The Impacts of Negative Current Incidents and Crises on Tourism Sector: Evaluations and Sectoral Solution Offers by Professional Tourist Guides

Öz

Having geographical and cultural proximity to the Middle East countries undergoing great deal of political, economic and sociological changes in the last years as a result of ‘Arab Spring’, as well as struggling with China-Wuhan-originated deadly world-wide coronavirus (COVID19) pandemic in 2020, Turkey faced with many problems in many sectors particularly in tourism as a result of current incidents and unexpected crises. From this point of view, the main purpose of this research is to reveal how the tourist guides assess the characteristics of tourism sector and which alternative solutions they suggest against the current events. The qualitative research method is adopted in the exploratory study using a holistic multiple case pattern. The data obtained from the interviews with 60 professional tourist guides were subjected to descriptive content analysis using the coding method. According to the findings “sensitive structure, competitive structure, substitutability and damage to the country image were found out to be four main characteristics of tourism industry. Practical solution proposals by guides associated with tourism industry have been emerged in a total of 14 themes with 64 sub-themes.

Anahtar Kelimeler

• Crisis in Tourism
• Political Crisis
• Solution Proposals in Tourism
• Tourist Guides
• Coronavirus

Olumsuz Güncel Gelişmelerin ve Krizlerin Türk Turizmine Etkileri: Profesyonel Turist Rehberlerinin Değerlendirmeleri ve Sektörel Çözüm Önerileri

Öz

Arap Baharı neticesinde geçtiğimiz yıllarda siyasi, ekonomik ve sosyolojik açıdan büyük değişimler yaşayan Ortadoğu ülkelerine coğrafi ve kültürel yakınlığı bulunan Türkiye, 2020 yılında Çin-Vuhan kentinden dünyaya yayılan ölümcül yeni tip koronavirüs (COVID-19) salgınıyla mücadele etmiştir. Son dönemde meydana gelen güncel gelişme, pandemi ve krizler başta turizm olmak üzere birçok sektörü olumsuz etkilemiştir. Bu noktadan hareketle, araştırmanın temel amacı kokartlı turist rehberlerinin olumsuz güncel gelişmeler karşısında turizmin karakteristik özelliklerini nasıl değerlendirdiklerini ve hangi alternatif çözüm önerilerini sunduklarını ortaya çıkarmaktır. Keşifsel bakış açısını benimseyerek bütüncül çoklu durum deseninde tasarlanan bu çalışmada nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Bu amaç doğrultusunda ülke imajının turistler nezdinde şekillenmesine büyük rol oynayan turist rehberleri nitel araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. 65 profesyonel turist rehberinden görüşme tekniğiyle elde edilen veriler, kodlama metodu kullanılarak betimsel analize tabi tutulmuştur. Bulgulara göre, olumsuz güncel gelişmeler ve krizler karşısında turizmin “kırılgan yapı, rekabetçi yapı, ikame edilebilirlik özelliği ve ülke imajının zedelenmesi” olmak üzere dört yapısal özellik gösterdiği ortaya çıkmıştır. Rehberlerin turizm sektöründe alınması gereken önlemlere ilişkin “güvenlik vaadi, tanıtım faaliyetleri, destinasyon markalaşması ve hedef pazar çalışmaları” başta olmak üzere toplam 14 ana tema ile bunlara bağlı 64 alt temada uygulamaya dönük sektörel çözüm önerileri sundukları ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Turizmde Kriz
• Politik Kriz
• Turizmde Sektörel Öneriler
• Turist Rehberleri
• Turizm
• Koronavirüs

