The Destruction Concealed Behind Wooden Walls: Unveiling the Dark Side of Sustainability Perceptions in Bungalow Tourism

Öz

Aim: The aim of this study is to critically evaluate the positive image of bungalow tourism as presented within the context of sustainability and, through the analysis of relevant and contemporary media reports, to bring the perception and practice of this tourism type into closer alignment, thereby offering a more realistic representation of its current state. In doing so, the study also seeks to draw attention to issues that obscure reality, functioning as a warning mechanism and serving as a means of raising awareness. Method: This study employed content analysis, a qualitative research technique, to analyze media news related to bungalow tourism published in digital media over the last three years within predefined thematic categories, and to assess the extent to which the sustainability claims associated with bungalows align with empirical realities. Results: Bungalow tourism is often perceived as a nature-friendly and environmentally sustainable alternative; however, this perception has frequently remained superficial and largely marketing-driven. Media reports have regularly highlighted environmental issues such as the unplanned and uncontrolled proliferation of bungalows, the destruction of forested areas, and the excessive use of water and energy resources. In this context, infrastructure deficiencies, unregistered construction, insufficient regulation, and social issues (e.g., safety concerns and violations of privacy) have been identified as primary negative factors affecting both the tourism experience and the destination. Ultimately, numerous problems and risks inconsistent with the discourse of sustainability in bungalow tourism have been widely reported in the media. Conclusion: The results of the study indicate that, despite claims of sustainability, bungalow tourism entails environmental and social problems of considerable magnitude. Moreover, the observed discrepancy between discourse and practice cannot be explained solely by regulatory shortcomings such as unplanned construction and inadequate oversight. Indeed, attention has also been drawn to the role of attitudes among certain entrepreneurs and practitioners, including the prioritization of short-term economic gains and the reduction of sustainability to a mere legitimizing tool (greenwashing). The findings also indicate that this attitude has engendered a form of deliberate blindness toward the long-term environmental and social impacts of the activities carried out. Accordingly, the study highlights the risk that the discrepancy between discourse and practice may result in insufficient responsiveness to future warnings. It is noted that such a dynamic could create a space that reinforces structural and entrenched problems, thereby complicating remediation and increasing the cost of solutions. The study emphasizes that the adoption of a genuinely sustainable approach requires stricter legal regulations, strengthened oversight, mandatory infrastructure investments, and comprehensive ecological assessments. Furthermore, it underlines the importance of managing sustainability practices through a holistic approach encompassing environmental, social, and cultural dimensions, while also acknowledging the role that visitors can play as a demand-side factor.

Anahtar Kelimeler

• Sustainability
• Bungalow Tourism
• Destination Management
• Environmental Impact
• Greenwashing

Ahşap Duvarların Ardında Gizlenen Tahribat: Bungalov Turizmindeki Sürdürülebilirlik Algısının Karanlık Yüzü

Öz

