Yönlendirici Liderliğin Çalışan Performansına Etkisinde İşe Tutulmanın Aracılık Rolü

Öz

Çalışanların kendilerinden beklenen yüksek performans davranışlarını göstermeleri üzerinde yöneticilerin liderlik tarzlarının önemli etkileri bulunmaktadır. Bu araştırmada yönlendirici liderliğin performans üzerindeki etkisinde işe tutulmanın aracılık rolü araştırılmıştır. 181 çalışandan liderlik ölçeği, işe tutulma ölçeği ve çalışan performansı ölçeği kullanılarak anket yöntemiyle kesitsel veri toplanmıştır. Yapılan regresyon analizi sonucunda yönlendirici liderlik algısının çalışanların bireysel performansları üzerinde anlamlı etkisinin olduğu, bu etkinin belirli bir kısmının çalışanların işe tutulmaları aracılığıyla gerçekleştiği görülmüştür. Bu bulgulara göre yönlendirici liderliğin çalışanların performanslarını artırmak için önemli bir liderlik tarzı olduğu, ancak performans üzerindeki etkisinin sadece çalışanların bilişsel süreçlerini harekete geçirmekle ilgili olmayabileceği, çalışanların işleriyle ilgili duygusal bir tutumları olan işe tutulmalarını olumlu yönde geliştirebileceği ve bu yolla da çalışanların performanslarının artmasına katkı sağlayabileceği değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Yönlendirici liderlik,İşe tutulma

Kaynakça

1. Bakker, A. B., & Demerouti, E. (2007). The Job Demands–Resources model: State of the art. Journal of Managerial Psychology, 22, 309-328.
2. Çöl, G. (2008). Algılanan güçlendirmenin iş gören performansı üzerine etkileri. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 9(1), 35-46. Eryılmaz, E. & Doğan, T. (2012). İş Yaşamında Öznel İyi Oluş: Utrecht İşe Bağlılık Ölçeğinin Psikometrik Niteliklerinin İncelenmesi, Klinik Psikiyatri, 15, 49-55.
3. Hayes, A. F. (2013). Introduction to mediation, moderation, and conditional process analysis: A regression-based perspective. New York, NY: The Guilford Press.
4. House, R. J. (1996). Path-Goal Theory of Leadership: lessons, legacy, and A reformulated theory, Leadership Quarterly, 7(3), 323-352. House, R. J. & Dessler, G. (1974). The Path-Goal Theory of Leadership: Some Post Hoc and A Priori Tests, in Contingency Approaches to Leadership, Eds. James G. Hunt and Lars L. Larson, Carbondale: Southern Illinois University Press. House, R. & Mitchell. T. R. (1982). The Path Goal Theory of Leadership, in Contemporary Perspectives in Organizational Behavior (Ed.) D. D. White, Boston: Allyn and Bacon Inc.
5. Hu, L., & Bentler, P. M. (19999. “Cutoff Criterion for Fit Indices in Covariance Structure Analysis: Conventional Criteria versus New Alternatives”, Structural Equation Modeling, 6(1), 1-55.
6. Kahn, W.A. (1990). Psychological conditions of personal engagement and disengagement at work. Academy of Management Journal, 33, 692-724.
7. Kirkman, B. L. & Rosen, B. (1999). “Beyond Self-Management: Antecedents and Consequences of Team Empowerment”. Academy of Management Journal. 42(1), 58-74.
8. Leren, J. H. (2016) Employee engagement and distance, Unpublished Master Thesis, Norwegian School Of Economics: Bergen.

9. McShane, S. L. & Von Glinow, M. A. (2014). Örgütsel Davranış (Çev. Ed. A. Günsel ve S. Bozkurt), İstanbul: Beta. Özkalp, E. & Meydan, B. (2015). Schaufeli ve Bakker tarafından geliştirilmiş olan İşe Angaje Olma Ölçeğinin Türkçe’de güvenilirlik ve geçerliliğinin analizi, İş, Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 17(3), 04-19.
10. Preacher, K. J., & Hayes, A. F. (2008). Asymptotic and resampling strategies for assessing and comparing indirect effects in multiple mediator models. Behavior Research Methods, 40, 879-91.
11. Schaufeli, W. B., & Bakker, A. B. (2004). Job demands, job resources, and their relationship with burnout and engagement: A multi-sample study. Journal of Organizational Behavior, 25, 293-315.
12. Schaufeli, W. B., Bakker, A. B. & Salanova, M. (2006). The Measurement of work engagement with a short questionnaire A Cross-National Study. Educational and Psychological Measurement. 66(4), 701-716.
13. Schaufeli, W. B., Salanova, M., González-Romá, V., & Bakker, A. B. (2002). The measurement of engagement and burnout: a two sample confirmatory factor analytic approach. Journal of Happiness Studies, 3, 71-92.
14. Shrout, P. E., & Bolger, N. (2002). Mediation in experimental and nonexperimental studies: New procedures and recommendations. Psychological Methods, 7, 422-45.
15. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (Sixth edition). United States: Pearson Education.
16. Taris, T.W. & Schaufeli, W.B. (2016). The Job Demands-Resources model. In: S. Clarke, T.M. Probst, F. Guldenmund & J. Passmore (Eds.). The Wiley Blackwell handbook of the psychology of occupational safety and workplace health. Chichester: John Wiley. 157-180.
17. Vroom, V. H. (1964). Work and motivation. New York: Wiley.
18. Segers, Jesse & De Prins, Peggy & S, Brouwers. (2010). Leadership and engagement: A brief review of the literature, a proposed model, and practical implications. In (Ed) S. L. Albrecht, Handbook of Employee Engagement, Perspectives, Issues, Research and Practice, (149-158)