Ürün Uzayı Değişkenlerinin Türkiye İBBS Düzey 2 Bölgelerinde Büyüme Dinamiklerine Etkisi

Öz

Neo-klasik büyüme modelinden hareketle ve üretken bilgi/beceri setinin teknolojiyi kaydıran faktör olduğu ve beklenen verimlilik seviyesinin girişimci sayısının artan bir fonksiyonu olduğu kabul edilerek türetilen büyüme modeli, Türkiye İBBS Düzey-2 bölgeleri, 254 imalat sanayi sektörü ve 2004-2014 dönemi için sınanmıştır. Mekânsal etkileri ve dinamik yapıyı dikkate alan tahmincilerden elde edilen bulgulara göre, Ürün Uzayı yaklaşımı kullanılarak sanayi politikalarının belirlenmesi, Türkiye ekonomisinin kalıcı bir iktisadi büyüme süreci yakalanmasına hizmet edebilecektir. Devlete veya yerel kalkınma inisiyatiflerine düşen rol bölgelerin mevcut bilgi/beceri seti dâhilinde karşılaştırmalı üstünlüğe sahip olduğu verimliliği yüksek gizil/örtük sektörleri tespit ederek bu sektörleri önceleyen politika tedbirlerinin şekillendirilmesi olacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Ürün Uzayı
• Evrimci Ekonomik Coğrafya
• Yeni Yapısalcı İktisat
• Ekonomik Kompleksite
• Türkiye Ekonomisi
• Dışsallıklar

The Impact of Product Space Variables on Growth Dynamics in Turkey NUTS-2 Regions

Öz

Starting from a Neo-Classical growth model and assuming that productivity is an increasing function of entrepreneurs and productive knowledge/skill set is the technology shift parameter, a growth model has been derived and estimated for NUTS-2 regions of the Turkish Economy with 254 manufacturing industries for the period of 2004-2014. The results obtained by using dynamic estimation methods that take into account the spatial effects indicated that, the method of product space can be used and has the potential to develop a permanent growth process in the Turkish Economy. Moreover, the government and the local development initiatives can play substantial role in designing regional industrial policies that promote latent/implicit industries with high productivity in which regions will gain comparative advantage given their current factor endowment.

Anahtar Kelimeler

• Product Space
• Evolutionary Economic Georgraphy
• New Structural Economics
• Export Sophisticaiton Economic Complexity
• Externalities

Kaynakça

1. Anselin, L. (1988a). Spatial econometrics:methods and models. Kluwer Academic, Dordrecht
2. Anselin, L. (1988b). Lagrange multiplier test diagnostics for spatial dependence and spatial heterogeneity. Geographical Analysis, 20(1), 1-17.
3. Arellano, M., & Bond, S. (1991). Some tests of specification for panel data: Monte Carlo evidence and an application to employment equations. The Review of Economic Studies, 58(2), 277-297.
4. Arellano, M., & Bover, O. (1995). Another look at the instrumental variable estimation of error-components models. Journal of Econometrics, 68(1), 29-51
5. Arıcıoğlu, E., Coşkun, N. Tuncer, İ. (2017). Türkiye’de İBBS Düzey 2 bölgelerinin büyüme dinamikleri ve ekonomik karmaşıklık analizi-4: Tasarruf, Sürdürülebilir Büyüme ve Teknolojik Gelişme içinde. Editör: Erdoğdu, O.S., Dinç, D.T., Attar, M.A., ISBN: 978-975-8958-18-4, İmaj Yayınevi, Ankara, Türkiye.
6. Blundell, R., & Bond, S. (1998). Initial conditions and moment restrictions in dynamic panel data models. Journal of Econometrics, 87(1), 115-143.
7. Boschma, R. A., & Frenken, K. (2003). Evolutionary economics and industry location. Review of Regional Research, 23(2), 183-200.
8. Boschma, R. A., & Frenken, K. (2006). Applications of evolutionary economic geography. K. Frenken, (ed.). Applied Evo2 lutionary Economics and Economic Geography.