Amaç: Bu çalışmanın amacı, bungalov turizminin sürdürülebilirlik bağlamında sunulan olumlu imajını eleştirel bir perspektifle değerlendirmek, ilgili ve güncel medya haberlerinin analiz edilmesi yoluyla bu turizm türüne ilişkin algı ile pratiği birbirine yaklaştırarak mevcut durumu daha gerçekçi kılmaktır. Böylece gerçekliği gölgeleyen sorunlara dikkat çekilerek çalışmanın bir uyarı mekanizması işlevi görmesi ve farkındalık yaratıcı bir araç olarak değerlendirilmesi de hedeflenmektedir. Yöntem: Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden içerik analizi tekniği kullanılarak son 3 yıl içinde dijital basında yayımlanan bungalov turizmine ilişkin medya haberleri belirlenen temalar altında incelenmiş, bu içeriklerden hareketle bungalovların sürdürülebilirlik iddialarının gerçeklerle ne derece örtüştüğü analiz edilmiştir. Bulgular: Bungalov turizmi, doğayla uyumlu ve çevre dostu bir alternatif olarak algılanmakla birlikte, bu algının çoğu zaman pazarlama amaçlı ve yüzeysel kaldığı görülmüştür. Medya haberlerinde, bungalovların plansız ve kontrolsüz çoğalması, ormanlık alanların tahrip edilmesi, su ve enerji kaynaklarının aşırı kullanımı gibi çevresel sorunlar sıkça dile getirilmiştir. Bu doğrultuda altyapı eksikliklerinin, kayıt dışı yapılaşmanın, denetim yetersizliklerinin ve sosyal boyutlardaki sorunların (güvenlik, mahremiyet ihlalleri) turizm deneyimi ve destinasyon açısından temel olumsuz etkenler olduğu anlaşılmıştır. Nihayetinde bungalov turizmi kapsamında sürdürülebilirlik söylemiyle örtüşmeyen çok sayıda sorun ve riskin medyada yaygın bir şekilde yer aldığı görülmüştür. Sonuç: Çalışmadan elde edilen sonuçlar; bungalov turizminin sürdürülebilirlik iddialarına rağmen barındırdığı çevresel ve sosyal sorunların ciddi boyutlara ulaştığını göstermiştir. Bununla birlikte söylem ile uygulama arasındaki söz konusu uyumsuzluğun yalnızca plansız yapılaşma ve denetim eksikliği gibi düzenleyici organların zafiyetiyle açıklanamayacağını da ortaya koymuştur. Nitekim bazı girişimciler ve uygulamacılar tarafından kısa dönemli ekonomik kazanç kaygısının benimsenmesi ve sürdürülebilirlik konusunun sureten bir meşruiyet unsuruna indirgenmesi (yeşil aklama/greenwashing) gibi tutumların payına da dikkat çekilmiştir. Bu tutumun, gerçekleştirilen faaliyetlerin çevresel ve toplumsal boyutta uzun vadeli olumsuz etkilerine karşı bir anlamda bilinçli bir körlüğü beraberinde getirdiği, sonuçların işaret ettiği bir diğer husus olmuştur. Buradan hareketle söylem ile pratik arasındaki uyumsuzluğun açığa çıkardığı, geleceğe yönelik uyarılara karşı yeterince harekete geçilmeme riskinin altı çizilmiştir. Bunun sorunları kökleştirici ve yapısal bir karaktere bürünmesini destekleyici bir alan açacağı, doğal olarak da geri dönüşü güçleştireceği ve çözüm maliyetini yükselteceği not edilmiştir. Gerçek bir sürdürülebilir yaklaşımın benimsenmesi için yasal düzenlemelerin sıkılaştırılması, denetimlerin güçlendirilmesi, altyapı yatırımlarının zorunlu hale getirilmesi ve kapsamlı ekolojik etütlerin yapılması gerektiği vurgulanmıştır. Ayrıca, sürdürülebilirlik uygulamalarının çevresel, sosyal ve kültürel boyutları kapsayan bütüncül bir yaklaşımla yönetilmesinin altı çizilerek talep unsuru olarak ziyaretçilerin oynayabileceği role de değinilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Sürdürülebilirlik
• Bungalov Turizmi
• Destinasyon Yönetimi
• Çevresel Etki
• Yeşil Aklama

Kaynakça

1. ALYAHIA, M., AZAZZ, A. M., FAYYAD, S., ELSHAER, I. A., & MOHAMMAD, A. A. (2024). Greenwashing behavior in hotels industry: The role of green transparency and green authenticity. Sustainability, 16(3), 1050. https://doi.org/10.3390/su16031050
2. APA. (2025). Perception. Erişim tarihi: 10.05.2025, https://dictionary.apa.org/perception
3. ARSLAN, E. (2025). Validity and reliability in qualitative research, Pamukkale University Journal of Social Sciences Institute, 69, 383-394.
4. BAYIRBAĞ, M. K., & PENPECIOĞLU, M. (2015). Urban crisis: ‘Limits to governance of alienation’. Urban Studies, 54(9), 2056-2071. https://doi.org/10.1177/0042098015617079
5. BUDEANU, A., MILLER, G., MOSCARDO, G., & OOI, C. S. (2016). Sustainable tourism, progress, challenges and opportunities: An introduction. Journal of Cleaner Production, 111, 285-294. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2015.10.027
6. BURSA’DA BUGÜN. (2023). Doğa ticarethaneye dönüştü!....Erişim tarihi: 10.05.2025, https://www.bursadabugun.com/haber/doga-ticarethaneye-donustu-sapanca-da-bungalov-alarmi-1636542.html
7. BUTLER, R. W. (1980). The concept of a tourist area cycle of evolution and implications for management of resources. The Canadian Geographer, 24(1), 5–12.
