STRATEJİK BİR YÖNETİM ARACI OLARAK ŞİRKET BİRLEŞMELERİ VE TÜRKİYE’DEKİ BİRLEŞMELERİN ANALİZİ

 Rekabetin sürekli arttığı günümüzün küresel dünyasında, şirketlerin sürdürülebilir rekabet avantajı sağlayarak varlıklarını devam ettirebilmeleri her geçen gün daha da güç bir hale gelmektedir. Böyle bir ortamda şirketlerin rakiplerinden farklılaşarak değişen çevre koşullarına en uygun adaptasyonu en hızlı şekilde gerçekleştirilebilmelerinde, şirket birleşmeleri stratejik bir yönetim aracı olarak görülmektedir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye’deki şirket birleşmelerinin yapısını ve özelliklerini belirlemektir. Yapılan değerlendirmeler kapsamında Türkiye’deki siyasi ve ekonomik koşullar göz önüne alınarak birleşmeler; Cumhuriyet Öncesi, Banka Birleşmeleri, Finansal Amaçlı Birleşmeler ve Yatay- Dikey Birleşmeler olmak üzere dört döneme ayrılmıştır. Elde edilen verilerin analizi kapsamında; Türkiye’deki şirket birleşmelerin dünyada görülen eğilimleri geriden takip ettiği, ilk dönemlerde daha çok finansal amaçlı olarak gerçekleştirilen birleşmelerin daha sonraki dönemlerde rekabet avantajı yakalamaya dayalı yatay, dikey ve küresel ölçekli şirketlerin yerel firmaları devralması şeklinde meydana geldiği tespit edilmiştir. Ayrıca, 2003 yılı itibariyle artan özelleştirme uygulamalarının birleşmeler üzerinde önemli bir etkisinin olduğu görülmüştür.