Seyahat, Çalışma ve Boş Zamanın Kesişiminde Yeni Bir Grup: Dijital Göçebeler

Öz

İnternetin ve dijital teknolojilerin gelişmesiyle birlikte uzaktan çalışma, ofissiz çalışma ve serbest çalışma gibi farklı çalışma deneyimleri yaygınlık kazanmıştır. Bu değişimin önemli örneklerinden biri olan dijital göçebelik ise çalışma, boş zaman ve seyahatin iç içe geçtiği bir yaşam tarzı olması sebebiyle diğer çalışma düzenlerinden farklılaşmaktadır. Fiziksel bir yere bağlı olmadan çalışma imkânı, güçlü bir internet bağlantısı olması koşuluyla, dijital göçebelerin dünyanın her yerinde çalışmasını sağlamaktadır. Bu yaşam tarzının sürdürülmesi düzenli olarak farklı destinasyonlara seyahat edilmesine bağlı olduğu için dijital göçebelik aynı zamanda bir yaşam tarzı hareketliliği olarak da değerlendirilmektedir. Bu çalışma, öncelikli olarak dijital göçebelik kavramının çalışma ve boş zaman ayrımının ötesinde sosyolojik açıdan nasıl ele alınabileceğini tartışmaktadır. Ciddi boş zaman olarak değerlendirilen dijital göçebe yaşam tarzının geleceğe dair sunduğu olanaklar tartışılırken aynı zamanda sınırlılıkları ve dijital göçebeliğe yönelik eleştiriler de vurgulanmaktadır. Bu eleştirilere ilişkin olarak dijital göçebeliğin özgür bir seçim veya neoliberal dayatmaların getirdiği ekonomik bir zorunluluk olarak mı değerlendirilebileceği sorusu ele alınmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Dijital Göçebeler
• Yaşam Tarzı Hareketlilikleri
• Çalışma
• Boş Zaman
• Ciddi Boş Zaman

Kaynakça

1. Akın, M. Ş. (2021). Dijital Göçebelik: Deneyim ve Özgürlük. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 21(1), 41-52.
2. Bell, D. (1996). The Protestant Ethic. World Policy Journal, 13(3), 35-39.
3. Benson, M. & O’Reilly, K. (2009). Migration and the search for a better way of life: A critical exploration of lifestyle migration. The Sociological Review, 57(4), 608-625.
4. Benson, M. & O’Reilly, K. (2016). From lifestyle migration to lifestyle in migration: Categories, concepts and ways of thinking. Migration Studies, 4(1), 20-37.
5. Berkers, P., & Van Eijck, K. (2017). Max Weber and Leisure. Spracklen, K., Lashua, B., Sharpe, E., Swain, S. (Der.) The Palgrave Handbook of Leisure Theory içinde (s. 401-416). London: Palgrave Macmillan.
6. Blackshaw, T. (2013). Two Sociologists: Pierre Bourdieu and Zygmunt Bauman. Blackshaw, T. (Der.) Routledge Handbook of Leisure Studies içinde (s. 186-200). London: Routledge.
7. Bourdieu, P. (2016). Sosyoloji Meseleleri. (Çev. Öztürk, F, Uçar, B., Gütekin, M & Sümer, A). (2. Baskı), Ankara: Heretik Yayınları.
8. Carnicelli, S., McGillivray, D. & McPherson, G. (2017). Introduction. Carnicelli, S, McGilivray, D. & McPherson, G. (Der.) Digital Leisure Cultures: Critical Perspectives içinde (s. 1-12). New York: Routledge.