8. BUTLER, R. W. (1990). Alternative tourism: Pious hope or Trojan horse? Journal of Travel Research, 28(3), 40-45. https://doi.org/10.1177/004728759002800310

9. CLARKE, J. (1997). A framework of approaches to sustainable tourism. Journal of Sustainable Tourism, 5(3), 224-233. https://doi.org/10.1080/09669589708667287
10. COHEN, E. (1979). A phenomenology of tourist experiences. Sociology, 13(2), 179-201. https://doi.org/10.1177/003803857901300203
11. COHEN, E. (1982). Marginal paradises: Bungalow tourism on the islands of Southern Thailand. Annals of Tourism Research, 9(2), 189-228. https://doi.org/10.1016/0160-7383(82)90046-9
12. COHEN, E. (1988). Authenticity and commoditization in tourism. Annals of tourism research, 15(3), 371-386. https://doi.org/10.1016/0160-7383(88)90028-X
13. CRESWELL, J. W., (2016), Nitel Araştırma Yöntemleri: Beş Yaklaşıma Göre Nitel Araştırma ve Araştırma Deseni – Qualitative Inquiry & Research Design: Choo- sing Among Five Approaches, Çev. Ed.: Mesut Bütün ve Selçuk Beşir Demir, 3. Basımdan Çeviri, Ankara: Siyasal Kitabevi.
14. ÇAMLI, K. (2025). Van’da kiralık bungalov ev ilanlarına dikkat! Dolandırıcılar tetikte bekliyor. Erişim tarihi: 10.05.2025, https://www.yenidogugazetesi.com/vanda-kiralik-bungalov-ev-ilanlarina-dikkat-dolandiricilar-tetikte-bekliyor
15. ÇEKEN, H., DALGIN, T., & ÇAKIR, N. (2012). Bir alternatif turizm türü olarak kırsal turizmin gelişimini etkileyen faktörler ve kırsal turizmin etkileri. International Journal of Social and Economic Sciences, 2(2), 11-16.
16. DIMANOV, D. K. (2024). Social and human costs of industrialization: a review of some negative effects on society during the first industrial revolution. Knowledge-International Journal, 62(1), 123-127.
17. DINICA, V. (2006). Policy measures and governance for sustainable tourism and recreation in the Netherlands – an evaluation. Tourism: An International Interdisciplinary Journal, 54 (3), 245-258. https://hrcak.srce.hr/161476
18. ERGÜN BOZKURT, B. (2024). Bungalov tatili dolandırıcılığı. Erişim tarihi: 10.05.2025, https://www.hukukihaber.net/bungalov-tatili-dolandiriciligi-buse-ergun-ozkurt
19. EROĞLU, H. (2025). Mersin’i bungalov evler kuşatıyor!. Erişim tarihi: 24.05.2025, https://www.mersinhaberci.com/haber/59325/mersini-bungalov-evler-kuatyor.html
20. FERNANDES, S., FERREIRA, D., ALVES, T., de SOUSA, B.M.B. (2021). Glamping and the development of sustainable tourism: A Portuguese case study (pp. 201-222). In Lubowiecki-Vikuk, A., de Sousa, B.M.B., Đerčan, B.M., & Leal Filho, W. (Eds.), Handbook of sustainable development and leisure services-world sustainability series. Springer, Cham. https://doi.org/10.1007/978-3-030-59820-4_14
21. FONT, X., ENGLISH, R., & GKRITZALI, A. (2018). Mainstreaming sustainable tourism with user-centred design. Journal of Sustainable Tourism, 26(10), 1651–1667. https://doi.org/10.1080/09669582.2018.1491981
22. GOLAFSHANI, N. (2003). Understanding reliability and validity in qualitative research. The Qualitative Report, 8(4), 597-607.
23. GOLDTHORPE, J. H. (1960). Social Stratification in Industrial Society. The Sociological Review, 8(1), 97-122. https://doi.org/10.1111/j.1467-954X.1960.tb03655.x
24. GOODLAND, R. J. A., DALY, H. E., & EL SERAFY, S. (1993). The urgent need for rapid transition to global environmental sustainability. Environmental Conservation, 20(4), 297-309. https://doi.org/10.1017/S0376892900023481
25. GSTAETTNER, A. M., LEE, D., & RODGER, K. (2018). The concept of risk in nature-based tourism and recreation–a systematic literature review. Current Issues in Tourism, 21(15), 1784-1809. https://doi.org/10.1108/IJCHM-04-2022-0495
26. GÜLBAHAR, Y. (2009). 1990’lardan günümüze Türkiye’de kitle turizminin gelişimi ve alternatif yönelimler. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14(1), 151-177.