Kaynakça

1. ANADOLU AJANSI (2017, 25 Ekim). Ekonomi Gazetecileri, Turizm Bakanı Numan Kurtulmuş ile Buluştu. Erişim Adresi: http://www.tuyed.org.tr/kurtulmus-turizmde-pazar-cesitlendirmesini-hedefliyoruz
2. ANDERSON, B. A. (2006). Crisis management in the Australian Tourism Industry: preparedness, personnel and postscript. Tourism Management, 27(6), 1290-1297.
3. ARAS, H. (2017). Türkiye’de turizm güvenliği sorunu, Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Yıl 10, Sayı 1, Haziran 2017, 585-610.
4. ATASEVER, G. ve BAHAR, O. (2017). Medya bağlamında politik istikrarsızlık-turizm ilişkisi. Güvenlik Bilimleri Dergisi, 6(1), 33-56.
5. BAYHAN, İ. ve Ünlüönen, K. (2016), Turist tercihlerinde güvenliğe ilişkin tutumlarının etkisi: Bir alan araştırması, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15(56), 1-20.
6. BULUÇ, G. T. (1997). Turistik ürün pazarlama politikası ve planlaması ve bir pazarlama stratejisi olarak turistik ürün çeşitlendirmesi, Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, 1-2 (8), 12-17.
7. DE SAUSMAREZ, N. (2007). Crisis management, tourism and sustainability: The role of indicators. Journal of Sustainable Tourism, 15(6), 700-714.
8. DOĞRULUK PAYI, (2016). 2015-2016 Dönem Raporu. Erişim Adresi: https://www.dogrulukpayi.com/dosyalar/rapor/DP_YillikRapor_2015-2016.pdf, Erişim Tarihi: 22.02.2018.

