AŞIRI YOKSULLUĞA SON VERİLMESİ İÇİN YAPISAL DÖNÜŞÜMÜN GEREKLİLİĞİ VE ENFORMEL GRUPLARIN KONUMU

Öz

2007-2009 küresel krizinin ardından yoksulluğun giderek derinleşmesi nedeniyle G7’nin kararları daha çok sorgulanmaya başlanmıştır. Bu bağlamda G7’nin G20’ye genişletilmesi ve işlevselliği beklentiyi karşılamaktan uzak kalmıştır. Neoliberal politikalar daha çok sorgulanmakta, ABD’ye ve dolara azalan güven yeni bir düzen arayışına ivme kazandırmaktadır. Yazında, yakın zamanda bu konuda yapılan çalışmalarda kayda değer bir artış gözlemlenmiştir. Özellikle az gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler çerçevesinde gelir eşitsizliğinin giderilmesi ve aşırı yoksulluğun giderilmesi açısından bu tür çalışmaların artmasının yararlı olabileceği düşünülmektedir. Çalışma, eşitsizliklerin azaltılması ve aşırı yoksulluğa son verilmesi adına neoliberal ekonomi yöntemleriyle yürütülen çalışmaların yetersizliğini ortaya koymayı amaçlamıştır. Farklı enformel grupların da karar mekanizmalarına katılımıyla gerçekleştirilebilecek yapısal dönüşüme olan gereksinimin eleştirel analizini içeren bu çalışmanın sürdürülebilir ekonomik kalkınmaya ve refah ekonomisine katkıda bulunması beklenmektedir. Çalışmada elde edilen bulgular doğrultusunda ulaşılan sonuçlar şöyledir: Günümüzde neoliberal yaklaşıma dayalı olarak uygulanmakta olan ekonomik düzen sürdürülebilir olmamakla birlikte oldukça kırılgandır. Aşırı yoksulluğa son verilmesi, yoksulluğun yeniden tanımlanarak yepyeni bir bakış açısıyla alınacak önlemlerle olanaklı olabilir. Ayrıca, ne kadar iyi tasarlanmış ve yürütülmüş olmalarına bakılmadan yapısal uyum düzenlemelerinin bir kenara bırakılması gerekmektedir. Yepyeni bir bakış açısıyla gelişmiş, gelişmekte olan ve az gelişmiş tüm ülkelerin ortak katılımıyla gerçekleştirilecek yapısal bir dönüşüm çabasına girişilmesi gerekmektedir. Anahtar Kelimeler: Aşırı Yoksulluk, Neoliberal Politikalar, Enformel Gruplar, Küresel İşbirliği Jel Kodları: E50, D63, I32

Anahtar Kelimeler

• Aşırı Yoksulluk,Neoliberal Politikalar,Enformel Gruplar,Küresel İşbirliği

Kaynakça

1. Altınay, A. & Akıncı, Ö.S. (2019). ‘Küresel Ekonominin Yeni Ağırlık Merkezleri ve Gücün Ötekilere Geçişi’, Uluslararası İşletme ve Ekonomi Çalışmaları Dergisi, 1(1), ss.12-24.
2. Arslan, G. E. (2013). ‘Euro Uygulaması Neden Krizde?’, Büyüteç, Ankara Sanayi Odası Yayın Organı, Ocak/Şubat 2013, ss. 53-62.
3. Balcı, Z. (2018). ‘Çin’in Yeni ‘İpek Yolu’ Projesi’, İNSAMER, Araştırma 52, Ocak 2018, ss. 1-9.
4. Çak, D. (2007). Kalkınmanın Finansmanının Sağlanmasında Mikrokredi Yöntemi, Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi Bilimsel Araştırmalar Fonu Tarafından Desteklenmiştir. Proje No: 1528, İstanbul.
5. F&D. (2018). Finance & Development, A Quarterly Publication of the International Monetary Fund, December 2018, Volume 55,Number 4
6. Hendriks, S. (2019). ‘Banking on the Future of Women’, Finance & Development, A Quarterly Publication of the International Monetary Fund, March 2019, 56(1), p.24-25
7. Huiyao, W. (2018). ‘Reinvigorating Global Governance: G20 and the Future of Multilateralism G20 and the Rise of the Rest’, How the G20 Can Help Sustainably Reshape the Global Trade System: A Compilation of Analysis. Geneva: International Centre for Trade and Sustainable Development (ICTSD).
8. Kappel, R. (2015). Global Power Shifts and Challenges for the Global Order, Paper from the 1st Lisbon Conference on Development. IMVF Policy Paper 2/2015, June 2015

