Türkiye’de Katılım Sigortacılığı: Geleneksel Sigortacılıkla Karşılaştırmalı Bir Analiz

Öz

Türkiye’de katılım sigortacılığı geleneksel sigortacılığa göre çok daha kısa bir geçmişe sahip olsa da son yıllarda gösterdiği büyüme performansı ile sigorta pazarındaki payını artırmıştır. Literatürde katılım sigortacılığına ilişkin çalışmalar, katılım ve geleneksel sigortacılık sistemlerinin işleyişleri arasında önemli farklılıklar olduğunu savunmaktadır. Öte yandan bu farklılıklar büyük oranda teorik düzeyde kalmakta, sigortacılık uygulamasında belirgin bir ayrışma yaratmamaktadır. Bu durum katılım sigortacılığının özgün bir değer önermesi geliştirmesini güçleştirmektedir. Bu noktada çalışmanın amacı, Türkiye’deki katılım ve geleneksel sigorta şirketlerinin pazarlama stratejilerini karşılaştırmalı olarak analiz ederek, katılım sigorta sektörünün gelişimini destekleyecek politika önerileri geliştirmektir. Bu amaçla, en yüksek pazar payına sahip dört katılım ve dört geleneksel sigorta şirketi iletişim, ürün ve dağıtım kanalı ana başlıklarında analiz edilmiştir. İletişim başlığında şirketlerin internet siteleri ve tanıtım filmleri, ürün başlığında ise kasko, konut ve hayat poliçeleri içerik analizi yöntemi ile incelenmiştir. Dağıtım kanalı başlığında ise şirketlerin üretim verileri kullanılarak karşılaştırmalı bir analiz yapılmıştır. Sonuçlar, Türkiye’de katılım ve geleneksel sigorta şirketlerinin iletişim ve ürün stratejilerinin büyük oranda benzer olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, katılım sigorta şirketlerinin ürün ve dağıtım kanalı karmaları geleneksel sigorta şirketlerinden ayrışmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Katılım sigortacılığı
• Tekafül
• Türk sigorta sektörü
• İslami finans

Participation Insurance in Turkey: A Comparative Analysis with Conventional Insurance

Öz

Participation insurance (Takaful) in Turkey has a much shorter history than conventional insurance. However, it has performed well in recent years and gained a larger share of the insurance market. While some studies suggest differences between how participation and conventional insurance systems function, these differences have not been significant enough to affect insurance practices. As a result, it is challenging for participation insurance to stand out from conventional insurance. This study aims to provide recommendations for supporting the development of participation insurance in Turkey by comparing the marketing strategies of two groups of companies. For this purpose, the top four insurance companies with the highest market share were analyzed based on communication, product, and distribution channels. The communication aspect of companies was analyzed through the content analysis of their websites and promotional films. Additionally, product documents were examined, specifically those related to motor insurance, housing, and life policies. Furthermore, a comparative study was conducted based on the production data of companies to analyze distribution strategies. The results demonstrate that communication and product strategies among insurance companies in Turkey, both participatory and conventional, are quite similar. Nevertheless, participation insurance companies' distribution channels and product mixes stand out from conventional insurance companies.

Anahtar Kelimeler

• Participation insurance
• Takaful
• Turkish insurance sector
• Islamic finance.

Kaynakça

1. Akhter, W., Jamil, H. ve Fam, K. S. (2021). Islamic influence on customer satisfaction: Evidence from Takaful and conventional insurance industry. Journal of Islamic Accounting and Business Research, 12(4), 524-543.
2. Akpınar, Ö. (2017). Sigorta sektöründe pazarlama süreci: Acentelerin rolü ve önemi. Başkent Üniversitesi Ticari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1(1), 45-61.
3. Alawni, M. S., Yusoff, R. Z., Al-Swidi, A. K., ve Al-Matari, E. M. (2015). The relationship between communication, customer knowledge and customer loyalty in Saudi Arabia insurance industry companies. Mediterranean Journal of Social Sciences, 6(1), 318.
4. Alkış, A. (2019). İslam hukukunda katılım sigortacılığı. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9(1), 1-21.
5. Aslan, H., ve Emin, M. (2015). İslami Sigortacılık (Tekafül): Yöneticilerin Perspektifinden Türkiye Uygulaması. Islamic Finance: Sukuk and Takaful, 17-29.
6. Barathi, C., Balaji, C. D., ve Meitei, C. I. (2011). Innovative strategies to catalyse growth of indian life insurance sector-an analytical review. Indian Journal of Commerce and Management Studies, 2(4), 136-145.
7. Comanac, A., Tanzi, P. M., ve Ancarani, F. (2016). Insurance companies and e-marketing activities: An empirical analysis in the Italian market. The" Dematerialized" Insurance: Distance Selling and Cyber Risks from an International Perspective, 85-113.
8. Cooper, R. G. (1984). How new product strategies impact on performance. Journal of Product Innovation Management, 1(1), 5-18.

