Mısır (Zea mays L. indendata) ve Soya (Glycine max. L Merr) Karışık Ekim Yöntemlerinin Bazı Agronomik Özelliklere Etkileri

Öz

Bu çalışma, mısır ve soya bitkisinin yalın ve birlikte farklı ekim oranları şekillerinde yetiştirilmesinin tane verimi ve bazı karakterler üzerine etkisini saptamak amacıyla 2016 yılında Ordu Üniversitesi Ziraat Fakültesi araştırma ve uygulama arazisinde tek faktör tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Araştırmada; yalın mısır, yalın soya, bir sıra soya bir sıra mısır, iki sıra soya bir sıra mısır, üç sıra soya bir sıra mısır, bir sıra soya iki sıra mısır, bir sıra mısır üç sıra soya deneme faktörü olarak ele alınmıştır. Araştırma sonuçlarına göre mısırda bitki boyu 213.53-240.83 cm, bin tane ağırlığı 225.03-254.19 g, koçanda tane sayısı 555.73-705.00, ilk koçan yüksekliği 74.00-92.00 cm, koçan çapı 5.42-5.71 cm ve tane verimi 320.06-895.19 kg da^-1 arasında değişirken; soyada, bitki boyu 99.33-113.90 cm, bin tane ağırlığı 140.41-174.60 cm, baklada tane sayısı 2.36-2.43, ilk bakla yüksekliği 15.00-17.80 cm, tane verimi 103.57-611.14 kg da^-1 ve LER değeri 1.03-1.21 arasında değişim göstermiştir. Çalışma sonucunda LER (Alan Eşdeğer Oranı) değeri birlikte değerlendirildiğinde, üç sıra soya bir sıra mısırın karışık ekim için en uygun metot olduğu kanaatine varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• LER,karışık ekim,tane verimi,tane sayısı

The Effect of on Some Agronomic Traits of Corn (Zea mays L. indendata) and Soybean (Glycine max L. Merr) Intercropping Methods

Abstract

This study was established 3 times replications according to the one factor randomized blocks design of experiments in the implementation and investigation field of Faculty of Agriculture in Ordu University to determine effect of seeding of corn and soybean seeds on different seeding ratios and to determine the effect of seeding and some characters, in 2016. In the research, only corn, only soybean, soybean on a line and corn on a line, soybean on two lines and corn on a line, soybean on three lines and corn on a line, soybean on a line and corn on two lines, corn on a line and soybean on three lines were approached as trial factors. According to the results of the research corn plant height 213.53-240.83 cm, thousand grain weight 225.03-254.19 g, number of karnels per ear 555.73-705.00, height of first cob 74.00-92.00 cm, ear diameter 5.42-5.71 cm, soybean plant height 99.33-113.90 cm, thousand grain weight 140.41-174.6 g, number of karnels per pod 2.36-2.43, first pod height 15.00-17.80 cm, soybean grain yield 103.57-611.14 kg da^-1, LER value 1.03-1.21. In the result of the study, when features examined and rate of LER are evaluated together, it was decided that the most suitable method is the form of soybean on three line and corn on a lines for intercropping. 

Keywords

• LER,intercropping,grain yield,number of grain

Kaynakça

1. Acar Z., Aşçı ÖÖ., Ayan İ., Mut H ve Başaran U., 2006. Yem bitkilerinde karışık ekim sistemleri. Ondokuzmayıs Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 21(3): 379-386.
2. Adeniyan ON and Ayoola OT., 2007. Evaluation of four improved soybean varieties under different planting date in relayed cropping system with maize under soybean/maize/cassava intercrop. African Journal of Biotechnology, 6(19): 2220-2224.
3. Ali A., Ijoyah MO and Usman M., 2015. Intercropped maize and soybean under tillage practices and fertilizer rates in Makurdi, Southern Guinea Savanna Zone of Nigeria. International Journal of Novel Research in Civil Structral and Earth Sciences, 2(2): 12-22.
4. Cerit İ., Bolat A., Uçak AB., Türkay M ve Sarıhan H., 2011. Bazı at dişi mısır (Zea mays indentata Sturt) çeşitlerinde tane verimi ve bazı tarımsal özelliklerin saptanması. 9. Tarla Bitkileri Kongresi, Uludağ Üniversitesi, 12-15 Eylül, Bursa.
5. Coşkun Y., Coşkun A ve Koşar İ., 2014. Bazı at dişi mısır çeşitlerinin harran ovası ikinci ürün koşullarına adaptasyonu. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, 1(14): 454-461.
6. Farnia A and Mansouri M., 2014. Study on morphological characteristics of maize (Zea mays L.) cultivars under different plant densities. India Journal of Natural Sciences, 5(30): 8391-8397.
7. Gaweda D., Haliniarz M., Cieroiala R and Klusek I., 2017. Yield, weed ınfestation and seed quality of soybean (Glycine max (L.) Merr.) under diffirent tillage systems. Journal of Agricultural Sciences, 23: 268-275.
8. Gençtan T., Emeklier Y., Çölkesen M ve Başer İ., 1995. Sıcak İklim tahılların tüketim projeksiyonları ve üretim hedefleri. Türkiye Ziraat Mühendisliği IV. Teknik Kongresi, Ziraat Mühendisleri Odası, 9-13 Ocak, Ankara, 1: 429-448.