9. Lo, B. (2016). The Illusion of Convergence – Russia, China, and the BRICS, Russie.Nei.Visions No.92, (Ifri: Paris, 2016)
10. Mminele, D. (2015). ‘Perspectives on the Global Financial Architecture and the Future of the International Monetary System’, Bretton Woods: The Next 70 years, Edited by Marc Uzan, (Reinventing Bretton Woods Committee: New York), p. 231-237.
11. N.I.C. (2017). Global Trends: The Paradox of Progress, (National Intelligence Council of the USA: Washington, DC, January 2017)
12. Ongun, M. T. (2012). ‘1980’lerden Küresel Krize Dünya Ekonomisi’. Ekonomik Yaklaşım, Cilt: 23, Özel Sayı, ss.39-76.
13. Popławski, K. (2013). Chasing Globalization Germany’s Economic Relations With The BRIC Countries, OSW Report, (Ośrodek Studiów Wschodnich im. Marka Karpia: Warsaw).
14. Purtaş, F. (2011). Orta Asya ile Güney Asya Arasında Modern İpek Yolu Projesi: Afganistan, Pakistan ve Hindistan'ın Orta Asya Türk Cumhuriyetleri ile İlişkileri, İnceleme-Araştırma dizisi; Yayın no: 6, Editör: Murat Yılmaz – (Hoca Ahmet Yesevi Uluslararası Türk-Kazak Üniversitesi: Ankara, Eylül 2011).
15. Rodrik, D. (2011). ‘Poor Countries in a Rich World’, The Globalization Paradox: Democracy and the Future of the World Economy, W. W. Norton & Company, Inc., 2011, New York. p.135-158.
16. Stoeferle, R.P. & Valek, M.J. (2018). Gold and the Turning of the Monetary Tides, Incrementum, In Gold We Trust Report 2018, May 29th, 2018 Extended Version.
17. Torres H. R. (2018). ‘Reshaping Cooperation on Trade: A Paramount Challenge for the G20’, How the G20 Can Help Sustainably Reshape the Global Trade System: A Compilation of Analysis. Geneva: International Centre for Trade and Sustainable Development (ICTSD).
18. World Bank. (2015). Global Economic Prospects, January 2015: Having Fiscal Space and Using It, (World Bank Group: Washington DC)
19. World Bank. (2016). Global Economic Prospects: Divergences and Risks. June, (World Bank Group: Washington, DC)
20. World Bank. (2017). Global Economic Prospects, January 2017 Weak Investment in Uncertain Times, (World Bank Group: Washington, DC)
21. World Bank. (2018). Global Economic Prospects: The Turning of the Tide? June, (World Bank Group: Washington, DC)
22. World Bank. (2019). World Development Report 2019: The Changing Nature of Work. Washington, DC: World Bank. doi:10.1596/978-1-4648-1328-3. License: Creative Commons Attribution. CC BY 3.0 IGO
23. Yanar, R. ve Şahbaz, A. (2013). ‘Gelişmekte Olan Ülkelerde Küreselleşmenin Yoksulluk ve Gelir Eşitsizliği Üzerindeki Etkileri’, Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 8/3, ss. 55-74