Emoji Nesline Öğretmek: Öğretmen Adaylarının Bir Matematik Etkinliği Geliştirmesine Yönelik Yansıtıcı Görüşlerinin İncelenmesi

Öz

Bu nitel araştırma öğretmen adaylarının bir matematik etkinliği geliştirmesine yönelik yansıtıcı görüşlerinin incelenmesini amaçlamaktadır. Bu çalışma bir devlet üniversitesinin eğitim fakültesi bünyesinde pedagojik sertifika programına devam eden otuzbir matematik öğretmen adayı ile yürütülmüştür. Çalışmada veriler öğretmen adaylarının hazırlamış oldukları etkinlik planları ve yöneltilen açık uçlu sorulara verilen yanıtlar üzerinden toplanmıştır. Adayların günlük yaşamda sıklıkla kullanılan emojileri içeren bir matematik etkinliği tasarlama sürecine ilişkin yansıtıcı görüşleri Artz ve Armour-Thomas’ın (1999) modeline göre etkinlik öncesi, etkinlik sonrası ve öz-değerlendirme olmak üzere üç aşamada ele alınmıştır. Öğretmen adaylarının çoğunun yapılandırmacı yaklaşıma uygun öğrenci merkezli bir öğretim yaklaşımını tercih ettikleri görülürken birkaç adayın öğretmen merkezli bir yaklaşımı tercih ettikleri görülmektedir. Yirmisekiz adayın öğrenci merkezli işbirlikli öğrenme yaklaşımını benimsediği ve takım-oyun-turnuva ve jigsaw (ayrılıp birleşme) tekniklerini tercih ettikleri görülürken üç adayın ise gösterip yaptırma tekniğini kullandığı belirlenmiştir. Adayların belirledikleri emojilere uygun denklemler ve fonksiyonlarla beraber bunların sınırlarını belirleme hususundaki güçlüklerle beraber öğrenciler açısından bu çalışmanın ilgi çekici ve motive edici olacağına yoğunlaştıkları görülmektedir. Ayrıca, öğrenmesi zor olarak kabul edilen konuları içeren günlük yaşamla ilişkili bir matematik etkinliği tasarlamanın öneminin farkında oldukları anlaşılmaktadır. Öğretmen adaylarının bir matematik etkinliği tasarlama sürecine yönelik yansıtıcı görüşlerinin incelenmesi, kendi düşüncelerini ve uygulama sürecinde karşılaşabilecekleri güçlüklerle beraber öğrencileri etkileyecek faktörleri göz önünde bulundurmalarını ve durum değerlendirmesi yapmalarını sağlamıştır. Bu süreçteki yansıtıcı görüşlerinin elde edilmesi ve incelenmesi gelecekte bir öğretmen olarak yapacakları uygulamalarda dikkate etmeleri gereken hususlar açısından farkındalık oluşturduğu söylenebilir. 

Anahtar Kelimeler

• Matematik,etkinlik,öğretmen adayı

Teaching the Emoji Generations: Examining the Role of Reflections on the Student Teachers’ Development of a Mathematical Activity

Öz

In this qualitative study, the role of reflections on the student teachers’ development of a mathematical activity was examined. In this current study, data were gathered from thirty-one students teachers enrolled in alternative teacher certification program at a public university. Data were collected from student teachers’ lesson plan for the activity and their responses to open-ended questions.  Student teachers’ reflections on the development of a mathematical activity were examined using the reflection model of the Artz ve Armour-Thomas (1999). Based on this model, this study utilized the model in three phases: pre-activity, post-activity and self-assessment. Results of the study revealed that most of the student teachers’ preferred to design their activity using student-centered approach. However, three student teachers used teacher-centered approach in their mathematics activity. Twenty-eight student teachers selected cooperative learning in their lesson plan. Particularly, they used teams-games-tournaments and jigsaw cooperative learning techniques. However, a few student teachers utilized demonstrations as a teacher centered approach. Student teachers had a difficulty of determining the boundary of the equations and functions of the graphs. Also, they thought the activity would be interesting and motivating for students. They were aware of the fact that designing a mathematical activity related to daily life was important for students. Examining the student teachers’ reflections was informative. It captures to essence of what types of instructional practices would be used by student teachers as a future mathematics teacher. 

