Dikey bahçe cephe sistemleri ve sürdürülebilirlik
Öz
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Ali, M., Qurraie, B.S., Eiraji, J. (2024). Green roofs in post-war reconstruction: a case study of Mosul. Journal of Buildings and Architecture (JBA), 1: 1-7.
- Aliasghari Khabbazi, P., Erdoğan, E. (2013). Yapı yüzeylerinde bitki kullanımı, dikey bahçeler ve kent ekolojisi. Türk Bilimsel Derlemeler Dergisi, 6(1): 23-27.
- Beyhan, M.İ. (2014). Dikey bahçelerde yapı sistemleri. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
- Çeker, E. (2021). Malatya kenti dikey bahçelerinin irdelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Çankırı Karatekin Üniversitesi, Çankırı.
- Çelik, A., Ender, E., Zencirkıran, M. (2015). Dikey bahçe ve Türkiye’deki uygulamaları. Tarım Bilimleri Araştırma Dergisi, 8(1): 67-70.
- Ekren, E. (2017). Dikey bahçelerin avantajları ve riskleri. Bartın Orman Fakültesi Dergisi, 19(1): 51-57.
- Esgil, M., Yamaçlı, R. (2023). Biyofilik tasarım yaklaşımı olarak yeşil cephe uygulamaları üzerine araştırma. Teknoloji ve Uygulamalı Bilimler Dergisi, 6(2): 97-113.
- Güney Başkan, S. (2019). İstanbul’da uygulanan dikey bahçe örneklerinin sürdürülebilirliğinin değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Bartın Üniversitesi, Bartın.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sürdürülebilir Mimari
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Merve Soylu
Bu kişi benim
0009-0004-6260-4616
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Ağustos 2026
Gönderilme Tarihi
24 Haziran 2025
Kabul Tarihi
1 Temmuz 2026
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2026 Cilt: 8 Sayı: 1