9. Güngör H ve Üstün A., 2015. Konya ekolojisinde iki farklı sıra aralığının bazı soya (Glycine max. (L.) Merill) genotiplerinde verim ve bazı verim unsurlarına etkisi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 32(2): 100-106.
10. Ijoyah MO and Fanen FT., 2012. Effects of different corpping pattern on performance of maize-soybean mixture in Makurdii Nigeria. Scientific Journal of Crop Science, 1(2): 39-47.
11. Jamkhanh AB., Jelodar NB., Abbasian A and Khorshidi MG., 2012. Study on corn yield and yield component at diffirent levels of nitrogen intercropping corn - soybean. International Kournal of Agriculture and Crop Sciences, 4(20): 1477-1487.
12. Kan A., Çelik SA., Çoksarı G ve Üstün A., 2011. Farklı soya fasulyesi (Glycine max. L. Merr.) çeşit ve çeşit adaylarının iç anadolu bölgesi ekolojik koşullarında bazı verim ve kalite özelliklerinin belirlenmesi. IX. Tarla Bitkileri Kongresi, Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi, 12-15 Eylül, Bursa.
13. Karaaslan D., Hatipoğlu A., Aytaç S., Nazlıcan AN., Arslan H ve Kocatürk M., 2011. Farklı soya hatlarının Diyarbakır ana ürün koşullarındaki verim ve kalite komponentlerinin irdelenmesi. IX. Tarla Bitkileri Kongresi, Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi, 12-15 Eylül, Bursa.
14. Karagül ET., Ay N ve Nazlıcan AN., 2011. Ege Bölgesi ikinci ürün koşullarında bazı soya fasulyesi (Glycine max (L.) Merr.) genotiplerinin verim ve kalite özelliklerinin belirlenmesi. IX. Tarla Bitkileri Kongresi, Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi, 12-15 Eylül, Bursa.
15. Kolsarıcı Ö., Gür A., Başalma D., Kaya MD ve İşler N., 2006. Yağlı tohumlu bitkiler üretimi. Tarım ve Mühendislik, 78-79: 65-78.
16. Lithourgidis AS., Dordas CA., Damalas CA and Vlachostergios DN., 2011. Annual intercrops: an alternative pathway for sustainable agriculture. Australian Journal of Crop Science, 5(4): 396-410.
17. Lucchin M., Barcaccia G and Parrini P., 2003. Characterization of a flint maize (Zea mays L. convar. mays) Italian landrace: I. Morpho-phenological and agronomic traits. Genetic Resources and Evolution, 50: 315-327.
18. Mogorokosho C., 2006. Genetic diversity and performance of maize varieties from Zimbabwe, Zambia and Malawi. Submitted to the Office of Graduate Studies of Texas A&M University in partial fulfillment of the requirements for the degree of Doctor of Philosophy.
19. Ngalamu T., Meseka S and Ashraf M., 2012. Perfermance of soybean (Glycine max (L.) Merrill) genotypes under diffirent planting dates in Sennar State of the Sudan. Journal of Applied Biosciences, 49: 3363-3370.
20. Osang PO., Richard BI and Iheadindueme CA., 2014. Influence of date of planting and time of ıntroduction of maize on the agronomic performance of soybean-maize intercrop in Nigerian Southern - Guinea Savanna. Journal of Biology, Agriculture and Healthcare, 4(3): 136-143.
21. Öner F., Sezer İ ve Gülümser A., 2012. Farklı lokasyonlarda yetiştirilen atdişi mısır (Zea mays L. indendata) çeşit ve hatlarının agronomik özellikleri yönünden karşılaştırılması. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 9(2): 1-6.
22. Özsisli B., 2010. Kahramanmaraş koşullarında birinci ve ikinci ürün olarak yetiştirilen farklı mısır çeşitlerinde verim ve kalite özelliklerinin incelenmesi. Doktora Tezi (Basılmamış), Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Kahramanmaraş.
23. Raji JA., 2007. Intercropping soybean and maize in a derived savanna ecology. African Journal of Biotecnology, 6(16): 1885-1887.
24. Sincik M., Oral H., Göksoy A ve Turan Z., 2008. Farklı soya fasulyesi (Glycine max L. Merr.) hatlarının Bursa ekolojik koşullarında bazı verim ve kalite özelliklerinin belirlenmesi. Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 22(1): 55-62.
25. Subedi KD and Ma BL., 2005. Ear position, leaf area, and contribution of ındividual leaves to grain yield in conventional and leafy maize hybrids. Crop Science, 45(6): 2246-2257.
26. Tansı V., 1987. Çukurova Bölgesinde Mısır ve Soyanın İkinci Ürün Olarak Değişik Ekim Sistemlerinde Birlikte Yetiştirilebilmesinin Tane ve Hasıl Yem Verimine Etkisi Üzerine Araştırmalar. Doktora Tezi (Basılmamış), Çukurova Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Adana.
27. Tiryaki MK., Akman Z ve Kara B., 2004. Mısır ve fasulye karışık ekim sisteminde verim ve bazı agronomik özelliklerin belirlenmesi. Tarım Bilimleri Dergisi, 10(1): 85-92.
28. Ünal İ ve Önder M., 2008. Melezleme yöntemiyle elde edilen soya (Glycine max. (L.) Merr.) hatlarının bazı tarımsal özelliklerinin belirlenmesi. Selçuk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 22(45): 52-57.
29. Wekesa R., Naliaka P and Simiyu JM., 2015. Seed quality of three soybean varieties as influenced by intercropping time and arrangement in maize. Academic Journals, African Journal of Agricultural Research, 10(6): 505-514.
30. Yılmaz N ve Han E., 2016. Giresun ekolojik koşullarında bazı mısır çeşitlerinin tane verimi ve verim öğelerinin belirlenmesi. Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 6(3): 171-176.
31. Zhang Y., Liu J., Zhang J., Liu H., Liu S., Zhai L and Yin C., 2015. Row Ratios of ıntercropping maize and soybean can affect agronomic efficiency of the system and subsequent wheat. PLOS ONE, 10(6): 1-16.