Anahtar Kelimeler

• Mathematics,activity,student teacher

Kaynakça

1. Arısoy, B. & Tarım, K. (2013). İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Öğrencilerin Akademik Başarı, Kalıcılık ve Soysal Beceri Düzeylerine Etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(3), 1-14.
2. Artz, A.F, & Armour–Thomas, E. (1999). A cognitive model for examining teachers’ instructional practice in mathematics: A guide for facilitating teacher reflection. Educational Studies in Mathematics, 40, 211-235.
3. Baki A. & Kutluca T. (2009). Dokuzuncu Sınıf Matematik Öğretim Programında Zorluk Çekilen Konuların Belirlenmesi. E-Journal of New World Sciences Academy, 4(2), 604-619.
4. Bayazıt, İ. (2011). Öğretmen Adaylarının Grafikler Konusundaki Bilgi Düzeyleri. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(4), 1325-1346.
5. Bukova Güzel, E. ve Alkan, H. (2004). Matematik Öğretiminde, Geliştirilen Öğrenme Etkinlikleri Ile Yapılandırmacı Yaklaşımın Örneklenmesi. VI. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, Marmara Üniversitesi, 9-11 Eylül 2004, İstanbul, 671-677.
6. Capar, G. & Tarım, K. (2015). Efficacy of the Cooperative Learning Method on Mathematics Achievement and Attitude: A Meta-Analysis Research. Educational Sciences: Theory & Practice, 15(2), 553-559.
7. Creswell, J. W.(2014). Research Design Qualitative, Quantitative and Mixed Methods Approaches (4th Ed.). Thousand Oaks: CA, Sage Publications.
8. Çakıroğlu, E., & Çakıroğlu, J. (2003). Reflections on teacher education in Turkey. European Journal Teacher Education, 26, 253-265.

9. Çelik, D. & Güler, M. (baskıda). İlköğretim Matematik Öğretmeni Adaylarının Cebir Öğretme Bilgilerinin İncelenmesi. International Online Journal of Educational Sciences. 05.02.2017 tarihinde http://www.iojes.net//userfiles/Article/IOJES_2550.pdf adresinden indirilmiştir.
10. Danesi, M. (2017). Semiotics of Emoji. New York: NY, Bloomsbury Academic.
11. Elçi, A. N., Bukova-Güzel, E. ve Alkan, H. (2006). Ülkemiz Matematik Öğretmen Adaylarının Profilinin Yapılandırmacı Öğrenme Yaklaşımına Uygunluğu. VII. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi, 7-9 Eylül 2006, Ankara, 1273-1277.
12. Gökaliler E., & Saatcıoğlu E. (2016). Reklamlarda Emoji Kullanımı: Emoji İçerikli Reklamlara Yönelik Tüketicilerin Tutumlarının Belirlenmesi Üzerine Bir Araştırma. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 19(2), 63-92.
13. Gürbüz, R., Toprak, Z., Yapıcı, H., & Doğan, S. (2011). Ortaöğretim Matematik Müfredatında Zor Olarak Algılanan Konular ve Bunların Nedenleri. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(4), 1311-1323.
14. Hacıömeroğlu, G. (2012). Enriching a preservice teacher’s classroom experiences through cycles of teaching and reflection. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41(1), 41-52.
15. Haciomeroglu G. (2009). Preservice teachers' reflections on their instructional practices. The 31st Annual Meeting of the North American Chapter of the International Group for the Psychology of Mathematics Education, Atlanta, Georgia, ABD, 23-26 Eylül 2009, ss.1339-1345.
16. Jaworski, B. (1998). Mathematics teacher research: Process practice and the development of teaching. Journal of Mathematics Teacher Education, 1(1), 3-31.
17. Llinares, S., & Krainer, K. (2006). Mathematics (student) teachers and teacher educators as learners. A. Gutierrez & P. Boero (Eds.), Handbook of Research on the Psychology of Mathematics Education: Past, Present and Future (ss. 429–459). Rotterdam: Sense Publishers.
18. Milli Eğitim Bakanlığı (2017). Ortaöğretim Matematik Dersi Öğretim Programı. Milli Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Genel Müdürlüğü: Ankara. 05.02.2017 tarihinde http://mufredat.meb.gov.tr/ProgramDetay.aspx?PID=343 adresinden indirilmiştir.
19. Özgen, K. (2017). Matematiksel Öğrenme Etkinliği Türlerine Yönelik Kuramsal Bir Çalışma: Fonksiyon Kavramı Örneklemesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(3), 1437-1464.
20. Özgen, K. & Alkan, H. (2014). Matematik Öğretmen Adaylarının Etkinlik Geliştirme Becerilerinin İncelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(3), 1179-1201.
21. Ticha, M., & Hospesova, A. (2006). Qualified pedagogical reflection as a way to improve mathematics education. Journal of Mathematics Teacher Education, 9(2), 129-156.
22. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2005). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
23. Yiğit-Koyunkaya, M. (2017). Matematik Öğretmeni Adaylarının Teknolojik Pedagojik Alan Bilgilerinin Gelişimini Amaçlayan Bir Öğretim Deneyi. Türk Bilgisayar ve Matematik Eğitimi Dergisi, 8(2), 284-322.