Financial Sustainability of The Turkish Health Care System: Experts’ Opinion

Öz

Financial sustainability of health care systems is an issue that has frequently come up in recent years. Similarly, it has been a common topic of discussion in Turkey, and reforms implemented in the system since 2003 have made this issue more popular. The aim of this study is to determine the experts’ viewpoints about financial sustainability of the health care system in Turkey. The content analysis results indicates that an important proportion of experts think that Turkey health care system faced with unsustainability problem and main problems were lack of resources and university hospitals’ problems. The most important external factors effect financial sustainability are reimbursement system, resources allocated for the system, policies, foreign dependency, and economic growth. Moreover, the major internal factors affecting sustainability are administrator & personnel performance, human resources management costs, and cost of service & goods. The participants’ primary recommendation for enabling financial sustainability is novel financing models development and referral chain application.

Anahtar Kelimeler

• Financial Sustainability
• Health Care System
• Turkey
• Content Analysis

Türk Sağlık Sisteminin Finansal Sürdürülebilirliği: Uzman Görüşleri

Öz

Sağlık sistemlerinin finansal sürdürülebilirliği son yıllarda sıkça karşılaşılan bir konudur. Benzer şekilde, Türkiye'de yaygın bir tartışma konusu olmuştur ve 2003'ten bu yana sistemde uygulanan reformlar bu konuyu daha popüler hale getirmiştir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'deki sağlık sisteminin finansal sürdürülebilirliği konusunda uzmanların görüşlerini belirlemektir. İçerik analizi sonuçları, uzmanların önemli bir kısmının, Türkiye'nin sağlık sisteminin sürdürülemezlik sorunu ile karşı karşıya kaldığını ve temel sorunların kaynak eksikliği ve üniversite hastanelerinin sorunları olduğunu düşündüğünü göstermektedir. Finansal sürdürülebilirliği etkileyen en önemli dış faktörler geri ödeme sistemi, sisteme ayrılan kaynaklar, politikalar, dışa bağımlılık ve ekonomik büyümedir. Ayrıca, sürdürülebilirliği etkileyen en önemli iç faktörler, yönetici & personel performansı, insan kaynakları yönetim maliyetleri ve hizmet & malların maliyetidir. Katılımcıların finansal sürdürülebilirliği sağlama konusundaki birincil önerileri yeni finansman modellerinin geliştirilmesi ve sevk zinciri uygulamasıdır.

Anahtar Kelimeler

• Finansal Sürdürülebilirlik
• Sağlık Sistemi
• Türkiye
• İçerik Analizi

Kaynakça

1. Angelis, A., Tordrup, D. and Kanavos, P. (2017). Is the Funding of Public National Health Systems Sustainable Over the Long Term? Evidence from Eight OECD Countries. Global Policy. 8(S2): 7-22.
2. Atasever, M. and Karaca Z. (2017). Türkiye Tıbbi Cihaz Sektör Analizi. Ankara: Sağlık-Sen Yayınları-36.
3. Atasever, M. (2014). Türkiye Sağlık Hizmetlerinin Finansmanı ve Sağlık Harcamalarının Analizi, 2002-2013 Dönemi. Ankara: Sağlık Bakanlığı, Strateji Geliştirme Başkanlığı.
4. Altındiş, M. (2013). Türkiye’de Mülteciler, Salgın Hastalıklar ve Korunma. Sağlık Düşüncesi ve Tıp Kültürü Dergisi. 28:64-67.
5. Babalola, O. (2017). Consumers and Their Demand for Healthcare. J Health Med Econ. (3): 1-6.
6. Birch, S., Murphy, G. T., MacKenzie, A. and Cumming, J. (2015). In Place of Fear: Aligning Health Care Planning with System Objectives to Achieve Financial Sustainability. Journal of Health Services Research and Policy. 20(2): 109-114.
7. Cotlear, D., Nagpal, S., Smith, O., Tandon, A., & Cortez, R. (2015). Going universal: how 24 developing countries are implementing universal health coverage from the bottom up. The World Bank.
8. Crisp, N. (2017). What Would a Sustainable Health and Care System Look like?. BMJ: British Medical Journal. BMJ, 358(j3895): 1-3.

