Inquiring the 2018 Turkish language teaching programs of the 5th, 6th, 7th, and 8th graders with an emphasis on the learning outcomes of the narrated texts

Abstract

In this study, it was aimed to examine the learning outcomes stated in the Turkish Language Course Curriculums of the 5^th, 6^th, 7^th and 8^th graders with a reference to narrative texts, and to describe and interpret the findings. Based on a qualitative research design, document analysis research method was utilized to find out the learning outcomes of narrative texts at the 5^th, 6^th, 7^th and 8^th classes. The data obtained through the study were analyzed by content analysis technique, and evaluated, and interpreted by experts to ensure reliability. The text types were grouped under three main categories as Informative, Narrative and Poem (MEB, 2018: 17). Since 2006, the constructivist approach, which constitutes to the basic philosophy of Turkish educational programs, has aimed to use high level cognitive skills in all fields. The narrative texts, which have an important place in all learning areas of the Turkish lessons, are the texts that mobilize the high level cognitive skills of the students, in which the message is not given directly and is left to the reader's interest. The narrative texts, which have an important place in all learning areas of the Turkish lessons, are the texts that mobilize the high level cognitive skills of the students in which the message is not given directly and is left to the reader's interest. In this study, the 5^th, 6^th, 7^th and 8^th grade Turkish Language Teaching Curriculums (MEB, 2018) were selected and evaluated. The number of learning outcomes for narrative texts, similarities and differences in the student levels were figured out.

Keywords

• curriculum
• learning outcome
• text
• storytelling
• story texts
• text features

2018 TÜRKÇE DERSİ ÖĞRETİM PROGRAMININ 5, 6, 7 VE 8. SINIFLAR İÇİN HİKÂYE EDİCİ METİNLERE YÖNELİK KAZANIMLAR BAKIMINDAN İNCELENMESİ

Öz

Türkçe Dersi Öğretim Programının 5, 6, 7 ve 8. sınıflar için hikâye edici metinlere yönelik kazanımlar bakımından incelenmesi amacıyla yapılan bu çalışmada, elde edilen bulgular ve bu bulgular ışığında mevcut durum betimlenerek yorumlanmıştır. Araştırmada veri olarak kullanılan 2018 TDÖP’de yer alan 5, 6, 7 ve 8. sınıf düzeyinde hikâye edici metinlere yönelik kazanımların belirlenmesinde nitel araştırma yöntemlerinden, belge tarama (doküman analizi) modeli kullanılmıştır. Elde edilen veriler içerik analizi tekniği ile incelenmiş, güvenirliğin sağlanması için uzman görüşü ile desteklenerek değerlendirilmiş ve yorumlanmıştır.  2018 TDÖP’de ‘Metin Sayısı ve Metin Türlerine İlişkin Açıklamalar’ başlığı altında metin türleri üç ana başlık altında toplanmıştır: Bilgilendirici, hikâye edici, şiir (MEB, 2018:17). Hikâye edici metinler, çizgi roman, fabl, hikâye, karikatür, masal / efsane / destan, mizahi fıkra, roman, tiyatro alt başlıklarından oluşmaktadır (MEB, 2018: 17). 2006 yılından bu yana Türk eğitim programlarının temel felsefesini oluşturan yapılandırmacı yaklaşım üst düzey bilişsel becerilerin her alanda kullanılmasını öngörmektedir. Türkçe dersinin tüm öğrenme alanlarında önemli bir yer tutan hikâye edici metinlerde verilmek istenilen mesajın açık bir şekilde verilmeyip okuyucunun çıkarımına bırakıldığı görülür. Bu tür metinler öğrencilerin üst düzey bilişsel becerilerini harekete geçirici metinlerdir. Bu bağlamda, çalışmada Türkçe Dersi Öğretim Programındaki (MEB, 2018) 5, 6, 7 ve 8. sınıf düzeyindeki kazanımların hikâye edici metinlere yönelik olanları tespit edilmiş ve incelenmiştir. Hikâye edici metinlere yönelik kazanımların sayıları, sınıf düzeyindeki benzerlikler ve farklılıklar belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• öğretim programı
• kazanım
• metin
• hikâye edici metin
• hikâye edici metin özellikleri

Kaynakça

1. Aktaş, Ş. (2000). Roman sanatı ve roman incelemesine giriş. Ankara: Akçağ Yayınları.
2. Akyol, H. (2003). Metinlerden anlam kurma. TÜBAR,13, 49-58.
3. Ayrancı Bağcı, B. & Mutlu, H. H. (2017). 2006, 2015 ve 2017 Türkçe dersi öğretim programlarının karşılaştırılması. International Journal of Language Academy, 5, (7), 119-130.
4. Coşkun, E. & Taş, S. (2008). Ders kitaplarına metin seçimi açısından Türkçe öğretim programlarının değerlendirilmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5, (10), 59-74.
5. Çeçen, M. A. (2011). Yazma eğitimi açısından metin bilgisi. M. Özbay (Ed.), Yazma eğitimi (127-146). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
6. Doğan, B. (2011). 100 temel eserde 6, 7 ve 8. sınıflar için önerilen ortak kitaplar üzerine bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi, İnönü Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Malatya.
7. Güneş, F. (2013) .Türkçe öğretiminde metin seçimi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 1 (1), 1-12.
8. Güneş, F. (2013). Türkçede metin öğretimi yerine metinle öğrenme. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Türkçenin Eğitimi Öğretimi Özel Sayısı. 6, (11), 603-637.

9. Gürel, Z. & Temizyürek, F. ve Şahbaz, N. (2007). Çocuk edebiyatı. (1. Baskı). Ankara: Öncü Kitap.
10. MEB. (2006). İlköğretim Türkçe dersi (6,7, 8. sınıflar) öğretim programı ve kılavuzu. Ankara: MEB Yayınları.
11. MEB. (2018). Türkçe dersi öğretim programı (ilkokul ve ortaokul 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar) Ankara: MEB Yayınları.
12. Oğuzkan, A. F. (2010). Çocuk edebiyatı. (9. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
13. TDK. (2018). Büyük Türkçe sözlük. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
14. Üründü, V. (2011). 6-8. sınıf Türkçe ders kitaplarının tema ve metin türü açısından incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, İnönü Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Malatya.
15. Yazıcı, K. (2006). Hikâye edici metinlerin çözümlenmesinde hikâyenin yüzü stratejisinin kullanımı. TÜBAR, 20, 229-241.
16. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (10. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.