Yeni Kuşak İnsan Hakları Çerçevesinde Türkiye’de Mülki İdare Amirliğine Analitik Bir Yaklaşım

Öz

Türkiye’de mülki idare amirliği klasik devlet anlayışı çerçevesinde kalan bir bakış açısıyla birinci kuşak insan haklarıyla temel hak ve özgürlükler ilişkilendirilmiştir. Yeni kuşak insan hakları üçüncü kuşak ve dördüncü kuşak insan haklarını kapsamaktadır. Bu çalışmada ‘yeni kuşak insan hakları’ analitik bir ölçüt olarak seçilmiştir. Bu çerçevede, mülki idare mesleği ‘yeni kuşak insan hakları ölçütü’ne dayalı olarak analize tabi tutulmaktadır. İnsan hakları gelişimine koşut olmayan bir şekilde yeni kuşak haklara mesafeli bir duruş mülki idare amirliğinin sürdürülebilirlik ereği ile bağdaşmamaktadır

Anahtar Kelimeler

• Mülki idare amirliği valiler ve kaymakamlar,yeni kuşak insan hakları,üçüncü kuşak insan hakları,dördüncü kuşak insan hakları

An Analytical Approach to Local Public Administrators in Turkey in the Framework of New Generation of Human Rights

Öz

An Analytical Approach to Local Public Administrators in Turkey in the Framework of New Generation of Human Rights In Turkey, local public administrators have been associated with the first generation of human rights fundamental rights and freedoms with a view to remaining within the framework of a classical understanding of the state. The new generation of human rights includes the third generation and fourth generation human rights. In this study, a ‘new generation of human rights’ has been selected as an analytical criterion. In this framework, the profession of territorial public administration is subjected to analysis based on the new human rights standards. A distant stance to the new generation of human rights in a non-parallel manner with the development of human rights does not comply with local public administration’s goal of sustainability

Anahtar Kelimeler

• Local public administration,new generation of human rights,third generation human rights,fourth generation of human rights

Kaynakça

1. Cornescu, Adrian Vasile (2009), “The generations of Human’s Rights”, Dny Práva Days of Law: the Conference Proceedings, 1. Edition, Brno: Masaryk University, 2009, ISBN 978-80-210-4990-1, ss.1-11.
2. De Souso, Santos Boaventura, “Towards a Multicultural Conception of Human Rights”, pp.39-60, published in Hernandez-Truyol Berta (edit.), Moral Emperialism, A Critical Antology, New York University Press, New York, 2002.
3. Galtung, J., Bir Baska Açıdan İnsan Hakları, çev.: M. Sözen, İstanbul, 1999 s.165’den aktaran Dinçkol Bihterin (2005), “Kadın-Erkek Eşitliği için Pozitif Ayrımcılık”, İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Yıl:4 Sayı:8 Güz 2005/2 ss.101- 117, s.102.
4. Evans, Derek G. (2007), “Human Rights: Four Generations of Practise and Development”, Educating for HR&Global Citizenship, Suny Press, pp.1-12.
5. Forsman, Kıvılcım Zeynep (1999-2000), “Avrupa Konseyi İnsan Hakları ve Biyo-Tıp Sözleşmesi”, İnsan Hakları Yıllığı, TODAİE, Cilt 21-22, 1999-2000, ss.95-107.
6. Hamamcı, Can (2013), “Üçüncü Kuşak İnsan Hakları”, Yeni Kuşak İnsan Hakları, Edit. Ertan Kıvılcım Akkoyunlu, TODAİE, TODAİE yayın no: 371, ss.1-237.
7. İB (İçişleri Bakanlığı), 2015, http://www.illeridaresi.gov.tr/Iller/Illericerik.aspx?icerik=177, erişim tarihi: 3/6/2015.
8. Lykes, M. Brinton (2001), “Human Rights Violations as Structural Violence”, Chapter 14, Christie, D. J.-Wagner, R. V.-Winter, D. A. (Eds.), (2001). Peace, Conflict, and Violence: Peace Psychology for the 21st Century. Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice-Hall, pp.2-18.

9. Öz, Selen, İnsan Hakları Düzenlemelerinin Türk Kamu Yönetimine Etkisi, Doktora Tezi, Sosyal Bilimler Enst., 2007.
10. Özdek, Yasemin, “İnsan Haklarında Gelişmeler: AİHS’ne İlişkin 11 Nolu Protokol ve Ulusal Azınlıkların Korunması Üzerine Çerçeve Sözleşme”, İnsan Hakları Yıllığı, TODAİE, Sayı:16/1 Yıl: 1994, ss.137-154.
11. Szabo, Imre, “Historical Foundations of Human Rights”, pp.11-40, The International Dimensions of Human Rights, (General Editor) Karel Vasak, Revised and Edited for the English Edition by Philip Alston, Volume 1, Greenwood Press, Westport, Connecticut, Unesco, Paris, France, First Published 1982 by the United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization, 7, Place de Fontenoy, 75700, Paris, France.
12. Topçu, Eral (2009-2011), “The Right to Water as a Human Right”, Turkish Yearbook of Human Rights, Vol. 31-33, 2009-2011, p. 15-40.
13. Turhan, Aydın, “İnsan Hakkı Kuşakları Arasındaki Tamamlayıcılık İlişkisi”, İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 4 Sayı:2 Yıl 2013, ss.357-378.
14. Walter, Franziska-Nowak Manfred-Sommer Christine-Sax Helmut-Huber-Grabenwarter Georg (edit.) (2010), Human Rights Manual Guidelines for Implementing a Human Rights Based Approach in ADC, Vienna, Austrian Development Agency, July 2010, [e-mail]; www.entwicklung.at
15. YÖK Kütüphanesi, Ulusal Tez Veri Merkezi, https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/, erişim tarihi: 20.06.2015
16. Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun (AKVKKŞÖDK) (8/3/2012 tarihli ve 6284 sayılı).
17. Belediye Kanunu (BK) (3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı).
18. Biyogüvenlik Kanunu (BGK) (18/3/2010 tarihli ve 5977 sayılı).
19. Çevre Kanunu (ÇK) (9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı).
20. Çocuk Koruma Kanunu (ÇKK) (3/7/2005 tarihli ve 5395 sayılı).
21. İl İdaresi Kanunu (İK) (10/6/1949 tarihli ve 5442 sayılı).
22. Organ ve Doku Alınması, Saklanması ve Nakli Hakkında Kanun (ODASNHK) (29.05.1979 tarihli ve 2238 sayılı).
23. Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu (SVTİSK) (18/10/2012 tarihli ve 6356 sayılı).
24. Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu (TVGYK) (6/10/1983 tarihli ve 2911 sayılı).
25. Türk Ceza Kanunu (TCK) (26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı).
26. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası (18/10/1982 tarihli ve 2709 sayılı).
27. Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu (YVUKK) (4/4/2013 tarihli ve 6458 sayılı).