Araştırma Makalesi

Karayemişte (Laurocerasus officinalis Roemer) Çiçek Tozu Kalite Düzeylerinin Belirlenmesi

Cilt: 8 Sayı: 2 22 Ağustos 2022
PDF İndir
EN TR

Karayemişte (Laurocerasus officinalis Roemer) Çiçek Tozu Kalite Düzeylerinin Belirlenmesi

Öz

Bu çalışmada, 2015-2016 yıllarında, Giresun Fındık Araştırma Enstitüsü’nün arazisinde bulunan karayemiş genotiplerinin çiçek tozu kalitesi belirlenmiştir. Denemede Orta ve Doğu Karadeniz Bölgesinden seçilmiş 10 adet karayemiş genotipi (08-02, 28-04, 52-08, 52-12, 52-17, 52-18, 52-20, 53-05, 54-03 ve 55-04) kullanılmıştır. Çiçeklenme tarihleri 2015 yılında 19 Mart ile 24 Nisan, 2016 yılında 4 Mart ile 6 Nisan arasında gözlenmiştir. Çiçeklenme tarihleri yıllara göre farklılık göstermiş, 2016 yılında çiçeklenme 15 gün daha erken başlamış ve çiçeklenme süresi daha kısa olmuştur. Karayemiş genotiplerinde çiçek tozu canlılık ve çimlenme oranları %81-90 arasında bulunmuştur. 2016 yılında elde edilen canlılık ve çimlenme oranları 2015 yılına göre daha yüksek olmuştur. Genotiplerde anormal yapılı çiçek tozu miktarı kayda değer miktarlarda bulunmamıştır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Balık, H. İ. (2018). Fındıkta kseni ve metakseni üzerine araştırmalar [Doktora Tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi] https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/
  2. Beyhan, N. (1993). Bazı önemli fındık çeşitlerinin çiçek gelişim safhaları ve çiçek biyolojileri üzerinde bir araştırma [Doktora Tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/
  3. Beyhan, N., & Serdar, Ü. (2008). Assessment of pollen viability and germinability in some European chestnut genotypes (Castanea sativa Mill.). Horticultural Science, 35(4), 171-178. https://doi.org/10.17221/23/2008-HORTSCI
  4. Beyhan, N., & Serdar, Ü. (2009). In vitro pollen germination and tube growth of some European chestnut genotypes (Castanea sativa Mill.). Fruits, 64(3), 157-165. http://dx.doi.org/10.1051/fruits/2009011
  5. Beyhan, N., & Karakaş, B. (2009). Investigation of the fertilization biology of some sweet cherry cultivars grown in the Central Northern Anatolian Region of Turkey. Scientia Horticulturae, 121(3), 320-326. https://doi.org/10.1016/j.scienta.2009.02.028
  6. Beyhan, Ö. (2010). A Study on selection of promising native cherry laurel (Prunus laurocerasus L.) genotypes from Sakarya, Turkey. The Journal of Animal & Plant Sciences, 20, 231-233. https://www.thejaps.org.pk/docs/20-04-2010/Revised10-071-Final.pdf
  7. Bostan, S. Z., & İslam, A. (2003). Trabzon’da yetiştirilen mahalli karayemiş (Prunus laurocerasus L.) tiplerinin pomolojik ve fenolojik özellikleri. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 18(1), 27-31.
  8. Cınbırtoğlu, Ş., Deveci, M., Sıralı, R. & Ese, H. (2016). Karayemis (Laurocerasus officinalis R.) Bitkisine Ait Polenlerin Bazı Morfolojik ve Biyokimyasal Özellikleri. 5th International Vocational Schools Symposium, 18-20 May, UMYOS, 629-632. silo.tips_5th-international-vocational-schools-symposium-prizren-may-2016.pdf

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Bahçe Bitkileri Yetiştirme ve Islahı

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

22 Ağustos 2022

Gönderilme Tarihi

25 Ocak 2022

Kabul Tarihi

3 Haziran 2022

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2022 Cilt: 8 Sayı: 2

Kaynak Göster

APA
Fat, A., Beyhan, N., & Balık, H. (2022). Karayemişte (Laurocerasus officinalis Roemer) Çiçek Tozu Kalite Düzeylerinin Belirlenmesi. Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi, 8(2), 166-178. https://doi.org/10.24180/ijaws.1062418

 

17365   17368      17366                       

 

88x31.png    Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi Creative Commons Attribution 4.0 Generic License a