9. Demirci, S. (2019). Sigortacılıkta yeni bir yaklaşım: Katılım Sigortacılığı. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 10(1), 25-39.
10. Dilek, İ. (2019). Türkiye’de tekafül (katılım sigortacılığı) ve uygulanabilirliği üzerine bir değerlendirme. Bankacılık ve Sigortacılık Araştırmaları Dergisi, (13), 44-57.
11. Erisha, N. (2016). Implicature Found In The Slogans Of Life Insurance Advertisements. Vivid: Journal of Language and Literature, 4(2).
12. Ergene, L., ve Ülev, S. (2023). Muhafazakâr iş adamlarının katılım sigortacılığı (tekâfül) farkındalığı ve tercih nedenleri. Abant Sosyal Bilimler Dergisi, 23(1), 98-111.
13. Ersoy, B., Kaygusuz, M. ve Bozdoğan, T. (2022). Katılım Sigortacılığı Faaliyetinde Bulunan Hayat ve Emeklilik Sigorta Şirketlerinin Finansal Performanslarının TOPSIS Yöntemiyle Değerlendirilmesi. Social Sciences Studies Journal (SSSjournal), 5(48), 5978-5985.
14. Ersoy, B. ve Meral, H. (2023). Türkiye’de sigorta araştırmalarının genel görünümü: Doktora tezlerinin içerik analizi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 25 (2) , 480-498.
15. Fadun, O. S. (2013). Information and communication technology (ict) and insurance companies profitability in Nigeria. Journal of Accounting, Business and Management (JABM), 20(2).
16. Feng, R., Liu, M., ve Zhang, N. (2022). A unified theory of decentralized insurance. Available at SSRN.
17. Hao, J. C., ve Chou, L. Y. (2005). The estimation of efficiency for life insurance industry: The case in Taiwan. Journal of Asian Economics, 16(5), 847-860.
18. Hacak, H. (2006). İslâm Hukukunda sigorta ve fıkıh bilginlerinin sigortaya yaklaşımının genel bir değerlendirmesi. Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, (30), 21-50.
19. Hassan, H. A., Abbas, S. K., ve Zainab, F. (2018). Anatomy of takaful. Global Scientific Journals, 6(3), 143-155.
20. Hassan, H. A. (2020). Takaful models: origin, progression and future. Journal of Islamic Marketing, 11(6), 1801-1819.
21. Hinson, R. E., Van Zyl, H., ve Agbleze, S. (2014). An interrogation of the dialogic potential of insurance firm websites in Ghana. Information Development, 30(1), 59-69.
22. Hussain, M. M., ve Pasha, A. T. (2011). Conceptual and operational differences between general takaful and conventional insurance. Australian Journal of Business and Management Research, 1(8), 23-28.
23. IFSB, Islamic Financial Services Board. (2022). Islamic financial services industry stability report. https://www.ifsb.org/sec03.php , (Erişim: 01.06.2023).
24. Khan, A. (2016). Islamic insurance: Evolution, models and issues. Policy Perspectives: The Journal of the Institute of Policy Studies, 13(2), 29-61.
25. Khan, A., Hassan, M. K., Paltrinieri, A., Dreassi, A., ve Bahoo, S. (2020). A bibliometric review of takaful
26. literature. International Review of Economics & Finance, 69, 389-405.
27. Kniazieva, T. V., Shevchenko, A. V., Shevchenko, A. V., Yaroshenko, O. M., Inshyn, M. I., ve Yakovlyev,
28. O. A. (2021). Current trends in the formation and development of insurance marketing in Ukraine. Risk Management and Insurance Review, 24(3), 279-292.
29. Krippendorff, K. (1989). Content analysis. In E. Barnouw, G. Gerbner, W. Schramm, T. L. Worth, & L. Gross (Eds.), International encyclopedia of communication (Vol. 1, pp. 403-407), New York, NY: Oxford
30. Krippendorff, K. (2019). Content analysis: An introduction to its methodology. Sage publications.
31. Kuckartz, U. (2014). Qualitative text analysis: a guide to methods, practice & using software. California: Sage Publications.
32. Manokaran, K., Ramakrishnan, S., Hishan, S., ve Soehod, K. (2018). The impact of corporate social responsibility on financial performance: Evidence from Insurance firms. Management Science Letters, 8(9), 913-932.
33. Marcos, A. M. B. F., ve Coelho, A. F. M. (2018). Communication relational outcomes in the insurance industry. Asia Pacific Journal of Marketing and Logistics.
34. Maseke, B.F. ve Iipinge, D.N. (2021) Factors ınfluencing clients in choosing insurance companies. Open Access Library Journal, 8: e6944.
