Video İşleme, Derin Öğrenme, Nöral Ağlar, Yapay Görme, Yarı ve Denetimsiz Öğrenme, Veri Madenciliği ve Bilgi Keşfi, Yapay Zeka, Doğal Dil İşleme


İstanbul Gelişim Üniversitesi
Akademik Veri Yönetim Sistemi
English
Eğitim Bilgileri
Eğitim Bilgileri
2012 - 2019Doktora
Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bölge Çalışmaları (Dr), Türkiye

2009 - 2012Yüksek Lisans
Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Siyaset Bilimi Ve Uluslararası İlişkiler (Yl) (Tezli), Türkiye

2004 - 2008Lisans
Tohoku Gakuin Üniversitesi, Hukuk Bölümü, Japonya

Yaptığı Tezler
2019Doktora
Living as ”North Caucasians” in Georgia: Identity and integration in Georgia among the Ossetian and the Chechen-Kist communities

Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bölge Çalışmaları (Dr)

2012Yüksek Lisans
Türkiye’xxdeki Gürcü ve Çerkes Diasporasının gözüyle Abhazya meselesi ve kimlik sorunu

Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Siyaset Bilimi Ve Uluslararası İlişkiler (Yl) (Tezli)

Yabancı Diller
C1 İleriİngilizce

Uluslararası Siyaset, Türk Dünyası Çalışmaları

Dr. Festus Victor Bekun currently serves as an Associate professor at Istanbul Gelisim University Turkey Istanbul Turkey, and he is also a senior adjunct research fellow at Azerbaijan State University of Economics (UNEC) and VIZJA University Warsaw Poland. Dr. Bekun has over 347+ refereed scientific publications indexed in WOS and Scopus index top-tier outlet. Dr. Bekun Hi-index over span 77, 68 and 69 in Googlesholar Scopus and WOS index respectively. Dr. Bekun is also listed among global influential scientist as outlined by the Stanford university among global 2% influential scientists since 2021 till date edition available at August 2021 data-update for "Updated science-wide author databases of standardized citation indicators" - Elsevier BV (digitalcommonsdata.com) and also more recently the 2022 just published list available at September 2022 data-update for "Updated science-wide author databases of standardized citation indicators" - Elsevier BV (digitalcommonsdata.com). Dr is also recently listed as highly cited research (HCR) by WOS available at Highly Cited Researchers - Clarivate. Dr. Bekun research interest is in the areas of agricultural economics, energy economics, sustainability, and carbon reduction policies. Dr. works have appeared in top-tier journals including Science of The Total Environment, Energy & Environment, Journal of cleaner production, Energy & Environment, Sustainable development more recently Current Issues in Tourism, Heliyon and the prestigious renewable and sustainable energy review (RSER) Journal, among others. The author is currently serving as an associate editor to several WOS and SCOPUS index journals namely: Journal of Sustainable Finance and Investment, Editor-Open Agriculture, Editor- Journal of Risk and Financial Management, Guest Editor-Sustainability, Associate Editor- Journal of Public Affairs among others
Further insight on Dr. Festus Victor Bekun are available at
Festus Victor Bekun - Web of Science Core Collection

İktisat Felsefesi
Avrupa ve Bölge Çalışmaları

ANTON ABDULBASAH KAMIL is currently a Professor of Econometrics at Istanbul Gelisim University, Turkiye. He received his PhD in Econometrics and Operations Research from Prague University of Economics and Business, Czech Republic in 1998. His research interests cover a wide range of topics related to Optimization, Statistics, and Econometric modelling. He strives to promote mathematics and economics at all levels. He is on the Editorial Board of several international journals, beside that He has been appointed to hold committee positions in several international conferences and member of international professional associations related with his field. He also involved in consultations with, Fire Department Malaysia (2011), Ministry of Tourism Malaysia (2005-2006) and Japan International Cooperation Agency (for the project of Research and Development for Reducing Geo-Hazard Damage in Malaysia Caused by Landslide and Flood, 2011-2016). Since 2013, he is a Reviewer for Mathematical Reviews (MR) A division of the American Mathematical Society

Ekonometrik ve İstatistiksel Yöntemler, Yöneylem Araştırması

Dr. Hina Zahoor is an interdisciplinary scholar in Organizational behaviour and Health Management, specializing in healthcare workforce dynamics, leadership and emotional intelligence, employee wellbeing, work environment stressors, organizational culture, diversity, and the human dimensions of health systems, with emerging research interests in technology and ethics within healthcare organizations.   

