Green Management Perceptions and Sustainability Awareness of Business

Öz

Sustainable development is the elimination of the basic needs of humanity, minimizing poverty and conscious use and protection of natural resources. With this concept, economic indicators such as economic growth and employment alone are not enough; however, it has come to the forefront that more emphasis should be given to concepts related to energy efficiency, resource effectiveness and protection of ecosystems.The fact that the resources that exist during economic development and growth are not consumed properly and that the ecosystems are reproducible, they will wear out rapidly as a result of their misuse constitute an important obstacle to this growth.In this context, it is envisaged that the sustainable development model alone cannot be sufficient and that this model will be developed with new policy tools. For this purpose, the concept of "Green Business" has emerged.With this concept, it is aimed to raise the welfare level of individuals and ensure social equality without exposure to economic crises and environmental risks of future generations. In this study, firstly, a theoretical analysis was made, by explaining the concepts of green business and green management, green thinking approach, sustainable green goals and the reasons for greening of businesses were examined. Then, green business functions were explained. In general, it has been determined that the awareness of green management has increased in enterprises.

Anahtar Kelimeler

• Green Business
• Sustainability
• Green Jobs
• Green Management

İşletmelerin Yeşil Yönetim Algıları ve Sürdürülebilirlik Bilinci

Öz

Sürdürülebilir kalkınma insanlığın temel ihtiyacının giderilmesi, yoksulluğun en aza indirilmesi, doğal kaynakların bilinçli kullanılması ve korunması olarak özetlenebilir. Bu kavram ile ekonomik büyüme, istihdam gibi ekonomik göstergelerin tek başlarına yeterli olmadığı; bunlarla beraber enerji etkinliği, kaynak etkinliği, ekosistemlerin korunmasına ilişkin kavramlara daha fazla önem verilmesi gerektiği ön plana çıkmıştır. Ekonomik gelişme ve büyüme esnasında var olan kaynakların gerektiği gibi tüketilmemesi, ekosistemlerin yeniden üretilebilir olmasına rağmen yanlış kullanımları sonucu hızla yıpranacak olmaları, bu büyüme önünde önemli bir engel oluşturmaktadır. Sosyal eşitliğin ve çevresel kalitenin yok olmasına neden olacak bu bilinçsiz kaynak kullanımının ortadan kaldırılmasına yönelik çevreye duyarlı yeni bir ekonomi modeline ihtiyaç duyulmaktadır. Bu bağlamda sürdürülebilir kalkınma modelinin tek başına yeterli olamayacağı ve bu modelin yeni politika araçları ile geliştirmesi öngörülmüştür. Bu amaç doğrultusunda “ Yeşil İşletme” kavramı ortaya çıkmıştır. Bu kavram ile gelecek nesillerin ekonomik krizlere ve çevresel risklere maruz kalmadan, bireylerin refah seviyesini yükseltmek ve sosyal eşitliği sağlamak amaçlanmaktadır. Bu çalışmada öncelikle teorik bir analiz yapılmış, yeşil işletme ve yeşil yönetim kavramları açıklanarak, yeşil düşünce yaklaşımı, sürdürülebilir yeşil hedefler ve işletmelerin yeşillenme nedenleri irdelenmiştir. Daha sonra yeşil işletme fonksiyonları açıklanmaya çalışılmıştır. Genel olarak işletmelerde, yeşil yönetim konusunda bilinçlenmenin arttığı tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Yeşil İşletme
• Sürdürülebilir Kalkınma
• Yeşil Yönetim
• Yeşil İşler

Kaynakça

1. AKATAY, A. Ve ASLAN, Ş. (2008). “Yeşil Yönetim ve İşletmeleri ISO 14001 sertifikası Almanya Yönelten Faktörler” Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 10(1): 313-319
2. Ay, C. ve Z. Ecevit (2005). “Çevre Bilinçli Tüketiciler” Akdeniz İ.İ.B.F Dergisi (10):238-262
3. Bıçakçı, P.S ve S. Üreten(2017). “Tedarik Zinciri Yönetimi Uygulamalarının Zincir Performansı Üzerindeki Etkisi: Bir Uygulama”. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi 367-385
4. Bolat, H.B, D. BAYRAKTAR, M. Öztürk ve N. Turan (2011) Yeşil Lojistik Zincirinde Araç Rotalama Problemi İçin Bir Model Önel Önerisi. XI. Üretim Araştırma Sempozyumu. İstanbul Ticaret Üniversitesi, 534- 548
5. Boran, T.G. (2016) Kurumsal Sosyal Sorumluluk Beta Yayıncılık 3. Baskı 288
6. Carrol, A.B (1991). “ The Pyramid of corporate Social Responsibility. Toward the Moral Management of Organizational Stakeholders” Businnes Horizons, (34-4) 39- 48
7. Ceritoğlu, B.A (2011) “Kurumsal Sosyal Sorumluluk ve İşletmelerin Çevre Bilinci” Yalın Yayıncılık, İstanbul
8. Cramer, J. (1998) “ Environmental Manegement: From Fit to Stretch” Business Strategy and the Environment

