The Neglected Option in Choosing the Right Fertilizer: 20.32.0+15 (SO3)+Zn and Soil Analysis Support

Abstract

The prosperity of their forecasting studies often increase the quality of forecasting. This article discusses the causes and consequences of a compound fertilizer that has been recommended to be produced in 1999 and which has been produced since 2004, but not yet consumed at the estimated level.  In Turkey, farmers especially prefer the compound fertilizer containing nitrogen and phosphorus in pre-sowing and sowing fertilization cereal production. This prefence has led farmers to use DAP and 20.20.0. compound fertilizers extensively. The compound fertilizer (20.32.0+15 (SO₃)+Zn) we proposed in 1999 and produced since 2004 is a true alternative that provides a more favorable nitrogen/phosphorus (N/P₂O₅) for some cereal fields. But awareness is very limited. The average annual consumption for the last three years is around 19 thousand tons, which is below our expectation. Increased number of qualified fertilization recommendations based on soil analysis, this and the fertilizer that will be produced in the chose proximity to the N/P₂O₅ equilibrium will give the consumption chance in a increasing quantities. This increase we expect may reduce economic losses due to unbalanced nitrogen-phosphorus. Our knowledge and observations point to the fact that soil and plant analysis support in Turkey has a very special value. Prior to chemical fertilizer consumption support, the application quality of soil and plant analysis support should be improved. In this way, fertilization can be done based on the result of the analysis. As a result, chemical fertilizer use efficiency will increase.    

Keywords

• Chemical fertilizers,compound fertilizers,20.32.0+15 (SO3)+Zn fertilizer,soil analysis support

Doğru Taban Gübre Seçiminde İhmal Edilen Seçenek: 20.32.0.+15 (SO3) + Zn Gübresi ve Toprak Analiz Desteği

Öz

Öngörü çalışmalarının zenginliği, çoğu zaman, öngörü kalitesini artırır. Ancak Türkiye kimyasal gübre tüketimlerinin geleceğine yönelik çalışmalar azdır. Bu makaleyle, 1999 yılında önerilen ve 2004 yılından itibaren üretilmeye başlanan bir kompoze gübrenin, henüz tahmin edilen düzeyde tüketilmiyor olmasının neden ve sonuçları tartışılmıştır. Türkiye’de çiftçiler özellikle hububat üretiminde ekim öncesi veya ekimle gübrelemede çoğunlukla azot ve fosforu birlikte içeren kompoze gübreleri tercih etmektedirler. Bu tercih,  çiftçileri DAP ve 20.20.0 kompoze gübrelerini yaygın olarak kullanmaya yönlendirmiştir. 1999 yılında önerdiğimiz,  2004 yılından bu yana üretilen 20.32.0. 15(SO3)+Zn gübresi, bazı hububat alanları için çok daha uygun azot fosfor dengesi sağlayan doğru bir alternatiftir. Ancak bilinirliği çok sınırlıdır. Yıllık tüketim miktarının son 3 yıl ortalaması yaklaşık 19 bin ton düzeyindedir ve bu durum beklentilerimizin altındadır. Toprak analizine dayalı, nitelikli gübreleme tavsiyeleri sayısının artışı; bu ve bu gübredeki N/P₂0₅ dengesine yakın özellikte üretilecek gübrelere artan miktarlarda tüketim şansı verecektir. Olmasını beklediğimiz bu artış, dengesiz azot-fosfor kullanıma bağlı ekonomik kayıpları azaltabilecektir. Bilgi ve gözlemlerimizin hemen tamamı Türkiye’de toprak ve bitki analiz desteğinin çok özel bir değere sahip olduğuna işaret etmektedir.  Kimyasal gübre tüketim desteğinden daha öncelikli olarak, toprak ve bitki analiz desteğinin uygulama kalitesi geliştirilmelidir. Bu yolla gübrelemelerin analiz sonuçlarına dayalı olarak yapılmasını gerçekleşebilecektir. Sonuçta kimyasal gübre kullanım etkinliği artacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Kimyasal gübreler,kompoze gübreler,20.32.0 gübresi,toprak analiz desteklemesi

Kaynakça

1. Kaplan M.,1999. Gübre desteklenmeli ama nasıl?. Türk-Kooperatifi. Ekin, 10: 18-20.
2. Kaplan M. ve Aktaş M. 1987. Ülkemiz kompoze gübre tüketimindeki gelişmeler, sebep ve sonuçları. T.C. Ziraat Bankası Dergisi, 42: 8-10. Kaplan M., 1999. Yeni bir kompoze gübre üretim önerisi. Türk-Kooperatifi. Ekin, 8: 30-31.
3. Taşova H Ve Akın A., 2013. Marmara bölgesi topraklarının besin maddesi topraklarının belirlenmesi, veri tabanının oluşturulması ve haritalanması. Toprak Su Dergisi, 2: 83-95.
4. Eyüpoğlu F., 1999. Türkiye Topraklarının Verimlilik Durumu. Toprak Gübre Araştırma Enstitüsü Yayınları, Yayın No, 220, Ankara.