Strategic Management Culture and Municipalities: An Investigation on Municipalities of TR82 Region

Öz

Advances in information and communication technologies in the world have been giving rise to changes in the understanding of management systems. This rapid change and development is also considered as the cause of uncertainties and unpredictability. As a result, managing organizations with classical management styles is considered to have little chance of success, even if managed. It is increasingly difficult to meet the new needs of human beings with classical management approaches. In this study, it is aimed to examine how basic and current concepts discussed in the theoretical framework related to strategic management are included in the strategy documents of municipalities in practice and in the context of the adoption of strategic management culture, evaluations were made on these concepts. According to the Turkey Statistical Classification of Territorial Units, the strategic documents of the municipalities of Kastamonu, Çankırı and Sinop provinces, which are the provinces of TR82 region, were determined as the scope of the study. In this context, the results were tried to be interpreted using the “frequency analysis” method through the content analysis model. As a result, in the strategic documents of the municipalities covered in the study, some of the basic and current concepts related to the concept of strategic management are given however, this situation is limited, in particular, it is considered that the small number of new concepts related to strategic management can be seen as a deficiency in strategic documents.

Stratejik Yönetim Kültürü ve Belediyeler: TR82 Bölgesi Belediyeleri Üzerine Bir İnceleme

Öz

Dünyadaki bilgi ve iletişim teknolojilerindeki gelişmeler, yönetim sistemleri anlayışında da değişimlere neden olmaktadır. Klasik yönetim anlayışları ile insanoğlunun yeni ihtiyaçlarının karşılanması imkânı giderek zorlaşmaktadır. Bu çalışma ile stratejik yönetimle ilgili teorik çerçevede ele alınan temel ve güncel kavramların, uygulamada belediyelerin strateji belgelerinde ne şekilde yer aldığının incelenmesi amaçlanmış ve stratejik yönetim kültürünün benimsenmesi bağlamında bu kavramlar üzerinden değerlendirmelerde bulunulmuştur. Türkiye İstatistiki Bölge Birimleri Sınıflandırmasına göre TR82 Bölgesi illeri olan Kastamonu, Çankırı ve Sinop Belediyelerinin strateji belgelerinin stratejik yönetim kültürü yönünden incelenmesi çalışmanın kapsamı olarak belirlenmiştir. Bu doğrultuda içerik analizi yöntemi aracılığıyla “frekans analizi” yöntemi kullanılarak sonuçlar yorumlanmaya çalışılmıştır. Çalışma kapsamında ele alınan belediyelerin stratejik dokümanlarında stratejik yönetim anlayışı ile ilgili temel ve güncel kavramlardan bazılarına yer verildiği ancak bu durumun sınırlı düzeyde olduğu, özellikle stratejik yönetime ilişkin yeni kavramların strateji belgelerinde az miktarda yer almasının bir eksiklik olarak görülebileceği değerlendirilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Stratejik yönetim
• stratejik kültür
• belediyelerde stratejik yönetim

Kaynakça

1. Acılar, Ali (2012). “Küçük Şehir Belediyelerinde Web Sitesi ve E-Belediye Kullanımı: Bilecik Belediyesi Örneği”, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 1, Sayı: 32, s. 125-142.
2. Agrawal, Swati (2008). “Competency-Based Balanced Scorecard Model: An Integrative Perspective”, Indian Journal of Industrial Relations, Volume: 44, No: 1, pp. 24-34.
3. Akdemir, Ali & Cemil Ulukan (2014). Stratejik Yönetim, Anadolu Üniversitesi Yayını, Eskişehir.
4. Aktan, Coşkun C. (2005). “Stratejik Yönetim”, www.canaktan.com, (Erişim Tarihi: 16.04.2019).
5. Aykaç, Burhan., Şenol, Durgun & Hüseyin Yayman (2012). Türkiye'de Kamu Yönetimi, Nobel Yayınları, Ankara.
6. Backoff, Robert, Barton Wechsler & Robert E. Crew (1993). “The Challenge of Strategic Management in Local Government”, Public Administration Quarterly, Volume: 17, No: 2, pp. 127-144.
7. Barutçugil, İsmet (2013). Stratejik Yönetim 101, Kariyer Yayıncılık, İstanbul.
8. Başpınar, Nesrin (2016). Stratejik Yönetimde Performans Ölçümü ve Dengeli Sonuç Kartının Uygulanabilirliği: İstanbul Büyükşehir ve İlçe Belediyeleri, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