27. HABER61. (2024). Doğu Karadeniz'deki bungalov artışına Trabzon'dan tepki!…. Erişim tarihi: 10.05.2025, https://www.haber61.net/trabzon/dogu-karadenizdeki-bungalov-artisina-trabzondan-tepki-her-yere-turizm-h565474.html#google_vignette
28. HANAFIAH, M. H., AMIRAH, W. N., ASYRAFF, M. A., ZAIN, N. A. M., & HUSSEIN, A. S. (2025). Glamping tourism: Unpacking ecotourists’ experiential quality, perceived value and behavioural intention. Journal of Ecotourism, 1-23. https://doi.org/10.1080/14724049.2024.2447953
29. HARDY, A., BEETON, R. J. S., & PEARSON, L. (2002). Sustainable tourism: An overview of the concept and its position in relation to conceptualisations of tourism. Journal of Sustainable Tourism, 10(6), 475–496. https://doi.org/10.1080/09669580208667183
30. HIGGINS-DESBIOLLES, F. (2010). The elusiveness of sustainability in tourism: The culture-ideology of consumerism and its implications. Tourism and Hospitality Research, 10(2), 116-129. https://doi.org/10.1057/thr.2009.31
31. HIGGINS-DESBIOLLES, F. (2018). Sustainable tourism: Sustaining tourism or something more?. Tourism Management Perspectives, 25, 157-160. https://doi.org/10.1016/j.tmp.2017.11.017
32. HİÇYILMAZ, M. Ü. (2024). Bölge turizmi problemleri. Erişim tarihi: 10.05.2025, https://www.kalkanderehaber.com/haber/bolge_turizminin_geldigi_noktada_ortaya_cikan_problemler_uzerine_birkac_not-8224.html
33. HSIEH, H. F., & SHANNON, S. E. (2005). Three approaches to qualitative content analysis. Qualitative Health Research, 15(9), 1277-1288. https://doi.org/10.1177/1049732305276687
34. IVARS-BAİDAL, J. A., VERA-REBOLLO, J. F., PERLES-RIBES, J., FEMENIA-SERRA, F., & CELDRÁN-BERNABEU, M. A. (2023). Sustainable tourism indicators: what’s new within the smart city/destination approach?. Journal of Sustainable Tourism, 31(7), 1556-1582. https://doi.org/10.1080/09669582.2021.1876075
35. JOHNSTON, R. J., & TYRRELL, T. J. (2005). A dynamic model of sustainable tourism. Journal of Travel Research, 44(2), 124-134. https://doi.org/10.1177/0047287505278987
36. KENYA STATE DEPARTMENT FOR TOURISM (2024). StrategicPlan (2023-2027): Transforming tourism and wildlife sector for sustainability, resilience and inclusivity. Republic of Kenya Ministry of Tourism and Wildlife. https://www.tourism.go.ke/wp-content/uploads/2024/12/SDT-Strategic-Plan-2023-27-v4.pdf
37. LIU, Z. (2003). Sustainable tourism development: A critique. Journal of Sustainable Tourism, 11(6), 459-475. https://doi.org/10.1080/09669580308667216
38. LU, J., & NEPAL, S. K. (2009). Sustainable tourism research: an analysis of papers published in the Journal of Sustainable Tourism. Journal of Sustainable Tourism, 17(1), 5–16. https://doi.org/10.1080/09669580802582480
39. LUND, K. A. (2013). Experiencing nature in nature-based tourism. Tourist Studies, 13(2), 156-171. https://doi.org/10.1177/1468797613490373
40. MAJEED, S., & KIM, W.G. (2023), A reflection of greenwashing practices in the hospitality industry: a scoping review. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 35(3), 1125–1146, https://doi.org/10.1108/IJCHM-04-2022-0495
41. MALAYSIA TOURISM POLICY AND INTERNATIONAL AFFAIRS DIVISION (2020). National tourism policy 2020-2030 executive summary. Malaysia Ministry of Tourism Arts and Culture. https://www.tourism.gov.my/files/uploads/Executive_Summary.pdf
42. MANNING, E. W., & DOUGHERTY, T. D. (2000). Planning sustainable tourism destinations. Tourism Recreation Research, 25(2), 3-14. https://doi.org/10.1080/02508281.2000.11014907
43. MARANGOZ, M., & KARADAĞ, L. (2017). Sürdürülebilir turizm açısından alternatif turizmin önemi: Marmaris örneği. Turizm Akademik Dergisi, 4(2), 29-40.
