Hicrî İlk Asırdan Bir Hoca-Öğrenci Portresi: Hz. ʻÂişe-Mesrûḳ b. el-Ecdaʻ
Öz
Öz
Bu makalede Hz. ʻÂişe ile Mesrûḳ b. el-Ecdaʻ arasındaki çok özel Hoca-Öğrenci ilişkisi incelenmiştir. Mesrûḳ’un rivâyetlerindeki satır arası bilgilerin bir arada göz önüne alınmasıyla ortaya çıkan bu ilişki sahâbenin tabiûna yaptığı üstadlığın en güzel örneklerinden biridir. Mesrûḳ’un mânevî dünyasında Hz. ʻÂişe’nin çok önemli bir yeri vardır. Hz. ʻÂişe’nin de ona hem muhabbetinin hem de hürmetinin olduğu anlaşılmaktadır. Mesrûḳ’un daha çok Kûfe ve çevresinde yaşadığı düşünüldüğünde; Medîne’de bulunan Hz. ʻÂişe’den farklı zamanlarda, farklı konularda ve çok sayıda rivâyet yapması dikkate şayandır. İlmî meseleleri öğrenmek için Basra’ya ve Şam’a yolculuklar yaptığı belirtilen Mesrûḳ’un Medîne’ye de bu niyetle seferler yapmış olduğu kuvvetle muhtemeldir. Görüşmeler esnasında Hz. ʻÂişe’nin Mesrûḳ’la ve diğer misafirlerle perde arkasından muhatap olduğu anlaşılmaktadır. Hz. ʻÂişe’nin Medîne’deki evi; hac seyahatleri sırrasında ise onun bulunduğu çadır herkese açık bir mektep ve ilim merkezi vazifesi görmüştür. Kendisine her türlü mahrem âilevî meselenin de sorulduğu Hz. ʻÂişe, müminlerin annesi sıfatıyla bunlara cevap vermiştir. Mesrûḳ’un bir ilim talibi ve sahâbî öğrencisi olarak Hz. ʻÂişe’den son derece önemli bilgiler alıp kendinden sonraki nesillere aktardığı görülmektedir. Bunların arasında sadece ondan intikal eden hadîslerin ve özel hatıraların bulunması ayrıca önemlidir. Rivâyetlerine bakıldığında Mesrûḳ’un, Hz. ʻÂişe’nin yanında çeşitli gözlemler yapacak kadar çok zaman geçirdiği anlaşılmaktadır. Bugüne ulaşan bütün İslâmî ilimler müktesebatının temelleri, şüphesiz ki ashâb ve onların öğrencileri olan tâbiîlerin ilmî faaliyetleriyle atılmıştır. Hicrî ilk asırdaki eğitim-öğretim faaliyetinin informel okullarının en müstesnalarından biri Hz. ʻÂişe’ninkidir. Onun en yakın, en sevdiği ve en güzide öğrencilerinden birinin Mesrûḳ b. el-Ecdaʻ olduğu anlaşılmaktadır.
Anahtar Kelimeler: İslâmi İlimler, Tefsir, Hadîs, Hz. ʻÂişe, Mesrûḳ, Hicrî, İlk asır, Öğretim.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- ʻAbdullah İbnü’l-Mübârek, Ebû Abdurrahman el-Mervezî. ez-Zühd ve’r-rekâik. Thk. Habîburrahman el-A‘zamî. 2 cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, ts.
- Abdürrezzak es-San‘ânî, İbn Hümam Ebû Bekir el-Himyerî el-Yemânî, el-Musannef, thk. Habîburrahman el-A’zamî. 11 cilt. Beyrut: el-Mektebü’l-İslâmî, 1983.
- Âcûrrî, Ebû Bekir Muhammed b. el-Hüseyin b. ʻAbdullah el-Bağdâdî. eş-Şerîa. Thk. ʻAbdullah b. Ömer b. Süleyman ed-Dümeycî. 5 cilt. Riyad: Dâru’l-Vatan, 1420/1999 . Ahmed b. Hanbel, Ebu Abdillah İbn Muhammed b. Hilâl b. Esed eş-Şeybânî. Müsned. Thk. Şuayb el-Arnaût/Âdil Mürşid vd. 45 cilt. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 2001.
- Aliyyü’l-Kârî, Ebu’l-Hasan Nûreddin el-Herevî. Şerhu’ş-Şifâ. 2 cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2000.
- Bâcî, Ebu’l-Velîd Süleyman b. Half. et-Ta‘dîl ve’t-tecrîh. Thk. Ebû Lübâbe Hüseyin. 3 cilt. Riyad: Dâru’l-Livâ, 1986.
- Beyhakî, Ebû Bekir Ahmed b. el-Hüseyin b. Ali el-Husrevcirdî el-Horasânî. Şuʻabu'l-iman. Thk. Abdülalî Abdülhamîd Hâmid. 14 cilt. Riyad: Mektebetü'r-Rüşd, 2003.
- Beyhakî, Ebû Bekir Ahmed b. el-Hüseyin b. Ali el-Husrevcirdî el-Horasânî. es-Sünenü’l-kübrâ. Thk. Mahmûd Abdülkadir ‘Atâ. 10 cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2003.
- Beyhakî, Ebû Bekir Ahmed b. el-Hüseyin b. Ali el-Husrevcirdî el-Horasânî. el-Esmâu ve’s-sıfât. Thk. ʻAbdullah b. Muhammed el-Hâşidî. 2 cilt. Cidde: Mektebetü’s-Sevâdî, 1993.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yunus Gördük
*
0000-0001-7603-7705
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
20 Temmuz 2020
Gönderilme Tarihi
13 Nisan 2020
Kabul Tarihi
2 Temmuz 2020
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2020 Cilt: 6 Sayı: 2