9. Deloitte. (2015). Uzun Dönemli Sağlık Sigortası Ülke İncelemesi Raporu. https://www.tsb.org.tr/Document/Yonetmelikler/Uzun_Dönemli_Sağlık_Sigortası-FİNAL.pdf, (13.02.2019).
10. Doğan, B. Ş. (2017). Türkiye’de Sağlik Hizmetlerinin Özelleştirilmesi: Sağlıkta Dönüşüm Projesi. V. Anadolu International Conference in Economics Proceeding Book (pp. 1-17). Organizer: Econ-Anadolu. Eskişehir. May 11-13, 2017.
11. Guyatt, G., Yalnizyan, A. and Devereaux, P. J. (2002). Solving the Public Health Care Sustainability Puzzle. Canadian Medical Association Journal. 167(1): 36-38.
12. Harper, S. (2010). The Capacity of Social Security and Health Care Institutions to Adapt to an Ageing World. International Social Security Review. 63(3‐4): 177-196.
13. İEİS. (2018). Türkiye İlaç Sektörü 2017 Raporu. İlaç Endüstrisi İşverenler Sendikası.
14. Jakovljevic, M. M. and Ogura, S. (2016). Health Economics at the Crossroads of Centuries–from the Past to the Future. Frontiers in Public Health. 4, 115.
15. Koçkaya, G., Atikeler, K. and Yenilmez, F. B. (2016). Türkiye Özel ve Kamu Sağlik Sigortaciliği Prim/Hasar Sağlik Harcamasi Değerlendirmesi. Sosyal Güvence. (9): 82-101.
16. Korkmaz, A. Ç. (2014). Sığınmacıların Sağlık ve Hemşirelik Hizmetlerine Yarattığı Sorunlar. Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi. 1(1): 37-42.
17. Lee, M. (2007). How Sustainable is Medicare? A Closer Look at Aging, Technology and Other Cost Drivers in Canada’s Health Care System. Ottawa ON: Canadian Centre for Policy Alternatives.
18. Nutbeam, D. (2000). Health Literacy as a Public Health Goal: A Challenge for Contemporary Health Education and Communication Strategies into the 21st Century. Health Promotion International. 15(3): 259-267.
19. OECD. (2017b). Health Statistics. http://stats.oecd.org/index.aspx?DataSetCo-de=HEALTH_STAT, (22.04.2018).
20. Prada, G., Grimes, K. and Sklokin L. (2014). Defining Health and Health Care Sustainability. The Conference Board of Canada.
21. Romanow, R. J. (2002). Building on Values: The Future of Health Care in Canada, Final Report. Commission on the Future of Health Care in Canada.
22. Sevinç, İ. and Özer, K. (2015). Yeni Kamu Yönetimi Bağlamında Sağlık Bakanlığı Yeniden Yapılandırma Çalışmaları. International Journal of Social Sciences and Education Research. 2(4): 1373-1387.
23. Thomson, S., Võrk, A., Habicht, T., Rooväli, L., Evetovits, T. and Habicht, J. (2010). Responding to the Challenge of Financial Sustainability in Estonia’s Health System. WHO Regional Office for Europe.
24. Thomson, S., Foubister, T. and Mossialos, E. (2009a). Financing Healthcare in the European Union. World Health Organization on behalf the European Observatory on Health Systems and Policies.
25. Thomson, S., Foubister, T., Figueras, J., Kutzin, J., Permanand, G. and Bryndová, L. (2009b). Addressing Financial Sustainability in Health Systems. World Health Organization on behalf of the European Observatory on Health Systems and Policies.
26. TUIK. (2018). Yaşam Memnuniyeti. https://biruni.tuik.gov.tr/medas/?kn=10-0&locale=tr, (23.04.2018).
27. TUIK. (2017c). Temel İstatistikler. http://www.tuik.gov.tr/UstMen-u.do?metod=temelist, (14.10.2017).
28. Turkish Medical Associations. (2018). Popülist Bir Politika: Aile Hekimliğinde “Check-up” Uygulaması. http://www.ttb.org.tr/haber_goster.php?Guid=542e7ce6-b507-11e8-b86c-f3b5b25ebe9d, (20.01.2019).
29. Sağlık Bakanlığı. (2012a). Türkiye Sağlıkta Dönüşüm Programı Değerlendirme Raporu (2003-2011). http://sbu.saglik.gov.tr/Ekutuphane/kitaplar/SDPturk.pdf, (01.02.2018).
30. SGK. (2017a). Genel Sağlık Sigortası. https://www.csgb.gov.tr/media/6777/gss.pdf, (12.05.2018).
31. USAID. (2001). Fundamentals of NGO Financial Sustainability, http://www.inbest-.co.il/NGO/NGOFinancial.pdf, (29.05.2017).
32. Wang, L. (2015). Does the National Free Health Care 'Have Financial Sustainability in China? A case of Shenmu County, Shaanxi Province, China. Technology and Health Care, 23 (1).
33. YASED (2012). Uluslararası Yatırımcılar Derneği. Türkiye Sağlık Sektörü Raporu. https://www.yased.org.tr/ReportFiles/2013/TURKYE_SALIK_SEKTORU_RAPORU.pdf, (07.02.2019).
34. Yiğit, V. and Yiğit, A. (2016). Üniversite Hastanelerinin Finansal Sürdürülebilirliği-Financial Sustainability of University Hospitals. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 8(16): 253-273