44. MERRIAM, S. B., (2013), Nitel Araştımra: Desen ve Uygulama İçin Bir Rehber – Qualitative Research: A Guide to Design and Implimentation, Çev. Ed.: Selahattin Turan, 3. Basımdan Çeviri, Ankara: Nobel Yayın.
45. MIKA, M. (2015). Sustainable tourism: A critique of the academic feasibility of the concept. Turyzm, 25(1), 9-17.
46. MILLER, G., RATHOUSE, K., SCARLES, C., HOLMES, K., & TRIBE, J. (2010). Public understanding of sustainable tourism. Annals of Tourism Research, 37(3), 627-645. https://doi.org/10.1016/j.annals.2009.12.002
47. MOSCARDO, G., & MURPHY, L. (2014). There is no such thing as sustainable tourism: Re-conceptualizing tourism as a tool for sustainability. Sustainability, 6(5), 2538-2561. https://doi.org/10.3390/su6052538
48. O’REILLY, A. M. (1986). Tourism carrying capacity: Concept and issues. Tourism Management, 7(4), 254-258. https://doi.org/10.1016/0261-5177(86)90035-X
49. ONAT, G. (2025). Investigation of behavioral intention regarding bungalow accommodation: A field study in Rize. Kent Akademisi Dergisi, 18(2), 922-942.
50. PUNG, J. M., GNOTH, J., & DEL CHIAPPA, G. (2020). Tourist transformation: Towards a conceptual model. Annals of Tourism Research, 81, https://doi.org/102885. 10.1016/j.annals.2020.102885
51. SAARINEN, J. (2006). Traditions of sustainability in tourism studies. Annals of Tourism Research, 33(4), 1121-1140. https://doi.org/10.1016/j.annals.2006.06.007
52. SARI, İ. (2025). Sapanca’da bungalov tatili kâbusa döndü! Gizli kamera tespitinde bu işaretlere dikkat…. Erişim tarihi: 10.05.2025, https://www.hurriyet.com.tr/gundem/sapancada-bungalov-tatili-kabusa-dondu-bu-isaretlere-dikkat-once-oda-karartilmali-sonra-da-cep-telefonunun-feneriyle-42764570
53. SHARPLEY, R. (2021). On the need for sustainable tourism consumption. Tourist Studies, 21(1), 96-107. https://doi.org/10.1177/1468797620986087
54. SPANIOL, M. J., DANILOVA-JENSEN, E., NIELSEN, M., ROSDAHL, C. G., & SCHMIDT, C. J. (2024). Defining greenwashing: A concept analysis. Sustainability, 16(20), 1-17. https://doi.org/10.3390/su16209055
55. SPENCELEY, A. (2005). Nature-based tourism and environmental sustainability in South Africa. Journal of Sustainable Tourism, 13(2), 136-170. https://doi.org/10.1080/09669580508668483
56. SQUIRE, S. J. (1996). Literary tourism and sustainable tourism: Promoting “Anne of Green Gables” in Prince Edward Island. Journal of Sustainable Tourism, 4(3), 119–134. https://doi.org/10.1080/09669589608667263
57. STENVALL, J., LAITINEN, I., YEOMAN, R., THOMPSON, M., MUELLER SANTOS, M. (2022). Urbanisation and Public Values. In: Public Values for Cities and City Policy. Palgrave Macmillan, Cham. https://doi.org/10.1007/978-3-030-80799-3_6
58. STOLYARCHUK, V. (2023). Opportunity of the accommodation establishment development: A need for nature-based services and eco-friendly activity. Journal of Tourism Futures. Advance online publication, 1-17. https://doi.org/10.1108/JTF-09-2022-0218
59. SUCHMAN, M. C. (1995). Managing legitimacy: Strategic and institutional approaches. Academy of Management Review, 20(3), 571-610. https://doi.org/10.5465/amr.1995.9508080331
60. ŞENGEL, Ü., AĞAR, E., & ÖZTOR, Z. (2024). The local's reactions to tourists escaping to nature after COVID-19: An assessment on bungalow accommodation. Gastroia: Journal of Gastronomy and Travel Research, 8(2), 294-306. https://doi.org/10.32958/gastoria.1536368
61. THENG, S., QİONG, X., & TATAR, C. (2015). Mass tourism vs alternative tourism? Challenges and new positionings. Études Caribéennes, (31-32), 1-8.