9. ENDERS, W.; SANDLER, T. and PARİSE, G. F. (1992). An econometric analysis of the impact of terrorism on tourism. Kyklos, 45(4), 531-554.
10. FAULKNER, B. (2001). Towards a framework for tourism disaster management. Tourism Management, 22 (2), 135–147.
11. FINK, S. (1986). Crisis management: Planning for the inevitable. New York: American Association of Management.
12. GLAESSER, D. (2006). Crisis management in the tourism industry. Routledge.
13. GÜZEL, F. Ö. ve EHTİYAR V. R.; GÜDEKLI İ. A. (2016). Terör olaylarının medya üzerinden turizme etkisi: BBC Sultanahmet terör saldırısı haberi eleştirel söylem analizi, 3. Uluslararası Çin'den Adriyatik'e Sosyal Bilimler Kongresi, Antalya, Türkiye, 28-30 Ekim.
14. GÜZEL B. and GÜZEL F. Ö., (2016). Evaluating the resort hotel attributes via online guest reviews, International Academic Conference on Social Sciences and Humanities, 30-31 Aralık. Prag, Çek Cumhuriyeti.
15. GÜZEL F. Ö. (2014). Marka itibarını korumada şikâyet takibi: Çevrimiçi seyahat 2.0 bilgi kanallarında bir uygulama, Internet Uygulamaları ve Yönetimi Dergisi, 1, (5-19).
16. HASSAN, A. T.; DEMİRÇİVİ, M. B. ve YEŞİLTAŞ, M. (2011). Belek ve Kemer’i ziyaret eden yabancı turistlerin görüşleri ve destinasyon pazarlaması. Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, (1), 37-60.
17. HEWSON, C. (2010). Internet mediated research and its potential role in facilitating mixed methods research. İçinde S. N. Hesse-Biber & P. Leavy (Editörler) Handbook of Emergent Methods, ss. 543-570. Newyork: Guilford.
18. KOZAK, M. A. ve KIZILIRMAK, İ. (2006). Turistik ürün çeşitlendirmesi: Kültür ve turizm müdürleri görüşlerine dayalı bölgesel yaklaşımlar. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(5), 1-24.
19. KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI (2020). Şubat 2020 Sınır Bülteni, https://yigm.ktb.gov.tr/TR-9851/turizm-istatistikleri.html, Erişim Tarihi: 10.04.2020.
20. KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI (2019). Turizm Gelir, Gider ve Ortalama Harcama Raporu. Kültür ve Turizm Bakanlığı, Erişim adresi: https://yigm.ktb.gov.tr/TR-249709/yillik-bultenler.html, Erişim Tarihi:10.04.2020.
21. KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI (2017). Turizm Politikaları Komisyonu Raporu. 3. Turizm Şurası, Ankara, Erişim adresi: http://turizmsurasi.kulturturizm.gov.tr/TR-204570/turizm-politikalari-komisyonu-sonuc-raporu.html, Erişim Tarihi:23.02.2018.
22. LAWS, E. and PRIDEAUX, B. (2005). Tourism crises: Management responses and theoretical insight. Psychology Press.
23. LEPP, A. and GİBSON, H. (2003). Tourist roles, perceived risk and international tourism. Annals of Tourism Research, 30(3), 606-624.
24. MANN, C. and STEWART, F. (2003) Internet interviewing in Gubrium. İçinde: J.F. & Holstein J.A. (Editörler), Postmodern Interviewing, ss. 81-105, Thousand Oaks, Ca.: Sage Publications.
25. MCKERCHER, B. and HUİ, E. L. (2004). Terrorism, economic uncertainty and outbound travel from Hong Kong. Journal of Travel & Tourism Marketing, 15(2-3), 99-115.
26. MUCUK, İ. (2001). Pazarlama ilkeleri. İstanbul: Türkmen Kitabevi.
27. ISAAC, R. K. and VELDEN, V. (2018). The German Source Market Perceptions: How Risky Is Turkey to Travel to?, International Journal of Tourism Cities, 4(4), 429-451.
28. ÖNCE, G. (1991). Turizmde pazarlama stratejileri ve alternatif bir pazarlama stratejisi olarak yeni ürün-yeni pazarların Türkiye açısından önemi ve değerlendirilmesi. II. Ulusal Turizm Kongresi. 21-23 Kasım, Kuşadası.
29. PARSONS, W. (1996). Crisis management. Career Development International, 1(5), 26-28.
30. PORTER, M. E. (1980). Competitive strategy: Techniques for analyzing industries and competitors, (267). New York: Free Press.
31. RICHTER, L. K. (1983). Tourism politics and political science: A case of not so benign neglect. Annals of Tourism Research,10(3), 313-15.
32. RITCHIE, B. W. (2004). Chaos, crises and disasters: a strategic approach to crisis management in the tourism industry. Tourism Management, 25(6), 669-683.
33. SAHIN, I.; GULMEZ, M. and KITAPCI, O. (2017). E-complaint tracking and online problem-solving strategies in hospitality management: Plumbing the depths of reviews and responses on Tripadvisor. Journal of Hospitality and Tourism Technology, 8(3), 372-394.
34. SARIÇAY, S. S. ve ÜNAL, M. (2014). Krizlerin turizm sektörü üzerindeki etkileri. Ar-Ge Bülten. İzmir Ticaret Odası. Erişim adresi: http://izto.org.tr/demo_betanix/uploads/ cms/yonetim.ieu.edu.tr/6426_1480068560.pdf
35. SEYMOUR, M. and MOORE, S. (2000). Effective crisis management: World-wide principles and practice. Cassell.
36. SHIEFFIELD UNIVERSITY (2012). Email interviews. Learning & Teaching Services, Shieffield Üniversitesi, Erişim adresi:https://www.sheffield.ac.uk/lets/strategy/resources/evaluate/general/methods-collection/emailinterviews, Erişim Tarihi: 20.03.2018.
37. SÖNMEZ, S., F. and TARLOW, P. (1997). Managing tourism crises resulting from terrorism and crime. International Conference on War, Terrorism, Tourism: Times of Crisis and Recovery, Dubrovinik, Croatia, September 25-27.
38. TURİZM DATA BANK (2019). Paket Tur Pazarı: Türkiye ve Antalya Raporu. Turizm Data Bank. Erişim adresi: http://turizmdatabank.com/turizm-arastirmalari/-paket-tur-pazari-turkiye-ve-antalya, Erişim Tarihi: 08.04.2020.
39. TURİZM GÜNLÜĞÜ (2020). Coronavirus krizi: Türkiye’nin turistik noktalarında son durum. https://www.turizmgunlugu.com/2020/03/16/coronavirus-turkiyenin-turistik-noktalarina-etkisi/, Erişim tarihi: 10.04.2020.
40. TÜRKİYE SEYAHAT ACENTELERİ BİRLİĞİ (2019). Turizm Verileri ve İstatistikler Raporu. Türkiye Seyahat Acenteleri Birliği. Erişim adresi: https://www.tursab.org.tr/istatistikler/turist-sayisi-ve-turizm-geliri, Erişim Tarihi: 10.04.2020.
41. TÜRKİYE OTELCİLER BİRLİĞİ (2020). Mart 2020 Havalimanı İstatistikleri http://www.turob.com/tr/istatistikler, Erişim Tarihi: 10.04.2020.
42. ÜNLÜÖNEN, K.; TAYFUN, A. VE KILIÇLAR, A. (2009), Turizm ekonomisi, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
43. YILDIRIM, A. ve ŞİMŞEK, H. (2003). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları.
44. YÜKSEL, A. ve YÜKSEL, F. (2004). Turizmde bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Turhan Kitabevi.