TURİZM PERFORMANSLARI AÇISINDAN TÜRKİYE VE BRICS ÜLKELERİ: BİR KARŞILAŞTIRMA ANALİZİ

Öz

Bu çalışmada BRICS ülkeleri ve Türkiye’nin turizm istatistikleri açısından karşılaştırması yapılması amaçlanmıştır. Çalışmada, ikincil veri kaynaklarından elde edilen veriler kullanılmıştır. Veri toplamak için nitel araştırma yönteminde kullanılan doküman analizi gerçekleştirilmiştir. BRICS ülkelerinin ve Türkiye’nin uluslararası turist sayısı, turizm geliri, turist başına düşen harcama tutarları, turizm gelirlerinin ülke ekonomisine katkısı, en fazla turist gönderen ülkeler, seyahat ve turizm rekabet endeksindeki puan ve sıralaması, seyahat ve turizm gelişim endeksindeki puan ve sıralaması verileri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda genel olarak, uluslararası turist sayılarında Türkiye ve Çin, turizm gelirlerinde Çin, Hindistan ve Türkiye, turist başına harcama tutarlarında Hindistan, Brezilya ve Çin, turizm gelirlerinin ülke ekonomilerine katkısında ise Çin’in tek başına ön plana çıktığı belirlenmiştir. BRICS ülkeleri ile Türkiye’nin genellikle coğrafi konum olarak kendilerine yakın ülkelerden turistlere ev sahipliği yaptığı ve ülkelerin turizm pazarlarında çoğunlukla sınır ülkelerin baskın olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır. Hem Seyahat ve Turizm Rekabet Endeksi hem de Seyahat ve Turizm Gelişim Endeksinde Çin, diğer ülkelere göre daha iyi konumdadır. Bu çalışmanın, BRICS ülkeleri ve Türkiye özelinde turizm istatistikleri açısından karşılaştırılması yapılarak araştırmacılara ve literatüre katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• BRICS Ülkeleri
• Türkiye
• Turizm

TURKEY AND BRICS COUNTRIES IN TERMS OF TOURISM PERFORMANCES: A COMPARATIVE ANALYSIS

Abstract

This study it is aimed to make a comparison of BRICS countries and Turkey in terms of tourism statistics. In the study, data obtained from secondary data sources were used. Document analysis used in the qualitative research method was carried out to collect data. Data on the number of international tourists, tourism income, expenditure per tourist, contribution of tourism revenues to the country's economy, the countries sending the most tourists, the score and ranking in the travel and tourism competitiveness index, the score and order in the travel and tourism development index of BRICS countries and Turkey were used. As a result of the research, it has been determined that Turkey and China stand out in the number of international tourists, China, India, and Turkey in tourism revenues, India, Brazil and China in the amount of expenditure per tourist, and China alone in the contribution of tourism revenues to the country's economy. It has been concluded that BRICS countries and Turkey generally host tourists from countries close to them in terms of geographical location and that border countries are mostly dominant in the tourism markets of the countries. China ranks better than other countries in both the Travel and Tourism Competitiveness Index and the Travel and Tourism Development Index. It is thought that this study will contribute to researchers and literature by comparing tourism statistics in terms of BRICS countries and Turkey.