62. TİMUR, S., & GETZ, D. (2009). Sustainable tourism development: How do destination stakeholders perceive sustainable urban tourism?. Sustainable Development, 17(4), 220-232. https://doi.org/10.1002/sd.384
63. TRT HABER. (2023). Sapanca'da bungalov yangını: Tatil için giden 2 genç hayatını kaybetti. Erişim tarihi: 10.05.2025, https://www.trthaber.com/haber/turkiye/sapancada-bungalov-yangini-tatil-icin-giden-2-genc-hayatini-kaybetti-749239.html
64. TURİZM AJANSI. (2025). Sakarya Valisi Rahmi Doğan'dan bungalovculara kötü haber. Erişim Tarihi: 10.05.2025, https://www.turizmajansi.com/haber/sakarya-valisi-rahmi-dogan-dan-bungalovculara-kotu-haber-h68584
65. TURİZM GÜNLÜĞÜ. (2024). 6 kişinin öldüğü İğneada bungalov faciasında karar…. Erişim tarihi: 10.05.2025, https://www.turizmgunlugu.com/2024/11/08/6-kisinin-oldugu-igneada-bungalov-faciasinda-karar-isletme-sahibine-agir-ceza/
66. TURİZM TESİSLERİNİN NİTELİKLERİNE İLİŞKİN YÖNETMELİK. (2019). Resmî Gazete, Sayı: 30791, 1 Haziran 2019. https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/21.5.1134.pdf
67. TUTAR, H. (2022). Nitel araştırmalarda geçerlilik ve güvenilirlik: Bir model önerisi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(Özel Sayı 2), 117-140. https://doi.org/10.18037/ausbd.1227323
68. TÜRKİYE MINISTRY OF CULTURE & TOURISM (2007). Tourism strategy of Turkey – 2023 and activity plan for tourism strategy of Turkey 2007-2013 (Publication No. 3090). https://www.ktb.gov.tr/Eklenti/43537,turkeytourismstrategy2023pdf.pdf
69. UN TOURISM. (2025). Sustainable development. Erişim Tarihi: 24.10.2025. https://www.unwto.org/sustainable-development
70. UNEP & UNWTO. (2005). Making tourism more sustainable - A guide for policy makers. https://www.e-unwto.org/doi/epdf/10.18111/9789284408214?role=tab
71. UNITED NATIONS HUMAN SETTLEMENTS PROGRAMME. (2022). World Cities Report 2022: Envisaging the future of cities. United Nations Research Institute for Social Development.
72. VAN WINKLE, C. M., & LAGAY, K. (2012). Learning during tourism: the experience of learning from the tourist's perspective. Studies in Continuing Education, 34(3), 339-355. https://doi.org/10.1080/0158037X.2011.646981
73. VIDON, E. S. (2019). Why wilderness? Alienation, authenticity, and nature [first published in 2017]. Tourist Studies, 19(1), 3-22. https://doi.org/10.1177/1468797617723473
74. WERLEN, B. (2015). Global sustainability. Cultural Perspectives and Challenges for Transdisciplinary Integrated Research. Cham: Springer International Publishing.
75. WINTER, P. L., SELIN, S., CERVENY, L., & BRICKER, K. (2019). Outdoor recreation, nature-based tourism, and sustainability. Sustainability, 12(1), 81. https://doi.org/10.3390/su12010081
76. YILDIRGAN, R., & TAŞÇIOĞLU, H. (2023). Sapanca’daki bungalov işletmecilerinin sürdürülebilir turizm ve çevre tutumları üzerine bir araştırma. Journal of Tourism & Gastronomy Studies, 11(2), 969-990. https://doi.org/10.21325/jotags.2023.1228