9. Boschma, R., & Frenken, K. (2009). Some notes on institutions in evolutionary economic geography. Economic Geography, 85(2), 151-158.
10. Boschma, R., & Frenken, K. (2010). The spatial evolution of innovation networks. A proximity perspective-3. The handbook of evolutionary economic geography içinde Geography (3-43). (No. 1001). Utrecht University.
11. Coşkun, N., & Tuncer, İ. (2016). Ürün uzayı yaklaşımı göstergeleri bağlamında mekansal bağımlılığın Türkiye İBBS Düzey 2 bölgeleri için sınanması. Balkan Journal of Social Sciences/Balkan Sosyal Bilimler Dergisi, 5.
12. Coşkun, N.; Tuncer, İ.; Lopcu, K. (2018). The Economic Complexity Approach to Development Policy: Where Turkey Stands in Comparison to OECD plus China? Topics in Middle Eastern and North African Economies 20 (1).
13. Coşkun, N. (2019). Ürün Uzayı Yaklaşımı: Türkiye İBBS Düzey 2 Bölgeleri için bir Uygulama (Doktora Tezi, Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mersin).
14. Dış Ticaret Müsteşarlığı, (2011). İl İl Dış Ticaret Potansiyeli.
15. Elhorst, J. P. (2003). Specification and estimation of spatial panel data models. International Regional Science Review, 26(3), 244-268.
16. Elhorst, J. P. (2010). Applied spatial econometrics: raising the bar. Spatial Economic Analysis, 5(1), 9-28.
17. Erkan H., Uysal Y, Erkan C., Çetinkaya M., Şanlısoy S., Başer N. E., Afşar K. E., Aydın Ü., (2007 b), “Türkiye İçin Bilgi Bazlı Sürdürülebilir Yenilikçi Sanayileşme Stratejisi”, EGİAD Yayınları, İzmir.
18. Frenken, K., & Boschma, R. A. (2007). A theoretical framework for evolutionary economic geography: industrial dynamics and urban growth as a branching process. Journal of Economic geography, 7(5), 635-649.
19. Frenken, K., Oort, F., Verburg, T., & Boschma, R. (2004). Variety and regional economic growth in the Netherlands (No. 0502). Utrecht University, Economic Geography içinde.
20. Hansen, L. P. (1982). Large sample properties of generalized method of moments estimators. Econometrica: Journal of the Econometric Society, 1029-1054.
21. Hausmann, R., Hidalgo, C. A., Bustos, S., Coscia, M., Simoes, A., & Yildirim, M. A. (2011). The atlas of economic complexity: Mapping paths to prosperity. Mit Press.
22. Hausmann, R., Hwang, J., & Rodrik, D. (2007). What you export matters. Journal of economic Growth, 12(1), 1-25.
23. Hidalgo, C. A., & Hausmann, R. (2009). The building blocks of economic complexity. proceedings of the national academy of sciences, 106(26), 10570-10575.
24. Islam, N. (1995). Growth empirics: a panel data approach. The Quarterly Journal of Economics, 110(4), 1127-1170.
25. Lin, J. Y. (2011). From flying geese to leading dragons: New opportunities and strategies for structural transformation in developing countries. Global Policy, 3(4), 397-409.
26. Lin, J. Y. (2012). New structural economics: a framework for rethinking development. The World Bank Research Observer, 26(2), 193-221.
27. Mankiw, N. G., Romer, D., & Weil, D. N. (1992). A contribution to the empirics of economic growth. The Quarterly Journal of Economics, 107(2), 407-437.
28. Pyka, A., Kuştepeli, Y., & Hartmann, D. (Eds.). (2016). International innovation networks and knowledge migration: The german–turkish nexus. (Erişim Adresi: Routledge.https://books.google.com.tr/books?hl=en&lr=&id=jKSuDAAAQBAJ&oi=fnd&pg=PT58&dq=hausmann+rodrik+moving++to+adjent+&ots=JuYUi8QKN&sig=YCz6cesx2ptdqcWzXU3wP3N1C6w&redir_esc=y#v=onepage&q=Turkey&f=false)
29. Rodríguez, F. (2007). Cleaning up the kitchen sink: growth empirics when the world is not simple. Mimeographed, Wesleyan University, Connecticut.
30. Solow, R. (1957). Technical change and the aggregate production function. The Review of Economics and Statistics, 39(3), 312-320. doi:10.2307/1926047
31. Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK), Sigorta Primleri Genel Müdürlüğü. (Erişim Tarihi: 01.01. 2016).
32. T.C Kalkınma Bakanlığı, (2014). İmalat sanayiinde dönüşüm özel ihtisas komisyonu raporu. Onuncu Kalkınma Planı (2014-2018), Ankara.
33. T.C Kalkınma Bakanlığı, (2017). İl bazında yatırımlar. (Erişim Tarihi: 05.05.2017) (Erişim Adresi: http://www2.kalkinma.gov.tr/kamuyat/ilozet.html
34. T.C Zafer Kalkınma Ajansı ve Türkiye Ekonomi Politikaları Araştırma Vakfı (Tepav). (2014). TR 33 Bölgesi’nin üretim yapısının ve düzeyinin tespiti ve analizi. Strateji belgeleri.
35. Taymaz, E., Voyvoda, E. and Yılmaz, K. (2011). Uluslararası üretim zincirlerinde dönüşüm ve türkiye'nin konumu. TÜSİAD-KOÇ University Economic Research Forum, İstanbul, (Erişim Adresi: http://eaf.ku.edu.tr/sites/eaf.ku.edu.tr/files/eaf_rp_1101.pdf‎.)
36. Tuncer, İ., Lopcu, K., Coşkun, N., & Arıcıoğlu, E. (2017) Türkiye bölgelerinde yapısal değişim: kümeleme ve ekonomik karmaşıklık bağlamında öneriler. Ekonomi Bilimleri Dergisi, 9(2), 59-74.
37. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). İşgücü istatistikleri. (Erişim Tarihi: 05.05.2017)
38. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). Nüfus ve demografi. (Erişim Tarihi: 05.05.2017)
39. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). Ulusal hesaplar. (Erişim Tarihi: 05.05.2017)
40. Yildirim, M. A. (2018). Kompleksite ve ürün uzayi metodolojisiyle Türkiye. In Koç University-TUSIAD Economic Research Forum Working Papers (No. 1806). Koc University-TUSIAD Economic Research Forum.