9. Batal, Salih (2010). Yerel Yönetimler Açısından Türkiye ve Avrupa Birliği Stratejik Yönetim Politikalarının Mukayeseli Değerlendirilmesi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
10. Bayrak, Alper (2013). Belediyelerde Stratejik Yönetim ve Faaliyet Önceliklendirmesi; Bir Model Önerisi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Okan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa.
11. Bilgin, Nuri (2014). Sosyal Bilimlerde İçerik Analizi, Siyasal Kitabevi, Ankara.
12. Bircan, İsmail (2002). “Kamu Kesiminde Stratejik Yönetim ve Vizyon”, DPT Planlama Dergisi, 42. Yıl Özel Sayısı, s. 11-20.
13. Bozlağan, Recep & Onur Akçakaya (2016). “Stratejik Yönetim Yaklaşımı ve İstanbul Büyükşehir Belediyesi Stratejik Planları Üzerine Bir İnceleme”, Ardahan Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Sayı: 3 (Nisan), s. 99-119.
14. Caudle, Sharon L. (1994). “Reengineering Strategies and Issues”, Public Productivity & Management Review, Volume: 18, No: 2, pp. 149-162.
15. Ceylan, Hüseyin & Volkan Başhelvacı (2011). “Risk Değerlendirme Tablosu Yöntemi İle Risk Analizi: Bir Uygulama”, International Journal of Engineering Research and Development, Volume: 3, No: 2, pp. 25-33.
16. Dilworth, Robert L. (1996). “Institutionalizing Learning Organizations in The Public Sector”, Public Productivity & Management Review, Volume: 19, No: 4, pp. 407-421.
17. Dutta, Kabir K. & David F. Babbel (2014). “Scenario Analysis in The Measurement of Operational Risk Capital: A Change of Measure Approach”, The Journal of Risk and Insurance, Volume: 81, No: 2, pp. 303-334.
18. Erdağ, Ramazan & Tuncay Kardaş (2012). “Türk Dış Politikası ve Stratejik Kültür”, https://www.academia.edu/8235498/TÜRK_DIŞ_POLİTİKASI_VE_STRATEJİK_KÜLTÜR, (Erişim Tarihi: 19.06.2017).
19. Eren, Erol (2002). Stratejik Yönetim ve İşletme Politikası, Beta Yayınları, İstanbul.
20. Florini, Ann M. (2002). “Increasing Transparency in Government”, International Journal on World Peace, Volume: 19, No: 3, pp. 3-37.
21. Freeman, Sarah J. & Kim S. Cameron (1993). “Organizational Downsizing: A Convergence and Reorientation Framework”, Organization Science, Volume: 4, No: 1, pp. 10-29.
22. Glenn, John (2009). “Realism versus Strategic Culture: Competition and Collaboration?”, International Studies Review, Volume: 11, No: 3, pp. 523-551.
23. Gözübüyük, Şeref (2000). Yönetim Hukuku, Turhan Kitabevi, Ankara.
24. Güney, Salih (2002). Yönetim ve Organizasyon, Nobel Yayınları, Ankara.
25. Güngör, Burak (2011). Yerel Yönetimlerde Stratejik Yönetim Yaklaşımı: Ankara ve Bursa Büyükşehir Belediyesinde Uygulanan Yöntemlerin Karşılaştırılması, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
26. Güngör, Şadiye (2010). Yerel Yönetimlerde Stratejik Yönetim ve Konya Belediyeleri Uygulamaları, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
27. Haglund, David G. (2004). “What Good is Strategic Culture? A Modest Defence of An Immodest Concept”, International Journal, Volume: 59, No: 3, pp. 479-502.
28. Halligan, John (2007). “Accountability in Australia: Control, Paradox and Complexity”, Public Administration Quarterly, Volume: 31, No: 3/4 (Fall-Winter), pp. 453-479.
29. Hergert, Michael & Deigan Morris (1989). “Accounting Data For Value Chain Analysis”, Strategic Management Journal, Volume: 10, No: 2 (March.-April), pp. 175-188.
30. Hey, Edmund (2002). “Accountability”, BMJ: British Medical Journal, Volume: 324, No: 7342 (April), p. 925.
31. Isaac-Henry K. (1999). “Strategic Management in the Public Services”, In: Horton S., Farnham D. (eds) Public Management in Britain, pp. 61-75, Palgrave, London.
32. Johnston, Alastair Iain (1995). “Thinking About Strategic Culture”, International Security, Volume 19, No: 4, pp. 32-64.
33. Kayalıdere, Koray & Hüseyin Aktaş (2008). “Alternatif Portföy Seçim Modellerinin Performanslarının Karşılaştırılması (İMKB Örneği)”, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 10, Sayı: 1, s. 290-312.
34. Kaygısız, Zeliha (2011). Belediyelerin Performanslarının Maliyet Analizi Yaklaşımlarıyla Değerlendirilmesi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Osmangazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
35. Kocaoğlu, Mustafa (2015). Yerel Yönetimlerde Katılım ve Kültür, Çizgi Kitabevi, Konya.
36. Kudret, Seda (2008). Kamu Yönetiminde Etkinlik Sağlama Aracı Olarak Stratejik Yönetim: Eskişehir Tepebaşı Belediyesi Örneği, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kütahya.