35. Masengu, R., ve Chitambwe, P. F. (2017). Exploring the extent of websites customer service provision in the insurance sector. A case of short term insurance companies in Zimbabwe. International Journal Of Advanced Research in Engineering & Management, 29-37.
36. Meador, J. W., Ryan Jr, H. E., ve Schellhorn, C. D. (2000). Product focus versus diversification: estimates of X-efficiency for the US life insurance industry. Performance of financial institutions: efficiency, innovation, regulation, 175-198.
37. Meral, H., ve Şener, Y. (2021). Analysis of the factors affecting opt-out preferences of employees automatically enrolled in private pension system in Turkey. Anadolu University Journal of Faculty of Economics, 3(1), 82-99.
38. Miles, M. B. ve Huberman, A. M. (2016). Genişletilmiş bir kaynak kitap: nitel veri analizi. (S. A. Altun, A. Ersoy Çev.). Ankara: Pegem Akademi.
39. Noordin, K., Muwazir, M. R., ve Madun, A. (2014). The commercialisation of modern Islamic insurance providers: A study of takaful business frameworks in Malaysia. International Journal of Nusantara Islam, 2(1), 1-13.
40. Öner, M. H. (2018). Katılım sigortacılığı yönetmeliği perspektifinde islami sigortacılığın gelişimi. Journal of Emerging Economies and Policy, 3(1), 59-71.
41. Öner, M. H. (2021). Türkiye’de katılım sigortacılığı ve gelişimi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (58), 35-58.
42. Özüdoğru, H. (2018). Katılım sigortacılığı ve Türkiye'deki durumu. Third Sector Social Economic Review, 53(1), 1-16.
43. Prasad, B. D. (2008). Content analysis. Research methods for social work, 5, 1-20.
44. Prymostka, O. (2018). Life insurance companies marketing strategy in the digital world. Insurance Markets and Companies, 9(1), 66-73.
45. Redzuan, H., Rahman, Z. A., ve Aidid, S. S. S. H. (2009). Economic determinants of family takaful consumption: Evidence from Malaysia. International Review of Business Research Papers, 5(5), 193-211.
46. Romanosky, S., Ablon, L., Kuehn, A., ve Jones, T. (2019). Content analysis of cyber insurance policies: How do carriers price cyber risk?. Journal of Cybersecurity, 5(1), 1-19.
47. Statista. (2022). Number of takaful operators worldwide in 2019, by type. https://www.statista.com/statistics/1090914/worldwide-number-of-takaful-operators-by-type/ , (Erişim: 03.06.2023).
48. Stechemesser, K., Endrikat, J., Grasshoff, N., ve Guenther, E. (2015). Insurance companies’ responses to climate change: Adaptation, dynamic capabilities and competitive advantage. The Geneva Papers on Risk and Insurance-Issues and Practice, 40, 557-584.
49. Sürdü, B, F., Özsözgün Ç, A., ve Esen, E. (2020). Human resource disclosures in corporate annual reports of insurance companies: A case of developing country. Sustainability, 12(8), 3452.
50. Sürer, T. T., ve Çatıkkaş, Ö. (2023). Katılım Sigortacılığı Şirketlerinin 2019-2021 Yılları Arasında Veri Zarflama Analizi ile Etkinliklerinin Ölçülmesi. Journal of Banking and Financial Research, 10(2), 123-142.
51. Swiss Re. (2021). World insurance: the recovery gains pace. https://www.swissre.com/institute/research/sigma-research/World-insurance-series.html , (Erişim: 14.06.2023).
52. TSB, Türkiye Sigorta Birliği. (2023). Sigorta verileri ve mali tablolar. https://www.tsb.org.tr/tr/sigorta-verileri-ve-mali-tablolar , (Erişim: 01.06.2023).
53. Türk Katılım Re. (2023). Kurumsal profil. https://www.turkkatilimreasurans.com.tr/hakkimizda , (Erişim: 03.09.2023).
54. Yıldız, M. (2023). Katılım sigortacılığında Türkiye’yi bekleyen fırsatlar. İçinde H. Meral (Ed.), 21. yüzyılda Türk sigorta sektörüne 21 tavsiye. (ss.199-210). Ankara: Nobel Bilimsel Eserler.
55. Yurdakul, M., & Dalkılıç, N. (2016). Sigortacılık sektöründe dijital çağ. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (50), 49-67.
56. Weedige, S. S., Ouyang, H., Gao, Y., ve Liu, Y. (2019). Decision making in personal insurance: Impact of insurance literacy. Sustainability, 11(23), 6795.
57. Wrede, D., Stegen, T., ve Graf Von Der Schulenburg, J. M. (2020). Affirmative and silent cyber coverage in traditional insurance policies: Qualitative content analysis of selected insurance products from the german insurance market. The Geneva Papers on Risk and Insurance-Issues and Practice, (45), 657-689.