9. Çavuş, F.C ve Tancı, N. (2013) “ Yeşil İşletme ve Çevre Yönetim Sistemleri” Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomisi, 72-84
10. Dağdemir, Özcan (2003). Çevre Sorunlarına Ekonomik Yaklaşımlar ve Optimal Politika Arayışları, Gazi Kitapevi, Fersa Matbaacılık, Ankara
11. Dahlstrom, R.(2011). Green Marketing Management. Ist. Edition. OH. ABD: South- Western Cengage Leornins
12. Donde, R. (2011). “ The Rise of Green Adrer tisin”, Journal of Mass Communication & Journalism,(2-10) 1- 4
13. Esty, D.C ve A.S Winston (2008). Yeşilden Altına – Akıllı Şirketler Çevreci Stratejiler ile Nasıl Avantaj Yaratır? L. Gökten( Çev.) İstanbul: Media Cat. Erten, Akkoyunlu, K. (1998), “Çevre Etiği”, Amme İdaresi Dergisi, (31-1):125-130
14. Environmental Encyclopedias- almacs- transcript- and- mapsl green- advertising –and- marketing( erişimmm tarihi) Geylan, R.(2008). İnsan Kaynakları Yönetimi İşlevleri, Anadolu Üniversitesi Yayınları, 151-174
15. Ginsberg, J.M ve Paul N. Bloom.(2004). “ Choosing the Right Green Marketing Strategy” MIT Sloan Management Review ( Fall 2004): 79-84
16. Hosain, M.D ve Rahman, M.D (2016) “Green Human Resource Manegement: A The Oretical Overview”. Journal of Business And Management. (18-6): 54-59
17. IPCC, 201: Climate Change 2013: The Phy Sical Science Basis. Contribution of Working Graup I to the fifth Assessment Report of the Intergovermental Panel on Climate Change. Cambridige University Press, Cambridge, United Kingdom and New York, NY, USA 1535 pp.
18. IPCC, 2014: Climate Change 2014: Mitigation of Climate Change. Contribution of working Gruup III to thefifth Assessment Report of the Intergovern mental Panel on Climate Change. Cambridge University Press, United Kingdom and New York, NY,USA
19. İsaoğlu, A.E (2014). Elektronik Haberleşme Sektöründe Yeşil Uygulamalar. Ve Türkiye İçin Öneriler. Uzmanlık Tezi. Ankara: Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Karacan, A.R (2012), Çevre Ekonomisi ve Politikası, Genişletilmiş İkinci Baskı, Ege Üniversitesi Basımevi, İzmir.
20. Kırhallı, K.S (2013). Küresel Isınma ve İklim Değişikliği ile Mücadelede Alternatif Bir Çözüm: Metal Organik Kafesler; Sentez ve CO2 Tutma.
21. KLLASSEN, R.D (2000). “Exploring the Linkege Between Investment in Monufacturing and Environmental Technologies” , International Journal of Operations and Production Manegement, 20(2): 128-131
22. OTTMAN, J. (1999) “Green Marketing: Challenges and Opportunities for the New Marketing Age, Lincolnwood, İllineisi NTC Businness Books. Ottman, J.A. (2012), “ The New Rules of Green Marketing. Som Francisco: Berrett- Koehler
23. Melynk S.A, R. Calantone, C. Sroufe ve F.L Montabon. (2000). Environ mentally Conscious Monufacturing”, Proceedings of NFS Desing and Monufacturing Grantess Conferencc, REINHARDT, F.L(2008) “ Çevre Sorunun Somutlaştırmak” Yeşil İş Stratajisi ( Çev. Ahmet Kardan) Harvord Bussiness Review Dergisinden Seçmeler, MESS Yayımcılık, 2008 İstanbul
24. Rezaei- Moghaddam, K.(2016). “ Green Management of Human Resources in Organizatians An Approach to the Sustainable Environmentsl Management” Journal of Agricultural Technology: 415- 428
25. Sabuncuğolu, Z. (2016). “ İnsan Kaynakları Yönetimi” Aktüel yayıncılık, 7. Baskı 417
26. Singh, T ve Rao, R. (2016). “ Emergence of Green HRM in Modern Era é Global Journal For Resaerch Analysis, 95 – 97
27. SHRİVASTAVA, P. (1995). “ Ecocentric Management for a Risk Society” the Academy of Management Review, 20(1): 118-136
28. STRİNGER, L. (2009) “ Yeşil İşyeri- Çalışanlara, Çevreye ve Karlılığa Yarar Sağlayan Sürdürülebilir Stratejiler ( Çev: Pınar Şiraz) MESS Yayımcılık, 2009, İstanbul
29. Tran, B. (2009). “ Green Management: The Realty of Being Green in Business”, Journal of Economics, Finance and Adminstrative Science, 21- 45
30. Vural, A.B.Z., Coşkun, G.(2011), Kurumsal Sosyal Sorumluluk ve Etik, Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi: 61- 87
31. Yeşilaydın, G.(2018). Yeşil İşletme, Nobel Basım Yayım
32. Yıldırım, U. Ve Göktürk, İ (2004). “ Sürdürülebilir Kalkınma” Çevre Sorunlarına Çağdaş Yaklaşımlar: Ekolojik, Ekonomik, Politik ve Yönetsel Perspektifler Editör: Mehmet Marın, Beta Basım Yayım, 1. Baskı, İstanbul
33. Yücel, M. Ve Ü.S. Ekmekçiler (2008). “ Çevre Dostu Ürün Kavramına Bütünsel Yaklaşım; Temiz Üretim Sistemi Eko- Etiket, Yeşil Pazarlama”, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi 320- 333
34. Zhu, Q., Sarkis, J. Ve Lai, K. (2008). “ Confirmation of a Measurement Model For Green Supply Chain Management Practires Implementation”. Int. J. Production Economics. 261- 273