37. Kuzey Anadolu Kalkınma Ajansı (2017). “Kurumsal Stratejik Plan 2014-2018” https://www.kuzka.gov.tr/Icerik/Dosya/www.kuzka.gov.tr_37_KE4B67GY_01-kurumsal-stratejik-plan.pdf, (Erişim Tarihi: 05.10.2017).
38. Liberati, Paolo & Agnese Sacchi (2013). “Tax Decentralization and Local Government Size”, Public Choice, Volume: 157, No: 1/2, pp. 183-205.
39. Lock, Edward (2010). “Refining Strategic Culture: Return of The Second Generation”, Review of International Studies, Volume: 36, No: 3, pp. 685-708.
40. Ommani, Ahmad Reza (2011). “Strengths, Weaknesses, Opportunities and Threats (SWOT) Analysis for Farming System Businesses Management: Case of Wheat Farmers of Shadervan District, Shoushtar Township, Iran”, African Journal of Business Management, Volume: 5, No: 22, pp. 9448-9454.
41. Ortaylı, İlber (2010). Türkiye Teşkilat ve İdare Tarihi, Cedit Neşriyat, Ankara.
42. Oyman, Sumru (2009). Stratejik Yönetim Sürecinde Performans Ölçümü ve Dengeli Sonuç Kartı Uygulaması: Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası İçin Bir Değerlendirme, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası Muhasebe Genel Müdürlüğü, Ankara.
43. Önen, Nizam & Cenk Reyhan (2011). Mülkten Ülkeye: Türkiye'de Taşra İdaresinin Dönüşümü (1839-1929), İletişim Yayınları, İstanbul.
44. Önen, Vahap (2017). “Vizyon ve Misyon İfadelerinin İçerik Analizi: Türk ve Avrupa Havayolu İşletmeleri”, Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 1, Sayı: 6, s. 1-15.
45. Özdemir, Ali İhsan (2004). “Tedarik Zinciri Yönetiminin Gelişimi, Süreçleri ve Yararları”, Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Sayı: 23 (Temmuz-Aralık), s. 87-96.
46. Padovani, Emanuele, Ana Yetano & Rebecca Levy Orelli (2010). “Municipal Performance Measurement and Management in Practice: Which Factors Matter?”, Public Administration Quarterly, Volume: 34, No: 4, pp. 591-635.
47. Parnell, John A. (2014). Strategic Management; Theory and Practice, SAGE Publications Inc., California.
48. Pina, Vicente, Lourdes Torres & Ana Yetano (2011). “The Implementation of Strategic Management in Local Governments: An International Delphi Study”, Public Administration Quarterly, Volume: 35, No: 4, pp. 551-590.
49. Poister, Theodore H. & Gregory Streib (1999). “Strategic Management in The Public Sector: Concepts, Models and Processes”, Public Productivity & Management Review, Volume: 22, No: 3, pp. 308-325.
50. Söyler, İlhami (2007). “Kamuda Stratejik Yönetim Uygulanabilir mi? (Engeller/Güçlükler)”, Maliye Dergisi, Sayı: 152 (Ocak-Haziran), s. 103-115.
51. Synder, Jack L. (1977). Soviet Strategic Culture: Implications For Limited Nuclear Operations, The Rand Corporation, Santa Monica.
52. Syverson, Chad (2011). “What Determines Productivity?”, Journal of Economic Literature, Volume: 49, No: 2, pp. 326-365. Tarakçı, Nejat (2010). Stratejik Karar Verme ve Senaryo Oluşturma, Truva Yayınları, İstanbul.
53. Temizel, Handan (2007). Neo-Liberal Politikalar Doğrultusunda Türkiye'de Devletin Yeniden Yapılanması, Küresel Sistemle Bütünleşme Sorunları, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
54. Tulay, Gökhan (2007). Stratejik Yönetim ve Planlama Uygulamasında Karşılaşılan Sorunlar ve Çözüm Önerileri: İstanbul Büyükşehir Belediyesi Örneği, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
55. Turan, Erol (2015). Kamu Yönetiminde Reform, Palet Yayınları, Konya.
56. Ülgen, Hayri & S. Kadri Mirze (2004). İşletmelerde Stratejik Yönetim, Literatür Yayınları, İstanbul.
57. Ünal, Mustafa C. (2013). “Kamu Örgütleri Ne Kadar Stratejik Yönetilebilir? Strateji Kavramı, Stratejik Planlama/Yönetim, Kamu Sektöründe Uyum ve Çelişkiler”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt: 46, Sayı: 2, s. 25-43.
58. Yalçınkaya, Şener (2010). Yerel Yönetimlerde Stratejik Planlama ve Stratejik Yönetim Üzerine Beykoz Belediyesi Örneği, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
59. Yenice, Ebru (2006). “Kamu Kesiminde Performans Ölçümü ve Bütçe İlişkisi”, Sayıştay Dergisi, Sayı: 61, s. 57-68.
60. Yılmaz, Hakan H. & Erkan Volkan (2014). “Belediyelerde Stratejik Planlama: Yaşanan Deneyimin Belirleyiciliğinde Önümüzdeki Döneme İlişkin Öneriler”, Türkiye Belediyeler Birliği Dergisi, (Ocak 2014), s. 58-69.
61. Yükçü, Süleyman & Gülşah Atağan (2009). “Etkinlik Etkililik Verimlilik Kavramlarının Yarattığı Karışıklık”, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 23, Sayı: 4, s. 1-13.