Analysis of Pre-Service Science Teachers' Attitudes towards Renewable Energy Resources Accordıng to Some Variables

Öz

With the globalizing, changing and growing world, energy consumption has increased rapidly. Renewable energy sources come to the fore because fossil fuels will run out one day and the damage they cause to the environment. Education is indispensable for the realization of renewable energy sources for a sustainable life and raising conscious societies. This task gives great responsibility to all educators, especially teachers. The aim of this study is to examine the attitudes of pre-service science teachers towards renewable energy sources according to the variables of academic average, gender, grade level, taking environmental lessons. "Attitude Scale towards Renewable Energy Resources" consisting of four sub-dimensions and a total of 26 items was applied to 139 pre-service science teachers and the data were analyzed using a statistical package program. As a result of the study, it was found that female pre-service teachers' attitudes towards renewable energy sources were significantly higher than male pre-service teachers compared to those who did not take environmental lessons. However, no significant differentiation was found according to the grade level of the pre-service teachers.

Anahtar Kelimeler

• renewable energy resources
• pre-service science teachers
• environmental education, attitude

Fen Bilimleri Öğretmen Adaylarının Yenilenebilir Enerji Kaynaklarına Yönelik Tutumlarının Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi

Öz

Küreselleşen, değişen ve büyüyen dünya ile birlikte enerji tüketimi de hızla artmıştır. Fosil yakıtların bir gün tükenecek olması ve çevreye verdikleri zarardan dolayı yenilenebilir enerji kaynakları ön plana çıkmaktadır. Sürdürülebilir bir yaşam için yenilenebilir enerji kaynaklarının farkına varmak ve bilinçli toplumlar yetiştirmek için eğitim kaçınılmazdır. Bu görev de başta öğretmenler olmak üzere, bütün eğitimcilere büyük sorumluluklar vermektedir. Bu araştırmanın amacı fen bilgisi öğretmen adaylarının yenilenebilir enerji kaynaklarına yönelik tutumlarının, akademik ortalama, cinsiyet, sınıf düzeyi, çevre dersi alma değişkenlerine göre incelemektir. 139 fen bilgisi öğretmen adayına dört alt boyut ve toplam 26 maddeden oluşan “Yenilenebilir Enerji Kaynaklarına Yönelik Tutum Ölçeği” uygulanmış, verilerin analiz edilme sürecinde istatistik paket programı kullanılmıştır. Çalışmanın sonuçları incelendiğinde fen bilgisi öğretmen adaylarının yenilenebilir enerji kaynaklarına karşı tutumları cinsiyet ve çevre dersi alma durumuna göre anlamlı olarak değişirken, sınıf düzeyine göre anlamlı farklılaşma tespit edilmemiştir.

Anahtar Kelimeler

• yenilenebilir enerji kaynakları
• fen bilgisi öğretmen adayları
• çevre eğitimi
• tutum

Kaynakça

1. Aksan, Z. ve Çelikler, D. (2018). Fen bilgisi öğretmen adaylarının nükleer ve termik santraller ile ilgili görüşleri. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 32, 363-372. doi:10.30794/pausbed.424359
2. Amegah, A. K. ve Jaakkola, J. J. (2016). Household air pollution and the sustainable development goals. Bulletin of the World Health Organization, 94(3), 215.
3. Apergis, N. ve Danuletiu, D. C. (2014). Renewable energy and economic growth: evidence from the sign of panel long-run causality. International Journal of Energy Economics and Policy, 4(4), 578-587.
4. Balbağ, N. L. ve Balbağ, M. Z. (2019). Sınıf ve fen bilgisi öğretmen adaylarının yenilene-bilir enerji kaynaklarına yönelik tutumlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi [Özel sayı]. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20, 1209-1222. doi:10.17494/ogusbd.555443
5. Batel, S. ve Devine-Wright, P. (2015). A critical and empirical analysis of the national-local ‘gap’in public responses to large-scale energy infrastructures. Journal of Environmental Planning and Management, 58(6), 1076-1095.
6. Bilen, K., Özel, M. ve Sürücü, A. (2013). Fen bilgisi öğretmen adaylarının yenilenebilir enerjiye yönelik tutumları. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 36, 101-112.
7. Büyükkaynak, E., ve ASLAN, O. (2019). Matematik ve fen bilimleri eğitimi öğretmen adaylarının çevreye yönelik tutumları. Journal of International Social Research, 12(63).
8. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2015). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Yayıncılık.