Keywords

• BRICS Countries
• Turkey
• Tourism

Kaynakça

1. Abdou, D. M. S., ve El Adawy, N. S. (2018). BRICS challenges: Economic position, tourism and environmental. International Journal of Environmental Monitoring and Protection, 5(3), 64-72.
2. Ahmed, Z., Asghar, M. M., Malik, M. N., ve Nawaz, K. (2020). Moving towards a sustainable environment: the dynamic linkage between natural resources, human capital, urbanization, economic growth, and ecological footprint in China. Resources Policy, 67, 101677.
3. Banday, U. J., ve Ismail, S. (2017). Does tourism development lead positive or negative impact on economic growth and environment in BRICS countries? A panel data analysis. Economics Bulletin, 37(1), 553-567.
4. Battal, T., ve Ercan, A. (2019). BRICS ülkeleri ile Türkiye’nin performans ve potansiyel kriterleri çerçevesinde değerlendirilmesi. Beykoz Akademi Dergisi, 7(1), 1-35.
5. Dünya Ekonomik Forumu Seyahat ve Turizm Gelişim Endeksi. (2021, t.y). https://www3.weforum.org/docs/WEF_Travel_Tourism_Development_2021.pdf
6. Dünya Ekonomik Forumu Seyahat ve Turizm Rekabet Endeksi, (2019, t.y). WEF_TTCR_2019.pdf (weforum.org)
7. Dünya Seyahat ve Turizm Konseyi. (2022, t.y). Travel & Tourism Economic Impact | World Travel & Tourism Council (WTTC)
8. Dünya Turizm Örgütü. (2022). Country profile – inbound tourism | Tourism Dashboard (unwto.org)

9. Foster, A. D., ve Rosenzweig, M. R. (2004). Agricultural productivity growth, rural economic diversity, and economic reforms: India, 1970–2000. Economic Development and Cultural Change, 52(3), 509-542.
10. Karwowski, E. (2015). The finance–mining nexus in South Africa: How mining companies use the South African equity market to speculate. Journal of Southern African Studies, 41(1), 9-28.
11. Kiral, B. (2020). Nitel bir veri analizi yöntemi olarak doküman analizi. Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(15), 170-189.
12. Liuhto, K., ve Vahtra, P. (2007). Foreign operations of Russia's largest industrial corporations-building a typology. Transnational Corporations, 16(1), 117.
13. O’Neill, J. (2001, Kasım 6). Building better global economic BRIC’s. Goldman Sachs Global Economics Paper 66, http://www. goldmansachs.com /our- thinking/ archive/ archive- pdfs/ buildbetterbrics.pdf
14. Özçalık, M. (2020). Turizm sektörü ve ekonomik büyüme: BRICS ülkeleri ve Türkiye analizi. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(2), 361-369.
15. Pahnke, A. (2018). The contradictions of neo-extractivism and social policy: The role of raw material exports in the Brazilian political crisis. Third World Quarterly, 39(8), 1656-1674.
16. Phiri, A. (2016). Tourism and economic growth in South Africa: Evidence from linear and nonlinear cointegration frameworks. Managing Global Transitions, University of Primorska, Faculty of Management Koper, 14(1), 31-53.
17. Pop, I., Kanovici, A., Ghic, G., ve Andrei, M. (2016). The economic effects of the mega sport events on tourism in the BRICS countries case. Amfiteatru Economic Journal, 18(Special Issue No. 10), 960-975.
18. Radulescu, I. G., Panait, M., ve Voica, C. (2014). BRICS countries challenge to the world economy new trends. Procedia economics and finance, 8, 605-613.
19. Scott, D., ve Morrison, M. (2005). Key ideas in educational research. A&C Black.
20. Şahin, F., ve Gürbüz, S. (2018). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
21. Şerbetçi, A., ve Yardımcıoğlu, M. (2017). Yükselen Piyasa Ekonomileri ve BRICS, MIST, Kırılgan Beşli ülke gruplarının değerlendirilmesi. Journal of Social and Humanities Sciences Research, 4(2), 105-122.
22. Truman, V. (2006). Implications of Structural Changes in the Global Economy for its Management, Institute for International Economics.United Nations Development Programme.
23. Usmani, G., Akram, V., ve Praveen, B. (2021). Tourist arrivals, international tourist expenditure, and economic growth in BRIC countries. Journal of Public Affairs, 21(2), 1-8.
24. Wilson D., ve Purushothaman R. (2003). Dreaming with BRICs: The Path to 2050, Global Economics, Goldman Sachs, 99, 1-24.
25. World Data, (2022, t.y). Development and importance of tourism for India (worlddata.info)