 Books Authored

Emotional Intelligence, Strategic Emotional Intelligence and Leadership: A Guide Book (2022). ISBN: 978-605-4827-88-6

Sustainable Health Care Leadership and Environmental Sustainability (2023). ISBN: 978-605-8202-18-2

Emotional AI in Healthcare: A Matter of Sustainability (2025). ISBN: 978-625-8202-39-7                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

İş ve Örgüt Sosyolojisi, Duygusal gelişim, Örgütsel Değişim ve Gelişim, Sağlık Yönetimi, İnsan Kaynakları Yönetimi

Mehmet SARIIŞIK
PhD of Tourism Management /ADU (1998). Master in Tourism and Hotel Management/ AU
(1994). Degree in Tourism and Hotel Management/ CU (1992). Professor and full time
researcher at Sakarya University of Applied Sciences, professor in post-graduation in Tourism
Management and in Gastronomy and Culinary Arts, Editor of Tourism and Research Journal
(TURAR).

Sürdürülebilir Kalkınma, Turizm Ekonomisi, Gastronomi, Turizm Yönetimi
Uluslararası Finans, Dış Ticaret Politikaları, Ekonomik Entegrasyon

Lisans eğitimini Turizm İşletmeciliği bölümünde, yüksek lisans ve doktora eğitimini İşletme Anabilim Dalında tamamlamıştır. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, İİBF, İşletme bölümünde profesör olarak çalışmaktadır. Çalışma alanları, turizm işletmeciliği, insan kaynakları yönetimi ve stratejik yönetimdir. Özellikle nepotizm, duygusal emek, freelance çalışma, iş yaşamında kuşaklar gibi güncel konularda çalışmalar yapmaktadır.

Hastane İşletmeciliği

Dr. Mehdi Safaei, Endüstri Mühendisliği alanında Lojistik ve Tedarik Zinciri Yönetimi uzmanlığına sahip bir öğretim üyesidir. Doktora derecesini Almanya’da Bremen Üniversitesi’nden almıştır. Avrupa ve Orta Doğu’da üniversite eğitimi, uygulamalı araştırmalar ve üniversite–sanayi iş birlikleri alanlarında on yılı aşkın deneyime sahiptir. Hâlen İstanbul Gelişim Üniversitesi’nde öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır.
Akademik ve profesyonel uzmanlık alanları; tedarik ağı tasarımı ve optimizasyonu, tedarik zincirlerinde belirsizlik ve risk yönetimi, sürdürülebilir ve dayanıklı lojistik sistemleri, üretim ve operasyon planlaması ile makine öğrenmesi ve akıllı algoritmalara dayalı veri odaklı karar destek modellerinin geliştirilmesini kapsamaktadır. Araştırmaları, gerçek endüstriyel ortamlarda uygulanabilir analitik çözümler üretmeye odaklanmaktadır.
Dr. Safaei, uluslararası hakemli dergilerde yayımlanmış kırktan fazla bilimsel makalenin yazarıdır ve ulusal ile uluslararası araştırma projelerinde aktif olarak yer almıştır. Ayrıca lisans ve lisansüstü düzeylerde ders verme, tez danışmanlığı ve üniversite–sanayi projelerinin yürütülmesi konusunda kapsamlı deneyime sahiptir.

Endüstri Mühendisliği, Lojistik

Creative Commons Lisansı
İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi Creative Commons Atıf-GayriTicari-Türetilemez 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.