9. Çelikler, D. (2013). Awareness about renewable energy of pre-service science teachers in Turkey. Renewable energy, 60, 343-348.
10. Çetin, F. A., Yıldırım, E. G. ve Aydoğdu, M. (2018). Sürdürülebilir yaşama yönelik ekolojik ayak izi eğitiminin çevre sorunlarına yönelik tutum ve davranış düzeyine etkisi. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 10(1), 31-48.
11. DeWaters, J. E. ve Powers, S. E. (2011). Energy literacy of secondary students in new york state (USA): A measure of knowledge, affect, and behavior. Energy Policy, 39(3), 1699-1710.
12. Dias, R. A., Mattos, C. R. Ve Balestieri, J. A. (2004). Energy education: breaking up the rational energy use barriers. Energy policy, 32(11), 1339-1347.
13. Edsand, H. E. ve Broich, T. (2020). The impact of environmental education on environmental and renewable energy technology awareness: empirical evidence from colombia. International Journal of Science and Mathematics Education, 18(4), 611-634.
14. Gençoğlu, M. T. (2002). Yenilenebilir enerji kaynaklarının türkiye açısından önemi. Fırat Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, 14(2), 57-64.
15. Gray, D.M. ve Bean, B. (2015). Can social marketing initiatives increase household electricity conservation? In: Campbell, C.L. (Ed.), Marketing in transition: Scarcity globalism & sustainability Springer International Publishing, 263-267.
16. Güneş, T., Alat, K. ve Gözüm, A. İ. C. (2013). Fen öğretmeni adaylarına yönelik yenilenebilir enerji kaynakları tutum ölçeği: geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 3(2), 269-289.
17. Jamaludin, A. A., Ilham, Z., Zulkifli, N. E. I., Abd Al Qadr, W., Wan-Mohtar, I., Halim-Lim, S. A., ... ve Akitsu, Y. (2020). Understanding perception and interpretation of malaysian university students on renewable energy. AIMS Energy, 8(6): 1029–1044.
18. Kandpal, T. C. ve Broman, L. (2014). Renewable energy education: a global status review. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 34, 300-324.
19. Karatepe, Y., Neşe, S. V., Keçebaş, A. ve Yumurtacı, M. (2012). The levels of awareness about the renewable energy sources of university students in turkey. Renewable Energy, 44, 174-179.
20. Koç, E. ve Kaya, K. (2015). Enerji kaynakları–yenilenebilir enerji durumu. Mühendis ve Makina, 56(668), 36-47.
21. Kotcher, J., Maibach, E. ve Choi, W. T. (2019). Fossil fuels are harming our brains: identifying key messages about the health effects of air pollution from fossil fuels. BMC Public Health, 19(1), 1079.
22. Kotcher, J., Maibach, E., Montoro, M. ve Hassol, S. J. (2018). How americans respond to information about global warming's health impacts: evidence from a national survey experiment. GeoHealth, 2(9), 262-275.
23. Lucas, H., Pinnington, S. ve Cabeza, L. F. (2018). Education and training gaps in the renewable energy sector. Solar Energy, 173, 449-455.
24. Majhi, R. ve Banerjee, A. (2019). Journal of Environmental Accounting and Management. Journal of Environmental Accounting and Management, 7(3), 279-290.
25. Malamatenios, C. (2016). Renewable energy sources: jobs created, skills required (and identified gaps), education and training. Renew. Energy Environ. Sustain. 1, 23.
26. Myers, T. A., Nisbet, M. C., Maibach, E. W. ve Leiserowitz, A. A. (2012). A public health frame arouses hopeful emotions about climate change. Climatic change, 113(3-4), 1105-1112.
27. Newborough, M. ve Probert, D. (1994). Purposeful energy education in the uk. Applied Energy, 48(3), 243-259.
28. Öztürk, E. ve Erten, S. (2020). Uluslararası bir çevre eğitimi projesinin fen bilgisi öğretmen adaylarının çevreye yönelik tutumu, bilgi düzeyi ve davranışlarına etkisi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Türk Dünyası Uygulama ve Araştırma Merkezi Eğitim Dergisi, 5(2), 145-166.
29. Payne-Sturges, D. C., Marty, M. A., Perera, F., Miller, M. D., Swanson, M., Ellickson, K., ... ve Talbott, E. O. (2019). Healthy air, healthy brains: advancing air pollution policy to protect children’s health. American Journal of Public Health, 109(4), 550-554.
30. Puk, T. ve Makin, D. (2006). Ontario ilkokullarında ekolojik bilinç: okul dışı müfredat ve sonuçları. Uygulamalı Çevre Eğitimi ve İletişimi, 5 (4), 269-276.
31. Seferoğlu, S. S. (2004). Öğretmen yeterlilikleri ve mesleki gelişim. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim, 58, 40-45.
32. Seydioğulları, H. S. (2013). Sürdürülebilir kalkınma için yenilenebilir enerji. Planlama Dergisi, 23(1), 19-25. doi:10.5505/planlama.2013.14633
33. Yenice, N. ve Alpak Tunç, G. (2018). Fen bilgisi öğretmen adaylarının çevre sorunlarına yönelik farkındalıkları ile yenilenebilir enerji kaynaklarına yönelik tutumlarının incelenmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(1), 207-222.
34. Yılmaz, M. (2012). Türkiye’nin enerji potansiyeli ve yenilenebilir enerji kaynaklarının elektrik enerjisi üretimi açısından önemi. Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi, 4(2), 33-54.
35. Yucel, A. S. (2007). Factors affecting teaching the concept of renewable energy in technology assisted environments and designing processes in the distance education model. Turkish Online Journal of Distance Education, 8(1), 114-124.