9. Chevtaeva, E., & DenizciGuillet, B. (2021). Digital nomads’ lifestyles and coworkation. Journal of Destination Marketing and Management, 21, 100633.
10. Cohen, S. A., Duncan, T., & Thulemark, M. (2015). Lifestyle mobilities: The crossroads of travel, leisure and migration. Mobilities, 10(1), 155–172.
11. Düzgün, E. & Akın, A. (2022). Yeni bir turist tipolojisi önerisi: Dijital göçebelik. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(2), 596-612.
12. Elginkton, S. & Stebbins, R. A. (2014). Foundation. The Serious Leisure Perspective: An Introduction içinde (s. 1-52), London: Routledge.
13. Erickson, B. (2017). Marx, Alienation and Dialectics Within Leisure. Spracklen, K., Lashua, B., Sharpe, E., Swain, S. (Der.) The Palgrave Handbook of Leisure Theory içinde (s. 457-471). London: Palgrave Macmillan.
14. Gandini, A. (2015). The rise of coworking spaces: A literature review. Ephemera Theory & Politics in Organization, 15(1), 193-205.
15. Georgoulas, S. (2017). Durkheim and Leisure. Spracklen, K., Lashua, B., Sharpe, E., Swain, S. (Der.) The Palgrave Handbook of Leisure Theory içinde (s. 371-384). London: Palgrave Macmillan.
16. Glover, T. D. & Hemingway, J. L. (2005). Locating leisure in the social capital literature. Journal of Leisure Research, 37(4), 387-401.
17. Green, P. (2020). Disruptions of Self, Place and Mobility: Digital Nomads in Chiang Mai, Thailand. Mobilities, 15(3), 431-445.
18. Hannonen, O. (2020). In search of a digital nomad: Defining the phenomenon. Information Technology & Tourism, 22, 335–353.
19. Harris, D. E. (2005). Key Concepts in Leisure Studies. London: SAGE Publications.
20. Hayes, M. (2015). Moving South: The economic motives and structural context of North America’s emigrants in Cuenca, Ecuador. Mobilities, 10(2), 267-284.
21. Hermann, I. & Paris, C. M. (2020). Digital nomadism: The nexus of remote working and travel mobility. Information, Technology & Tourism. 22(3), 329–334.
22. İlyas, Ö. (2022). Freelance Emek: Ofissiz Çalışmanın Sınıfsallığı. İstanbul: İletişim.
23. Juniu, S. (2000). Downshifting: regaining the essence of leisure. Journal of Leisure Research, 32(1), 69-73.
24. KayaDeniz, A. (2019). Dijital çağın hedonist çalışanları: Dijital göçebeler. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, 5, 101-113.
25. Kocaman, S. (2021). Nomadlist’de dijital göçebeler tarafından 2020’de en fazla tercih edilen destinasyonların destinasyon seçim kriterlerine göre kümelendirilmesi. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 5(2), 799-815.
26. Limpangog, C. (2013). Migration as a strategy for maintaining a middle-class identity: The case of professional filipino women in Melbourne. ASEAS - Austrian Journal of South-East Asian Studies, 6(2), 307-329.
27. Mancinelli, F. (2020). Digital nomads: Freedom, responsibility and the neoliberal order. Information Technology & Tourism, 22, 417-437.
28. McGarrigle, J. (2022). Lifestyle migration. Scholten, P. (Der.) Introduction to Migration Studies: An Interactive Guide to the Literatures on Migration and Diversity içerisinde (s. 169-177), Springer.
29. Meeras, L. (2010). Leisure and Recreation. University of Tartu, Parnu College, Department of Tourism Studies.
30. Nash, C., Jarrahi, M.H., Sutherland, W. & Phillips, G. (2018). Digital nomads beyond the buzzword: Defining digital nomadic work and use of digital technologies. Chowdhury, G., McLeod, J., Gillet, V. ve Willett, P. (Der.) Transforming Digital Worlds iConference, Springer, Cham, 207-217.
31. Octavia, U. V. (2022). Importance of implementation of digital nomad visa in order to reduce immigration violations, Budapest International Research and Critics Institute-Journal (BIRCI-Journal), 5(3), 26172- 26185.
32. Ollman, B. (2015). Yabancılaşma: Marx’ın Kapitalist Toplumdaki İnsan Anlayış. (Çev. Kars, A.) (2. Baskı). İstanbul: Yordam Kitap.
33. Orel, M. (2019). Coworking environments and digital nomadism: Balancing work and leisure whilst on the move. World Leisure Journal, 61(3), 215-227.
34. Orel, M. (2021). Life is better in Flip Flops. Digital nomads and their transformational travels to Thailand.
35. International Journal of Culture, Tourism and Hospitality Research, 15(1), 3-9.
36. Ozimek, A. (2020). The Future of Remote Work, SSRN Working Paper. Available at SSRN 3638597.
37. Parker, S. (1975). The sociology of leisure: Progress and problems. The British Journal of Sociology, 26(1), 91-101.
38. Reichenberger, I. (2018). Digital nomads – a quest for holistic freedom in work and leisure. Annals of Leisure Research, 21(3), 364-380.
39. Reichenberger, I., ve Schäfer, M. (2016). Sociology of Leisure. Siller, H ve Zehrer, A (Der.), Entrepreneurship und Tourismus içerisinde (s. 243-249) Wien: Linde Verlag.
40. Richards, G. (2015). The new global nomads: Youth travel in a globalizing world. Tourism Recreation Research, 40(3), 340-352.
41. Roberts, K. (2010). Sociology of Leisure. Sociopedia. isa, (s. 1-13).
42. Rojek, C. (1995). Decentring leisure: Rethinking Leisure Theory. London: SAGE.
43. Rojek, C. (1997). Leisure theory: Retrospect and prospect. Loisir et société/Society and Leisure, 20(2), 383-400.
44. Silk, M., Millington, B., Rich, E., & Bush, A. (2016). (Re-)thinking digital leisure, Leisure Studies, 35(6), 712-723.
45. Spracklen, K. (2015). Digital Leisure, The Internet and Popular Culture: Communities and Identities in a Digital Age. London: Palgrave Macmillan.
46. Standing, G. (2020), Prekarya: Yeni Tehlikeli Sınıf, (6. Baskı). İstanbul: İletişim.
47. Stebbins, R. A. (2011). The Idea of Leisure: First Principles. New Brunswick: Transaction Publishers.
48. Stebbins, R. A. (2018). The sociology of leisure: An estranged child of mainstream sociology. International Journal of the Sociology of Leisure, 1, 43-53.
49. Thompson, B. Y. (2018). Digital nomads: Employment in the online gig economy. Glocalism: Journal of Culture, Politics and Innovation, 1, 1-26.
50. Thompson, B. Y. (2019). The digital nomad lifestyle: (Remote) Work/Leisure balance, privilege and constructed community. International Journal of the Sociology of Leisure, 2, 27-42.
51. Trigg, A. B. (2001). Veblen, bourdieu and conspicuous consumption. Journal of Economic Issues, 35(1), 99-115.
52. Vickerman, R. W. (1975). Economics of Leisure and Recreation. London: The Macmillan Press.
53. Weber, M. (2005). The Protestant Ethic and The Spirit of Capitalism. London: Routledge.
54. Wilson, J. (1980). Sociology of leisure. Annual Review of Sociology, 6, 21-40.