-

Öz

Aim The aim of this study was to retrospectively determine the prevalence of intestinal parasites in patients, whose examination material was sent to parasitology laboratory of two different hospitals in Rize province during the period of January 2012 to June 2013. Materials and Methods Stool samples were examined by direct macroscopy, nativelugol and trichrome staining methods for protozoan (cyst or trophozoites) and helminths (eggs or larvae). Cellophane preparations were examined for Enterobius vermicularis eggs.Results A total of 9.994 samples were investigated and parasites were identified from 240 samples (2.4%). Entamoeba coli (59.6%) was determined the most common parasite among the identified parasites and it was followed by E. vermicularis (12.5%), G. intestinalis (12.1%) and Entamoeba histolytica/dispar/dispar (9.6 %). Conclusion There is less studies showing the prevalence of intestinal parasites in our region. It is compared to the work done in different places and times, parasites ration in our province was found very low (2.4%). The acceptance of the appropriate sample and the use of high sensitivity methods of investigation should be expanded for the effective recognition of parasitosis and their successful treatment. There is a slight improvement for socio-economic and environmental conditions in our country, but the parasitic infections are still a current and continous health problem in our society. Key words:Rize, intestinal parasites, prevalence

Anahtar Kelimeler

• -

Rize İlinde Üniversite ve Devlet Hastanelerine Başvuran Hastalarda Görülen Bağırsak Parazitlerinin Dağılımı

Öz

Amaç: Bu çalışmada Ocak 2012-Nisan 2013 tarihleri arasında Rize ilinde bulunan iki farklı hastanenin parazitoloji laboratuvarına gönderilen hastaların örneklerinde bağırsak parazitlerinin prevalansının retrospektif olarak belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntemler: Dışkı örneklerinde makroskobik, nativ-lügol ve trikrom boyama yöntemleri ile protozoon (kist veya trofozoiti) ve helmint (yumurta veya larva) varlığı araştırılmıştır. Selofanlı lam preparatları ise Enterobius vermicularis yumurtası açısından incelenmiştir. Bulgular: Toplam 9994 örneğin 240’ında (%2,4) parazite rastlanırken, tanımlanan parazitlerden Entemoeba coli (%59,6) en sık saptanan parazit türü olmuş ve onu E. vermicularis (%13,0), G. intestinalis (%12,1) ve Entamoeba histolytica/dispar (%9,6) takip etmiştir. Sonuç: Bölgemize ait bağırsak parazit sıklığını gösteren çok fazla çalışma bulunmamaktadır. Değişik yer ve zamanlarda yapılan çalışmalarla kıyaslandığında ilimizdeki %2,4 parazit oranı oldukça düşük bulunmuştur. Parazitozların etkin olarak tanınması ve başarıyla tedavisi için uygun örnek kabulü ve duyarlılığı yüksek inceleme yöntemlerinin kullanımı yaygınlaştırılmalıdır. Ülkemizin sosyo-ekonomik ve çevresel koşullarında az da olsa bir düzelme olmakla birlikte paraziter enfeksiyonlar toplumumuzda halen güncelliğini koruyan bir sağlık problemi olarak devam etmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Rize, bağırsak parazitleri, prevalans

Kaynakça

1. Düzyol D, Kilimcioğlu AA, Özyurt BC, Özkan H, Girginkardeşler N. Celal Bayar Üniversitesi Hastanesi Parazitoloji Polikliniği’nde 2006-2010 Yılları Arasında
2. Saptanan Bağırsak Parazitlerinin İnsidansı. Türkiye Parazitol Derg 2012;36(3):147-51.
3. Damazio SM, Lima Mde S, Soares AR, Souza MA. Intestinal parasites in a quilombola community of the Northern State of Espírito Santo, Brazil. Rev Inst Med Trop Sao Paulo. 2013;55(3):179-83.
4. Alver O, Özakın C, Töre O. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde 2009-2010 Yıllarında
5. Saptanan Bağırsak Parazitlerinin Dağılımı. Türkiye Parazitol Derg 2012;36(1):17-22.
6. Köroğlu M, Yakupoğulları Y, Turhan R. Malatya Devlet Hastanesi Yedi Yıllık Korpo-Parazitolojik İnceleme Sonuçlarının Retrospektif Analizi. Türkiye Parazitol Derg 2007;31(3):201-4.
7. Köksal F, Başlantı İ, Samastı M. A Retrospective Evaluation of the Prevalence of Intestinal Parasites in Istanbul, 2010;34(3):166-71. Parazitol Derg Çocuklarda Bağırsak Parazitlerinin
8. Taranması. Türkiye Parazitol Derg 2007;31(3):205-7.

9. Turgay N, Yolasığmaz AÜ, Oyur T, Ozcem SB, Toz S. İzmir ve Çevresinde Bir Yılda (Mayıs 2009-Nisan 2010) Saptanan Bağırsak Parazitlerinin Aylara Göre
10. Dağılımı-Asid Fast ve Modifiye Trichrome Boyama Sonuçları. Türkiye Parazitol Derg 2012;36(2):71-4.
11. Yılmaz H, Taş-Cengiz Z, Ceylan A, Ekici A. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Parazitoloji Laboratuarına 2009 Yılında Başvuran
12. Kişilerde Bağırsak Parazitlerinin Dağılımı. Türkiye Parazitol Derg 2012;36(2):105-8.
13. Alver O, Oral B, Töre O. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesine 2005-2008 Yılları Arasında
14. Başvuran Kişilerde Saptanan Bağırsak Parazitlerinin Dağılımı. Türkiye Parazitol Derg 2011;35(4):194-8.
15. Çulha G, Gülkan B. 2006-2010 yıllarında Mustafa Kemal Tıp Üniversitesi Fakültesi hastalarda bağırsak Laboratuvarı’na parazitlerinin dağılımı. Turk Hij Den Biyol Derg 2011;68(4):165-74. Özgümüş OB, Efe Ü. Çamlıhemşin Sağlık
16. Merkezi’nde Temmuz 2005 - Ocak 2007 Yılları
17. Arasında Saptanan Bağırsak Parazitlerinin Dağılımı Türkiye Parazitol Derg 2007;31(2):142-4.
18. Çiçek A, Duygu F, Uzala Mızraklı A. Şanlıurfa Eğitim ve Araştırma Hastanesi Mikrobiyoloji Laboratuvarında incelenen Üniversitesi Tıp Fakültesi Derg 2011;8(1):22-4. Harran
19. Yaman O, Yazar S, Özcan H, Çetinkaya Ü, Gözkenç N, Ateş S, Şahin İ. 2005-2008 Yılları Arasında Erciyes
20. Üniversitesi Tıp Fakültesi Parazitoloji Laboratuvarı’na Başvuran Hastalarda Bağırsak Parazitlerinin Dağılımı. Türkiye Parazitol Derg 2008;32(3):266-70.
21. Arslan MÖ, Sarı B, Kulu, Mor N. Kars Doğum ve Çocuk Bakımevi Hastanesine Gastrointestinal Yakınmalarla Parazitlerinin Yaygınlığı. Türkiye Parazitol Derg 2008;32(3):253-6. Çocuklarda Bağırsak